જ્યારે જવાહરલાલ નેહરુએ ભારતીય સશસ્ત્ર દળના સી-આઈ-સી તરીકે બ્રિટિશ અધિકારી વિક્ટિમાઇઝ લોકહાર્ટ નો પ્રસ્તાવ મૂક્યો, વિધાનસભામાં હાજર લોકો પીએમ સાથે સંમત થયા હોય તેવું લાગતું હતું, પરંતુ બ્રિગેડિયર નાથુ સિંહ રાઠોડે સ્પષ્ટપણે ઇનકાર કર્યો અને તેમને ભૂલ કરતા અટકાવ્યા.
બ્રિગેડિયર નાથુ સિંહ રાઠોડ: “તમે જુઓ છો, સાહેબ, આપણી પાસે પણ રાષ્ટ્રનું નેતૃત્વ કરવા માટે પૂરતો અનુભવ નથી, તો શું આપણે ભારતના પ્રથમ વડા પ્રધાન તરીકે કોઈ બ્રિટિશરને નિયુક્ત ન કરવો જોઈએ?
ત્યારબાદ, તેમને ભારતીય સશસ્ત્ર દળોના કમાન્ડર-ઇન-ચીફનું પદ ઓફર કરવામાં આવ્યું, પરંતુ તેમણે ઇનકાર કરીને કહ્યું કે જનરલ કે. એમ. કરિયપ્પા તેમનાથી વરિષ્ઠ અને આ પદ માટે વધુ લાયક હતા, જેના કારણે જનરલ કરિયપ્પા ભારતીય સશસ્ત્ર દળોના સી-આઈ-સી બન્યા.
બ્રિગેડિયર નાથુ સિંહ રાઠોડે પણ 1948ના યુદ્ધમાં જવાહર લાલ નેહરુને લાહોર મોરચો ખોલવાની સલાહ આપી હતી, પરંતુ નેહરુએ ના પાડી દીધી, તેથી પીએમ શાસ્ત્રીજીએ 1965માં આ જ વ્યૂહરચનાનો ઉપયોગ કર્યો અને પાકિસ્તાનને શરણાગતિ સ્વીકારવાની ફરજ પડી…
પુરાણો અનુસાર, જ્યારે પૃથ્વી પર ગંગા ન હતી ત્યારે જ્ઞાનવાપી મંદિર ની ઉત્પત્તિ થઈ હતી, ત્યારબાદ ભગવાન શિવે પોતાના અભિષેક માટે પાણી કાઢવા માટે પોતાના ત્રિશૂળનો ઉપયોગ કર્યો હતો. અહીં ભગવાન શિવે માતા પાર્વતીને જ્ઞાન આપ્યું હતું. તેથી જ તેનું નામ જ્ઞાનવાપી પડ્યું અને જ્યાંથી પાણી નીકળ્યું તે સ્થાનને જ્ઞાનવાપી કુંડ કહેવામાં આવ્યું. હિંદુ ધર્મના પુરાણોમાં જ્ઞાનવાપીનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે, તો પછી આ મસ્જિદ સાથે નામ કેવી રીતે જોડાયું? વાપી એટલે કૂવો, વાવ. જ્ઞાનવાપીનો સંપૂર્ણ અર્થ જ્ઞાનનું તળાવ છે. કાશીની છ વાપીઓનો ઉલ્લેખ પુરાણોમાં પણ જોવા મળે છે. પ્રથમ વાપીઃ જ્યેષ્ઠ વાપી જે કાશીપુરામાં હોવાનું કહેવાય છે તે હવે લુપ્ત થઈ ગયું છે. બીજું વાપી: જ્ઞાનવાપી, જે કાશી વિશ્વનાથ મંદિરની ઉત્તરે છે. ત્રીજું વાપી: કર્કોટક વાપી જે નાગકુઆન તરીકે પ્રખ્યાત છે. ચોથું વાપી: ભદ્રવાપી, જે ભદ્રકૂપ વિસ્તારમાં આવેલું છે. પાંચમી વાપીઃ શંખચુડા વાપી, ગાયબ છે. છઠ્ઠી વાપીઃ સિદ્ધ વાપી જે બાબુ બજારમાં છે અને હવે ગાયબ થઈ ગયું છે. લિંગ પુરાણમાં, અઢાર (18) પુરાણોમાંના એક, એવું કહેવાય છે:
“देवस्य दक्षिणी भागे वापी तिष्ठति शोभना। तस्यात वोदकं पीत्वा पुनर्जन्म ना विद्यते।”
પ્રાચીન વિશ્વેશ્વર મંદિરના દક્ષિણ ભાગમાં આવેલા વાપીનું પાણી પીવાથી જન્મ અને મૃત્યુથી મુક્તિ મળે છે. સ્કંદ પુરાણમાં કહેવાયું છે: योष्टमूर्तिर्महादेवः पुराणे परिपठ्यते ।। तस्यैषांबुमयी मूर्तिर्ज्ञानदा ज्ञानवापिका।।
અર્થાત્ તેના પાણીથી સંધ્યાવંદન કરવાનું મોટું ફળ છે, તેનાથી પણ જ્ઞાન ઉત્પન્ન થાય છે, પાપમાંથી મુક્તિ મળે છે.
એટલે જ્ઞાનવાપીના જળ દેવતા તે માત્ર શિવનું સ્વરૂપ છે.
ન જાણે કેટલી સદીઓ પહેલા પુરાણ લખાયા હતા, તેમાં પણ જ્ઞાનવાપીને ભગવાન શિવના સ્વરૂપ તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યા છે. બધા પુરાણો કહે છે કે જ્ઞાનવાપી હિન્દુઓ સાથે જોડાયેલી છે પરંતુ આજે મસ્જિદનું નામ જ્ઞાનવાપી મસ્જિદ છે. મુસ્લિમ આક્રમણકારોના આક્રમણ પહેલા કાશીને અવિમુક્ત અને ભગવાન શિવને અવિમુક્તેશ્વર કહેવામાં આવતું હતું.
કાશીમાં અવિમુક્તેશ્વરના સ્વયં પ્રગટ શિવલિંગની પૂજા કરવામાં આવી હતી, જેને આદિલિંગ કહેવામાં આવતું હતું, પરંતુ મુસ્લિમ આક્રમણકારોના હુમલાએ કાશીના મંદિરોને ઘણી વખત નષ્ટ કર્યા હતા. મુહમ્મદ ઘોરીએ કુતુબુદ્દીન એબકને બનારસ જીતવા મોકલ્યો હતો. કુતુબુદ્દીન એબકના હુમલામાં, બનારસના 1000 થી વધુ મંદિરોનો નાશ કરવામાં આવ્યો હતો અને મંદિરની સંપત્તિ 1400 ઊંટો પર લાદીને મોહમ્મદ ઘોરીને મોકલવામાં આવી હતી. કુતુબુદ્દીનને સુલતાન બનાવ્યા બાદ ઘોરી પોતાના દેશ પરત ફર્યો.
કુતુબુદ્દીન એબકે 1197 માં બનારસ પર શાસન કરવા માટે એક અધિકારીની નિમણૂક કરી. બનારસમાં એબકના શાસને મૂર્તિપૂજાને દૂર કરવા માટે સખત પ્રયાસ કર્યો. આનું પરિણામ એ આવ્યું કે ક્ષતિગ્રસ્ત મંદિરો વર્ષો સુધી આવા જ રહ્યા કારણ કે તેઓએ તેમને એવી રીતે તોડી નાખ્યા કે આ મંદિરોને ફરીથી બનાવવાની કોઈની હિંમત ન હતી. પરંતુ 1296 સુધીમાં બનારસના મંદિરો ફરી બન્યા અને ફરી એકવાર કાશીની સુંદરતા વધવા લાગી.
