કોપી કરેલી સત્ય ઘટના છે (તમને ગમે તો like અને share કરજો)
એક ચાર વર્ષનો ભાઈ અને એની છ વર્ષની બહેન
બંને ભાઇ બહેન બજાર મા ફરવા નીકળ્યા છે
નાનો ભાઈ છટા થી આગળ ચાલે છે
અને બહેન પાછળ છે
થોડી થોડી વારે ભાઈ પાછળ જોતો જાય છે કે બહેન આવે છે કે નહીં
રમકડા ની એક દુકાન આગળ બહેન ઊભી રહી જાય છે
ભાઈ નજીક આવી ને પૂછે છે
“કેમ
તારે કાંઇ લેવુ છે ?”
બહેને ઢીંગલી સામે આંગળી ચીંધીને બતાવ્યું
ભાઈ એ બહેન ની આંગળી પકડી
અને એક વડીલ ની અદા થી
બહેન ને એ ઢીંગલી હાથ મા આપી
બહેન ખુબ જ ખુશ થઇ
કાઉન્ટર પર બેઠેલો વેપારી
આ ભાઈ બહેન ને બહાર થી જોતા હતા
અને ભાઈ ના માસુમ વડપણ ને નીરખી ને મનમાં મુસ્કુરાતા હતા
કાઉન્ટર પાસે આવીને ચાર વર્ષનો એ બાળક બોલ્યો
‘આ ઢીંગલી નુ શું છે ?’
“જીવતર ને ઘોળીને પી ગયેલા” એ વેપારી એ કહ્યું
‘તમારી પાસે શું છે ?’
બાળકે ચડ્ડી ના ખીસ્સામાં થી સમુદ્ર ના છીપલા કાઢ્યા
અને કાઉન્ટર પર મુક્યા
પેલા વેપારીએ એ જ માર્મિક હાસ્ય સાથે બાળક ઉપર અમીભરી દ્રષ્ટિ કરી
અને જેમ રુપિયા ગણે એમ છીપલા ગણ્યા
બાળકે કહ્યું ‘કેમ ઓછા છે ?’
વેપારી કહે
‘ના આમાંથી તો વધશે’
વધેલા છીપલા ફરી ખીસ્સામાં નાખી અને ઢીંગલી રમાડતાં એ બાળકો તો જતાં રહ્યાં પણ
એના ગયા પછી વેપારી ને એના માણસે પૂછ્યું
‘આવી કિંમતી ઢીંગલી તમે છીપલા ના બદલા મા આપી દીધી ?’
વેપારી એ કહ્યું
‘ભાઈ, આપણે મન આ છીપલા છે
એને મન તો એની સંપતિ છે
અને
અત્યારે એને ભલે ના સમજાય
પણ એ મોટા થશે ત્યારે તો એને સમજાશ નેે
કે છીપ ના બદલે આપણે ઢીંગલી લઈ આવેલા ત્યાંરે એ મને યાદ કરશે
અને
એ વિચારશે કે દુનિયામાં સજ્જન માણસો પણ છે’
કૈંક ઈચ્છાઓ અધૂરી હોય છે,
જિંદગી તોયે મધૂરી હોય છે,
દ્રાક્ષ ખાટી દર વખત હોતી નથી,
જીભ પણ ક્યારેક તૂરી હોય છે.
લીમડાના પાન મેં પણ ચાખ્યાછે
માણસના બોલ કરતા મીઠા લાગ્યાછે
જિંદગી રોજ મને શીખવે કે જીવતા શીખ,
એક સાંધતા તેર તૂટશે, પણ સીવતા શીખ..
