નિમ્ન કક્ષાનુ આકલન 👎 ગધેડાના વખાણ શિયાળવું કરે એવું….વાર્તા:- એક કુતરૂં ફરતું ફરતું જહાજમા ચડી ગયું, જહાજ અમેરીકા ગયું. રસ્તામા બીજા ઘણા દેશ આવ્યા. જહાજ ઉભં રહે એટલે કુતરૂં જહાજમાથી ઉતરીને તે દેશને જોઈ ફરી જહાજમા ચડી જાય. છેલ્લે જહાજ અમેરીકા લાંગર્યું. કુતરૂં અમેરીકામા એક વરસ સુધી ફર્યું.. પછી ફરી તે જ બંદર પર આવ્યું. કુતરૂં ફરી તે જ જહાજમા બેસી ભારત આવ્યું. કુતરાંની નાતમા ખબર પડી કે ફલાણુ કુતરૂં અમેરીકા જઈ આવ્યું. નાતે મિટીંગ કરી. કુતરાને માઈક આપીને કહ્યું કે તમારા અમેરીકા તથા અન્ય દેશ વિષેના અનુભવોનુ વર્ણન નાતને કહી સંભળાવો. કુતરાએ અમેરીકાના વર્ણન કર્યું પછી બીજા ઘણા દેશ વિષે કહીને છેલ્લે બોલ્યું કે… અમેરીકા ફર્યું,… યુરોપ ફર્યું… ગલ્ફ ફર્યું… આફ્રિકન દેશમા ફર્યું પણ… ભારતમા ભસવાની જે મજા આવે તેવી કોઈ દેશમા મજા ન આવે.
ભારતની લોકશાહી કરતાં અમેરીકાની લોકશાહીને વખાણતા પત્તલકારો, કબુદ્ધીજીવીએ, રાષ્ટ્રવિરોધી લોકો….. આ છે ભારતની લોકશાહી… ભારતમા જન્મીને, ભારતમા રહીને ભારતનુ ખાઈને રાષ્ટ્ર વિરૂદ્ધ ભોંકો, ભસો.. છુટ છે, આ ભારતની લોકશાહી છે.
વંદે માતરમ્ 🙏 જય હિન્દ 🙏
Day: November 23, 2025
પત્નીનો ફોન આવ્યો કે દિલ્લી થી કોઇની લગ્નની કંકોત્રી આવી છે મેં કહ્યું કોની છે તો કે કોઈ અંતરા ના લગ્નની છે મેં કહ્યું નીમંત્રક કોણ છે તો કે કોઈ રોહીત તિવારી છે મેં કહ્યું તુ કંકોત્રીનો ફોટો પાડી મને વોટસઅપ પર સેન્ડ કરી દે એને કરી અને મે જોયુ આતો રોહિત તિવારી છે અંદર એમનો ફોન નંબર પણ લખેલો હતો તો મે ફોન કર્યો મારો નવો નંબર એમની પાસે ના હોય તો બોલ્યાં કોણ મે કહ્યુ દવે ભાઈ બોલુ છુ યાર અંતરા એટલી બધી મોટી થઈ ગઈ કે એનાં લગ્ન પણ લેવાઇ ગયા તો કે હા દવે જી આ કોના ફોનથી ફોન કર્યો છે મે કહ્યું ભાઈ મારો નવો નંબર છે તો કે સારૂ સેવ કરી દઉ છુ હા યાર જોતજોતામાં સમય ક્યાં વિતી ગયો ખબર પડી નહિ અંતરા મોટી થઈ ગઈ અને લગ્ન લાયક થઈ ગઈ છે મેં કહ્યું સરસ