બાદમાં, અલાઉદ્દીન ખિલજીના સમયે, બનારસના મંદિરોને ફરીથી તોડી પાડવામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ 14મી સદીમાં, તુઘલક શાસકોના સમયમાં, જોનપુર અને બનારસમાં ઘણી મસ્જિદો બનાવવામાં આવી હતી. કહેવાય છે કે આ તમામ મસ્જિદો હિન્દુ મંદિર ને ખંડિત કરી ને બનાવવામાં આવી હતી. મંદિરો. 14મી સદીમાં જૌનપુરમાં શાર્કી સુલતાનો દ્વારા પ્રથમ વખત કાશી વિશ્વનાથ મંદિરને તોડી પાડવામાં આવ્યું હતું. 15મી સદીમાં, સિકંદર લોદીના સમયમાં પણ, બનારસના તમામ મંદિરોને ફરીથી તોડી પાડવામાં આવ્યા. મંદિરો વર્ષો સુધી ખંડેર હાલતમાં રહ્યા. 16મી સદીમાં અકબરના શાસનમાં, તેમના નાણાપ્રધાન ટોડરમલે, તેમના ગુરુ નારાયણ ભટ્ટની વિનંતી પર, 1585માં વિશ્વેશ્વરનું મંદિર બનાવ્યું હતું, જે કાશી વિશ્વનાથનું મંદિર હોવાનું કહેવાય છે. ટોડરમલે જ્ઞાનવાપી વિસ્તારમાં વિશ્વનાથ મંદિરની સ્થાપના કરી. આ યુગમાં, જયપુરના રાજા માનસિંહે બિંદુમાધવનું મંદિર બનાવ્યું હતું, પરંતુ ઔરંગઝેબના શાસન દરમિયાન બંને ભવ્ય મંદિરો ફરીથી તોડી પાડવામાં આવ્યા હતા.
1669 માં, ઔરંગઝેબે બનારસમાં તમામ મંદિરોને તોડી પાડવાનો આદેશ આપ્યો, ત્યારબાદ બનારસમાં ચાર મસ્જિદો બનાવવામાં આવી હતી, જેમાંથી ત્રણ તે સમયના પ્રખ્યાત મંદિરોને તોડીને બનાવવામાં આવી હતી. જેમાં વિશ્વેશ્વર મંદિરની જગ્યાએ જે મસ્જિદ બનાવવામાં આવી હતી તેને જ્ઞાનવાપી મસ્જિદ કહેવામાં આવે છે, આ લોકોનો દાવો છે. બીજો દાવો છે કે બિંદુમાધવ મંદિરની જગ્યાએ ધરહરા મસ્જિદ બનાવવામાં આવી હતી. ત્યારબાદ કૃતિવેશ્વર મંદિરની જગ્યાએ આલમગીર મસ્જિદ બનાવવામાં આવી હતી.
કાશી વિશ્વનાથ મંદિરના 16મી સદીના જૂના નકશામાં ક્યાંય મસ્જિદનો ઉલ્લેખ નથી. તમે મધ્યમાં જે ભાગ જોઈ રહ્યા છો તે જ્યોતિર્લિંગ છે. 1820-1830 ની વચ્ચે બ્રિટિશ અધિકારી જેમ્સ પ્રિન્સેપ દ્વારા નકશો તૈયાર કરવામાં આવ્યો હતો જેમાં મસ્જિદનો કોઈ ઉલ્લેખ નથી. તેમાં ગમે ત્યાં. દરેક જગ્યાએ મંદિરનો ઉલ્લેખ છે અને આ નકશા પ્રમાણે મંદિર પરિસરના ચારે ખૂણામાં તારકેશ્વર, માંકેશ્વર, ગણેશ અને ભૈરવ મંદિરો દેખાય છે. વચ્ચેનો ભાગ ગર્ભગૃહ છે જ્યાં શિવલિંગ સ્થાપિત છે અને તેની બંને બાજુ શિવ મંદિરો પણ દેખાય છે.
તમે લાલ કિનારી સાથે જે ભાગ જોઈ રહ્યા છો, એવું કહેવાય છે કે આ આજની મસ્જિદની સીમા છે. જૂના નકશામાં શિવલિંગ બતાવવામાં આવી રહ્યું છે. હવે જો તમે આજની તારીખની મુલાકાત લો તો મસ્જિદ પરિસરની અંદર શિવલિંગ દેખાય છે. હવે સવાલ એ થાય છે કે નંદીજી મસ્જિદ તરફ કેમ જોઈ રહ્યા છે જ્યારે તેમની પાછળ કાશી વિશ્વનાથ મંદિર આવેલું છે. નંદીજી હંમેશા શિવલિંગ તરફ જુએ છે.
એવો પણ દાવો કરવામાં આવે છે કે જ્યારે ઔરંગઝેબે મંદિરને તોડીને મસ્જિદ બનાવવાનો આદેશ આપ્યો ત્યારે મંદિરના ગર્ભગૃહને મસ્જિદનો મુખ્ય હોલ બનાવવાની યોજના હતી. આ યોજના અનુસાર, પશ્ચિમ તરફના નાના મંદિરો અને શ્રૃંગાર મંડપ બંને તોડી પાડવામાં આવ્યા અને પશ્ચિમ તરફના ગર્ભગૃહનો મુખ્ય દરવાજો પસંદ કરવામાં આવ્યો. ઐશ્વર્યા મંડપ અને મુક્તિ મંડપના મુખ્ય દરવાજા બંધ કરી દેવામાં આવ્યા અને મંદિરનો આ ભાગ મસ્જિદની પશ્ચિમી દિવાલ બની ગયો.
મંદિરની પશ્ચિમી દિવાલ આવી તૂટેલી હાલતમાં રાખવામાં આવી હતી કારણ કે ઔરંગઝેબ ઇચ્છતો હતો કે હિંદુ સમાજ આ મંદિર નો કાટમાળ જ જોવે. જ્યારે મંદિર તોડી પાડવામાં આવ્યું ત્યારે તેનો કાટમાળ પણ ત્યાં જ પડવા દેવામાં આવ્યો હતો. દિવાલો હજુ પણ એ જ છે. જ્ઞાનવાપી કુંડનો ઉલ્લેખ પંચકોસી પરિક્રમામાં પણ છે અને મધ્યકાલીન કાળની જૂની કલાકૃતિઓમાં જ્ઞાનવાપી કુંડને મંદિરના એક ભાગ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યો છે, જ્યાં ભક્તો સંકલ્પ લે છે અને સંકલ્પ પૂર્ણ કર્યા બાદ તેઓ પાછા જ્ઞાનવાપી આવે છે.
જ્ઞાનવાપીમાં, પંડિતજી, ભક્તોના સંકલ્પને મુક્ત કરતાં કહે છે: હે, જ્ઞાનવાપીના પીઠાધીશ્વર, હું, પંચકૌશી પરિક્રમાનો પાઠ કરનાર, માનસિક રીતે મારી જાતને સમર્પિત કરું છું, જો હું મારો જીવ ગુમાવીશ તો હું તમારો આશ્રય લઈ શકું.
તમામ નકશા, પંચકૌસી પરિક્રમા, જ્ઞાનવાપી, તમામ ઉલ્લેખો હિન્દુઓ પાસે જોવા મળે છે. કાશીની પંચકૌસી પરિક્રમાનું સનાતન ધર્મમાં ઘણું મહત્વ છે. એવું માનવામાં આવે છે કે 25 કૌશના આ વિસ્તારમાં 33 કરોડ દેવી-દેવતાઓ વાસ કરે છે. ઔરંગઝેબ દ્વારા મંદિરને તોડી પાડ્યાના 125 વર્ષ પછી, તે ઇન્દોરની રાણી અહલ્યાબાઈ દ્વારા ફરીથી બનાવવામાં આવ્યું હતું.