“મન ભરીને જીવો,
મનમાં ભરીને નહી” -…
🌺🌺💐💐🌺🌺
Day: June 18, 2025
ગુર્જિએફની આશ્ચર્યજનક વાર્તા: ચેતનાનો અજોડ પ્રયોગજ્યોર્જ ગુર્જિએફ, વીસમી સદીના પશ્ચિમના એક અગ્રણી આધ્યાત્મિક સંત, મહાન રહસ્યવાદી અને ચેતનાના શોધક, જેમનું જીવન અને તેમની શિક્ષાઓ આજે પણ લોકોને પ્રેરણા આપે છે. તેમનું જીવન એક રહસ્યમય પુસ્તક સમાન હતું, જેમાં દરેક પાનું આશ્ચર્યથી ભરેલું હતું. આ વાર્તા તેમના જીવનના અંતિમ દિવસોની છે, જેમાં તેમણે એક અજોડ અને નિર્ભય પ્રયોગ કર્યો, જે તેમની આધ્યાત્મિક શક્તિ અને ચેતનાની ઊંડાઈને દર્શાવે છે.ઘટનાનો પ્રસંગગુર્જિએફના જીવનના અંતિમ દિવસોમાં, જ્યારે તેઓ પોતાની આધ્યાત્મિક યાત્રાના શિખરે હતા, તેમણે એક એવી ઘટના ઘડી જે આજે પણ લોકોને સ્તબ્ધ કરી દે છે. તેમના મૃત્યુના થોડા દિવસો પહેલાં, તેમણે એક સાંકડી અને જોખમી રસ્તા પર પોતાની કાર ૧૫૦ માઇલ પ્રતિ કલાકની ઝડપે હંકારી. આ ઝડપ કોઈ સામાન્ય ડ્રાઇવિંગ નહોતી; તે એક જાણીજોઈને રચાયેલું જોખમ હતું. કોઈ જરૂર નહોતી, કોઈ ઉતાવળ નહોતી, કોઈ દેખીતું કારણ નહોતું. પરંતુ ગુર્જિએફનું મન કંઈક અલગ જ યોજના ઘડી રહ્યું હતું.અચાનક, તેમની કાર એક ખડક સાથે અથડાઈ, અને પછી એક વૃક્ષ સાથે ભયંકર રીતે ટકરાઈ. આ ટક્કર એટલી ભયાનક હતી કે કારનો આકાર બદલાઈ ગયો. ગુર્જિએફનું શરીર આ દુર્ઘટનામાં ચકનાચૂર થઈ ગયું. ડોક્ટરોના જણાવ્યા મુજબ, તેમના શરીરમાં લગભગ ૧૫૦ હાડકાં ભાંગી ગયાં. શરીરની દરેક હડ્ડી ખંડેર બની ગઈ. એવું લાગતું હતું કે શરીરમાં કંઈ જ બચ્યું નથી. કોઈ સામાન્ય માણસ આવી દુર્ઘટનામાં કદાચ તરત જ પોતાનો જીવ ગુમાવી દેત, અથવા ઓછામાં ઓછું બેહોશ થઈ જાત. પરંતુ ગુર્જિએફની વાત જ અલગ હતી.અજાણ્યું આશ્ચર્ય: પૂર્ણ ચેતનાઆ ભયંકર દુર્ઘટના બાદ પણ, ગુર્જિએફે એક પળ માટે પણ પોતાની ચેતના ગુમાવી નહોતી. તેમનું મન, તેમની ચેતના, સંપૂર્ણ રીતે જાગૃત હતી. તેમના શિષ્યો અને મિત્રો, જેઓ તેમની આજુબાજુ એકઠા થયા હતા, આ ઘટનાથી હેબતાઈ ગયા હતા. તેમણે ગુર્જિએફને પૂછ્યું, “આ તમે શું કર્યું? આવી ઝડપે કાર ચલાવવાનું કોઈ કારણ નહોતું. આ સાંકડો રસ્તો, આ ખડકાળ માર્ગ, આ ઝાડ… આ બધું તો જાણે મોતને આમંત્રણ આપવા જેવું હતું. તમારે આવું કેમ કરવું પડ્યું?”ગુર્જિએફ, જેમનું શરીર ભલે ખંડિત થઈ ગયું હતું, પરંતુ જેમની આંખોમાં હજી પણ એ જ દિવ્ય તેજ હતું, તેમણે શાંત અને ગંભીર અવાજે જવાબ આપ્યો: “આ બધું જાણીજોઈને કરવામાં આવ્યું હતું. હું મરણ પહેલાં એક પ્રયોગ કરવા માગતો હતો. હું જોવા માગતો હતો કે મારું શરીર સંપૂર્ણ રીતે નાશ પામે તો પણ મારી ચેતના, મારો હોશ, શું ટકી શકે છે? આ દુર્ઘટના મેં એટલા માટે ઘડી, કારણ કે હું નિશ્ચિંત થવા માગતો હતો કે મોત મારી ચેતનાને હરી શકે કે નહીં.”તેમણે આગળ કહ્યું, “આઓ, હવે જુઓ. મારું શરીર ચકનાચૂ થઈ ગયું છે। દરેક હડ્ડ, ટ, तुका ट गया है। ફિર ભી, એક ક્ષણ માટે પણ મેં મારો હોશ ગુમાવ્યો નથી. હું પૂર્ણ રીતે જાગૃત રહ્યો.। આનાથી વધુ મોત શું કરી શકે? હવે હું નિશ્ચિંત છું કે જ્યારે મોત આવશે, ત્યારે મેંન जो कुछ भी नहीं बिगाड़ सकता। मेरा होश कायम रहेगा।”