ચોક્સાઈ
મુલ્લા નસરુદ્દીન જુદાં જુદાં સ્થળો જોવાના શોખીન હતા. તેમણે લંડન એક વાર જોયું હતું. તેમના ગામના કેટલાક મિત્રોએ કહ્યું, ‘મુલ્લા, અમારે લંડન જોવું છે. તમે ત્યાં જઈ આવ્યા છો. અમારી સાથે ચાલો તો અમને મુશ્કેલી ન પડે. તમારો ખર્ચો અમે ઉપાડીશું.’ મુલ્લા કબૂલ થયા.
મિત્રમંડળી સાથે મુલ્લા લંડન ઊપડ્યા. બધું બતાવ્યું. છેલ્લે કહ્યું કે અહીંનું મ્યુઝિયમ જોવા જેવું છે. મંડળી મ્યુઝિયમમાં ગઈ. મુલ્લાએ સલાહ આપી કે ગાઈડ રાખી લો, એ તમને બધું સમજાવશે. એટલે મંડળીએ ગાઈડ લીધો. ગાઈડ બધું બતાવતો ગયો. એક પવિત્ર મૂર્તિ પાસે આવ્યા ત્યારે ગાઈડે સમજાવ્યું કે, ‘મૂર્તિ ઈજિપ્તની દિવ્ય દેવીની છે. એ પાંચ હજાર વર્ષ જૂની છે.’
‘પાંચ હજાર વર્ષ નહીં, પાંચ હજાર ને ત્રણ વર્ષ જૂની છે.’ મુલ્લાએ ગાઈડની માહિતીમાં સુધારો કર્યો. ગાઈડ કંઈ બોલ્યો નહીં.
આગળ જતાં કબાટમાં મૂકેલું એક સુંદર ફ્લાવરવાઝ જોવા મળ્યું. ગાઈડે કહ્યું, ‘આ ફલાવરવાઝ રાજા હેન્રીનું છે. એ પાંચસો વર્ષ જૂનું છે.’ મુલ્લાએ સુધારો કર્યો, ‘પાંચસો નહીં, પાંચસો ને ત્રણ વર્ષ.’
હવે ગાઈડ ચિડાયો, ‘તમે કેવી રીતે આટલો ચોક્કસ સમય બતાવી શકો ?’
મુલ્લાએ કહ્યું, ‘બહુ સીધી વાત છે. ત્રણ વર્ષ પહેલાં હું અહીં આવ્યો’તો ત્યારે તમે કહેલું કે ફલાવરવાઝ પાંચસો વર્ષ જૂનું છે તો હવે પાંચસો ને ત્રણ વર્ષ થયાં કે નહીં ?
ગાઈડ બબૂચકની જેમ મુલ્લા સામે જોઈ રહ્યો.