1777 માં, મહારાણી અહલ્યાબાઈએ જ્ઞાનવાપીની બાજુમાં વિશ્વનાથ મંદિરનું પુનઃનિર્માણ કર્યું.1828 ની આસપાસ, નેપાળના રાજાએ મંદિરના પરિસરમાં નંદીની સ્થાપના કરી. આ પછી મહારાજા રણજીત સિંહે મંદિરના શિખર પર સોનાનો ઢોળ ચડાવ્યો હતો.આ બધું હાલના કાશી વિશ્વનાથ મંદિર વિશે કહેવામાં આવી રહ્યું છે જે તમે જુઓ છો.
એવો પણ ઈતિહાસ છે કે 18મી સદી દરમિયાન મરાઠા સરદાર મલ્હાર રાવે વાજબી વળતર આપી ને જ્ઞાનવાપી મસ્જિદની જગ્યાએ વિશ્વનાથ મંદિરનું પુનઃનિર્માણ કરાવવા માટે ઘણો પ્રયાસ કર્યો હતો, પરંતુ અંગ્રેજો આ યોજના ની વિરુદ્ધ હતા તેમને મુસ્લિમ સમાજ ને આ યોજના વિરુદ્ધ ઉશ્કેરવા નું કાર્ય કર્યું.
કાશી વિશ્વનાથ મંદિર અને જ્ઞાનવાપી મસ્જિદનો મામલો 1936માં કોર્ટમાં પહોંચ્યો હતો. ત્યારબાદ મુસ્લિમ પક્ષે પણ સમગ્ર સંકુલને મસ્જિદ જાહેર કરવાની અપીલ કરી હતી. 1937માં વારાણસી જિલ્લા અદાલતે મુસ્લિમ પક્ષની અપીલને ફગાવી દીધી હતી અને કહ્યું હતું કે જ્ઞાનવાપી ના ઉત્તરમાં ભગવાન વિશ્વનાથનું મંદિર છે કારણ કે બનારસમાં અન્ય કોઈ જ્ઞાનવાપી કૂવો નથી.જજે એમ પણ લખ્યું હતું કે ત્યાં માત્ર એક જ વિશ્વનાથ મંદિર છે. જે જ્ઞાનવાપી છે. પરિસરની અંદર છે.
ઈતિહાસકાર અનંત સદાશિવ અલ્ટેકર 1937માં ‘બનારસનો ઈતિહાસ’ પુસ્તક પ્રકાશિત કરે છે. આમાં એવું પણ કહેવામાં આવ્યું છે કે મસ્જિદના થાંભલા પરના સ્તંભો અને કોતરણીને જોતા એવું લાગે છે કે તે 14મી-15મી સદીના છે.પ્રાચીન વિશ્વનાથ મંદિરમાં આવેલ જ્યોતિર્લિંગ 100 ફૂટનું હતું. અરઘા પણ 100 ફૂટ ની હતી. પથ્થરથી ઢંકાયેલા જ્યોતિર્લિંગ પર ગંગાજળ નિયમિતપણે પડતું રહે છે.અહીં શૃંગાર-ગૌરીની પૂજા કરવામાં આવે છે. ભોંયરું હજુ અકબંધ છે, તે ખોદકામથી સ્પષ્ટ થશે.
વિશ્વનાથ મંદિરનો ઉલ્લેખ, વારંવાર તોડી પાડવાનો ઉલ્લેખ પણ વિદ્વાન નારાયણ ભટ્ટે તેમના પુસ્તક ‘ત્રિસ્થાલી સેતુ’માં કર્યો છે.આ પુસ્તક 1585માં સંસ્કૃતમાં લખવામાં આવ્યું હતું. નારાયણ ભટ્ટે તેમના પુસ્તકમાં લખ્યું છે કે જો કોઈ મંદિર તોડી પાડવામાં આવ્યું હોય અને શિવલિંગ દૂર કરવામાં આવ્યું હોય અથવા નષ્ટ કરવામાં આવ્યું હોય, તો પણ તે જગ્યા ધાર્મિક દૃષ્ટિએ પૂજનીય છે. જો મંદિરનો નાશ થયો હોય તો ખાલી જગ્યા માં પૂજા કરી શકાય
ઈતિહાસકાર ડૉ. મોતીચંદે તેમના પુસ્તક ‘કાશીનો ઈતિહાસ’ માં લખ્યું છે કે “વિદ્વાન નારાયણ ભટ્ટનો સમય 1514 થી 1595 સુધીનો હતો અને એવું લાગે છે કે તેમના જીવનના લાંબા સમય સુધી કાશીમાં કોઈ વિશ્વનાથ મંદિર નહોતું”. એટલે કે તે સમયગાળામાં મંદિર તોડી પાડવામાં આવ્યું હતું, તે પુનઃનિર્માણ થયું ન હતું અને એવું લાગે છે કે ઔરંગઝેબ પહેલાં વિશ્વનાથના 15મી સદીના મંદિરની જગ્યાએ કોઈ મસ્જિદ બનાવવામાં આવી ન હતી. પૂર્વ બાજુએ 125×18 ફૂટનું માપન જ્ઞાનવાપી મસ્જિદનું પ્લેટફોર્મ કદાચ બાકીનો ભાગ છે. 14મી સદીનું વિશ્વનાથ મંદિર.
ડૉ.. મોતીચંદ એમ પણ કહે છે કે મંદિર તોડવામાં આવ્યું એટલું જ નહીં, જ્ઞાનવાપી મસ્જિદ પણ બનાવી લેવા માં આવી .મસ્જિદ બનવાનારે જૂના મંદિરની પશ્ચિમી દિવાલ તોડી પાડી અને નાના મંદિરોને જમીન પર તોડી નાખ્યા.પશ્ચિમ ઉત્તરી અને દક્ષિણ દરવાજા હતા. તે પણ બંધ કર્યા. દરવાજાઓ અને ઉપરના શિખરો ઉતારી દેવામાં આવ્યા અને તેની જગ્યાએ ગુંબજ બનાવવામાં આવ્યા. ગર્ભગૃહ મસ્જિદના મુખ્ય હોલમાં ફેરવાઈ ગયું. ચાર ખાંભી અને મંડપ સાથે જોડીને 24 ફૂટનો કોરિડોર દૂર કરવામાં આવ્યો હતો.મંદિરનો પૂર્વ ભાગ તોડીને ખુલી જગ્યા માં રૂપાંતરિત કરવામાં આવ્યો હતો.
તેમાં હજુ પણ જૂના થાંભલા છે. મંદિરનો પૂર્વ મંડપ, જે 125 બાય 35 ફૂટનો હતો, તેને લાંબા ચોરસમાં ફેરવવામાં આવ્યો હતો.
“ત્રણ વસ્તુઓ લાંબા સમય સુધી છુપાવી શકાતી નથી: સૂર્ય, ચંદ્ર અને સત્ય” – શિવ જ સત્ય છે. નંદી મહારાજની વર્ષોની રાહ પૂરી થશે.