ગુર્જિએફનો આધ્યાત્મિક દૃષ્ટિકોણગુર્જિએફની આ વાત સાંભળીને તેમના શિષ્યો અવાક રહી ગયા. આ એક સામાન્ય માણસની વાત નહોતી; આ એક એવા યોગીની વાત હતી જેમણે પોતાની ચેતનાને શરીરથી અલગ કરીને જોવાની કળા શીખી હતી. ગુર્જિએફનું જીવન ચેતનાના વિજ્ઞાનને સમજવા અને તેનો પ્રયોગ કરવામાં વિત્યું હતું. તેમની શિક્ષાઓમાં તેઓ હંમેશા એ વાત પર ભાર આપતા હતા કે મનુષ્યનું સાચું સ્વરૂપ તેનું શરીર નથી, પરંતુ તેની ચેતના છે. આ દુર્ઘટના તેમના આ ફિલસૂફીનો એક જીવંત પુરાવો હતો.ગુર્જિએફ માનતા હતા કે મોત એ શરીરનો અંત છે, પરંતુ ચેતનાનો નહીં. પરંતુ આ માન્યતાને માત્ર સૈદ્ધાંતિક રીતે સ્વીકારવાને બથ, તેમણે તેનો પોતાના જીવનમાં પ્રયોગ કર્યો. આ દુર્ઘટના એક એવો પ્રયોગ હતો, જેમાં તેમણે પોતાની ચેતનાની શક્તિને અજમાવી. અને તે સફળ થયા. તેમણે સાબિત કરી બતાવ્યું કે શરીર ભલે નાશ પામે, પરંતુ જો ચેતના જાગૃત હોય, તો તેને કોઈ નુકસાન ન પહોંચાડી શકે.
पाकिस्तान में एटमी कार्यक्रम जुल्फिकार अली भुट्टो ने शुरू किया था ,वह तमाम इस्लामी देशों में कहता था बौद्ध (चीन) के पास एटम बम है हिंदुओं (भारत) के पास एटम बम है ईसाइयों ( अमेरिका ब्रिटेन फ्रांस) के पास एटम बम है नास्तिक (सोवियत संघ) के पास एटम बम है यहूदियों (इजरायल) के पास एटम बम है सिर्फ मुसलमान के पास एटम बम नहीं है और इस तरह की बातें करके कर्नल गद्दाफी से उसने 50 मिलियन डॉलर डोनेशन लिए सद्दाम हुसैन से लिए ईरान से लिए और एक बात वह हमेशा कहता था कि हमारा जो एटम बम होगा वह एक इस्लामी एटम बम होगा और समूचे उमाह का एक साझा एटम बम होगा दुनिया में किसी भी इस्लामी मुल्क पर कोई समस्या आएगी तो पाकिस्तान का इस्लामी एटम बम काम आएगा, उसने तमाम इस्लामी देशों से यह भी अपील किया कि जब पश्चिम को पता चलेगा तब वह पाकिस्तान पर कई तरह के प्रतिबंध लगाएंगे तो आप लोग हमें इतना मजबूत करिए इतना पैसा दीजिए कि उस प्रतिबंध को हम झेल सकें और जब एटम ब्लास्ट के बाद पाकिस्तान पर प्रतिबंध लगा था तब ईरान ने 5 साल तक मुफ्त में पाकिस्तान को तेल दिया था
कल पाकिस्तान के संसद में पाकिस्तान के रक्षा मंत्री को सुना तब मैंने सोचा कि भाई यह सच में चूना लगाने वाले कौम हैं
ईरान से कई मिलियन डॉलर इस्लामी एटम बम बनाने के नाम पर ले लिए अब कह रहे हैं वह एटम बम तो हमारे सुरक्षा के लिए है हम एक जिम्मेदार मुल्क हैं 😜
नेहरू चचा ने इतना सशक्त भारत बनाया कि 𝟏𝟗𝟖𝟒 में जब इंदिरा जी की मृत्यु हुई और राजीव जी प्रधानमंत्री बने तो देश मे आम नागरिक को दो बोरी सीमेन्ट लेने के लिये तहसीलदार से परमिट लेना पड़ता था।
एक किलो चीनी खरीदने तक के लिये भी परमिट लगता था। शादी विवाह में एक क्विंटल चीनी लेने के लिये तो लोग महीनों पहले से सोर्स सिफारिश खोजते फिरते थे।
