‼️🙏જય શ્રી રામ🙏‼️


દીકરી ની પીડા
ચેન્નાઈમાં કૉલેજનું છેલ્લું વર્ષ હતું.
પરંતુ વિધાતા એ કઈ અલગ જ   લખ્યું… પ્રજ્ઞાને સમાચાર મળ્યા કે તેના પિતા કાશ્મીરમાં આતંકવાદીઓ સામે લડતા મૃત્યુ પામ્યા…

પ્રજ્ઞાએ તેમના પિતાને તેમના અંતિમ દર્શનના સ્થળે પહોંચી ને શ્રદ્ધાંજલિ આપવાનું નક્કી કર્યું… પણ જે કાર્ય માટે તેના પિતાએ તેને બિહારથી દૂર દક્ષિણમાં ચેન્નાઈ મોકલી હતી તે કાર્ય પૂર્ણ પણ  કરવું જ રહ્યું,  પ્રજ્ઞા રડતી ન હતી, તેણે  પોતાનો રૂમ બંધ કર્યો, તેના પુસ્તકો ખોલ્યા અને આવતીકાલે યોજાનારી પરીક્ષાની તૈયારી કરવા લાગી…

સવારના ત્રણ વાગ્યા હતા.
“હું રડતિ નથી, પપ્પા, હું તમને આપેલું દરેક વચન પૂરું કરીશ… આજે પરીક્ષા માત્ર થોડા કલાકો દૂર છે… તમારા આશીર્વાદ હંમેશા મારી સાથે છે.”
પ્રજ્ઞાએ મેલ મોકલ્યો…

પછી તો આ રોજીંદી દિનચર્યા બની ગઈ… પ્રજ્ઞા દરરોજ રાત્રે તેના પિતાને એક મેઈલ લખતી જેમાં તેની ખુશી, તેના દુ:ખ, તેની દિનચર્યા વિશે લખતી…

ચાર વર્ષ વીતી ગયા, પ્રજ્ઞાની જિંદગી સફળતાઓને ચૂમતી રહી… પણ પિતાને છેલ્લી વાર ન જોઈ શકવાની વેદના, પિતાની માટીને ગળે લગાડીને રડી ન શકવાની વેદના તેના હૃદયમાંથી દૂર ન થઈ… એ આંસુ તેના હૃદયમાં એકઠા થઈ ગયા… આવતીકાલે તેના પિતાની પુણ્યતિથિ છે,…
પ્રજ્ઞાએ પોતાનો ઈમેલ ખોલ્યો અને લખવા બેઠી…!
“કાલે ફરી એક મુશ્કેલ દિવસ હશે, જ્યારે મારે ત્યાં હોવું જોઈતું હતું ત્યારે હું ત્યાં કેમ ન હતી. હું મારી જાતને ક્યારેય માફ કરી શકીશ નહીં…”

સવારે પ્રજ્ઞાએ તેનું લેપટોપ ખોલ્યું, મેઈલ ખોલતાની સાથે જ તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ, તેના મોઢામાંથી કોઈ શબ્દ નીકળ્યો નહીં, અવાચક થય ગય .તે ચૂપ થઈને લેપટોપની સ્ક્રીન તરફ જોઈ રહી.
આજે પિતાના અવસાનના ચાર વર્ષ પછી પ્રજ્ઞાના મેઈલ પર તેનો જવાબ આવ્યો.
પ્રજ્ઞાએ તેના પિતાના ઈમેલ પર ફરીવાર જોયું, તે  પત્ર વાંચતી હતી… તે તેના પિતાનો ઈમેલ હતો… પ્રજ્ઞાએ ધ્રૂજતી આંગળીઓ સાથે મેઈલ પર ક્લિક કર્યું…

વહાલી દીકરી…

જ્યારે હું તમારા પિતાની જગ્યાએ પોસ્ટ પર આવ્યો  હતો, ત્યારે મેં મારી યુવાન પુત્રીને થોડા દિવસો પહેલા જ એક અકસ્માતમાં ગુમાવી દીધી હતી… તમારા પિતાનો વ્યક્તિગત ઇમેઇલ તેઓ જે કમ્પ્યુટર પર બેસતા હતા તે ખુલ્લો હતો… હું લોગ આઉટ કરવા માંગતો હતો પણ મેં તમારો ઇમેઇલ જોયો… પછી દરરોજ હું તમારા પિતાના મેઇલમાંથી લોગ આઉટ કરીશ એવું નક્કી કરીને ઘરેથી નીકળી જતો… પણ તમારા મેઇલ્સ વાંચવાના લોભને કારણે હું તમને ચાર વર્ષ સુધી જવાબ આપી શકતો નથી આ મેઈલ મારા જીવનનો આધાર બન્યો . તામારા દરેક મેલ માં હું મારી દીકરી ને જોતો રહ્યો…
પણ આજે આ સ્વાર્થી પિતા તને પ્રજ્ઞાને રડવાનું કહે છે… કારણ કે તારો અપરાધ તારા પિતાને પણ શાંતિ નહીં આપે…
દીકરી તું પોક મૂકી ને એક વાર રડી લે..

હવે, દરરોજ નહીં તો, ઓછામાં ઓછું ક્યારેક, મને મેઇલ કરો… આ એક એવા પિતાની વિનંતી છે જે તેની પુત્રીને ફરીથી ગુમાવવા માંગતા નથી!

ચાર વર્ષથી રોકી રાખેલા પ્રજ્ઞાના આંસુ તૂટી ગયા હતા… તેના રડવાનો અવાજ રૂમની બહાર ગુંજતો હતો!