*કોંગ્રેસ નેતા શશિ થરૂર કહી રહ્યા છે કે નેહરુજી એકમાત્ર એવા ભારતીય વડા પ્રધાન હતા જેમનું સ્વાગત કરવા માટે અમેરિકી રાષ્ટ્રપતિ પોતે એરપોર્ટ પર આવ્યા હતા… હવે જ્યારે કોંગ્રેસ નેતા થરૂરે નેહરુ ગાંધી ગેંગના પહેલા નેતા નેહરુ વિશે આ વાત કહી છે, તો બાકીની માહિતી દેશને આપવાની જવાબદારી આપણી છે.*
*ભારતના કોઈપણ વડા પ્રધાનનો આ પહેલો વિદેશ પ્રવાસ હતો અને અમેરિકાનો આ પ્રવાસ 10 ઓક્ટોબર 1949 ના રોજ શરૂ થયો હતો… તે દિવસોમાં ભારત પાસે એવું કોઈ વિમાન નહોતું જે દિલ્હીથી સીધા અમેરિકા જઈ શકે, ફક્ત યુરોપ થઈને અમેરિકા જવું પડતું હતું… પરંતુ નેહરુ ચાચા ખૂબ પ્રભાવશાળી હતા, તેથી તેમણે ઇંગ્લેન્ડથી એક વિમાન ભાડે લીધું અને દિલ્હીથી સીધા અમેરિકાના વોશિંગ્ટન ડીસી ગયા.*
*૧૧મી તારીખે અમેરિકા પહોંચ્યા પછી, ચચા નેહરુએ પહેલાથી ભાડે રાખેલી ખુલ્લી લક્ઝરી કારમાં શાહી સવારી કરી અને રાષ્ટ્રપતિ હેરી ટ્રુમેન સાથે વાતચીત કરવા ગયા… વાતચીત પછી, જ્યારે પત્રકારોએ તેમને પૂછ્યું કે કયા વિષયો પર ચર્ચા થઈ, ત્યારે કાકાએ કહ્યું – મેં ફક્ત સામાન્ય વિષયો પર ચર્ચા કરી, બાકીના મહત્વપૂર્ણ વિષયો પર શ્રી ટ્રુમેન દ્વારા ચર્ચા કરવામાં આવી ન હતી. એસ. બાજપાઈ બાકી ની માહિતી આપશે ર.. એમ કહીને તેમણે બાજપાઈ તરફ ઈશારો કર્યો.*
*૪૫ મિનિટની આ મુલાકાત પછી, ચાચા પાછા ન ફર્યા કારણ કે તેઓ એકલા ગયા ન હતા… તેઓ ભારતના ગરીબ લોકોના પૈસાનો ઉપયોગ કરીને પદ્મજા નાયડુ સહિત તેમના અડધા ડઝન મિત્રોને સાથે પ્રવાસ માટે લઈ ગયા હતા, તેથી ચાચા નેહરુ મિત્રો સાથે અમેરિકાના સ્થળો જોવા ગયા. અમે અમેરિકા જોવા માટે કારમાં બેઠા અને 6 દિવસ માટે ન્યુ યોર્ક, શિકાગો અને સાન ફ્રાન્સિસ્કો સહિત અનેક શહેરોનો પ્રવાસ કર્યો.
*પણ સફર અહીં પૂરી નહોતી થઈ… ખરેખર આ દરમિયાન તેમની પ્રિય પુત્રીએ ફોન કરીને કહ્યું કે પપ્પા તમે અમેરિકામાં મજા કરી રહ્યા છો અને હું અહીં સડી રહી છું… પછી શું, ચાચાનું વિમાન ઉડાન ભરીને ૧૬ ઓક્ટોબર ૧૯૪૯ના રોજ દિલ્હી પહોંચ્યું અને ચાર દિવસ પછી તેઓ તેમની પુત્રી અને મિત્રો સાથે કેનેડા પાછા ફર્યા.*
*ઓક્ટોબર ૧૯૫૪માં, ચાચા તેના મિત્રો સાથે ચીન અને ભારત-ચીનના સમાન પ્રવાસ પર ગયા હતા અને ચીનમાં ૧૦ દિવસ અને લગભગ એટલા જ દિવસ અન્ય કેટલાક દેશોમાં વિતાવ્યા પછી પાછા ફર્યા હતા*…
*કાકા નામુરાદ થાઈ મસાજનો આનંદ માણવા અને દૂર પૂર્વના દેશોની મુલાકાત લેવા માટે નવેમ્બરમાં ફરી ભારતમાં વિતાવે છે. અને ડિસેમ્બર મહિનો બર્મા, થાઈલેન્ડ, ઇન્ડોનેશિયા, મલેશિયામાં આરામથી મુસાફરી અને મજા કરવામાં વિતાવ્યો.*
*જો ચાચાના સમયમાં સોશિયલ મીડિયા હોત, તો કોઈએ ચોક્કસ પૂછ્યું હોત – અરે ચાચા, ક્યારેક ઘરે પણ રહો.*
*હવે તમે કહેશો કે કોઈ વાંધો નથી, તેઓ વડા પ્રધાન હતા અને કોઈ કામ માટે ગયા હતા, તેમણે થોડી મુસાફરી પણ કરી હતી, તો આગળ સાંભળો….. ૧૯૫૫ ના ઉનાળામાં, ચાચા નેહરુએ વિદેશ યાત્રાનો વિશ્વ રેકોર્ડ બનાવ્યો………..એટલે કે, વિશ્વના કોઈપણ દેશના વડા દ્વારા અત્યાર સુધીનો સૌથી લાંબો અંતર કાપવામાં આવ્યો છે. અને સમયગાળાની વિદેશ યાત્રા.*
*નિકિતા ખ્રુશ્ચેવ 7 જૂન 1955 ના રોજ મોસ્કો પહોંચ્યા. તેમને મળવાનો ઉપકાર કર્યા પછી, નેહરુ યુએસએસઆરના પ્રવાસે નીકળ્યા… 17 દિવસ સુધી આખા સોવિયેત યુનિયનનો પ્રવાસ કર્યા પછી, કાકા યુગોસ્લાવિયા તરફ ગયા, ત્યાંથી પોલેન્ડ, પછી ચેકોસ્લોવાકિયા, ઑસ્ટ્રિયા, ઇટાલી, ઇજિપ્ત વગેરે ગયા. જ્યારે ચાચા અઢી મહિના પછી મુક્ત થયા, ત્યારે તેમને યાદ આવ્યું કે તેઓ ભારતના વડા પ્રધાન પણ હતા અને કાકા હમણાં જ દેશનું ભલું કરવા પાછા ફર્યા છે.*
*આ વિશ્વ રેકોર્ડ હજુ પણ ચાચા નેહરુના નામે નોંધાયેલો છે જે હજુ સુધી તોડવામાં આવ્યો નથી… મોદી પણ તેને તોડી શક્યા નથી… શશી થરૂર ખચકાટને કારણે આ મહત્વપૂર્ણ માહિતી આપી શક્યા નહીં, કોઈ ચિંતા નહીં થરૂર સાહેબ! આ સોશિયલ મીડિયા નો સમય છે
*લોહિયાએ કહ્યું હતું કે દેશની ૯૫% વસ્તી દરરોજ ૪ આના પર ગુજરાન ચલાવે છે અને નેહરુ દેશના ગરીબો માટે ફાળવવામાં આવેલા ૨૫,૦૦૦ રૂપિયા પોતાના પર ખર્ચ કરે છે… નેહરુ-ગાંધી ગેંગના ચાહકો!* થોડી શરમ કરો.