तब भारत में एलपीजी के कनेक्शन के लिये 𝟐 से 𝟑 साल का समय लगता था। यकीन मानिए घर में एलपीजी होते हुए भी गृहणियां स्टोव जलाती थीं, क्योंकि उन्हें डर रहता था कि अगर गैस खत्म हो गयी तो ब्लैक और लम्बी लम्बी लाइनों में रात भर लगने के बाद अगला पूरा दिन खड़े रहकर गैस सिलेंडर भरवाना बहुत बड़ा काम था।
ये वो ज़माना था जब देश मे बजाज स्कूटर प्रीमियम पर बिकते थे, मतलब 𝟓𝟎𝟎𝟎 का स्कूटर और 𝟔𝟎𝟎𝟎 ब्लैक तब 𝟏𝟏,𝟎𝟎𝟎 में स्कूटर मिलेगा। तब टेलीफोन के कनेक्शन मिलने में 𝟕 से 𝟏𝟎 साल लग जाते थे और बहुत जबरदस्त ब्लैक होती थी।
उस नेहरु खानदान के शासनकाल के जमाने में हर किसी वस्तु का ब्लैक मार्केटिंग होता था। साथ ही हर खाद्य पदार्थ और सीमेंट जैसी अनेक वस्तुओं में मिलावट होती थीं।
आधुनिक भारत के निर्माता नेहरू चचा कितने बड़े युगद्रष्टा थे इसका एक और क़िस्सा सुनिये। नेहरू चचा ने 𝟏𝟗𝟓𝟕 में राजधानी दिल्ली के विकास के लिए 𝐃𝐃𝐀 की स्थापना की।
ऐसी एजेंसी जो मास्टर प्लान बनाती थी उसमें अगले 𝟓𝟎 वर्षों की ही प्लानिंग करती थी कि 𝟓𝟎 साल बाद ये शहर कैसा होगा। इसकी प्लानिंग करके ही शहर बसाया जाता है। उसकी सड़कें, पुल, सार्वजनिक परिवहन, रेलवे स्टेशन, बिजली पानी की व्यवस्था सब 𝟓𝟎 साल का सोच कर की जाती है।
नेहरू चाचा कहते थे “मेरे सपनों का भारत” चचा ने सपने में भी कभी नही सोचा था कि दिल्ली वाले जिंदगी में कभी कार तो क्या स्कूटर भी खरीद पाएंगे, इसलिये 𝟔𝟎 और 𝟕𝟎 के दशक में बने दिल्ली के 𝐃𝐃𝐀 फ्लैट्स देख लीजिये। किसी फ्लैट में कार तो छोड़ो स्कूटर खड़ा करने तक की जगह नहीं है।
नेहरू चिचा कितने बड़े युगद्रष्टा थे इसकी एक और मिसाल ‘𝐈𝐧𝐝𝐢𝐚 𝐔𝐧𝐛𝐨𝐮𝐧𝐝𝐬’ नामक किताब के लेखक गुरुचरण दास ने दी है। आप 𝟔𝟎 और 𝟕𝟎 के दशक में 𝐏&𝐆 के 𝐂𝐄𝐎 रहे हैं। नेहरू और इंदिरा के भारत में किसी कंपनी को टूथपेस्ट की ज़्यादा ट्यूब बनाने के लिए भी भारत सरकार से आज्ञा लेनी पड़ती थी।
𝟕𝟎 के दशक में एक बार तमिलनाडु में फ्लू फैल गया।𝐏&𝐆 का मशहूर विक्स इन्हेलर और विक्स वेपोरब तब भी बनता था। फ्लू फैला तो विक्स बाजार से गायब हो गई। कंपनी ने भारत सरकार से 𝟓 लाख अतिरिक्त विक्स इन्हेलर बनाने की इजाजत मांगी। वो इजाजत डेढ़ महीने में आयी तब तक फ्लू ठीक हो चुका था।
बजाज के पास तब भी क्षमता थी कि वे लाखों स्कूटर बना देते पर नेहरू और इंदिरा ने उनको कभी भी बड़ी संख्या में स्कूटर बनाने नहीं दिए जिससे ब्लैक मार्केटिंग बंद हो सके।
गुरुचरण दास लिखते हैं कि बिड़ला जी के बेटे आदित्य बिड़ला ने भारत मे जब हिंडाल्को खड़ी की तो नेहरू इंदिरा ने उनको इतना परेशान किया कि उन्होंने फिर कभी देश में लम्बे समय तक कोई फैक्ट्री नहीं लगाई। जबकि उन्होंने अपने जीवन मे देश के बाहर 𝟑𝟐 बहुत बड़ी बड़ी फैक्टरी लगाई।
🤔😳😢
इसलिये आज के बाद यदि आपके मित्र कांग्रेसी ये कहे कि नेहरू जी ने 𝐈𝐈𝐓, 𝐀𝐈𝐈𝐌𝐒, 𝐈𝐒𝐑𝐎 बनाए तो उसके मुंह पर यह पोस्ट दे मारना।🫣 🇮🇳🙇♂️
Free Hindi eBooks 