🚩 રઘુવરનો આ દેશ છે, બાબરનો નહીં:
આખો દેશ કેવી રીતે કલંકિત થયો? અમારે ત્યાં તો દીવા પ્રગટ્યા હતા. કયો એ પત્રકાર હતો જેણે અત્યાચારી બાબર દ્વારા તોડી પડાયેલા ભગવા રામના મંદિરની જગ્યાએ બનેલા બાબરી ઢાંચાના ધ્વંસને કલંક ગણાવ્યો? મુઘલોને લઈને સેક્યુલર્સ, લિબરલ્સ, વામી અને તાલિબાની મીડિયા ગેંગ એક સવાલ કરે છે કે મુઘલો તો અહીં જ વસી ગયા હતા, તેમણે અંગ્રેજોની જેમ લૂંટ કરીને પોતાનો દેશ ભર્યો નહોતો. અહીંની વસ્તુ અહીં જ રહી. તો પછી તેઓ લૂંટારા કેવી રીતે થયા, બલ્કે તેઓ તો ભારતના નિર્માતા હતા! તો જવાબ પણ સાંભળી લો.
ભારતના નિર્માતા મુઘલ હતા એમ કહેનારાઓ દેશની સાથે દગો કરે છે. છેતરપિંડી તો આ લોકોની રગેરગમાં છે. આપણે ફરી આપણા મુદ્દા પર આવીએ. ભારત મુઘલો પહેલાં સુશિક્ષિત, સુસભ્ય, સંપન્ન અને સમૃદ્ધ દેશ હતો. આ લૂંટારાઓ લૂંટવા માટે પોતાની ઉજ્જડ ભૂમિ છોડીને આવ્યા અને અહીં પેઢીઓ સુધી લૂંટના કૃત્યોમાં વ્યસ્ત રહ્યા. જો આપણે ‘લૂંટનો માલ દેશમાં જ છે એટલે તે લૂંટ નથી’ વાળા તર્કનો ઉપયોગ કરીએ, તો દેશમાં જેટલા ડાકુઓ, ચોર અને ઉચાપત કરનારાઓ છે, તે બધાને ભારતના નિર્માતા ઘોષિત કરી દેવા જોઈએ, કારણ કે તેઓ ડાકુગીરીથી મેળવેલો માલ ક્યાંય બહાર એક્સપોર્ટ નથી કરી રહ્યા, બલ્કે દેશમાં જ રોકાણ કરી દેશની અર્થવ્યવસ્થાને મજબૂત કરી રહ્યા છે. આ લોકોને તો ભારત રત્ન મળવો જોઈએ! કેટલો વાહિયાત તર્ક છે!
મુઘલોની લૂંટને લૂંટ ન માનનારાઓ ભૂલી જાય છે કે અહીંની બહુમતી જનતાને પોતાના ધર્મનું પાલન કરવા માટે પણ પૈસા આપવા પડતા હતા. જઝિયા લૂંટનો સૌથી ઘૃણિત માર્ગ હતો. જે રાજ્ય પર મુઘલ આક્રમણ કરતા હતા, ત્યાં શું કંઈ છોડતા હશે? એક જીવંત ઉદાહરણ આપું, કદાચ લોકોની આંખ ખૂલી જાય. મહારાણા અને ત્યાંના લોકો જે પોતાના મેવાડને બચાવવા માટે ઘાસની રોટલી ખાવા પર વિવશ થઈ ગયા, ત્યાંના રાજપૂતો આજે પણ તે દરિદ્રતામાંથી બહાર નીકળી શક્યા નથી અને આજે પણ વિચરતા જીવન જીવવા માટે અભિશપ્ત છે. શું આ લૂંટનું જીવતું જાગતું ઉદાહરણ નથી?