*નેહરુ વિશે કંઈ જાણતા ન હોય તેવા નોંધાયેલા પરિવારના લોકો ને સમર્પિત*
*કોંગ્રેસ નેતા શશિ થરૂર કહી રહ્યા છે કે નેહરુજી એકમાત્ર એવા ભારતીય વડા પ્રધાન હતા જેમનું સ્વાગત કરવા માટે અમેરિકી રાષ્ટ્રપતિ પોતે એરપોર્ટ પર આવ્યા હતા… હવે જ્યારે કોંગ્રેસ નેતા થરૂરે નેહરુ ગાંધી ગેંગના પહેલા નેતા નેહરુ વિશે આ વાત કહી છે, તો બાકીની માહિતી દેશને આપવાની જવાબદારી આપણી છે.*
*ભારતના કોઈપણ વડા પ્રધાનનો આ પહેલો વિદેશ પ્રવાસ હતો અને અમેરિકાનો આ પ્રવાસ 10 ઓક્ટોબર 1949 ના રોજ શરૂ થયો હતો… તે દિવસોમાં ભારત પાસે એવું કોઈ વિમાન નહોતું જે દિલ્હીથી સીધા અમેરિકા જઈ શકે, ફક્ત યુરોપ થઈને અમેરિકા જવું પડતું હતું… પરંતુ નેહરુ ચાચા ખૂબ પ્રભાવશાળી હતા, તેથી તેમણે ઇંગ્લેન્ડથી એક વિમાન ભાડે લીધું અને દિલ્હીથી સીધા અમેરિકાના વોશિંગ્ટન ડીસી ગયા.*
*૧૧મી તારીખે અમેરિકા પહોંચ્યા પછી, ચચા નેહરુએ પહેલાથી ભાડે રાખેલી ખુલ્લી લક્ઝરી કારમાં શાહી સવારી કરી અને રાષ્ટ્રપતિ હેરી ટ્રુમેન સાથે વાતચીત કરવા ગયા… વાતચીત પછી, જ્યારે પત્રકારોએ તેમને પૂછ્યું કે કયા વિષયો પર ચર્ચા થઈ, ત્યારે કાકાએ કહ્યું – મેં ફક્ત સામાન્ય વિષયો પર ચર્ચા કરી, બાકીના મહત્વપૂર્ણ વિષયો પર શ્રી ટ્રુમેન દ્વારા ચર્ચા કરવામાં આવી ન હતી. એસ. બાજપાઈ બાકી ની માહિતી આપશે ર.. એમ કહીને તેમણે બાજપાઈ તરફ ઈશારો કર્યો.*
*૪૫ મિનિટની આ મુલાકાત પછી, ચાચા પાછા ન ફર્યા કારણ કે તેઓ એકલા ગયા ન હતા… તેઓ ભારતના ગરીબ લોકોના પૈસાનો ઉપયોગ કરીને પદ્મજા નાયડુ સહિત તેમના અડધા ડઝન મિત્રોને સાથે પ્રવાસ માટે લઈ ગયા હતા, તેથી ચાચા નેહરુ મિત્રો સાથે અમેરિકાના સ્થળો જોવા ગયા. અમે અમેરિકા જોવા માટે કારમાં બેઠા અને 6 દિવસ માટે ન્યુ યોર્ક, શિકાગો અને સાન ફ્રાન્સિસ્કો સહિત અનેક શહેરોનો પ્રવાસ કર્યો.
*પણ સફર અહીં પૂરી નહોતી થઈ… ખરેખર આ દરમિયાન તેમની પ્રિય પુત્રીએ ફોન કરીને કહ્યું કે પપ્પા તમે અમેરિકામાં મજા કરી રહ્યા છો અને હું અહીં સડી રહી છું… પછી શું, ચાચાનું વિમાન ઉડાન ભરીને ૧૬ ઓક્ટોબર ૧૯૪૯ના રોજ દિલ્હી પહોંચ્યું અને ચાર દિવસ પછી તેઓ તેમની પુત્રી અને મિત્રો સાથે કેનેડા પાછા ફર્યા.*
*ઓક્ટોબર ૧૯૫૪માં, ચાચા તેના મિત્રો સાથે ચીન અને ભારત-ચીનના સમાન પ્રવાસ પર ગયા હતા અને ચીનમાં ૧૦ દિવસ અને લગભગ એટલા જ દિવસ અન્ય કેટલાક દેશોમાં વિતાવ્યા પછી પાછા ફર્યા હતા*…
*કાકા નામુરાદ થાઈ મસાજનો આનંદ માણવા અને દૂર પૂર્વના દેશોની મુલાકાત લેવા માટે નવેમ્બરમાં ફરી ભારતમાં વિતાવે છે. અને ડિસેમ્બર મહિનો બર્મા, થાઈલેન્ડ, ઇન્ડોનેશિયા, મલેશિયામાં આરામથી મુસાફરી અને મજા કરવામાં વિતાવ્યો.*
*જો ચાચાના સમયમાં સોશિયલ મીડિયા હોત, તો કોઈએ ચોક્કસ પૂછ્યું હોત – અરે ચાચા, ક્યારેક ઘરે પણ રહો.*
*હવે તમે કહેશો કે કોઈ વાંધો નથી, તેઓ વડા પ્રધાન હતા અને કોઈ કામ માટે ગયા હતા, તેમણે થોડી મુસાફરી પણ કરી હતી, તો આગળ સાંભળો….. ૧૯૫૫ ના ઉનાળામાં, ચાચા નેહરુએ વિદેશ યાત્રાનો વિશ્વ રેકોર્ડ બનાવ્યો………..એટલે કે, વિશ્વના કોઈપણ દેશના વડા દ્વારા અત્યાર સુધીનો સૌથી લાંબો અંતર કાપવામાં આવ્યો છે. અને સમયગાળાની વિદેશ યાત્રા.*
*નિકિતા ખ્રુશ્ચેવ 7 જૂન 1955 ના રોજ મોસ્કો પહોંચ્યા. તેમને મળવાનો ઉપકાર કર્યા પછી, નેહરુ યુએસએસઆરના પ્રવાસે નીકળ્યા… 17 દિવસ સુધી આખા સોવિયેત યુનિયનનો પ્રવાસ કર્યા પછી, કાકા યુગોસ્લાવિયા તરફ ગયા, ત્યાંથી પોલેન્ડ, પછી ચેકોસ્લોવાકિયા, ઑસ્ટ્રિયા, ઇટાલી, ઇજિપ્ત વગેરે ગયા. જ્યારે ચાચા અઢી મહિના પછી મુક્ત થયા, ત્યારે તેમને યાદ આવ્યું કે તેઓ ભારતના વડા પ્રધાન પણ હતા અને કાકા હમણાં જ દેશનું ભલું કરવા પાછા ફર્યા છે.*
*આ વિશ્વ રેકોર્ડ હજુ પણ ચાચા નેહરુના નામે નોંધાયેલો છે જે હજુ સુધી તોડવામાં આવ્યો નથી… મોદી પણ તેને તોડી શક્યા નથી… શશી થરૂર ખચકાટને કારણે આ મહત્વપૂર્ણ માહિતી આપી શક્યા નહીં, કોઈ ચિંતા નહીં થરૂર સાહેબ! આ સોશિયલ મીડિયા નો સમય છે
*લોહિયાએ કહ્યું હતું કે દેશની ૯૫% વસ્તી દરરોજ ૪ આના પર ગુજરાન ચલાવે છે અને નેહરુ દેશના ગરીબો માટે ફાળવવામાં આવેલા ૨૫,૦૦૦ રૂપિયા પોતાના પર ખર્ચ કરે છે… નેહરુ-ગાંધી ગેંગના ચાહકો!* થોડી શરમ કરો.
*નેહરુ વિશે કંઈ જાણતા ન હોય તેવા નોંધાયેલા પરિવારના લોકો ને સમર્પિત*
નેહરુના 7 મોટા મૂર્ખામીભર્યા નિર્ણયો જે આ દેશ માટે અભિશાપ સાબિત થયા…
૧. ૧૯૫૧માં, નેપાળના રાજા ગિરિભુવને નેપાળને ભારતમાં ભેળવવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો. કાકા નહેરુએ ના પાડી દીધી હતી.
૨. બલુચિસ્તાનના નવાબ ખાને નહેરુને પત્ર લખીને ઔપચારિક વિનંતી કરી હતી કે કૃપા કરીને બલુચિસ્તાનને ભારત સાથે સામેલ કરો… અમે ભારત સાથે રહેવા માંગીએ છીએ. નહેરુએ ના પાડી. પરિણામે, પાકિસ્તાને બંદૂકની અણીએ બલુચિસ્તાન પર કબજો કર્યો. જરા કલ્પના કરો કે આપણે કેટલી મોટી કિંમત ચૂકવવી પડી.
૩. ૧૯૪૭માં, ઓમાને ભારતને ગ્વાદર બંદર ઓફર કર્યું. નહેરુએ આ ઓફર ફગાવી દીધી હતી. પાકિસ્તાને પરિણામ લીધું અને પછી ચીનને આપી દીધું. આજે ચીન આપણી વિરુદ્ધ પોતાની શક્તિનો ઉપયોગ કરી રહ્યું છે.
