એક ભાઈને ટિકિટ વગર ટ્રેનમાં ફરવાની આદત હતી.તેઓ ક્યારેય પકડાયા ન હતા તેથી તેઓનો ઉત્સાહ વધતો રહ્યો.હવે તે બળપૂર્વક કોઈની પણ સીટ પર બેસતા અને જ્યારે અટકાવવામાં આવે ત્યારે તે ઝપાઝપી કરતા. આ રીતે દિવસે દિવસે ભાઈની ભાવના ઊંચી થતી રહી.
એક દિવસ તે ટિકિટ વગર એરકન્ડિશન્ડ બોગીમાં ચડી ગયા અને જઈને એક સજ્જનની સીટ પર બેઠા. જ્યારે સજ્જને ના પાડી ત્યારે આદત પ્રમાણે પહેલા સારું-ખરાબ કહ્યું પછી
ઝગડો શરૂ કર્યો એ પણ ન ચાલ્યું, એટલે ઝપાઝપી થઈ પેલા સજ્જને પોલીસને બોલાવી પોલીસની સામે પણ તે બડાઈ મારતા હતો ત્યાં સુધી ટીટી પણ આવી ગયા.
પહેલા તેમણે ટિકિટ માંગી હવે તેની પાસે ટિકિટ હતી નહીં તો તે આડી અવળી વાત કરવા લાગ્યો. ટીટીએ દંડની વાત કરી જ્યારે પોલીસે ધરપકડની વાત કરી તો તેણે કહેવાનું શરૂ કર્યું,
“જ્યારે હું સ્ટેશનમાં પ્રવેશ્યો ત્યારે તમે લોકો ક્યાં હતા? હું ટ્રેનમાં ચડ્યો ત્યારે તમે કેમ ન રોક્યો?હવે આ માણસ મારી સાથે ઝઘડો કરવા લાગ્યો તો તમે લોકો ટિકિટના બહાને તેને ટેકો આપવા લાગ્યા? હવે મારી પાસે પૈસા નથી અને મારે આ ટ્રેનમાં જવુ છે તો શું તમે મને ટ્રેનમાંથી બહાર ફેંકી દેશો?આમાં ન્યાય ક્યાં છે?
પહેલા મને જણાવો કે તમે કેમ ન જોયું કે અમે વર્ષોથી ટિકિટ વિના દોડી રહ્યા છીએ?
હવે તમે આ માણસનો પક્ષ લેવા માટે દંડ વસૂલવાનું શરૂ કર્યું છે?”
હવે તેની હિંમત જુઓ
બે-ચાર ટિકિટ વિનાના મુસાફરોએ આવીને તેની તરફેણમાં આખો હંગામો શરૂ કર્યો.
આ પદ્ધતિ શું છે? આ ટ્રેન અમારી છે, અમે વર્ષોથી તેમાં ટિકિટ વિના મુસાફરી કરીએ છીએ, અમે તેમાં મુસાફરી કરવામાં પરસેવો પાડ્યો છે.આપણા વડવાઓએ તેને પોતાના લોહીથી સિંચવ્યું છે.તમે લોકો ટિકિટ વગરના મુસાફરો સાથે ભેદભાવ કરો છો.જો તમારે સીટ આપવી હોય તો તમારે દરેકને આપવી પડશે, પરંતુ તમે ભેદભાવ કરો છો અને ટિકિટવાળાને જ સીટ આપો છો.તમે લોકો તાનાશાહી છો.
તમે આ માણસના સમર્થનમાં આ બધું કરી રહ્યા છો. આ ઘોર અન્યાય છે.ગરીબોની દેખભાળ કરવાવાળું કોઈ નથી.આ ગરીબો સાથે અન્યાય છે.આથી કેટલાક રાજકીય બાવાઓ પણ ત્યાં આવ્યા અને તેઓએ કહેવાનું શરૂ કર્યું કે રેલ્વે સીટો પર પહેલો અધિકાર ટિકિટ વિનાના મુસાફરોનો છે. ટિકિટ વાળા અને ટિકિટ વગરના મુસાફરો વચ્ચે નફરત ફેલાવવા માટે રેલવે જાણી જોઈને આ બધું કરી રહ્યું છે.અમે આને નફરતની રમત નહીં બનવા દઈએ.
અમે રેલવે સાથે એવો નિયમ બનાવીશું કે પહેલા ટિકિટ વગરના મુસાફરોને તમામ સીટ આપવામાં આવશે, જો કોઈ સીટ ખાલી રહે તો તે જ સીટ ટિકિટ વાળા પેસેન્જરને આપવામાં આવશે.
