દાતણ….. મહર્ષિ વાગભટ્ટ ના મત અનુસાર 9 થી 10પ્રકાર ના દાતણ આવે છે જે નીચે પ્રમાણે ના વૃક્ષ દ્વારા સરળતા થી ઉપલબ્ધ છે. કરંજ, લીમડો , વડ, આંબો, જાંબુડો, બાવળ, ખીજડો, ખેર, આવેળ, અશોક(આસોપાલવ), ગુલર, આમળા, હરડે આ ઉપર જણાવેલ તમામ વૃક્ષો ના દાતણ સદુપયોગ છે 📌 આંબા નું દાતણ જેઠ મહિનામાં કરવાથી શરીર માં કફ નું સમસ્યા ઘટે છે , વાળ કાળા રહે છે અને તંદુરસ્તી આખું વર્ષ જળવાઈ રહે છે આંબા નું દાતણ ત્યારે જ કરવું જ્યારે સાચી કેરી ની સાચી સિઝન ચાલુ થઈ જાય. 📌 લીમડા નું દાતણ હોળી પછી કરવું જોઈએ , આ દાતણ ઉનાળામાં ખાસ કરી ને ચૈત્ર વૈશાખ માં જરૂર કરવું જોઈએ , આ લીમડો અતિ ગુણકારી હોવાથી તે પિત નું શમન કરી ને ગરમી અને તજા ગરમી થી છુટકારો અપાવે છે. 📌 લીમડા ના દાતણ ઉનાળામાં જ કરવું 📌 વડ નું દાતણ ચોમાસામાં કરી શકાય અને ઉનાળા માં પણ કરી શકાય વડ ના દાતણ થી દાંત ના પેઢા મજબૂત થાય છે. વ્યસનના કારણે નબળા થયેલ દાંત સ્વસ્થ થાય છે. 📌 ખેર નું દાતણ ગરમી માં કરવું જોઈએ જે ઉનાળામાં મોઢા ના ચાંદા ઓ થી છુટકારો આપવે છે , 📌 બાવળ નું દાતણ(દેશી બાવળ) નો ઉપયોગ કોઈ પણ ઋતુ માં કરાય પણ ખાસ શિયાળામાં વધુ ઉપયોગી છે. આ દેશી બાવળ ના દાતણ માં સલ્ફર હોઈ જે માણસ ને વ્યસન મુક્તિ માટે ખૂબ જ ઉપયોગી થાય છે. 📌 આમળા અને હરડે નું દાતણ કોઈ પણ ઋતુ માં કરાય , તેનું દાતણ નિરાપદ છે. 📌 ગુલર , ખીજડો ખેર આ પણ નિરાપદ દાતણ છે.આ સિવાય કણજી નું દાતણ મોઢા માં બનતું ખરાવ એસિડ પણ રોકે છે અને જેને દોડવા માં હાફ ચડતો હોઈ એમને આમળા ના વૃક્ષ નું દાતણ કરવું જોઈએ. 📌 કરંજ નુ દાતણ માત્ર કરવાથી મુખ ની દુર્ગ઼ધ દુર કરવાની સાથે સાથે દાંત માં થતા પાયોરીયા નામક રોગ ને મટાડે છે. એ પણ માત્ર આઠ દસ દિવસ નિયમિત દાતણ કરવાથી સાથે સાથે મોંધીદાટ ટુથપેસ્ટ કરતા સારી ફ્રેશનેસ પણ મળે છે આ દાતણ થી યાદ રાખો ✏️ આ તમામ પ્રકાર ના દાતણ ત્રણ મહિના જ પૂરતા કરવા ત્યાર બાદ કોઈ બીજા વનસ્પતિ નું દાતણ લેવું. ✏️ આ દાતણ 8 આંગલ લાબું ને એક આંગલ જડુ લેવું અને રસદાર હોઈ એ લેવું. ✏️ ચાવી ગયેલ દાતણ ને કાપી ને નવેસરથી દાતણ કરવું. ✏️ દાતણ ને તાજું લઈ આવો તો વધુ સારું પણ જો ન મેળ આવે તો દાતણ કર્યા પછી વપરાયેલ ભાગ કાપી ને દાતણ ને પાણીમાં બોળી રાખવું . આ દાતણ અતિ ઉપયોગી અને લાભદાયક છે.
દાતણ….. મહર્ષિ વાગભટ્ટ ના મત અનુસાર 9 થી 10પ્રકાર ના દાતણ આવે છે જે નીચે પ્રમાણે ના વૃક્ષ દ્વારા સરળતા થી ઉપલબ્ધ છે. કરંજ, લીમડો , વડ, આંબો, જાંબુડો, બાવળ, ખીજડો, ખેર, આવેળ, અશોક(આસોપાલવ), ગુલર, આમળા, હરડે આ ઉપર જણાવેલ તમામ વૃક્ષો ના દાતણ સદુપયોગ છે 📌 આંબા નું દાતણ જેઠ મહિનામાં કરવાથી શરીર માં કફ નું સમસ્યા ઘટે છે , વાળ કાળા રહે છે અને તંદુરસ્તી આખું વર્ષ જળવાઈ રહે છે આંબા નું દાતણ ત્યારે જ કરવું જ્યારે સાચી કેરી ની સાચી સિઝન ચાલુ થઈ જાય. 📌 લીમડા નું દાતણ હોળી પછી કરવું જોઈએ , આ દાતણ ઉનાળામાં ખાસ કરી ને ચૈત્ર વૈશાખ માં જરૂર કરવું જોઈએ , આ લીમડો અતિ ગુણકારી હોવાથી તે પિત નું શમન કરી ને ગરમી અને તજા ગરમી થી છુટકારો અપાવે છે. 📌 લીમડા ના દાતણ ઉનાળામાં જ કરવું 📌 વડ નું દાતણ ચોમાસામાં કરી શકાય અને ઉનાળા માં પણ કરી શકાય વડ ના દાતણ થી દાંત ના પેઢા મજબૂત થાય છે. વ્યસનના કારણે નબળા થયેલ દાંત સ્વસ્થ થાય છે. 📌 ખેર નું દાતણ ગરમી માં કરવું જોઈએ જે ઉનાળામાં મોઢા ના ચાંદા ઓ થી છુટકારો આપવે છે , 📌 બાવળ નું દાતણ(દેશી બાવળ) નો ઉપયોગ કોઈ પણ ઋતુ માં કરાય પણ ખાસ શિયાળામાં વધુ ઉપયોગી છે. આ દેશી બાવળ ના દાતણ માં સલ્ફર હોઈ જે માણસ ને વ્યસન મુક્તિ માટે ખૂબ જ ઉપયોગી થાય છે. 📌 આમળા અને હરડે નું દાતણ કોઈ પણ ઋતુ માં કરાય , તેનું દાતણ નિરાપદ છે. 📌 ગુલર , ખીજડો ખેર આ પણ નિરાપદ દાતણ છે.આ સિવાય કણજી નું દાતણ મોઢા માં બનતું ખરાવ એસિડ પણ રોકે છે અને જેને દોડવા માં હાફ ચડતો હોઈ એમને આમળા ના વૃક્ષ નું દાતણ કરવું જોઈએ. 📌 કરંજ નુ દાતણ માત્ર કરવાથી મુખ ની દુર્ગ઼ધ દુર કરવાની સાથે સાથે દાંત માં થતા પાયોરીયા નામક રોગ ને મટાડે છે. એ પણ માત્ર આઠ દસ દિવસ નિયમિત દાતણ કરવાથી સાથે સાથે મોંધીદાટ ટુથપેસ્ટ કરતા સારી ફ્રેશનેસ પણ મળે છે આ દાતણ થી યાદ રાખો ✏️ આ તમામ પ્રકાર ના દાતણ ત્રણ મહિના જ પૂરતા કરવા ત્યાર બાદ કોઈ બીજા વનસ્પતિ નું દાતણ લેવું. ✏️ આ દાતણ 8 આંગલ લાબું ને એક આંગલ જડુ લેવું અને રસદાર હોઈ એ લેવું. ✏️ ચાવી ગયેલ દાતણ ને કાપી ને નવેસરથી દાતણ કરવું. ✏️ દાતણ ને તાજું લઈ આવો તો વધુ સારું પણ જો ન મેળ આવે તો દાતણ કર્યા પછી વપરાયેલ ભાગ કાપી ને દાતણ ને પાણીમાં બોળી રાખવું . આ દાતણ અતિ ઉપયોગી અને લાભદાયક છે.