રોહિત તિવારી યુપી દિલ્લી બોર્ડર પર આવેલા ગામના છે અને એ એક ખેડૂત પૂત્ર છે એમની પાસે એમનો પરિવાર નભી જાય એટલી ખેતીની જમીન છે જ્યાં સુધી રોહીત ભાઇ નાના હતા ત્યા સુધી એમના પિતાજી ખેતી સંભાળતા હતા એ વખતે માંડ માંડ ગુજરાન થાય એટલી ખેતીની આવક થતી હતી અને રોહિત ભાઈ મોટા થયા તો એમને થોડી આધુનિક ઢબથી ખેતી કરવાની ચાલુ કરી દીધી તો આવક ડબલ થઇ ગઈ હતી અને એમાંથી બીજા ભાઈ બહેનનો ના લગ્ન પ્રસંગો કર્યા હતા તો પણ થોડી પુંજી જમાં થઇ ગઈ હતી તો રોહિત ભાઈનું પણ સગપણ કરવામાં આવ્યું હતું અને બીજા વર્ષે લગ્ન કરવા એવું નક્કી કરવામાં આવ્યું હતું અને એમનું સગપણ કરવામાં આવ્યું એના બીજા જ દિવસે એમની મમ્મી પગ સ્લીપ થતાં ઘરમાં જ પડી ગયા હતા તો એમને કમરની ગાદીની તકલીફ થઈ ગઈ હતી અને હવે ઘરમાં રોહિત ભાઈ એમનાં પીતા અને માતા ત્રણ સિવાય ચોથું કોઇ વ્યક્તી રહ્યું હતું નહિ ભાઈઓ લગ્ન કરી જુદા રહેવા માટે જતા રહ્યા હતા બહેનો પરણીને સાસરે જતી રહી હતી તો હવે આ ત્રણ લોકો જ રહ્યા હતા રસોઈ અને ઘરનાં કામ માટે મમ્મીને ઠીક કરવી ખૂબજ જરૂરી હતુ તો પાસે જે જમા પુંજી પડી હતી એ બધી એમનાં ઇલાજમાં ખર્ચાય ગઈ હતી એમ વિચારીને કે હવે પરિવાર નાનો થઈ ગયો હતો તો આવતા વર્ષે ખેતીની આવક માંથી વધુ બચત થશે અને બધી આશાઓ ઠગાળી નીવડી બીજા વર્ષે વરસાદ બીલકુલ થયો નહી તો ઘર ચલાવવામાં જ તકલીફ પડવા લાગી તો સગા સબંધીઓ પાસે થી ઉછીના લઈને જેમ તેમ કરીને વર્ષ કાઢી દીધું હતું અને બીજા વર્ષે પણ એમજ થયુ તો પાણીના સ્તર ઘટી ગયું હતું તો કૂવા બોર બધુ ફેલ થઈ ગયુ હતું તો ખેતી સાવ નિષ્ફળ ગઈ હતી તો બીજા વર્ષે પણ ઉછીના લઈને કાઢવું પડ્યું હતું અને આવું સતત બે ત્રણ વર્ષ સુધી ચાલ્યું હતું તો હવે સગા સબંધીઓ પણ આપવાની ના પાડવા લાગ્યા હતા કોણ આપે અગાઉ આપેલું પરત ના થાય તો વારે વારે કોણ આપે હવે બધાની જમવા જેટલી વ્યવસ્થા કરવાનું કામ રોહિત ભાઈ ના માથે આવ્યું હતું તો માથે દેવું થયુ હતું અને ઉપરથી ભૂખ્યા રહેવાનો વારો આવે એવી સ્થિતિ બની ગઈ હતી તો માતાપિતા અને રોહીત ભાઇ ત્રણે જણા એ સામૂહિક આત્મહત્યા કરવાનું વિચાર્યું હતું અને રોહીત ભાઈની મમ્મી એ રોહિત ભાઈ ને કહ્યું કે અમે બન્ને તો અમારી જીન્દગી જીવી લીધી છે તો જીવીએ મરીએ કોઇ ફેર પડતો નથી પણ તારી તો હજૂ જિંદગીની શરૂઆત કરવાની બાકી છે તો આવું વિચારવું એનાં કરતા લે મારી પાયલ પડી છે એ વેચીને એ પૈસાથી દિલ્લી જતો રે ત્યાં આપણા ગામના