આજે પણ આપણા દેશમાં હિન્દુઓ સાથે આવું ચાલી રહ્યું છે.તેથી તો એક ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન એવું કહી શકે છે કે “આ દેશના સંસાધનો પર પહલો અધિકાર લઘુમતી નો છે”
જાગો હિન્દુ જાગો
Month: August 2023
આઝાદી આવી રીતે મળી છે..
કદમ-કદમ બઢાયે જા… આઝાદ હિંદ ફૌજનું આ ગીત
આ માટે દેશના અસંખ્ય બહાદુર સપૂતોએ પોતાનું સર્વસ્વ લૂંટી લીધું છે, તેથી જ આ ગીત યુવાનોને પ્રેરણા આપતું હતું…..
દુર્ગમલ ગોરખા પણ આવા બહાદુર સપૂતોમાં એક નામ છે, જેમણે આઝાદ હિંદ ફોજમાં સેવા આપી હતી. તેઓ આઝાદ હિંદ ફોજના પ્રથમ ગુરખા સૈનિક અને પ્રથમ યુદ્ધ કેદી હતા.
દુર્ગમલનો જન્મ દહેરાદૂન નજીક ડોઇવાલા ગામમાં ગંગારામ મલ્લને ત્યાં થયો હતો, જેઓ ગોરખા રાઇફલ્સમાં નાયબ સુબેદાર હતા. માતાનું નામ શ્રીમતી પાર્વતી દેવી હતું. બાળપણથી, તે તેની કંપનીના બાળકોમાં સૌથી પ્રતિભાશાળી અને બહાદુર હતો. તેમણે તેમનું પ્રારંભિક શિક્ષણ ગોરખા મિલિટરી મિડલ સ્કૂલમાં મેળવ્યું હતું, જે હવે ગોરખા મિલિટરી ઇન્ટર કોલેજ તરીકે ઓળખાય છે.
1931 માં, માત્ર 18 વર્ષની ઉંમરે, દુર્ગા મલ્લ ગોરખા રાઇફલ્સની 2/1મી બટાલિયનમાં જોડાયા. તેને સિગ્નલ ટ્રેનિંગ માટે મહારાષ્ટ્ર મોકલવામાં આવ્યા. લગભગ 10 વર્ષ સૈન્યમાં સેવા આપ્યા પછી, જાન્યુઆરી 1941માં (યુદ્ધ માટે વિદેશ જતા પહેલા) તેઓ તેમના પરિવારને મળવા માટે ધર્મશાળા ગયા, અને ત્યાં તેમણે ઠાકુર પરિવારની પુત્રી શારદા દેવી સાથે લગ્ન કર્યા. એપ્રિલ 1941માં દુર્ગામલ્લાની ટુકડી સિકંદરાબાદ પહોંચી, જ્યાંથી તે વિદેશ જવાની હતી. તેમની લશ્કરી ફરજ પૂરી કરીને, તેઓ બટાલિયન સાથે 23 ઓગસ્ટ 1941ના રોજ મલાયા જવા રવાના થયા.
મિત્ર દેશો પર જાપાનના આક્રમણ બાદ 8 ડિસેમ્બર, 1941ના રોજ યુદ્ધની જાહેરાત કરવામાં આવી હતી. પરિણામે, જાપાનની મદદથી, 1 સપ્ટેમ્બર 1942ના રોજ સિંગાપોરમાં ‘આઝાદ હિંદ ફોજ’ની રચના કરવામાં આવી, જેમાં દુર્ગમલની ખૂબ જ પ્રશંસનીય ભૂમિકા હતી. આ માટે દુર્ગામલ્લાને મેજર તરીકે બઢતી આપવામાં આવી હતી. તેમણે આઝાદ હિંદ ફોજમાં યુવાનોને જોડવામાં મોટો ફાળો આપ્યો હતો. બાદમાં ગુપ્તચર શાખાનું મહત્ત્વનું કામ દુર્ગામલ્લાને સોંપવામાં આવ્યું હતું. 27 માર્ચ 1944 ના રોજ, મહત્વપૂર્ણ માહિતી એકત્રિત કરતી વખતે, દુર્ગામલ્લાને મણિપુરમાં કોહિમા નજીક ઉખરુલ ખાતે દુશ્મન દળો દ્વારા કબજે કરવામાં આવ્યા હતા.