यह लीजिए ChatGPT का एक और कारनामा… मेरी दादी बचपन में लालमदे और फूलमदे नाम की दो राजकुमारियों की कहानी सुनाती थी, बस मुझे इतना ही याद था, मैंने कई बार फेसबुक पर लिखा था कि यदि यह कहानी किसी को आती हो तो मुझे भी बताइए, पर कोई भी मित्र इस कहानी को नहीं बता पाता था, मैं हर बार निराश हो जाता था, आज मैंने जब ChatGPT से पूछा तो उसने मुझे यह निम्नलिखित कहानी बताई- — हाँ, “लालेद और फूलमदे राजकुमारियों” की कहानी एक लोककथा है, जो आमतौर पर उत्तर भारत के कुछ हिस्सों और नेपाल में सुनाई जाती है। यह दो बहनों की कहानी है—लालेद (लाल रंग की राजकुमारी) और फूलमदे (फूलों जैसी सुंदर राजकुमारी), जिनका जीवन एक जादुई यात्रा से होकर गुजरता है।
कहानी: लालेद और फूलमदे
बहुत समय पहले, एक समृद्ध राज्य में एक राजा और रानी की दो बेटियाँ थीं—लालेद, जिसका रंग गुलाबी-लाल था और फूलमदे, जो बेहद सुंदर और कोमल थी, जैसे कोई खिला हुआ फूल। दोनों बहनें एक-दूसरे से बहुत प्रेम करती थीं।
एक दिन, एक जादुई भविष्यवक्ता दरबार में आया और उसने राजा से कहा, “आपकी बेटियों के भाग्य में एक कठिन परीक्षा लिखी है। यदि वे सावधान न रहीं, तो उन्हें बड़ी मुसीबत का सामना करना पड़ेगा।”
राजा और रानी चिंतित हो गए और अपनी बेटियों को सुरक्षित रखने के लिए महल में ही रखने लगे। लेकिन भाग्य को कौन रोक सकता था! एक दिन, एक राक्षसी (डायन) ने उनकी सुंदरता के बारे में सुना और उन्हें पकड़ने के लिए एक जाल बिछाया।
डायन का छल
डायन ने एक बूढ़ी औरत का वेश धारण किया और महल के पास एक सुंदर बगीचे में रहने लगी। वह वहाँ से मीठी-मीठी आवाज़ में गीत गाने लगी। उसकी आवाज़ इतनी मधुर थी कि फूलमदे उसकी ओर आकर्षित हो गई।
“बेटी, क्या तुम मेरे पास आओगी? मैं तुम्हें दुनिया के सबसे सुंदर फूल दूँगी,” डायन ने प्यार से कहा।
फूलमदे लालच में आ गई और महल से बाहर निकल गई। जैसे ही वह डायन के पास पहुँची, डायन ने उसे पकड़ लिया और जादू से एक काले पहाड़ के अंदर बंद कर दिया।
लालेद को जब यह पता चला, तो वह बहुत दुःखी हुई। उसने अपनी बहन को बचाने की ठानी और अपने घोड़े पर बैठकर जंगलों, नदियों और पहाड़ों को पार करती हुई डायन के गुप्त स्थान पर जा पहुँची।
बहादुरी और विजय
लालेद ने चतुराई से डायन को हराने की योजना बनाई। उसने एक जादुई चाकू और चमकीले पत्थर इकट्ठे किए और पहाड़ के अंदर जाकर डायन से युद्ध किया। वह अपनी बहादुरी और चतुराई से डायन को हराने में सफल रही और फूलमदे को छुड़ा लाई।
राजा और रानी ने अपनी बेटियों की वापसी पर भव्य उत्सव मनाया, और लालेद की वीरता के कारण उसे “पराक्रमी राजकुमारी” की उपाधि दी गई।
शिक्षा
इस कहानी से हमें यह सीख मिलती है कि
1. लालच और अजनबियों पर जल्दी भरोसा करना खतरनाक हो सकता है।
2. सच्ची बहादुरी और प्रेम से किसी भी कठिनाई को पार किया जा सकता है।
3. बुद्धिमत्ता और हिम्मत से हम बड़े से बड़े संकट को हराकर अपने प्रियजनों की रक्षा कर सकते हैं।
ये कहानी अलग-अलग रूपों में सुनाई जाती है, लेकिन मूल भावना यही रहती है—बहन के प्रेम और साहस की विजय।
#कुछ_भिखारी_ही_मरे_हैं🥲 #માત્ર થોડા ભિખારીઓ મૃત્યુ પામ્યા છે🥲 વર્ષ હતું 1⃣9⃣5⃣4⃣ તે સ્વતંત્ર ભારતનો પ્રથમ કુંભ હતો, તેથી સરકાર તૈયારીઓમાં કોઈ કસર છોડવા માંગતી ન હતી. સંગમની નજીક એક અસ્થાયી રેલ્વે સ્ટેશન બનાવવામાં આવ્યું હતું. મોટી સંખ્યામાં પ્રવાસી માર્ગદર્શકોની નિમણૂક કરવામાં આવી હતી. ઉબડ-ખાબડ જમીનને બુલડોઝરથી સમતળ કરવામાં આવી હતી. કુંભમાં સૌપ્રથમવાર ઈલેક્ટ્રીક પોલ લગાવવામાં આવ્યા હતા. લગભગ એક હજાર થાંભલા. 9 હોસ્પિટલો ખોલવામાં આવી હતી, જેથી જો કોઈ બીમાર પડે અથવા અકસ્માતનો ભોગ બને તો તેને તાત્કાલિક તબીબી સુવિધા મળી શકે તેવો અંદાજ પણ 40-50 લાખ લોકો કુંભમાં આવશે.
