૧૯૪૫માં વિશ્વયુદ્ધના અંત પછી, ઘણા જર્મન નાઝી વૈજ્ઞાનિકોને અમેરિકા, સોવિયેત યુનિયન, બ્રિટન વગેરે દેશોમાં લઈ જવામાં આવ્યા અને આ દેશોએ આ નાઝી વૈજ્ઞાનિકો પાસેથી ટેકનોલોજી પોતાના માટે લીધી.
આમાંથી બચવા માટે, કેટલાક નાઝી વૈજ્ઞાનિકોએ આર્જેન્ટિના, ઇજિપ્ત વગેરે દેશોમાં આશ્રય લીધો. 1954 ની આસપાસ, આર્જેન્ટિનામાં બળવા પછી, 17 નાઝી એરોનોટિક્સ વૈજ્ઞાનિકોએ ભારતમાં આશ્રય લીધો. તે સમય સુધી ભારતમાં આ વિસ્તારમાં કોઈ પાયાની સુવિધાઓ નહોતી. ભારતનું પ્રથમ મહત્વાકાંક્ષી ફાઇટર પ્લેન HF – મારુત 50 ના દાયકાના અંતમાં નાઝી વૈજ્ઞાનિક કર્ટ ટેન્કના નેતૃત્વ હેઠળ વિકસાવવામાં આવ્યું હતું. તે બે એન્જિનવાળું વિમાન હતું જે મેક 2 ની ઝડપે દોડવા માટે બનાવવામાં આવ્યું હતું, પરંતુ તેને ક્યારેય એક ચતુર્થાંશ શક્તિનું પણ એન્જિન મળ્યું નહીં. કોંગ્રેસ સરકારે તેના એન્જિન વિકાસનો ખર્ચ ઉઠાવવાનો ઇનકાર કર્યો. કોંગ્રેસ સરકારે ક્યારેય ભવિષ્ય નું વિચાર્યું નહી.એટલા ઉચ્ચ નોલેજ વાળા વૈજ્ઞાનિકો સેવા આપવા રાજી હતા.
સેનાને વિદેશી વિમાનોમાં પણ વધુ વિશ્વાસ હતો.
પણ આ અધૂરા મારુત વિમાનો 1971ના યુદ્ધમાં ખૂબ  ઉપયોગી થયા હતા.

અને આ નાઝી વૈજ્ઞાનિક કર્ટ ટેન્ક મદ્રાસ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ ટેકનોલોજીના ડિરેક્ટર પણ હતા. કલામ ત્યાં તેમના વિદ્યાર્થી હતા.

મરુત પછી, ભારત આગામી 40 વર્ષ સુધી કોઈ ફાઇટર પ્લેન બનાવી શક્યું નહીં.  તેજસ 2011 માં બનાવવામાં આવ્યું.