તેને યુદ્ધ કેદી બનાવવામાં આવ્યા બાદ અને ખૂબ જ ત્રાસ આપવામાં આવ્યો હતો. 15 ઓગસ્ટ 1944ના રોજ તેમને લાલ કિલ્લાની સેન્ટ્રલ જેલમાં લાવવામાં આવ્યા અને દસ દિવસ પછી 25 ઓગસ્ટ 1944ના રોજ તેમને ફાંસી આપવામાં આવી. માતૃભૂમિ માટે બલિદાન આપનાર આ બહાદુર પુત્રને હૃદયપૂર્વક શ્રદ્ધાંજલિ.
मीठी थपकी मीठी झपकी ——प्राचीन कथा
एक चोर था। वह नगर से चोरी करके सरपट भागा जंगल की ओर। वहाँ हरी – हरी पत्तियों से लदा -फदा नीम का पेड़ खड़ा था। उसे देख चोर बड़ा खुश हुआ-आह! इसकी छाया में बड़े सुख से मीठी नींद लूँगा। भागते -भागते मैं तो थक गया हूँ।
पेड़ के नीचे बैठकर उसने बेफिक्र होकर चोरी के माल की एक गठरी बनाई और उसे सिरहाने लगाकर ठंडी -ठंडी हवा के झोंकों में आराम से सो गया ।
उसे देखकर नीम की तो सांसें रुक गईं।
सोचने लगा –अगर यह पकड़ा गया तो अपने किए की सजा इसे जरूर मिलेगी और खूँटे से लटका दिया जाएगा। पर मैं तो मुफ्त में मारा जाऊंगा। खूंटा तो मेरे शरीर से ही तैयार होगा। उफ! पहले तो बेदर्दी से तेज धार वाले चाकू से मेरी खाल छीली जाएगी । फिर मोटी डाली को खर–खर काट पतली नोक वाला खूंटा तैयार होगा। वही खूँटा मेरे मजबूत तने में हथौड़ी से ठोक-ठोककर अंदर घुसा दिया जाएगा । दर्द से मैं बुरी तरह बिलबिला उठूँगा । हो सकता है चोट खाते –खाते टूटकर जमीन पर ही जा पड़ूँ। इस आई मुसीबत से कैसे अपनी जान छुड़ाऊं?
बहुत देर तक अटकलबाजी लगाता रहा ,अंत में उसे एक तरकीब सूझ ही गई। उसने ज़ोर -ज़ोर से हिलकर अपनी पत्तियाँ चोर पर गिरानी शुरू कर दीं ताकि वह परेशान होकर उठ बैठे। जैसे ही उसने आँखें मीड़ते हुए करवट बदली पेड़ चिल्लाया –
-अरे चोट्टे , बहुत सो लिया। अब उठ जा। अगर राजा के आदमी तुझे ढूंढते यहाँ आ गए तो पकड़ कर ले जाएंगे और फिर तो वो मार पड़ेगी वो मार पड़ेगी कि नानी याद आ जाएगी। बच्चू जेल की हवा खानी पड़ेगी सो अलग। इससे तो अच्छा है तू जल्दी से यहाँ से भाग।
अपना भेद खुलता देख चोर के तो होश उड़ गए और सिर पर पैर रख शुरू हो गई उसकी भागमभाग। जैसे ही चोर आंखों से ओझल हुआ, नीम ने चैन की सांस ली। इस बार चोर की बजाय पेड़ होशियारी से आई बला टालकर ठंडी हवा की थपकी में मीठी झपकी लेने लगा।
झगड़े का मूल कारण
एक बार एक सेठ अपनी दुकान पर बेठे थे.. दोपहर का समय था इसलिए कोई ग्राहक भी नहीं था तो वो थोड़ा सुस्ताने लगे।
इतने में ही एक संत भिक्षक भिक्षा लेने के लिए दुकान पर आ पहुचे और सेठ जी को आवाज लगाई कुछ देने के लिए।
सेठजी ने देखा की इस समय कोन आया है ?
जब उठकर देखा तो एक संत याचना कर रहा था।
सेठ बड़ा ही दयालु था वह तुरंत उठा और दान देने के लिए एक कटोरी चावल बोरी में से निकाला और संत के पास आकर उनको चावल दे दिया।
संत ने सेठ जी को बहुत बहुत आशीर्वाद और दुआएं दी।
तब सेठ जी ने संत से हाथ जोड़कर बड़े ही विनम्र भाव से कहा की हे गुरुजन, आपको मेरा प्रणाम, मैं आपसे अपने मन में उठी शंका का समाधान पूछना चाहता हुं।
संत याचक ने कहा की जरुर पूछो।
तब सेठ जी ने कहा की,लोग आपस में लड़ते क्यों है ?