3⃣ ફેબ્રુઆરી મૌની અમાવસ્યાનો પવિત્ર દિવસ હતો અને અલ્હાબાદ/પ્રયાગરાજ મહા કુંભ મેળો આજના જેવો હતો. રાષ્ટ્રપતિ રાજેન્દ્ર પ્રસાદની સાથે વડાપ્રધાન જવાહરલાલ નેહરુ પણ કુંભમાં પહોંચ્યા હતા. રાજેન્દ્ર પ્રસાદે સંગમ વિસ્તારમાં કલ્પવાસમાં એક મહિનો વિતાવ્યો હતો. એ દિવસે સવારે નેહરુ હોડીમાં બેઠા. તેમના પરિવારના સભ્યો પણ તેમની સાથે હતા. બધાએ સંગમમાં ડૂબકી લગાવી, પરંતુ નહેરુજી, સ્નાન કરવાનું તો એક બાજુ રહ્યું , પોતાના પર ગંગા જળ પણ છાંટ્યું નહીં.
વરિષ્ઠ ફોટો જર્નાલિસ્ટ એન.એન. મુખર્જી 1954ના મહાકુંભમાં પણ હાજર હતા
‘વડાપ્રધાન જવાહરલાલ નેહરુ અને રાષ્ટ્રપતિ રાજેન્દ્ર પ્રસાદ એ તે જ દિવસે સ્નાન માટે સંગમ પહોંચ્યા. લગભગ 10.20 વાગ્યા સુધી પોલીસ અને અધિકારીઓ તેમની વ્યવસ્થામાં વ્યસ્ત હતા. સ્નાન ઘાટ પર બેરિકેડ લગાવીને હજારો લોકોને રોકી દેવામાં આવ્યા હતા. સામાન્ય લોકોની સાથે હજારો નાગા સાધુઓ, ઘોડાગાડા, હાથી અને ઊંટ બધા કલાકો સુધી રાહ જોતા હતા. બંને બાજુ ભીડ એકઠી થઈ ગઈ હતી, આ દરમિયાન નેહરુ અને રાજેન્દ્ર પ્રસાદની કાર ત્રિવેણી બાજુથી આવીને કિલા ઘાટ તરફ ગઈ. જ્યારે નેહરુ અને બાકીના વીવીઆઈપીની ગાડી ત્યાંથી પસાર થઈ ત્યારે કોઈ પણ આયોજન વિના ભીડ ને છોડવામાં આવી.
ભીડ બેરિકેડ તોડીને ઘાટ તરફ આગળ વધવા લાગી. એ જ રસ્તાના બીજા છેડેથી સાધુઓનું સરઘસ પસાર થયું. રહી હતી. ભીડ અને સંતો સામસામે આવી ગયા. સરઘસ વિખેરાઈ ગયું. વાવાઝોડામાં ઊભેલા પાકની જેમ પડીને લોકો પડવા લાગ્યા, કોઈ ઊભું ન થઈ શક્યું. ‘મને બચાવો, મને બચાવો’ની બૂમો ચારે બાજુથી ગુંજી રહી હતી. ઘણા લોકો ઊંડા કૂવામાં પડી ગયા હતા.’નાના બાળકો નાસભાગમાં કચડાઈ રહ્યા હતા.
કોય ઈલેક્ટ્રીક વાયર પર ઝૂલીને પોતાની જાતને બચાવી રહ્યા હતા. પરિસ્થિતિ કાબૂ બહાર ગઈ, સેંકડો લોકોએ જીવ ગુમાવ્યા. આઝાદી પછી તે પહેલો કુંભ હતો, તેથી તે ઉત્તર પ્રદેશમાં પણ સરકારની વિશ્વસનીયતાનો પ્રશ્ન હતો, જે નહેરુના નજીકના વિશ્વાસુ ગોવિંદ બલ્લભ પંત મુખ્યમંત્રી હતા.
સરકારે કહ્યું કે આ દુર્ઘટનામાં માત્ર થોડા ભિખારીઓ મૃત્યુ પામ્યા છે. મહાકુંભમાં સેંકડો લોકોના મોતના સમાચાર ખોટા છે.