૪. ૧૯૫૦માં, ચાચા નેહરુએ બર્માને કોકો ટાપુ દાનમાં આપ્યો. જાણે કે તે તેના પૂર્વજોની મિલકત હોય. બર્માએ તેને ચીનને વેચી દીધું.
પરિણામે, આજે ચીન આપણી નૌકાદળની જાસૂસી કરે છે.
૫. ૧૯૫૨માં, ચચા એ પોતાના સ્વાર્થ માટે ૨૨૩૨૭ ચોરસ કિલોમીટરનો વિસ્તાર બર્માને દાનમાં આપ્યો. આ જગ્યાનું નામ કાવાઓ વેલી છે. આ કાશ્મીર જેવું સુંદર અને રમણીય સ્થળ હતું. બાદમાં બર્માએ પણ આ ચીનને વેચી દીધું. પરિણામે, આજે ચીન ત્યાંથી આપણા પર જાસૂસી કરે છે અને આપણને ધમકી આપે છે. જરા કલ્પના કરો કે આપણે કેટલી મોટી કિંમત ચૂકવવી પડી રહી છે.
6. દેશની આઝાદી પછી તરત જ, અમેરિકાના રાષ્ટ્રપતિએ નહેરુને કહ્યું હતું કે પરમાણુ શક્તિ ધરાવતો દેશ બનવા માટે, તમારે એક પ્લાન્ટ સ્થાપિત કરવો જોઈએ અને તમે યુએનઓના કાયમી સભ્ય બનશો. કાકા નહેરુએ ના પાડી અને ચીનને સભ્ય બનાવ્યું. અંદાજ લગાવો કે કેટલું મોટું નુકસાન થયું છે.
૭. ૧૯૬૨માં ચીન સાથેના યુદ્ધમાં, ભારતીય વાયુસેના ને યોજના મુજબ લડવા ની ના કહી અને આત્મસમર્પણ કર્યું. અને ૧૪૦૦૦ ચોરસ કિલોમીટરનો વિસ્તાર ચીનને ભેટ તરીકે સોંપવામાં આવ્યો. આ યુદ્ધમાં 3000 થી વધુ ભારતીય સૈનિકો શહીદ થયા હતા. આ વિસ્તારને અક્સાઈ ચીન કહેવામાં આવે છે.
૧૯ સપ્ટેમ્બર ૧૯૬૦ ની તસ્વીર,જ્યારે લુચ્ચા નેહરુ પાકિસ્તાન ગયા અને રાવલપિંડીમાં સિંધુ જળ સંધિ પર હસ્તાક્ષર કરીને ભારતને વધુ એક ઘા આપ્યો.
ભારતને બરબાદ કરવામાં નેહરુએ કોઈ કસર છોડી ન હતી.
સિંધુ નદી જળ સંધિ વાંચો તો જાણીને આઘાત લાગશે કે નેહરુએ ભારતની નદીઓના 80% પાણી પાકિસ્તાનને આપવા માટે હસ્તાક્ષર કર્યા હતા અને પાકિસ્તાને બંધ બનાવીને ભારતના હિસ્સામાં આવતી સતલજ નદીનું પાણી રોક્યું ન હતું.
2014 માં નરેન્દ્ર મોદી વડાપ્રધાન બન્યા પછી, સતલજ નદી પર એક વિશાળ બંધ બનાવીને તેનું પાણી બંધ કરવામાં આવ્યું હતું.
પાકિસ્તાને ચાલાકીપૂર્વક વિશ્વ બેંકને આ કરારનો ગેરંટર બનાવ્યો, એટલે કે આ કરાર પર ત્રણ લોકોએ હસ્તાક્ષર કર્યા હતા – પાકિસ્તાનના જનરલ અયુબ ખાન, ભારતના જવાહરલાલ નેહરુ અને વિશ્વ બેંક.
આ કરારથી પાકિસ્તાન એટલું ખુશ હતું કે નેહરુને ખુલ્લી જીપમાં રાવલપિંડીની શેરીઓમાં ફેરવવામાં આવ્યા.
નરેન્દ્ર મોદી નેહરુ દ્વારા ભારત માતા પર લગાવેલા ઘાને ધીમે ધીમે રૂઝાવી રહ્યા છે, નેહરુ દ્વારા ભારત પર ખંજર થી ઘા કરાયેલા સીવીને.
અને હા, આ કરારમાં એક વાક્ય છે કે આ કરાર રદ કરવો એ યુદ્ધની ઘોષણા માનવામાં આવશે.
એનો અર્થ એ કે ભારતે યુદ્ધ જાહેર કર્યું છે.
હવે જોઈએ કે પાકિસ્તાન આ યુદ્ધના એલાનનો શું જવાબ આપે છે.
यह फोटो आज से कुछ वर्ष पूर्व 25 मई 2018 को ली गयी है… और देश की राजधानी दिल्ली में ली गयी है… अब प्रश्न यह उठता है कि इस फोटो में क्या ख़ास है???
हाँ तो भाई लोगों यह फोटो दिल्ली के 5 सितारा होटल में ली गयी है जिसमें भारत के *“पूर्व प्रधानमंत्री मनमोहन सिंह, पूर्व उपराष्ट्रपति हामिद अंसारी”* एक पुस्तक का विमोचन करते दिख रहे हैं…
बड़ी बात यह है कि भारत के पूर्व प्रधानमंत्री और पूर्व उपराष्ट्रपति पाकिस्तानी खुफिया एजेंसी *ISI* के पूर्व प्रमुख *“असद दुर्रानी”* की पुस्तक का विमोचन कर रहे हैं…
जो ISI भारत में हमले करवाती है जो ISI निर्दोषों को मारती है, जिस ISI ने संसद हमला और मुंबई हमला करवाया उस ISI के पूर्व प्रमुख की लिखी पुस्तक का विमोचन भारत में हो रहा है और विमोचन कोई और नहीं भारत के पूर्व प्रधानमंत्री और उपराष्ट्रपति कर रहे हैं।
भारत सरकार ने असद दुर्रानी को वीसा नहीं दिया तो इन कुत्तों ने विमोचन में उसको वीडियो कॉन्फ़्रेंसिंग करके शामिल किया।
अरे मोदी विरोध में इतना ज्यादा अंधे हो गए कि जिस व्यक्ति के हाँथ निर्दोष भारतीयों के खून से रंगे हैं उसे ही गले लगा रहे हो।
कांग्रेस की शर्मनाक करतूतें : 25 जून 1975 को श्रीमती इंदिरा गाँधी ने एमरजेंसी लगाने के लिए तत्कालीन राष्ट्रपति फखरूद्दीन अली अहमद से हस्ताक्षर करवाने के लिए उन्हें नहाते हुए ही हस्ताक्षर करने को मजबूर किया था, उनके नहा कर बाथरूम से बाहर आने तक का समय नहीं दिया गया था। तब यह कार्टून बहुत पापुलर हुआ था।
जब धीरूभाई ने गडकरी से कहा -मैं हार गया तुम जीत गए :-
साल था 1995 । महाराष्ट्र की युति सरकार में युवा नितिन गडकरी को लोक निर्माण मंत्री बनाया गया । उनके कार्यकाल में देश का सबसे महत्वाकांक्षी मुम्बई पुणे एक्सप्रेस वे बनाने की कार्य योजना तैयार गई ।
उस समय धीरुभाई अंबानी महाराष्ट्र के सबसे बड़े उद्योगपति थे । शिवसेना सुप्रीमो बाल ठाकरे से उनकी नजदीकी सभी को पता थी । तो इस एक्सप्रेसवे के निर्माण का टेंडर निकाला गया । धीरूभाई ने सबसे कम 3,600 करोड़ रुपये का टेंडर जमा किया । शिव सेना ने तय कर दिया था कि यह ठेका धीरूभाई को ही जायेगा
लेकिन नितिन गडकरी ने एक जबरदस्त पेंच फंसा दिया। उन्होंने कैबिनेट मीटिंग में कह दिया कि सड़क 2,000 करोड़ रुपये से कम की लागत से पूरी होगी। लेकिन दिक्क्क्त यह थी सबसे कम निविदा 3,600 करोड़ रुपये की थी। कैबिनेट में सहयोगियों ने कहा कि जिसका सबसे कम टेंडर होगा उसे काम मिलना चाहिए लेकिन गडकरी ने उपमुख्यमंत्री मुंडे को कहा कि 2,000 करोड़ रुपये तक के काम के लिए 3600 करोड़ रुपये बहुत अधिक हैं। निविदा खारिज कर देना चाहिए ।