💔 મહિલાઓની લૂંટ અને કત્લેઆમ
મહિલાઓની લૂંટ મુઘલોનું પ્રિય કર્મ હતું. બાબરે ૧૫૨૮માં હિંદુ મંડાહરોને લૂંટવા માટે ચઢાઈ કરી, જેણે તે વિસ્તારના હિંદુઓ પર ખૂબ અત્યાચાર ગુજાર્યો. મંડાહર વસ્તીને જમીનદોસ્ત કરી દેવામાં આવી. હથિયારવામાં આવેલી હિંદુ મહિલાઓમાંથી ૨૦ને છૂટી પાડીને બાબરે પોતાના માટે રાખી લીધી અને બાકીની તેણે પોતાના સાથીઓમાં વહેંચી દીધી. અહમદ યાદગાર લખે છે કે હિંદુ મંડાહર પુરુષોને જમીનમાં અડધા દાટી દઈને તીરોથી મારવામાં આવ્યા હતા અને તેમની સ્ત્રીઓને ફોજમાં વહેંચી દેવામાં આવી હતી. જાન્યુઆરી ૧૬૨૪માં જહાંગીર પોતાની આત્મકથામાં જાટો માટે તિરસ્કારપૂર્ણ સંબોધનનો પ્રયોગ કરતાં જણાવે છે કે તેણે તેમને દબાવવા માટે ફોજ મોકલી હતી. આ જ રીતે પોતાની આત્મકથામાં પૃષ્ઠ સંખ્યા ૨૮૫ પર તે લખે છે કે, ૧૬૩૪માં મોકલેલી એક મુઘલ ફોજે આગ્રા વિસ્તારમાં ૧૦,૦૦૦ જાટ પુરુષોને મારી નાખ્યા અને તેમની મહિલાઓને “ગણતરીથી પર” સંખ્યામાં બંદી બનાવી લીધી હતી.
૧૬૧૯માં, કાલપી કનૌજના ચૌહાણ રાજપૂતોએ વિદ્રોહ કર્યો હતો. જેને દબાવવા માટે અબ્દુલ્લા ખાન નામના એક ઉઝબેક મુસલમાન સ્થળાંતરિત સૈન્ય અધિકારીને ફોજ સાથે મોકલવામાં આવ્યો. હિંદુ વીરોએ ભરપૂર મુકાબલો કર્યો, પરંતુ મુઘલોની વધારે સંખ્યા, સારા બખ્તર અને બંદૂકોની સામે તેઓ જીતી ન શક્યા. હિંદુ કિલ્લાના જીતાવા પહેલાં કેટલીક કઠિન લડાઈ થઈ, જેમાં ૩૦,૦૦૦ હિંદુ યોદ્ધાઓ માર્યા ગયા. ૧૦,૦૦૦ માથા કાપીને લગભગ ૨૦ લાખ રૂપિયાની લૂંટ કરવામાં આવી.
ત્યારબાદ ૧૬૩૨માં એક અંગ્રેજ યાત્રી પીટર મુંડી પણ આ જ વિસ્તારમાંથી પસાર થવાના ૪ દિવસો દરમિયાન તેણે ૨૦૦ મિનાર અથવા થાંભલા જોયા, જેના પર કુલ ૭,૦૦૦ કપાયેલા માનવ માથા ચણી દેવામાં આવ્યા હતા. મુંડી આને અબ્દુલ્લા ખાન અને તેની ૧૨,૦૦૦ ઘોડેસવાર અને ૨૦,૦૦૦ પાયદળ મુઘલ સેનાનો કારનામો જણાવે છે. મુંડીના પોતાના શબ્દોમાં, “તેણે બધાનો નાશ કર્યો. તેમના શહેર, તેમના (હિંદુઓના) તમામ સામાન લૂંટી લેવાયા, તેમની પત્નીઓ અને બાળકોને ગુલામ બનાવી લેવાયા, અને તેમના પુરુષોના માથા કાપી કાપીને મિનારોમાં ચણાવી દેવામાં આવ્યા.” કોઈ મુઘલ દ્વારા એ પૂછવા પર કે તેણે કેટલા કાફિરોને મોતને ઘાટ ઉતારી દીધા હશે, અબ્દુલ્લા ખાને જવાબ આપ્યો, “એટલા કપાયેલા માથા હશે કે આગ્રાથી પટના સુધી બે કતારોમાં લગાવી શકાય.”
