*આ લખાણને જર્મન શોર્ટ લિટરરી એવોર્ડ મળ્યો છે*

એક માણસ
મરી રહ્યો હતો;
જ્યારે તેને ખબર પડી
તે મરી રહ્યો છે,
તેણે ભગવાનને
હાથમાં એક બોક્સ પકડેલા જોયા.

માણસે કહ્યું:
“આટલું જલ્દી જવાનો સમય થઈ ગયો ?”

ભગવાને કહ્યું:
“માફ કરશો, પણ
જવાનો સમય થઈ ગયો છે!”

માણસે ભગવાનને પૂછ્યું:
“તમારા બોક્સમાં શું છે?”

ભગવાને જવાબ આપ્યો:
“તમારો સામાન.”

માણસે પૂછ્યું:
“મારો સામાન?

તમારો મતલબ:
મારી બધી વસ્તુઓ?

મારા કપડાં,
મારા પૈસા, વગેરે?”

ભગવાને કહ્યું:
“તે હવે તમારાં નથી રહ્યાં!
તે પૃથ્વીનાં છે.”

માણસે કહ્યું:
“મારી યાદોનું શું?”

ભગવાને જવાબ આપ્યો:
“તે સમયનાં છે.”

માણસે પૂછ્યું:
“મારો પરિવાર
અને મિત્રો?”

ભગવાન બોલ્યા:
“ના,
તેઓ ક્ષણિક હતાં!”

તે માણસે પૂછ્યું:
“મારી પત્ની અને બાળકોનું શું?”

ભગવાન બોલ્યા:
“તેઓ તમારા હૃદયના છે.”

તે માણસે ફરીથી પૂછ્યું:
“તો ચોક્કસ બોક્સમાં રહેલી વસ્તુઓ મારા શરીરના ભાગો છે, ખરું ને?”

ભગવાન બોલ્યા:
“ના;
તેઓ ધૂળના છે!”

તે માણસે કહ્યું:
“તો પછી ચોક્કસ તે મારો આત્મા છે?”

ભગવાન બોલ્યા:
“ખોટું!
તમારો આત્મા મારો છે.”

તે માણસે,
આંસુભરી આંખો
અને ખૂબ જ ભય સાથે,
ભગવાન પાસેથી બોક્સ લીધું
અને તેને ખોલ્યું,
પરંતુ તેને ખાલી જોયું.

તે માણસે,
ભૂંટાયેલા હૃદય સાથે, કહ્યું:
“મારી પાસે ક્યારેય કંઈ નહોતું?”

ભગવાન બોલ્યા:
“સાચું કહ્યું,
તમારી પાસે ક્યારેય કંઈ નહોતું.

તે માણસે પૂછ્યું:
“તો, મારી પાસે શું હતું?”

ભગવાન બોલ્યા:
“જીવનની ક્ષણો
તમારી હતી.
તમે જીવેલી દરેક ક્ષણ તમારી હતી.

જીવન ફક્ત ક્ષણો છે;

ક્ષણોનો ખજાનો
અને પ્રેમની
ક્ષણો.

જે વીતી ગયું તે
ભૂતકાળ બની ગયું!

દુર્ભાગ્યે, તે
ધ્યાન વગર પસાર થઈ ગયું,
પણ તે પસાર થઈ ગયું!

અને જ્યારે આપણે
‘માત્ર બે દિવસ’ પર ચિંતન કરવા માંગતા હતા,
ત્યારે દરવાજા પરના પાટિયા પર લખ્યું હતું:
⇦ ગુજરી ગયા ⇨

ચાલો આપણે એકબીજાને અને આપણે જે સારી ક્ષણો શેર કરીએ છીએ તેને યાદ કરીએ.

આ લખાણને જર્મન લઘુ સાહિત્ય પુરસ્કાર મળ્યો છે.

બધા ઉમદા અને જ્ઞાની વ્યક્તિઓને સમર્પિત.

આવો આપણે જીવનની ક્ષણોનું મૂલ્ય સમજીએ.

આ ખરેખર જીવનનો શ્રેષ્ઠ સંદેશ છે અને સંપૂર્ણ રીતે કેવી રીતે જીવવું અને સંપૂર્ણ રીતે મૃત્યુ પામવું તેનો પાઠ છે …
*જય શ્રી કૃષ્ણ 🙏🏻*