જ્યારે પત્રકાર એનએન મુખર્જીએ અધિકારીઓને અકસ્માતની તસવીરો બતાવી, જેમાં મોંઘા દાગીના પહેરેલી મહિલાઓ પણ સામેલ હતી. જે એ હકીકતને સમર્થન આપતું હતું કે સારી પૃષ્ઠભૂમિના લોકો પણ કચડીને મૃત્યુ પામ્યા હતા, પરંતુ ઢાંકપિછોડો કરવાનો આદેશ હતો, પરંતુ તે 4 ફેબ્રુઆરી 1લી, એટલે કે અકસ્માતના બીજા દિવસે, અકસ્માતના સમાચાર પ્રકાશિત થયા હતા. અમૃત બજાર પત્રિકા નામનું અખબાર. એક તરફ નાસભાગમાં લોકોના મોત થયાના સમાચાર અને બીજી તરફ રાજભવનમાં રાષ્ટ્રપતિના સ્વાગત માટે આયોજિત પાર્ટીની તસવીર અખબારમાં પ્રકાશિત થઈ.
તત્કાલીન બેશરમ યુપી સરકારે કહ્યું કે એવું કંઈ થયું નથી. અખબારમાં ખોટા સમાચાર પ્રસિદ્ધ થયા છે. અખબારોએ આવું કશું થયું નથી એ છાપવું જોઈએ.
‘એનએન મુખર્જીએ અકસ્માતના સમાચાર પ્રસિદ્ધ કર્યા હતા, પરંતુ સરકાર તરફથી એવું દબાણ હતું કે કંઈ થયું નહીં. પત્રકાર તરીકે તેમણે આ વાતનો પુરાવો રજૂ કરવાનો હતો. બીજા દિવસે તેઓ ફરી મેળામાં પહોંચ્યા. મુખર્જીએ જોયું કે વહીવટીતંત્ર મૃતદેહોના ઢગલા બનાવીને આગ લગાવી રહ્યું છે. કોઈ ફોટોગ્રાફર કે પત્રકારને ત્યાં જવા દેવામાં આવ્યા ન હતા. ચારેબાજુ મોટી સંખ્યામાં પોલીસ તૈયાર થઈ ગઈ હતી. તેના હાથમાં ખાદીની થેલી હતી.
જેની અંદર તેણે એક નાનકડો કેમેરો છુપાવ્યો હતો. કેમેરાના લેન્સને ઢાંકી શકાય તે માટે બેગમાં એક છિદ્ર કરવામાં આવ્યું હતું અને ફોટોગ્રાફર એનએન મુખર્જી રડતા હતા અને પોલીસકર્મીઓને કહ્યું હતું કે તેઓ તેમની દાદીને છેલ્લી વાર જોવા માંગે છે. તે સૈનિકોના પગે પડ્યો. તેમને વિનંતી કરી કે મને દાદીમાને છેલ્લી વાર મળવા દો. તેઓ ઝડપથી મૃતદેહો તરફ દોડ્યા. દાદીને શોધવાનો ડોળ કરવા લાગ્યો. આ સમય દરમિયાન, તેણે સળગતા મૃતદેહોના ફોટોગ્રાફ્સ લીધા .📸
આગલા દિવસે અખબારમાં પ્રકાશિત થયા મૃતદેહોને સળગાવવાનો ફોટો
આ સમાચાર વાંચીને યુપીના મુખ્યમંત્રી ગોવિંદ બલ્લભ પંત ગુસ્સે થઈ ગયા. લાલ થઈ ગઈ. તેણે પત્રકારને અપશબ્દો બોલીને કહ્યું હતો- ‘ક્યાં છે તે હરામી … ફોટોગ્રાફર.’ ‘છાયાકૃતિ’ સામયિકમાં પણ આ વાર્તાનો ઉલ્લેખ છે.
કેટલાક લોકોનો દાવો છે કે અકસ્માતના દિવસે પંડિત નેહરુ કુંભમાં હાજર ન હતા. બીબીસીમાં પ્રકાશિત એક અહેવાલમાં, અકસ્માત સમયે હાજર નરેશ મિશ્રાએ કહ્યું હતું કે – ‘નેહરુ દુર્ઘટનાના એક દિવસ પહેલા જ પ્રયાગ આવ્યા હતા, તેમણે સંગમ વિસ્તારમાં તૈયારીઓનું નિરીક્ષણ કર્યું અને દિલ્હી પરત ફર્યા. પરંતુ રાષ્ટ્રપતિ રાજેન્દ્ર પ્રસાદ તો સંગમ વિસ્તારમાં જ હતા અને સવારે તેઓ કિલ્લાના ટાવર પર બેસીને દશનામી સન્યાસીઓની શોભાયાત્રા જોઈ રહ્યા હતા.
જોકે, ઘણા લેખકો, પત્રકારો અને ખુદ નેહરુએ પણ સંસદમાં સ્વીકાર્યું હતું કે દુર્ઘટના સમયે તેઓ કુંભમાં હાજર હતા. 15 ફેબ્રુઆરી 1954ના રોજ જવાહરલાલ નેહરુએ સંસદમાં કહ્યું – ‘હું કિલ્લાની બાલ્કનીમાં હતો. કુંભ ત્યાં જ ઊભો રહીને જોઈ રહ્યો. કુંભમાં 40 લાખ લોકોએ હાજરી આપી હોવાનો અંદાજ છે. તે ખૂબ જ દુઃખદ છે કે એક કાર્યક્રમમાં આવી ઘટના બની જ્યાં આટલી મોટી સંખ્યામાં લોકો એકઠા થયા હતા અને ઘણા લોકોએ જીવ ગુમાવ્યા હતા.
1776-1954થી અલ્હાબાદમાં #તીર્થ_અને_શક્તિ_કુંભ_મેળા_માં, કામા મેકલીને અકસ્માત સમયે નહેરુના કુંભમાં હાજર હોવા વિશે પણ લખ્યું છે. કામા મેકલિન ઓસ્ટ્રેલિયાની એક યુનિવર્સિટીમાં સાઉથ એશિયન અને વર્લ્ડ હિસ્ટ્રીના પ્રોફેસર રહી ચૂક્યા છે.
કામા મેકલિન લખે છે- ‘અકસ્માત બાદ યુપી સરકારે તપાસ સમિતિની રચના કરી હતી. જેમાં અલ્હાબાદ હાઈકોર્ટના ભૂતપૂર્વ મુખ્ય ન્યાયાધીશ #કમલકાંત_વર્મા, યુપી સરકારના ભૂતપૂર્વ સલાહકાર ડૉ. #પન્નાલાલ અને સિંચાઈ વિભાગના મુખ્ય ઈજનેર #AC_મિત્રાનો સમાવેશ થાય છે.