संत ने सेठ जी के इतना पूछते ही,शांत स्वभाव और वाणी में कहा की सेठ मैं तुम्हारे पास भिक्षा लेने के लिए आया हुं,तुम्हारे इस प्रकार के मूर्खता पूर्वक सवालो के जवाब देने नहीं आया हुं।
इतना संत के मुख से सुनते ही सेठ जी को क्रोध आ गया और मन में सोचने लगे की यह केसा घमंडी और असभ्य संत है ?
ये तो बड़ा ही कृतघ्न है, एक तरफ मैंने इनको दान दिया और ये मेरे को ही इस प्रकार की बात बोल रहे है।
इनकी इतनी हिम्मत।
और ये सोच कर सेठजी को बहुत ही गुस्सा आ गया और वो काफी देर तक उस संत को खरी खोटी सुनाते रहे।
और जब अपने मन की पूरी भड़ास निकाल चुके तब कुछ शांत हुए तब, संत ने बड़े ही शांत और स्थिर भाव से कहा की।
जैसे ही मैंने कुछ बोला आपको गुस्सा आ गया, और आप गुस्से से भर गए और लगे जोर जोर से बोलने और चिलाने।
वास्तव में केवल गुस्सा ही सभी झगड़े का मूल होता है।
यदि सभी लोग अपने गुस्से पर काबू रखना सीख जाये तो दुनिया में झगड़े ही कभी न होंगे !!
લોકસભા ભવન
નવી દિલ્લી સ્થિત ભારતની લોકસભાની ઇમારત જે ભવન કે પાર્લામેન્ટ હાવુંસ કહેવાય છે એને એડવિન લુટ્યેને ડિઝાઇન કરેલું એ વાત ઘણાંબધાં લોકો જાણે છે. પરંતુ એક વાત જે લોકો નથી જાણતા એ માહિતી અહીં આપવી છે. આ માહિતી જાણીને ઘણા લોકોને આશ્ચર્ય થશે.
લોકસભા ભવન એ કોઈ પશ્ચિમી કે યુરોપિયન સ્થપાત્યનો નમૂનો નથી. ૧૯૦૦ માં લુટિયન મધ્યપ્રદેશના મોરેનામાં ગયો હતો. ત્યાં સ્થિત ચૌસઠ યોગીની મંદિરની મુલાકાત એણે લીધેલી. આ મંદિરના સ્થાપત્યથી એ એટલો પ્રભાવિત થયો કે એણે નવી દિલ્લીમાં હૂબહૂ એના જેવીજ ઇમારત બનાવી જે પાર્લામેન્ટ હાઉસ કહેવાય છે. લુટીંયાને મંદિરના થાંબલાની જેમજ લોકસભાના થાંબલા પણ બનાવ્યા.
દશકો સુધી લોકસભા ભવનને લૂટિયેનનું ‘માસ્ટટપીસ’ તરીકે દુનિયાભરમાં ચગાવ્યું. ક્યાંય ચૌસઠ યોગીની મંદિરના નામનો ઉલ્લેખ પણ નહીં. આ વાત આશ્ચર્ય કરવા જેવી નથી. લૂટિયેન ભારતીય સ્થાપત્યને મહત્વ આપવા માગતો ના હતો.
ચૌઉસઠ યોગીની મંદિર ઈસ્વીસન ૧૦૫૦ માં બંધાયેલું. એટલે કે લોકસભા ભવન બંધાયું એના લગભગ ૯૦૦ વર્ષો પહેલાં. મજાની વાત તો એ છે કે આ માહિતી લોકસભા ભવનમાં પણ ક્યાંય અપાઈ નથી!