ખુબ લોકો છે તો કોઈને કોઈ કામ અપાવી દેશે અને વેચીને દિલ્લી આવ્યા બધા સબંધીઓને મળ્યાં કામ માટે ખૂબજ રખડ્યા ફર્યા પણ કોઈ પણ પ્રકારનો કામ મળ્યુ નહી તો નિરાશ થઇ ગયા અને વિચાર્યું કયા મોઢે ઘરે જવુ એનાં કરતાં રેલવેના પાટા પર સુઈ જાવ જીવન ટુંકાવી દઉં તો વાર્તા પૂરી થઈ જાય અને ગજવામાં જોયુ છેલ્લા દસ રૃપિયા પડ્યા હતા ચા પીવા માટે મરવાના વિચારો કરતા કરતા ચાલતા ચાલતા જઇ રહ્યા હતા તો કોઈ કચરાના ડબ્બા માંથી કોઈ બાળકનો રડવાનો અવાજ સાંભળ્યો હતો અને જઈને જોયું કોઇ નવજાત બાળકી છોડીને જતુ રહ્યુ હતું તો એમને એમાંથી હાથમાં લઈને બહાર કાઢી વિચાર્યું બિચારી ભુખી લાગે છે પણ હુ શું કરું મારી પાસે ખાલી દસ રૃપિયા પડ્યા છે તો મારે ચા પીવો છે તો વિચાર્યું હુ ચા નહી પીવું તો ચાલશે એ દસ રૂપિયાનું દૂધ લાવીને આને પિવડાવી દઉ અને એ દસ રૃપિયા નુ દુધ લાવીને એને પીવડાવ્યું અને થોડીજ વારમાં એમના કોઇ સબંધી આવ્યા અને બોલ્યાં એક દુકાનમાં એક માણસની જરૂર છે કામ એ શીખવાડશે તો કે સારૂ અને એ બાળકી ને લઈને એ દુકાનમાં કામ માટે ગયા હતા અને માલિકે કહ્યું હુ તને એસેમ્બલ ટીવી બનાવતા શીખવાડે અને તારે અહીંયા બેઠાં બેઠાં જ બનાવવા છે બધો સમાન હુ આપે અને તુ દિવસના જેટલા બનાવે એના પીસ પર તને મહેનતાણું મળશે તો કે સારું મારે તો કામ જોઈએ છે જે હશે તે ચાલશે પણ મને થોડા રૃપિયા એડવાન્સ આપો તો મારી છોકરીને રહેવા માટે વ્યવસ્થા કરી દઉ તો શેઠ બોલ્યાં પાછળ એક ઓરડી ખાલી છે એમાં પારણું લાવીને તારી છોકરીને સુવાડી દે અને રાત્રે તારે પણ એમાં સુઈ જવું હોય તો સુઈ જજે અને દુકાનની ખબર રાખજે હુ તને એનો અલગથી પગાર આપે તો રોહિત ભાઈ તો ખૂશ થઈ ગયા રહેવા માટે ની રૂમનો ખર્ચો બચી ગયો અને ત્યાં રહેવા લાગ્યા રોજનું જેટલું પણ કામ કરે અને જે મહેનતાણું મળે એમાંથી એમનો અને બાળકીનો ખર્ચો નિભાવે અને બાળકીનું સારી રીતે પાલનપોષણ કરે થોડા સમય સુધી દુકાનમાં બેઠાં હતાં તો ધંધો કરતા પણ શીખી ગયા અને પોતાની જ દુકાન બનાવી દીધી હતી અને સારૂ મકાન ભાડે રાખીને રહેવા લાગ્યા અને ગામથી માતાપિતાને પણ એમની પાસે બોલવી દીધા હતા અને એક દિવસ એમની માતા એ કહ્યું હતું કે બેટા હવે તારો ધંધો પાણી સારા છે અને કમાણી