તેના અહેવાલમાં, સમિતિએ અકસ્માત માટે સરકારને જવાબદાર ઠેરવી હતી, પરંતુ સમગ્ર દોષ #મીડિયા પર નાખ્યો હતો. સમિતિએ કહ્યું હતું કે કુંભમાં મુખ્ય સ્નાન VIP અને VVIP આ દિવસે ન જવું જોઈએ.
આ અકસ્માતમાં ચેદની દેવી નામની મહિલાનો આખો પરિવાર મૃત્યુ પામ્યો હતો. તેમણે સરકાર પાસે વળતરની માંગણી કરી હતી. સમિતિએ તેમની માંગને ફગાવી દીધી હતી. વર્માએ કહ્યું – ‘તીર્થયાત્રી મેળામાં કરો યા મરો ની ભાવના સાથે જોડાયા હતા.
1 મે 2019, યુપીના કૌશામ્બી જિલ્લો મૂકો. લોકસભા ચૂંટણી પ્રચાર દરમિયાન પીએમ મોદીએ કહ્યું હતું કે – ‘પંડિત નેહરુ જ્યારે વડાપ્રધાન હતા ત્યારે કુંભ મેળામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ અરાજકતાને કારણે કુંભમાં નાસભાગ મચી ગઈ હતી. સેંકડો લોકો કચડીને માર્યા ગયા, પરંતુ સરકારની ઈજ્જત બચાવવા બધા સમાચાર દબાવી દેવામાં આવ્યા. ભાઈઓ અને બહેનો… એ માત્ર નાસભાગ નહોતી. દેશના પ્રથમ વડાપ્રધાનના કાર્યકાળમાં આવું પાપ થયું છે.
“પ્રસિદ્ધ બંગાળી નવલકથાકાર સમરેશ બસુએ આ ઘટના પર #અમૃત_કુંભ_કી_ખોજમેં નામની નવલકથા લખી હતી. 1955 માં, આ નવલકથા કલકત્તાથી પ્રકાશિત થતા બંગાળી અખબાર ‘આનંદ બજાર’ માં સીરીયલ સ્વરૂપે પ્રકાશિત થઈ હતી. જેમને આજે આપણે ABP NEWS મીડિયા નેટવર્ક📺 તરીકે ઓળખાય છે
પ્રખ્યાત ફિલ્મ નિર્માતા #બિમલ_રોય આ નવલકથા પર હિન્દી ફિલ્મ બનાવવા માંગતા હતા. ગીતકાર ગુલઝાર તેમના સહાયક હતા. ગુલઝાર આ ફિલ્મની સ્ક્રિપ્ટ પણ લખી રહ્યા હતા. ફિલ્મ પર કામ ટુકડે-ટુકડાઓમાં ચાલુ રહ્યું. 1962ના શિયાળામાં ફિલ્મને રિલીઝ કરવાની તૈયારીઓ કરીને કેટલાક આઉટડોર શૂટિંગ પણ કરવામાં આવ્યા હતા, પરંતુ તે દરમિયાન 8 જાન્યુઆરી 1965ના રોજ બિમલ રોયનું અવસાન થયું હતું. અને આખરે અમૃત કુંભ ફિલ્મ સ્થગિત થઈ ગઈ.(હવે યુ ટ્યુબ પર છે.)
કોંગ્રેસે રાજકારણની ચિતામાં મૃતદેહોને બાળી નાખ્યા! નેહરુજી એવા પંડિત હતા જેમણે પવિત્ર દોરો પણ પહેર્યો ન હતો. અને મહાકુંભમાં પહોંચ્યા છતાં સ્નાન ન કર્યું. કારણ કે પંડિતજી આકસ્મિક હિંદુ હતા. , સંદર્ભ:
1. સાર્વજનિક પુસ્તકાલય, પ્રયાગરાજ
2. પ્રયાગરાજ અને કુંભ: કુમાર નિર્મલેન્દુ
3. તીર્થયાત્રા અને શક્તિ: અલ્હાબાદમાં 1776-1954 દરમિયાન કુંભ મેળો
🔥😡🔥 मुस्लिम मोहन लाल कर्मचंद गांधी की नीचता **************************** आचार्य पं किशन सरवरिया झांसी ====================== 🔥😡🔥 *महात्मा गांधी के पुत्र हरिलाल गाँधी* ने *27 जून 1936* को नागपुर में इस्लाम कबूल किया था और *29 जून 1936* को मुंबई में उसने इसकी सार्वजनिक घोषणा की कि वो हरिलाल गाँधी से *अब्दुल्लाह* बन गया है। *1 जुलाई 1936* को जकारिया ने अब्दुल्लाह के घर की बैठक में बैठे हुए रोष भरे शब्दों में कहा- अब्दुल्लाह, यह मैं क्या सुन रहा हूँ कि तुम्हारी यह *सात साल की छोकरी आर्य समाज मंदिर में हवन करने जाती है?’’* यह अब तक मुस्लिम क्यों नहीं बनी ? इसे भी बनाइए, यदि इसे मुस्लिम नहीं बनाया गया तो इसका तुमसे कुछ भी संबंध नहीं है।’ हरिलाल पर इस्लाम का रंग चढ़ गया था और हर हाल में पूरे हिंदुस्तान को इस्लामी देश बनाना चाहता था। वह जकारिया के सवाल का कुछ जवाब नहीं दिया। लेकिन मनु ने जबाब दिया कि *‘‘मैं इस्लाम कबूल नहीं करूंगी’’* जकारिया ने अब्दुल्लाह की मासूम बेटी मनु जो उस समय सात या आठ साल की ही थी, उसकी ओर मुखातिब होकर कहा, तुम इस्लाम क्यों नही कबूल करोगी ?