ચાર મહિના પછી જ્યારે પીટર મુંડી આ જ રસ્તે પટનાથી આગ્રા આવ્યો, તો તેણે જોયું કે દરેક મિનાર પર ૨,૧૦૦ થી ૨,૪૦૦ કપાયેલા હિંદુ માથાની સાથે ૬૦ નવી મિનારો બનાવી દેવામાં આવી છે અને નવી મિનારોનું નિર્માણ હજી અટક્યું જ નહોતું. ડચ ઇતિહાસકાર ડર્ક કોફ જણાવે છે કે મુઘલ કાળમાં દર વર્ષે હજારો હિંદુ ખેડૂતોને ગુલામ બનાવીને મધ્ય એશિયામાં વેચવામાં આવ્યા હોવાના અકાટ્ય પુરાવા છે.
ખરેખર, મુઘલ ઉમરાવ વર્ગ હિંદુ ખેડૂતો પાસેથી નિર્દયતાથી કર વસૂલતો હતો. કોઈ વર્ષે પાક ખરાબ થવાની સ્થિતિમાં પણ કર ઓછો થતો નહોતો અને ખેડૂતોને પોતાની પત્નીઓ, બાળકો અને પોતાને વેચીને તે ચૂકવવો પડતો હતો. જેઓ પોતાના પરિવારોને વેચવા તૈયાર નહોતા થતા, તેમની સાથે એવું જ વર્તન કરવામાં આવતું જેવું ઉપર વર્ણવેલ છે.
ચિત્તોડના ત્રીજા શાકા વિશે ઘણા હિંદુઓ જાણે જ છે. જ્યારે કિલ્લાની રક્ષામાં લાગેલા ૮,૦૦૦ રાજપૂતો વીરગતિ પામ્યા અને તેમની મહિલાઓના રાખ બનેલા શરીર જોઈને પણ જલાલુદ્દીન મુહમ્મદ અકબરે હુકમ આપી દીધો કે કિલ્લામાં કત્લેઆમ કરવામાં આવે. ૪૦,૦૦૦ નિર્દોષ હિંદુ પુજારીઓ, ખેડૂતો, કાસ્તકારો અને વેપારીઓને બેરહેમીથી કાપી નાખવામાં આવ્યા. તેમના પરિવારોને ગુલામ બનાવી લેવામાં આવ્યા.
ઔરંગઝેબે લગભગ બધા મંદિરોને નષ્ટ કરવાના આદેશ આપ્યા, જેથી મંદિરોના પૈસાની લૂંટથી મુઘલ દરબારની ઇમારત બનાવી શકાય. અને હા, મુઘલોની લૂંટનો એક મોટો હિસ્સો મધ્ય એશિયા મોકલવામાં આવતો રહ્યો. આ હિસ્સો ધન, ગુલામ અને વસ્તુઓના રૂપમાં હતો.
મુઘલ ડાકુઓ જ હતા, નિર્માતા નહીં. આ લેખમાં કેટલાક સંદર્ભો એટલા માટે લેવામાં આવ્યા, જેથી કહેવાતા કહાનીબાજ ઇતિહાસકારોને થપ્પડ મારી શકાય જે ‘એક અનુમાનના આધારે’ આખો ઇતિહાસ લખી દે છે.
આવા હત્યારાઓ અને લૂંટારાઓ દ્વારા તોડી પડાયેલા હિંદુઓના ધર્મસ્થળના ધ્વંસ પર બાબરના પુત્રો રડે તો સમજમાં આવે છે, પરંતુ ઇન્ડિયા ટુડેએ કલંકિત કરનારી સ્ટોરી બનાવી. ભાજપને છોડીને બધા પક્ષો ઢાંચો ધ્વસ્ત થવા પર કલંક દિવસ મનાવે છે. તમામ લોકો જે કહેવા ખાતર હિંદુ છે, તેઓ સંભલ, કાશી, મથુરા, અજમેર, ભોજશાલા જેવા પવિત્ર સ્થળો પર થૂંકવું-કોગળા કરવાને પવિત્ર કાર્ય ગણાવે છે, તે સમજમાં નથી આવતું કે આ હિંદુ જ છે કે બાબરી ગુલામોના ગેરકાયદેસર સંતાનો.
યાદ રાખો, આ દેશ રઘુવરનો છે, બાબરનો નહીં.
જય જય શ્રી રામ 🙏🙏