પણ સારી છે તો તુ હવે લગ્ન કરી તારું ઘર વસાવી દે તો કે ના માં જો હુ લગ્ન કરું તો આ બાળકીનો પ્રેમ વહેચાય જાય મારા પોતાના સંતાનો થાય તો હુ એવું કરીને એનાં નિસાસા લઈને ફરીથી દુઃખી થવા માગતો નથી અને જે દિવસે મે આને હાથમાં લીધી હતી એજ દિવસથી મારી કિસ્મત બદલાઈ ગઈ હતી તો ફરિથી એને દુખી કરી મારી બદલાઈ ગયેલી કિસ્મત ને ખરાબ કરવાં માગતો નથી તો હવે તો જ્યાં સુધી આને પરણાવીને સાસરે વળાવી ના દઉ ત્યાં સુધી મારો સંસાર ચાલુ કરે નહી અને એજ બાળકી અંતરા ના લગ્નની કંકોત્રી જોઈ રોહીત ભાઈનું એક અજાણી અનાથ બાળકી માટેનુ પોતાની જિંદગીનું બલિદાન જોઈને દિલથી સલામ કરવાનું મન થઇ ગયું હતું અને મારી પત્નીને આખી વાત કરી તો કે તો કે જેનું કોઇ નથી એનો ભગવાન છે ઍ વાત બીલકુલ ખોટું નથી 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
19મી સદીની આ વાત છે. પ્રખ્યાત ચિત્રકાર દાંતે ગ્રેબિયલ રાઝોટીને એક આધેડવયનો ચિત્રકાર મળવા માટે આવ્યો હતો. ચિત્રકાર પોતાની સાથે કેટલાક ચિત્રો લાવ્યો હતો. દાંતેને આ ચિત્રો બતાવીને કહ્યુ , “ મહાશય , મેં ખુબ મહેનત કરીને આ ચિત્રો તૈયાર કર્યા છે. આપ આ ક્ષેત્રના શહેનશાહ છો એટલે મારા ચિત્રો માટે આપનો અભિપ્રાય લેવા માટે આવ્યો છું.”
દાંતેએ ધ્યાનથી ચિત્રો જોયા પછી ચિત્રો પેલા આધેડના હાથમાં પરત આપતા કહ્યુ , “ આપે , ચિત્રો તૈયાર કરવાનો પ્રયાસ કર્યો છે પણ મારે દુ:ખ સાથે કહેવુ પડે છે કે બધા જ ચિત્રો સાવ સામાન્ય છે એમાં કોઇ વિશેષતા જોવા મળતી નથી.” આધેડ માણસે થોડા દુ:ખ સાથે દાંતેના હાથમાંથી ચિત્રો લઇ લીધા. પોતાની પાસેના થેલામાંથી એક ફાઇલ કાઢી અને એ દાંતેના હાથમાં આપતા કહ્યુ , “ આ એક યુવાને તૈયાર કરેલા ચિત્રો છે જરા આપ આ જોઇને આપનો અભિપ્રાય આપો.”
ફાઇલનું એક એક પાનું ફરતુ ગયુ તેમ દાંતેના ચહેરા પરની પ્રસન્નતા પણ વધતી ગઇ. ફાઇલમાં રહેલા બધા જ ચિત્રો દાંતેએ બીજી વખત જોયા. આધેડની સામે જોઇને કહ્યુ, “ ભાઇ , આ ચિત્રો તો અદભૂત છે. કલાકારે પોતાનો જીવ નીચોવી દીધો છે આ ચિત્રો તૈયાર કરવામાં જો આ ચિત્રકારને થોડી તાલીમ આપવામાં આવે તો એ મારા કરતા પણ વધુ સારો ચિત્રકાર બની શકે એમ છે. આ ચિત્રો દોરનાર યુવાન છે કોણ? તમારો દિકરો ?”
