‘સરળ નથી, સુરતની સુરભિ’સુરતના એક નાનકડા ગામમાં, જ્યાં હીરાની ચમક અને લોકોના દિલની ગરમી એકસાથે ઝળકે છે, એક યુવતી રહેતી હતી, નામ હતું સુરભિ. સુરભિની સુંદરતા એવી હતી કે ગામના યુવાનો તેની એક ઝલક માટે ટળવળતા. પણ સુરભિનું દિલ? ઓહો, એ તો ગુપ્ત ખજાના જેવું હતું, જેની ચાવી ફક્ત એક જ વ્યક્તિ પાસે હતી – રાહુલ પટેલ.રાહુલ અને સુરભિની લવસ્ટોરી ગામની ગલીઓમાં ચર્ચાનો વિષય હતી. પણ સમસ્યા એ હતી કે સુરભિના પિતા, શાંતિલાલ, હૃદયના દર્દી હતા. એમણે સ્પષ્ટ કહી દીધું હતું, “સુરભિ, લવ મેરેજનું નામ પણ ના લેવું, નહીં તો મારું હૃદય બંધ થઈ જશે!” સુરભિ, જે પોતાને ‘ખૂબ સરળ’ માનતી હતી, એણે પિતાની વાત માની લીધી. પણ રાહુલની આશિકીથી તે બંધાઈ ગઈ હતી.એક દિવસ, સુરભિના લગ્ન નક્કી થયા – રાજેશ રાઠોડ સાથે, એક નામાંકિત વેપારીના દીકરા સાથે. રાજેશ સીધોસાદો, પ્રેમાળ અને ગામનો લાડીલો દીકરો હતો. પણ સુરભિના દિલમાં રાહુલનું નામ લખાયેલું હતું. લગ્નના પાંચ દિવસ પછી, સુરભિ અને રાહુલની ગુપ્ત ચેટમાંથી એક ચોંકાવનારું સત્ય બહાર આવ્યું. સુરભિએ રાહુલને કહ્યું, “રાજેશને રસ્તેથી હટાવી દઈશ, પછી હું વિધવા બનીશ, અને આપણે બંને લગ્ન કરીશું. પણ પપ્પાને ખબર ના પડવી જોઈએ, નહીં તો એમનું હૃદય…”યોજના બની. સુરભિએ ઓનલાઈન એક તીક્ષ્ણ કુહાડી મંગાવી. રાહુલે ત્રણ ગુંડાઓને નોકરીએ રાખ્યા, જેમને પહેલા ભાવનગર મોકલવામાં આવ્યા. સુરભિએ રાજેશને હનીમૂન માટે દ્વારકા જવાનું કહ્યું. દરિયાકિનારે, રાતના અંધારામાં, રાજેશ પર હુમલો થયો. સુરભિએ નાટક કર્યું, રડવાનું નાટક કર્યું, અને રાજેશનું મોત થયું. તેણે પોતાનો મોબાઈલ તોડી નાખ્યો, જેથી કોઈ પુરાવો ના રહે.ગુંડાઓ પાછા સુરત આવી ગયા. સુરભિ એકલી દ્વારકાથી અમદાવાદ, અને ત્યાંથી વડોદરા પહોંચી. તેનો પ્લાન હતો નેપાળ ભાગી જવાનો. પણ પોલીસની જાળમાં ગુંડાઓ ઝડપાઈ ગયા. સુરભિએ વડોદરામાં આત્મસમર્પણ કરી દીધું, એમ કહીને, “હું તો ફક્ત મારા પપ્પાને બચાવવા માગતી હતી.”પણ ગામના લોકો બે ભાગમાં વહેંચાઈ ગયા. કેટલાકે કહ્યું, “સુરભિ ખૂની છે! રાજેશનો ભાઈ, દીકરો, દેવર, ચાચા – એનું જીવન લઈ લીધું!” બીજા કેટલાક, ખાસ કરીને નારીવાદના નામે, બોલ્યા, “સુરભિને ખોટી રીતે ફસાવવામાં આવી છે. એ તો સાચા પ્રેમની પ્રતીક છે, આધુનિક નારી છે! એના પપ્પાને બચાવવા માટે આવું કર્યું. એને ખૂની કહેવું એટલે નારી સશક્તિકરણ પર હુમલો!”સુરભિના ચહેરા પર હજી પણ એ જ સ્મિત હતું. એ બોલી, “હું તો ખૂબ સરળ છું.” પણ એની આ ‘સરળતા’એ એક પરિવારનો દીવો બુઝાવી દીધો હતો. સવાલ એ છે – શું સુરભિ ખરેખર પ્રેમની પ્રતીક હતી, કે પછી એક ઠંડા દિમાગની ખૂની? શું નારી સશક્તિકરણનો અર્થ એવા ગુનાઓને યોગ્ય ઠેરવવાનો છે?