उस समय, धीरूभाई का मुम्बई में जबरदस्त दबदबा था।लेकिन गडकरी ने मुख्यमंत्री मनोहर जोशी और मुंडे को मना लिया कि वे सस्ती सड़कों का निर्माण करेंगे । उस समय सरकार के पास उतना पैसा नहीं था। तो जोशी ने पूछा कि पैसा कहां से आएगा। गडकरी ने कहा कि “मेरे ऊपर विश्वास करे । मैं करता हूँ बंदोबस्त ।”
मुख्यमंत्री मनोहर जोशी ने गडकरी की बात को मानते हुए टेंडर कैंसिल कर दिया । ये अम्बानी परिवार के लिए बहुत बड़ा झटका था ।
धीरुभाई के बालासाहेब ठाकरे और प्रमोद महाजन के साथ बहुत अच्छे संबंध थे। धीरुभाई निविदा की अस्वीकृति से नाराज थे। उन्होंने नाराजगी भी जताई। प्रमोद महाजन ने नितिन गडकरी से कहा कि वे धीरूभाई से मिलें और समझें।
महाजन की बात गडकरी टाल नहीं सकते थे । नितिन गडकरी धीरूभाई से मिलने गए। अनिल, मुकेश और धीरूभाई तीनों के साथ गडकरी ने भोजन किया।
डिनर के बाद धीरूभाई ने नितिन से पूछा कि “सड़क कैसे बनानी है? यदि निविदा खारिज कर दी गयी है, तो अब यह कैसे होगा?” ऐसा कहकर धीरूभाई ने नितिन गडकरी को एक तरह से चुनौती दे दी। उन्होंने कहा “मैंने ऐसे कहने वाले बहुत लोगो को देखा है लेकिन कुछ नहीं होगा।”
नितिन गडकरी ने भी धीरूभाई की बात को दिल पे ले लिया और कहा कि “धीरूभाई, अगर मैं इस सड़क का निर्माण नहीं कर पाता हूं, तो मैं अपनी मूंछें कटा दूंगा । और अगर बना दिया तो आप क्या करोगे ? यह आप सोच लेना ।”
उनकी बैठक समाप्त हुई।और नितिन अम्बानी को चैलेंज देकर चले आये ।
अब सवाल यह था कि सड़क कैसे बनेगी और पैसा कहां से आएगा ?
नितिन गडकरी ने अपने कौशल के बल पर उस समय राज्य में महाराष्ट्र राज्य सड़क विकास निगम की स्थापना की। पब्लिक और कंपनियों के माध्यम से पैसे जुटाए गए । । मनोहर जोशी और गोपीनाथ मुंडे की मदद से और मुंगिरवार इंजीनियर की देखरेख में काम शुरू हुआ। नितिन गडकरी ने 2,000 करोड़ रुपये से कम में काम करके दिखा दिया । सब लोग गडकरी की प्रतिभा के कायल हो गए
धीरूभाई के पास भी बात पहुँची । वे हेलीकॉप्टर से सड़क देखने निकले । एक्सप्रेस वे देख वे आश्चर्य चकित हो गए । उन्होंने तुरंत नितिन गडकरी को मिलने के लिए बुलाया। वे मेकर्स चैंबर में फिर से मिले। जब वे मिले, तो धीरूभाई ने कहा, “नितिन, मैं हार गया, तुम जीत गए। आपने सड़क बनाकर दिखा दी ।”
धीरूभाई ने नितिन गडकरी से कहा कि अगर देश में आप जैसे 4-5 लोग हैं, तो देश का भाग्य बदल जाएगा। सरकारी धन को बचाने के लिए धीरुभाई जैसे बड़े व्यक्ति के साथ पंगा लेने वाले नितिन गडकरी ने जिस चुनौती देकर अपना काम किया वह आज भी याद किया जाता है ।
आज ये सारी बातें इसलिए क्योंकि भारतीय जनता पार्टी (भाजपा) के पूर्व अध्यक्ष, भारतीय जनता पार्टी के कद्दावर नेता और केंद्रीय सड़क परिवहन, राजमार्ग एवं परिवहन मंत्री नितिन गडकरी का आज जन्मदिवस है।उनका जन्म 27 मई 1964 को हुआ था । उन्हें जन्मदिवस की हार्दिक बधाई। शुभकामनाएं
*शहर के एक अन्तरराष्ट्रीय प्रसिद्धि के विद्यालय के बग़ीचे में तेज़ धूप और गर्मी की परवाह किये बिना, बड़ी लगन से पेड़-पौधों की काट-छाँट में* लगा था कि तभी *विद्यालय के चपरासी की आवाज़ सुनाई दी, “गंगादास! तुझे प्रधानाचार्या जी तुरंत बुला रही हैं।”*
*गंगादास को आख़िरी के पांँच शब्दों में काफ़ी तेज़ी महसूस हुई और उसे लगा कि कोई महत्त्वपूर्ण बात हुई है जिसकी वज़ह से प्रधानाचार्या जी ने उसे तुरंत ही बुलाया है। शीघ्रता से उठा, अपने हाथों को धोकर साफ़ किया और चल दिया, द्रुत गति से प्रधानाचार्या के कार्यालय की ओर। उसे प्रधानाचार्या महोदया के कार्यालय की दूरी मीलों की लग रही थी जो ख़त्म होने का नाम नहीं ले रही थी। उसकी हृदयगति बढ़ गई थी।* *सोच रहा था कि उससे क्या ग़लत हो गया जो आज उसको प्रधानाचार्या महोदया ने तुरंत ही अपने कार्यालय में आने को कहा। वह एक ईमानदार कर्मचारी था और अपने कार्य को पूरी निष्ठा से पूर्ण करता था। पता नहीं क्या ग़लती हो गयी। वह इसी चिंता के साथ प्रधानाचार्या के कार्यालय पहुँचा, “मैडम, क्या मैं अंदर आ जाऊँ? आपने मुझे बुलाया था।”*
*”हाँ। आओ और यह देखो” प्रधानाचार्या महोदया की आवाज़ में कड़की थी और उनकी उंगली एक पेपर पर इशारा कर रही थी। “पढ़ो इसे” प्रधानाचार्या ने आदेश दिया।*
*”मैं, मैं, मैडम! मैं तो अंग्रेजी पढ़ना नहीं जानता मैडम!” गंगादास ने घबरा कर उत्तर दिया। “मैं आपसे क्षमा चाहता हूँ मैडम यदि कोई गलती हो गयी हो तो। मैं आपका और विद्यालय का पहले से ही बहुत ऋणी हूँ। क्योंकि आपने मेरी बिटिया को इस विद्यालय में निःशुल्क पढ़ने की इज़ाज़त दी। मुझे कृपया एक और मौक़ा दें मेरी कोई ग़लती हुई है तो सुधारने का। मैं आप का सदैव ऋणी रहूंँगा।” गंगादास बिना रुके घबरा कर बोलता चला जा रहा था।*
*उसे प्रधानाचार्या ने टोका “तुम बिना वज़ह अनुमान लगा रहे हो। थोड़ा इंतज़ार करो, मैं तुम्हारी बिटिया की कक्षा-अध्यापिका को बुलाती हूँ।”*
*वे पल जब तक उसकी बिटिया की कक्षा-अध्यापिका प्रधानाचार्या के कार्यालय में पहुँची बहुत ही लंबे हो गए थे गंगादास के लिए। सोच रहा था कि क्या उसकी बिटिया से कोई ग़लती हो गयी, कहीं मैडम उसे विद्यालय से निकाल तो नहीं रहीं। उसकी चिंता और बढ़ गयी थी।*