આધેડ માણસે આંખમાં આંસુ સાથે કહ્યુ , “ આ ચિત્રો દોરનાર યુવાન હું જ છું. આજથી 30 વર્ષ પહેલા મેં આ ચિત્રો બનાવેલા હતા. પરંતું આજે આપે જે રીતે મારા ચિત્રોની પ્રસંશા કરીને મને પ્રોત્સાહન પુરુ પાડ્યુ એવું કોઇએ 30 વર્ષ પહેલા કર્યુ હોત તો આજે હું પણ આપના જેવો ચિત્રકાર હોત.”
જ્યારે કોઇનું સારુ કામ જોઇએ ત્યારે દિલથી એની પ્રસંશા કરવી. આપણી સામાન્ય પ્રસંશા એ વ્યક્તિના માટે પ્રોત્સાહનનું કામ કરે છે. બીજા કોઇ માટે ના કરીએ તો કંઇવાંધો નહી પણ પરિવારના સભ્યો અને મિત્રોના સારા કામની પ્રસંશા કરીને એની પીઠ થાબડવાનું ના ભુલતા.પ્રોત્સાહનના અભાવે જ ઘણી પ્રતિભાઓ મુરઝાઇ જાય છે.
एक तालाब में एक मछली रहती थी और पास में ही एक बगुला..
मछली अपने तालाब की सबसे होशियार लड़की थी पढ़ने में तेज घर के सभी कामो में एकदम चतुर..
बगुले की उसपर काफी समय से नजर थी.. उसने एक दिन उससे बात करने की कोशिश की.. मछली ने अपने घर वालों से बताया तो घर वालों ने समझाया बेटा बगुले से दूर रहना खा लेगा तुम्हे.. लड़की बोली ठीक है… घर वाले भी इतना समझाकर सोचे हो गया हमारा कर्तव्य..
लेकिन बगुले को पता था कैसे फांसना है मछली को… उसकी ट्रेनिंग थी उसके पास.. उसने पढा था इन सबके बारे में.. वो जानबूझकर उसके आसपास घूमता.. कभी आम खाता कभी जामुन कभी अमरूद.. मछली सोचने लगी घर वाले तो बोलते हैं ये बगुले तो मछली कीड़े सब खाते हैं.. लेकिन ये तो नही खा रहा.. कुछ दिनों बाद बगुले ने मछली से फिर बात करने की कोशिश की.. इस बार मछली धीरे धीरे उससे बात करने लगी.. उसे घरवालों की तमाम बातें झूठी लगने लगी जो उसने बगुले के बारे में सुन रखी थी..
वो प्यार से उसे बगदुल कहने लगी..
कोई समझाता तो कहती मेरा वाला बगदुल वैसा नही है..
वो मछली नही खाता.. मेरे परिवार और मेरी इज्जत करता है.. स्मार्ट गोरा भी है.. मेरा बगदुल अलग है..
घरवालों को पता चला तो उन्होंने गुस्से में मछली को डांटा और कहा कि ऐसी गलती ना करे
लेकिन मछली तो पढ़ी लिखी और समझदार थी, उसे बड़े बुजुर्गो के अनुभव पर नही अपनी आंखो पर विश्वास था क्यूंकि उसका बगदुल तो वैसा ही था जैसा वो सोचती थी कहानी और फिल्मों को देखकर…
फिर एक दिन घरवालों के समझाने और डांटने पर उसने अपने परिवार वालो को पिछड़ा संकुचित और गंवार बोलकर बगदूल के साथ दूसरे तालाब में जाकर साथ रहने लगती है…..