यदि तुम इस्लाम कबूल नहीं करोगी तो तुम्हें मुंबई की चैपाटी पर नंगी करके तुम्हारी बोटी-बोटी करके चील और कव्वों को खिला दी जाएगी। फिर वे अब्दुल्लाह( हरिलाल) को चेतावनी देने लगा – ए अब्दुल्ला *लड़कियां और औरतें अल्लाह की और मुस्लिमों को दी गई नेमतें हैं…* देखो यदि तुम्हारी बेटी इस्लाम कबूल नहीं करेगी तो *तुम्हें इसको रखैल समझकर भोग करने का पूरा हक है।* क्योंकि जो माली पेड़ लगाता है उसे फल खाने का भी *हक़* है। यदि तुमने ऐसा नहीं किया तो हम ही इस फल को चौराहे पर सामूहिक रूप से चखेंगे। हमें हर हाल में हिन्दुस्तान को मुस्लिम देश बनाना है और पहले हम *लोहे को लोहे से ही काटना चाहते हैं।* कहकर वह चला गया था ।। और उसी रात उस मूर्ख अब्दुल्लाह ने अपनी नाबालिग बेटी की नथ तोड़ डाली थी ( अर्थात अपनी हब्स का शिकार बना डाला) बेटी के लिए पिता भगवान होता है, लेकिन यहां तो बेटी के लिए पिता शैतान बन गया था। मनु को कई दिन तक रक्तस्राव होता रहा और उसे डाॅक्टरी इलाज से ठीक हुआ, स्नेहिल स्वजन आप कल्पना कीजिये उस नन्ही बच्ची पर क्या गुजर रही होगी और उस फूल सी बच्ची की माँ की भी क्या मनःस्थिति होगी। (ऐसी है इस्लाम की अंदर की स्थिति) उन दिनों जब मनु पीड़ा से कराह रही थी तो उसने अपने दादा महात्मा गांधी को खत लिखा, जो तब तक अपनी होशियरियों के चलते बापू के नाम से सारी दुनिया में प्रसिद्ध हो चुका था। लेकिन बापू ने साफ कह दिया कि इसमें मैं क्या कर सकता हूं ? इसके बाद मनु ने अपनी *दादी कस्तूरबा* को खत लिखा। खत पढ़कर दादी बा की रूह कांप गई। फूल सी पोती के साथ यह कुकर्म…और वह भी पिता द्वारा…? *बा ने 27 सितंबर 1936* को अपने बेटे अब्दुल्लाह को पत्र लिखा और बेटी के साथ कुकर्म न करने की अपील की और साथ ही पूछा कि तुमने धर्म क्यों बदल लिया ? और गोमांस क्यों खाने लगे ? बा ने बापू से कहा-अपना बेटा हरि मुस्लिम बन गया है, तुम्हें आर्य समाज की मदद से उसे दोबारा शुद्धि संस्कार करके हिन्दू बना लेना चाहिए। गांधी- यह असंभव है। बा- क्यों ? *गांधी- देखो मैं शुद्धि आंदोलन का विरोधी हूँ।* जब *स्वामी श्रद्धानंद* ने मलकाने मुस्लिम राजपूतों को शुद्धि करके हिन्दू बनाने का अभियान चलाया था तो उस अभियान को रोकने के लिए मैंने ही *आचार्य बिनोबा भावे* को वहाँ भेजा था और मेरे कहने पर ही बिनोबा भावे ने *भूख हड़ताल* की थी और अनेक *हिन्दुओं को मुस्लिम बनाकर ही दम लिया था।* मुझे इस्लाम अपनाने में बेटे के अंदर कोई बुराई नहीं लगती। इससे वह शराब का सेवन करना छोड़ देगा! *बा ने कहा*-वह तो *अपनी ही बेटी से बीवी जैसा बर्ताव* करता है, हद है नीचता व क्रूरता की यह सब मुस्लिमों में ही सम्भव रहता जहां स्त्रियों की बड़ी ही दुर्दशा रहती है। गांधी -अरे नहीं वह ब्रह्मचर्य के प्रयोग कर रहा होगा। मैं भी तो अनेक औरतों और लड़कियों के संग नग्न सो जाता हूँ। और अपने ब्रह्मचर्य व्रत की परीक्षा करते हैं। ^देखिए गांधी की पुस्तक *मेरे सत्य के प्रयोग* *मैं तुम्हारे और तुम्हारे बेटे के कुकर्म पर मैं शर्मिंदा हूं। कहते हुए बा घर से निकल पड़ी थी और सीधे पहुंची थी आर्यसमाज बम्बई के नेता श्री विजयशंकर भट्ट के द्वार पर और साड़ी का पल्ला फैलाकर आवाज लगाई थी – क्या अभागन औरत को भिक्षा मिलेगी ? विजयशंकर भट्ट बाहर आए और देखकर चौंक गए कि बा उनके घर के द्वार पर भिक्षा मांग रही है। मां क्या चाहिए तुम्हें ? मुझे मेरा बेटा लाकर दे दो। वह विधर्मियों के चंगुल में फंस गया है और अपनी ही बेटी को सता रहा है। मां आप निश्चित रहें आपको यह भिक्षा अवश्य मिलेगी!! अच्छी बात है, तब तक मैं अपने घर नहीं जाउंगी। कहते हुए बा ने उनके ही घर में डेरा डाल लिया था! श्री विजयशंकर भट्ट ने अब्दुल्लाह की उपस्थिति में वेदों की इस्लाम पर श्रेष्ठता विषय पर दो व्याख्यान दिए, जिन्हें सुनकर अब्दुल्लाह को बेहद आत्मग्लानि हुई कि वह मुस्लिम क्यों बन गया! फिर अब्बदुल्लाह को स्वामी दयानंद का सत्यार्थ प्रकाश पढ़ने को दिया गया। जिसका असर यह हुआ कि जल्द ही बम्बई में खुले मैदान में हजारों की भीड़ के सामने, अपनी मां कस्तूरबा और अपने भाइयों के समक्ष आर्य समाज द्वारा अब्दुल्लाह को शुद्ध कर वापिस हीरालाल गांधी बनाया गया। गांधी को जब यह पता चला तो उन्हें दुख हुआ कि उनका बेटा क्यों दोबारा काफिर बन गया और उन्होंने बा को बहुत डांटा कि तुम क्यों आर्य समाज की शरण में गई… *अब बताइये यदि ये बात सत्य है तो आप किसके साथ है गांधी के या गोडसे के साथ ??* Mm Singh द्वारा यह लेख फरहाना ताज लिखित पुस्तक *वेद बृक्ष की छाया तले* से उद्घृत ।