*कक्षा-अध्यापिका के पहुँचते ही प्रधानाचार्या महोदया ने कहा, “हमने तुम्हारी बिटिया की प्रतिभा को देखकर और परख कर ही उसे अपने विद्यालय में पढ़ने की अनुमति दी थी। अब ये मैडम इस पेपर में जो लिखा है उसे पढ़कर और हिंदी में तुम्हें सुनाएँगी, ग़ौर से सुनो।”*
*कक्षा-अध्यापिका ने पेपर को पढ़ना शुरू करने से पहले बताया, “आज मातृ दिवस था और आज मैंने कक्षा में सभी बच्चों को अपनी-अपनी माँ के बारे में एक लेख लिखने को कहा। तुम्हारी बिटिया ने जो लिखा उसे सुनो।”*
*उसके बाद कक्षा- अध्यापिका ने पेपर पढ़ना शुरू किया। “मैं एक गाँव में रहती थी, एक ऐसा गाँव जहाँ शिक्षा और चिकित्सा की सुविधाओं का आज भी अभाव है। चिकित्सक के अभाव में कितनी ही माँयें दम तोड़ देती हैं बच्चों के जन्म के समय। मेरी माँ भी उनमें से एक थीं। उन्होंने मुझे छुआ भी नहीं कि चल बसीं। मेरे पिता ही वे पहले व्यक्ति थे मेरे परिवार के जिन्होंने मुझे गोद में लिया। पर सच कहूँ तो मेरे परिवार के वे अकेले व्यक्ति थे जिन्होंने मुझे गोद में उठाया था। बाक़ी की नज़र में तो मैं अपनी माँ को खा गई थी। मेरे पिताजी ने मुझे माँ का प्यार दिया। मेरे दादा – दादी चाहते थे कि मेरे पिताजी दुबारा विवाह करके एक पोते को इस दुनिया में लायें ताकि उनका वंश आगे चल सके। परंतु मेरे पिताजी ने उनकी एक न सुनी और दुबारा विवाह करने से मना कर दिया। इस वज़ह से मेरे दादा – दादीजी ने उनको अपने से अलग कर दिया और पिताजी सब कुछ, ज़मीन, खेती बाड़ी, घर सुविधा आदि छोड़ कर मुझे साथ लेकर शहर चले आये और इसी विद्यालय में माली का कार्य करने लगे। मुझे बहुत ही लाड़ प्यार से बड़ा करने लगे। मेरी ज़रूरतों पर माँ की तरह हर पल उनका ध्यान रहता है।”*
*”आज मुझे समझ आता है कि वे क्यों हर उस चीज़ को जो मुझे पसंद थी ये कह कर खाने से मना कर देते थे कि वह उन्हें पसंद नहीं है, क्योंकि वह आख़िरी टुकड़ा होती थी। आज मुझे बड़ा होने पर उनके इस त्याग के महत्त्व पता चला।”*
*”मेरे पिता ने अपनी क्षमताओं में मेरी हर प्रकार की सुख – सुविधाओं का ध्यान रखा और मेरे विद्यालय ने उनको यह सबसे बड़ा पुरस्कार दिया जो मुझे यहाँ निःशुल्क पढ़ने की अनुमति मिली। उस दिन मेरे पिता की ख़ुशी का कोई ठिकाना न था।”*
*”यदि माँ, प्यार और देखभाल करने का नाम है तो मेरी माँ मेरे पिताजी हैं। यदि दयाभाव, माँ को परिभाषित करता है तो मेरे पिताजी उस परिभाषा के हिसाब से पूरी तरह मेरी माँ हैं। यदि त्याग, माँ को परिभाषित करता है तो मेरे पिताजी इस वर्ग में भी सर्वोच्च स्थान पर हैं। संक्षेप में कहूँ कि प्यार, देखभाल, दयाभाव और त्याग माँ की पहचान है तो मेरे पिताजी उस पहचान पर खरे उतरते हैं और मेरे पिताजी विश्व की सबसे अच्छी माँ हैं।”*
*”आज मातृ दिवस पर मैं अपने पिताजी को शुभकामनाएँ दूँगी और कहूँगी कि आप संसार के सबसे अच्छे पालक हैं। बहुत गर्व से कहूँगी कि ये जो हमारे विद्यालय के परिश्रमी माली हैं, मेरे पिता हैं।”*
*”मैं जानती हूँ कि मैं आज की लेखन परीक्षा में असफल हो जाऊँगी। क्योंकि मुझे माँ पर लेख लिखना था और मैंने पिता पर लिखा, पर यह बहुत ही छोटी सी क़ीमत होगी उस सब की जो मेरे पिता ने मेरे लिए किया। धन्यवाद”।*
*आख़िरी शब्द पढ़ते – पढ़ते अध्यापिका का गला भर आया था और प्रधानाचार्या के कार्यालय में शांति छा गयी थी। इस शांति में केवल गंगादास के सिसकने की आवाज़ सुनाई दे रही थी। बग़ीचे में धूप की गर्मी उसकी कमीज़ को गीला न कर सकी पर उस पेपर पर बिटिया के लिखे शब्दों ने उस कमीज़ को पिता के आँसुओं से गीला कर दिया था। वह केवल हाथ जोड़ कर वहाँ खड़ा था।*
*उसने उस पेपर को अध्यापिका से लिया और अपने हृदय से लगाया और रो पड़ा।* *प्रधानाचार्या ने खड़े होकर उसे एक कुर्सी पर बैठाया और एक गिलास पानी दिया तथा कहा, “गंगादास तुम्हारी बिटिया को इस लेख के लिए पूरे 10/10 नम्बर दिए गए है। यह लेख मेरे अब तक के पूरे विद्यालय जीवन का सबसे अच्छा मातृ दिवस का लेख है। हम कल मातृ दिवस अपने विद्यालय में बड़े ज़ोर – शोर से मना रहे हैं। इस दिवस पर विद्यालय एक बहुत बड़ा कार्यक्रम आयोजित करने जा रहा है। विद्यालय की प्रबंधक कमेटी ने आपको इस कार्यक्रम का मुख्य अतिथि बनाने का निर्णय लिया है। यह सम्मान होगा उस प्यार, देखभाल, दयाभाव और त्याग का जो एक आदमी अपने बच्चे के पालन के लिए कर सकता है। यह सिद्ध करता है कि आपको एक औरत होना आवश्यक नहीं है एक पालक बनने के लिए। साथ ही यह अनुशंसा करता है उस विश्वास का जो विश्वास आपकी बेटी ने आप पर दिखाया। हमें गर्व है कि संसार का सबसे अच्छा पिता हमारे विद्यालय में पढ़ने वाली बच्ची का पिता है जैसा कि आपकी बिटिया ने अपने लेख में लिखा। गंगादास हमें गर्व है कि आप एक माली हैं और सच्चे अर्थों में माली की तरह न केवल विद्यालय के बग़ीचे के फूलों की देखभाल की बल्कि अपने इस घर के फूल को भी सदा ख़ुशबूदार बनाकर रखा जिसकी ख़ुशबू से हमारा विद्यालय महक उठा। तो क्या आप हमारे विद्यालय के इस मातृ दिवस कार्यक्रम के मुख्य अतिथि बनेंगे?”*
*रो पड़ा गंगादास और दौड़ कर बिटिया की कक्षा के बाहर से आँसू भरी आँखों से निहारता रहा, अपनी प्यारी बिटिया को।*
*संसार की समस्त प्यारी-प्यारी बेटियों के पालकों को समर्पित।*
*शुभ प्रभात। 🪴🪴🪴आपका हर दिन शुभ एवं मंगलमय हो। ओम शांति।*
Free Hindi eBooks 