अब उस बेचारी सीधी साधी मुर्ख मछली का बगदुल से रक्षा करने वाला कोई नही था, अब बगदुल रोज उसके शरीर को कुते की तरह नोचता था और जब उसका मन भर गया तो बगदुल ने नई मछलियों को अपने जाल मे फंसा लिया… और बेचारी मछली के 35 टुकड़े कर दिए… और फिर एक दिन बगुला उसे बिना नमक मिर्ची के ही खा जाता है…
शिक्षा: सभी मछलियों को सलाह मिलती है की बगदुलो के जाल मे फसने से बचे उनके मुँह पर थूकती रहे फिर भी कोई बगदुल ज्यादा कोशिश करे तो अपने परिवार वालो से उसे 2 जुत जरूर दिलवाये और नजदीक पुलिस थाने मे जाकर सूचित करे…. हे मेरी प्यारी मछली बहिनो आपको बचाने या आपकी आवाज़ बनने कोई भी आपिया, कांग्रेसी, वामपंथी कुता नही आयेगा क्योंकि इनको चुनाव मे बगदुल का समर्थन जो प्राप्त करना है… लड़की हूँ लड़ सकती हूँ का ढिंढोरा पीटने वाली चमचों की राजकुमारी एक लड़की के 35 टुकड़ों मामले में – मुह में दही जमाये बैठी हैं
लेख अच्छा लगा हो तो कम से कम 5 मछलियों तक जरूर share करें….. 👌🙏
एक पुत्र अपने वृद्ध पिता को रात्रिभोज के लिये एक अच्छे रेस्टोरेंट में लेकर गया। खाने के दौरान वृद्ध पिता ने कई बार भोजन अपने कपड़ों पर गिराया। रेस्टोरेंट में बैठे दूसरे खाना खा रहे लोग वृद्ध को घृणा की नजरों से देख रहे थे लेकिन उसका पुत्र शांत था।
खाने के बाद पुत्र बिना किसी शर्म के वृद्ध को वॉशरूम ले गया। उनके कपड़े साफ़ किये, चेहरा साफ़ किया, बालों में कंघी की, चश्मा पहनाया, और फिर बाहर लाया। सभी लोग खामोशी से उन्हें ही देख रहे थे।
फ़िर उसने बिल का भुगतान किया और वृद्ध के साथ बाहर जाने लगा। तभी डिनर कर रहे एक अन्य वृद्ध ने उसे आवाज दी, और पूछा – क्या तुम्हें नहीं लगता कि यहाँ अपने पीछे तुम कुछ छोड़ कर जा रहे हो?
उसने जवाब दिया – नहीं सर, मैं कुछ भी छोड़कर नहीं जा रहा।
वृद्ध ने कहा – बेटे, तुम यहाँ प्रत्येक पुत्र के लिए एक शिक्षा, सबक और प्रत्येक पिता के लिए उम्मीद छोड़कर जा रहे हो।
आमतौर पर हम लोग अपने बुजुर्ग माता-पिता को अपने साथ बाहर ले जाना पसंद नहीं करते,
और कहते हैं – क्या करोगे, आपसे चला तो जाता नहीं, ठीक से खाया भी नहीं जाता, आप तो घर पर ही रहो, वही अच्छा होगा।
लेकिन क्या आप भूल गये कि जब आप छोटे थे, और आपके माता पिता आपको अपनी गोद में उठाकर ले जाया करते थे। आप जब ठीक से खा नहीं पाते थे तो माँ आपको अपने हाथ से खाना खिलाती थी, और खाना गिर जाने पर डाँट नही प्यार जताती थी।
फिर वही माँ बाप बुढ़ापे में बोझ क्यों लगने लगते हैं?
माँ-बाप भगवान का रूप होते हैं। उनकी सेवा कीजिये, और प्यार दीजिये क्योंकि एक दिन आप भी बूढ़े होंगे।
अपने माता पिता का सर्वदा सम्मान करें 💐💐
Free Hindi eBooks 