#कुछ_भिखारी_ही_मरे_हैं🥲 साल था 1⃣9⃣5⃣4⃣आजाद भारत का पहला कुंभ था3⃣ फरवरी को मौनी अमावस्या का पवित्र दिन् था।राष्ट्रपति राजेंद्र प्रसाद के साथ नेहरू भी कुंभ पहुंचे थे। राजेंद्र प्रसाद ने तो महीनेभर संगम क्षेत्र में कल्पवास किया था। उस रोज सुबह नेहरू नाव में बैठे। उनके परिवार के लोग भी साथ थे। सभी ने संगम में डुबकी लगाई, लेकिन नेहरू ने स्नान तो दूर, खुद के ऊपर गंगा का पानी तक नहीं छिड़का।’
सीनियर फोटो जर्नलिस्ट N.N मुखर्जी भी 1954 के उस महाकुंभ में मौजूद थे
1989 में मुखर्जी की आंखों-देखी रिपोर्ट ‘छायाकृति’ नाम की हिंदी मैगजीन में छपी। मुखर्जी लिखते हैं-
‘प्रधानमंत्री जवाहर लाल नेहरू और राष्ट्रपति राजेंद्र प्रसाद एक ही दिन स्नान के लिए संगम पहुंच गए। ज्यादातर पुलिस और अफसर उनकी व्यवस्था में व्यस्त हो गए।करीब 10.20 बजे की बात है। स्नान करने वाले घाट पर बैरिकेड लगाकर हजारों लोगों को रोका गया था। आम लोगों के साथ-साथ हजारों नागा साधु, घोड़ा गाड़ी, हाथी, ऊंट सब घंटों इंतजार करते रहे। दोनों तरफ जनसैलाब जम गया था।इसी बीच नेहरू और राजेंद्र प्रसाद की कार त्रिवेणी की तरफ से आई और किला घाट की तरफ निकल गई। जब नेहरू और बाकी वीवीआईपी लोगों की गाड़ी गुजर गई, तो बिना किसी योजना के भीड़ को छोड़ दिया गया।
भीड़ बैरिकेड तोड़कर घाट की तरफ जाने लगी। उसी रोड पर दूसरी छोर से साधुओं का जुलूस निकल रहा था। भीड़ और साधु-संत आमने सामने आ गए। जुलूस बिखर गया। बैरिकेड की ढलान से लोग ऐसे गिरने लगे, जैसे तूफान में खड़ी फसलें गिरती हैं।जो गिरा वो गिरा ही रह गया, कोई उठ नहीं सका। चारों तरफ से मुझे बचाओ, मुझे बचाओ की चीख गूंज रही थी। कई लोग तो गहरे कुएं में जा गिर गए।’भगदड़ में छोटे छोटे बच्चे कुचलते हुए जा रहे थे। कोई बिजली के तारों पर झूलकर खुद को बचा रहा था। स्थिति बेकाबू हो गयी सैकड़ों लोगों की जान चली गई आजादी के बाद पहला कुंभ था, इसलिए सरकार के लिए यह साख का भी सवाल था।उत्तर प्रदेश में भी सरकार कांग्रेस की ही थी प्रखर गांधीवादी नेहरू के ख़ास गोविंद बल्लभ पंत CM थे
सरकार ने कहा कि हादसे में कुछ #भिखारी_ही_मरे_हैं। महाकुंभ में सैकड़ों लोगों के मरने की खबर गलत है।
जबकि जर्नलिस्ट एनएन मुखर्जी ने अधिकारियों को हादसे की तस्वीरें दिखाईं, जिसमें महंगे गहने पहनी महिलाएं भी थीं। जो इस बात का तस्दीक कर रही थीं कि अच्छे बैकग्राउंड वाले भी लोग कुचलकर मरे हैं।’चूंकि लिपापोती करने का आदेश था इस लिए चुप रहे लेकिन 4⃣ फरवरी 1⃣9⃣5⃣4⃣ यानि हादसे के अगले दिन को अमृत बाजार पत्रिका नाम के अखबार में हादसे की खबर छपी। एक तरफ भगदड़ में लोगों के मारे जाने की खबर और दूसरी तरफ राजभवन में राष्ट्रपति के स्वागत में रखी गई पार्टी की तस्वीर अखबार में छपी।
तत्कालीन बेशर्म निर्ल्लज यूपी सरकार ने कहा कि ऐसा कुछ हुआ ही नहीं। अखबार में गलत खबर छपी है। अखबार वालों को इसका खंडन छापना चाहिए।’
‘NN मुखर्जी ने हादसे की खबर तो छाप दी थी, लेकिन सरकार का दबाव था कि कुछ हुआ ही नहीं। एक पत्रकार के नाते उन्हें इसका सबूत पेश करना था। अगले दिन वे फिर से मेले में पहुंच गए। मुखर्जी ने देखा कि प्रशासन शवों का ढेर बनाकर उसमें आग लगा रहा था। किसी भी फोटोग्राफर या पत्रकार को वहां जाने की इजाजत नहीं थी। चारों तरफ बड़ी संख्या में पुलिस मुस्तैद थी।बारिश हो रही थी।NN मुखर्जी एक गांव वाले की वेशभूषा में छाता लिए वहां पहुंचे। उनके हाथ में खादी का झोला था, जिसके भीतर उन्होंने छोटा सा कैमरा छिपाया हुआ था। झोले में एक छेद कर रखा था ताकि कैमरे का लेंस नहीं ढंके।फोटोग्राफर NN मुखर्जी ने पुलिस वालों से रोते हुए कहा कि मुझे आखिरी बार अपनी दादी को देखना है। वे सिपाहियों के पैर पर गिर पड़े। उनसे मिन्नतें करने लगे कि आखिरी बार मुझे दादी को देख लेने दो।एक पुलिस अधिकारी ने उन्हें इस शर्त पर जाने की छूट दी कि वे जल्द लौट आएंगे। वे तेजी से शवों की तरफ दौड़े। अपनी दादी को ढूंढने का नाटक करने लगे। इसी दौरान उन्होंने गिरते-संभलते जलती हुई लाशों की फोटो खींच ली।📸
