ઇસ્લામે જ્યારે પર્શિયાની 7000 વર્ષ જૂની સંસ્કૃતિનો નાશ કર્યો ત્યારે જ તે નાશ પામી. ઇસ્લામિક વિજય પછી ઈરાનના ઝોરોસ્ટ્રિયનોનો ઇતિહાસ ખૂની નરસંહાર, જુલમ, દુઃખ અને હત્યાકાંડની લોહિયાળ ગાથા હતી. ઇસ્લામના વર્ચસ્વને સુનિશ્ચિત કરવા માટે પર્શિયાની મૂળ સંસ્કૃતિના દરેક અવશેષોને તલવારથી બળજબરીથી ભૂંસી નાખવામાં આવ્યા હતા.

જ્યારે મુસ્લિમ સૈન્યએ પહેલીવાર ક્ટેસિફોનનું વિશાળ પુસ્તકાલય જોયું, ત્યારે સેનાપતિ સાદ ઇબ્ને અબી વઘાસે ખલીફા ઓમરને પૂછ્યું કે પુસ્તકોનું શું કરવું. ઓમરના જવાબે પર્શિયન જ્ઞાનનું ભાવિ નક્કી કર્યું: “જો પુસ્તકો માં  કુરાન ની વાત નથી એ આપણી માટે નકામું છે,  કારણ કે આપણા માટે ફક્ત કુરાન પૂરતું છે.” તે સાથે, વિશાળ પુસ્તકાલયનો નાશ કરવામાં આવ્યો અને પર્શિયન વિદ્વાનોની પેઢીઓની જ્ઞાન પ્રણાલીઓને બાળીને રાખ કરી દેવામાં આવી અથવા યુફ્રેટીસમાં ફેંકી દેવામાં આવી. લૂંટમાં વિજ્ઞાન, ફિલસૂફી, દવા, કવિતા અને સાહિત્યના સહસ્ત્રાબ્દીઓ ભૂંસી નાખવામાં આવ્યા.  ખ્વારેઝમિયા, રે, ખોરાસન અને અન્ય ઘણા લોકોના પુસ્તકાલયોને બાળી નાખવામાં આવ્યા, ગોંડિશાપુર જેવી વિશ્વ વિખ્યાત યુનિવર્સિટીઓનો નાશ કરવામાં આવ્યો, અને વિદ્વાનો ની કતલ કરવામાં આવી  એક સંસ્કૃતિ જે ભારતીય સનાતન સંસ્કૃતિ નો ભાગ હતી, એક સમયે ગ્રીસ અને ભારતને શિક્ષણમાં હરીફ કરતી હતી, તેનો આત્મા કટ્ટરપંથી જાનવરોના ટોળા દ્વારા ઉખેડી નાખવામાં આવ્યો.

નરસંહાર રાજ્યની નીતિ બની. આખા શહેરોનો નાશ કરવામાં આવ્યો, લાખો લોકોએ બંદીવાનોને ફાંસી આપી, સ્ત્રીઓ અને બાળકોને ગુલામ બજારમાં વેચી દીધા, અને ઝોરોસ્ટ્રિયનોને જીઝિયા પ્રણાલી હેઠળ શરણાગતિમાં ધકેલી દેવામાં આવ્યા. જે લોકો ધર્માંતરિત થયા તેમનું સ્વાગત કરવામાં આવ્યું જે લોકો એ સ્વીકાર્યું  નહીં – તેઓ , “મુક્ત ગુલામો” તરીકે ઓળખાવ્યા, જે કોઈપણ ગૌરવ અથવા અધિકારોથી વંચિત હતા. પર્સિયનોને અજમ કહેવામાં આવતા, “મૂંગા”, તેમની સંપૂર્ણ શક્તિહીનતા અને તેમની ભાષા, ઓળખ અને અસ્તિત્વના ભૂંસી નાખવાના ભયાનક પુરાવા તરીકે. ગોર્ગનમાં યઝીદ ઇબ્ને મોહલેબના આદેશથી એટલા બધા પર્સિયનોના શિરચ્છેદ કરવામાં આવ્યા કે તેમનું લોહી પાણીમાં ભળીને લાલ થઈ ગયું.

એક ઉમૈયા ખલીફાએ તો કહ્યું હતું કે, “પર્સિયનોને દૂધ આપો, અને જ્યારે દૂધ સુકાઈ જાય, ત્યારે તેમનું લોહી ચૂસો.” આ સામ્રાજ્યોનો સંઘર્ષ નહોતો – તે એક પ્રાચીન સંસ્કૃતિને કચડી નાખવા અને મુસ્લિમ વિજયના ધ્વજ હેઠળ ઇતિહાસ ફરીથી લખવા માટે સળગેલી ધરતી પરનો ખૂની ધર્મયુદ્ધ હતો. પર્શિયા ફક્ત જીતી લેવામાં આવ્યું ન હતું. તેને ગળું દબાવી દેવામાં આવ્યું હતું, તેને બાળી નાખવામાં આવ્યું હતું અને રણમાં ભેળવી દેવામાં આવ્યું હતું. અને તેના સળગતા પુસ્તકોમાંથી નીકળતો ધુમાડો સદીઓથી આજ સુધી ચાલતી મૌનને ચિહ્નિત કરે છે.

અને છતાં, રાખમાંથી, તે જ્યોતના થોડા વાહકો કોઈક રીતે બચી શક્યા. ઝોરોસ્ટ્રિયનોના છેલ્લા ભયાવહ અવશેષો ઇસ્લામવાદીઓના હાથે નરસંહારથી ભાગી ગયા અને હિન્દુ ઓ ના  ભારતમાં આવી  ગયા – જ્યાં તેમને માત્ર આશ્રય જ નહીં, પરંતુ રહેવા, પૂજા કરવા અને પુનર્નિર્માણ કરવાની સ્વતંત્રતા પણ આપવામાં આવી. પર્શિયાને તેની પોતાની ભૂમિ થી હજારો મિલ દૂર,સમુદ્ર પાર   તેના સભ્યતાના અવાજને  આશ્રય મળ્યો – એક કાલાતીત હિન્દુ સંસ્કૃતિ દ્વારા સુરક્ષિત જેણે હંમેશા પારસી ઓ ને પોતાના માન્યા છે.
ગુજરાત ના જાદી રાજા ને આપેલું વચન  “દૂધ માં સાકર ની જેમ ભળી જઈશું”… આજે ગુજરાતી,ભારત ની સંસ્કૃતિ માં પારસી ઓ ઓત પ્રોત થય ને પૂર્ણ પાલન કરે છે.
જયતુ સનાતન સંસ્કૃતિ 🚩