NEXT DAYअखबार में जलती हुई लाशों की फोटो छपी
खबर पढ़कर यूपी के मुख्यमंत्री गोविंद बल्लभ पंत गुस्से से लाल हो गए। उन्होंने पत्रकार को गाली देते हुए कहा था- ‘कहां है वह हरामी…. फोटोग्राफर।’ 1989 में छपी ‘छायाकृति’ मैगजीन में भी इस किस्से का जिक्र है।
कुछ लोगों का दावा है कि हादसे के दिन पंडित नेहरू कुंभ में मौजूद नहीं थे। बीबीसी में छपी एक रिपोर्ट में हादसे के वक्त मौजूद रहे नरेश मिश्र ने बताया था- ’नेहरू हादसे से ठीक एक दिन पहले प्रयाग आए थे, उन्होंने संगम क्षेत्र में तैयारियों का जायजा लिया और दिल्ली लौट गए, लेकिन राष्ट्रपति राजेंद्र प्रसाद संगम क्षेत्र में ही थे और सुबह के वक्त किले के बुर्ज पर बैठकर दशनामी संन्यासियों का जुलूस देख रहे थे।’
हालांकि, कई लेखक, पत्रकार और खुद नेहरू ने भी संसद में माना था कि वे हादसे के वक्त कुंभ में मौजूद थे। 15 फरवरी 1954 को जवाहर लाल नेहरू ने संसद कहा- ‘मैं किले की बालकनी में था। वहां से खड़े होकर कुंभ देख रहा था। यह अनुमान लगाया गया था कि कुंभ में 40 लाख लोग पहुंचे थे। बहुत दुख की बात है कि जिस समारोह में इतनी बड़ी संख्या में लोग जुटे थे, वहां ऐसी घटना हो गई और कई लोगों की जान चली गई।’
‘#पिलग्रिमेज_एंड_पावर_द_कुंभ_मेला_इन_इलाहाबाद फ्रॉम 1776-1954’ में कामा मैकलिन ने भी हादसे के वक्त नेहरू के कुंभ में मौजूद रहने की बात लिखी है। कामा मैकलिन ऑस्ट्रेलिया की एक यूनिवर्सिटी में साउथ एशियन एंड वर्ल्ड हिस्ट्री की प्रोफेसर रह चुकी हैं।
कामा मैकलिन लिखती हैं- ‘हादसे के बाद UP सरकार ने एक जांच कमेटी बनाई। इसमें इलाहाबाद हाईकोर्ट के पूर्व चीफ जस्टिस #कमलाकांत_वर्मा, यूपी सरकार के पूर्व सलाहकार डॉ. #पन्नालाल और सिंचाई विभाग के चीफ इंजीनियर #एसी_मित्रा शामिल थे।
कमेटी ने अपनी रिपोर्ट में हादसे के लिए सरकार को जिम्मेदार तो ठहराया, लेकिन सारा दोष #मीडिया पर मढ़ दिया। कमेटी ने कहा था कि कुंभ में मुख्य स्नान के दिन VIP और VVIP को नहीं जाना चाहिए ।
छेदनी देवी नाम की एक महिला का पूरा परिवार हादसे में खत्म हो गया था। उसने सरकार से मुआवजे की मांग की। कमेटी ने उसकी मांग खारिज कर दी। वर्मा ने कहा – ‘तीर्थ यात्री मेले में करो या मरो की भावना से शामिल हुए थे।’
1 मई 2019, जगह यूपी का कौशांबी जिला। लोकसभा चुनाव के प्रचार के दौरान पीएम मोदी ने कहा था की – ‘पंडित नेहरू जब प्रधानमंत्री थे, तो कुंभ के मेले में आए थे। तब अव्यवस्था के चलते कुंभ में भगदड़ मच गई। सैकड़ों लोग कुचलकर मारे गए, लेकिन सरकार की इज्जत बचाने के लिए,सारी खबर ही दबा दी गई। भाइयो-बहनो… यह सिर्फ भगदड़ नहीं थी। ऐसा पाप देश के पहले प्रधानमंत्री के काल में हुआ है।’
‘’बांग्ला के मशहूर उपन्यासकार समरेश बसु ने इस हादसे के ऊपर #अमृत_कुंभ_की_खोज_में’ नाम से उपन्यास लिखा था। 1955 में यह उपन्यास कलकत्ता से प्रकाशित होने वाले बांग्ला अखबार ‘आनन्द बाजार’ पत्रिका में धारावाहिक रूप में पब्लिश हुआ। जिसको आज हम ABP NEWS मीडिया नेटवर्क के नाम से जानते हैं📺 🎥 मशहूर फिल्मकार #बिमल_रॉय इस उपन्यास पर एक हिन्दी फिल्म बनाना चाहते थे। गीतकार गुलजार उनके सहायक थे। गुलजार इस फिल्म की पटकथा भी लिख रहे थे। फिल्म पर टुकड़ों-टुकड़ों में काम चलता रहा। दूसरे मेलों में जाकर कुछ आउटडोर शूटिंग भी कर ली गई।1962 की सर्दियों में फिल्म रिलीज करने की तैयारी थी, लेकिन इसी बीच बिमल रॉय बीमार पड़ गए 8 जनवरी 1965 को बिमल रॉय का निधन हो गया। और आखिरकार फिल्म अमृत कुंभ ठंडे बस्ते में चली गई _________________________________________ ठीक उसी प्रकार जिस प्रकार जैसे 1000+ श्रद्धालुओ की लाशें राजनीति की चिता में कांग्रेस ने ठंडी की थी! नेहरू जी ऐसे पंडित थे जो न जनेऊ ही पहनते थे और न ही महाकुंभ पहुँचने के बावजूद न स्नान करते थे Becus सो कोल्ड पण्डित जी एसीडेंटल hindu थे. _______________________________________ रिफरेंस :
1. पब्लिक लाइब्रेरी, प्रयागराज
2. प्रयागराज और कुंभ : कुमार निर्मलेन्दु
3. पिलग्रिमेज एंड पावर : द कुंभ मेला इन इलाहाबाद फ्रॉम 1776-1954
Free Hindi eBooks 