આર્કીટેચર પણ આ વાત ને માને છે
विराट नगर के राजा सुकीर्ति के पास लौहशांग नामक एक हाथी था, जिसके जरिए राजा ने कई युद्धों में विजय पाई थी। युद्ध कला में प्रवीण लौहशांग जब हुंकार भरता हुआ शत्रु-सेनाओं में घुसता, तो विपक्षियों के पांव उखड़ जाते थे।
एक ऐसा भी दौर आया, जब लौहशांग वृद्ध हो गया। उसका पराक्रम समाप्त हो गया। उसके भोजन में कमी कर दी गई। कई बार हाथी को भूखा-प्यासा ही रहना पड़ता। कई दिनों से पानी न मिलने के कारण एक बार लौहशांग हाथीशाला से निकलकर तालाब की ओर गया।
उसने भरपेट पानी पीकर प्यास बुझाई और गहरे जल में उतर गया। उस तालाब में दलदल था, जिसमें वह फंस गया। जितना भी वह निकलने का प्रयास करता, वह उतना ही फंसता जाता। जब यह समाचार राजा तक पहुंचा, तो वे बड़े दु:खी हुए। हाथी को निकलवाने के प्रयास किए, पर सभी निष्फल।
तब एक चतुर सैनिक ने युक्ति सुझाई। उसने कहा कि सभी सैनिकों को युद्ध की वेशभूषा पहनाई जाए और युद्ध के बाजे बजवाए जाएं। हाथी के सामने युद्ध-नगाड़े बजने लगे। सैनिक लौहशांग की ओर ऐसे बढ़े, जैसे युद्ध में आक्रमण कर रहे हों।
यह देखकर लौहशांग में पुराना जोश आ गया। वह आक्रमण करने के लिए पूरी शक्ति से दलदल को रौंदता हुआ तालाब के तट पर जा पहुंचा।
आपका मनोबल ही महत्वपूर्ण है। वह जाग जाए, तो असंभव सा दिखने वाला काम भी सरल और सहज हो जाता है।
” છત્રસાલ બુંદેલા ‘
” મુઞલોના કાળ બુંદેલખંડ કેસરી”
15મી ઓગસ્ટના દિવસે મિત્રોને આશુતોષ રાણાની દેશભક્તિની કવિતા ‘હે ભારત કે રામ જઞો’ સંભળાવતો હતો. કવિતામાં બીજા નરવિરો નાં નામ સાથે ‘છત્રસાલ બુંદેલા ‘ નું નામ આવ્યું. એક મિત્ર એ પુછ્યું, “એ વળી કોણ ? “
અંતરમાં દુઃખ થયું કે ધમૅ અને સ્વરાજ્ય માટે આખી જિંદગી લડનારા આવાં શૂરવિર નાં નામથી પણ પરિચય નથી.
એટલે આજે આ વિરના ઈતિહાસ વિશે યથાશક્તિ જાણકારી આપવાનો પ્રયત્ન કરું છું.
મુઞલોના કાળ એવાં મહારાજા છત્રશાલ નો જન્મ બુંદેલખંડ માં બુંદેલા ક્ષત્રિય પરિવારમાં થયો હતો. ઓરછાના રૂદ્ર પ્રતાપસિંહ ના એ વંશજ હતાં. પિતા ચંપતરાયજી એક યોધ્ધા હતાં. પરાક્રમી પિતા ચંપતરાયજી નાં મૃત્યુ વખતે છત્રશાલજી ફકત 12 વષૅની ઉંમર નાં હતાં. એમનું નાનપણ તલવાર, રક્ત પ્રવાહ, સંઘર્ષ, જંઞલ-પહાડો ની મુશ્કેલીઓ વચ્ચે જ વિત્યું.
સમજણ આવે એ પહેલાં જ જેણે સતા-સંપન્ન દુશ્મનોનાં કારણે પારિવારિક જાઞીર ખોઈ દીધી હોય, અને મા-બાપની છત્રછાયા ઞુમાવી દિધી હોય એ બાળકની મનોદશા શું હોઈ શકે?
પરંતુ આ વિર પાસે મહાન બુંદેલા વંશનું પરાક્રમી લોહી હતું, બાપનાં પરાક્રમ નાં સંસ્કારો હતાં અને સૌથી વિશેષ અદમ્ય સાહસ હતું. એટલે એ ટુટયા નહીં. પોતાનાં ભાઈ સાથે એમનાં પિતાનાં મિત્ર રાજા જયસિંહ બુંદેલા નાં સૈન્યમાં જોડાઈ ગયાં.
રાજા જયસિંહ એ સમયે દિલ્હી સલ્તનતના બાદશાહ ઔરંગઝેબના તાબેદાર હતાં. ઓરંગઝેબે જ્યારે રાજા જયસિંહ ને દક્ષિણ વિજય કરવાનું કામ સોંપ્યું ત્યારે છત્રશાલ બુંદેલા ને 1665મા બીજાપુરના યુધ્ધમાં પોતાની બહાદુરી દેખાડવાનો મોકો મળ્યો. પોતાનાં અપ્રિતમ શોયૅ અને સાહસથી પોતાનાં ઘોડા ‘ભલેભાઈ’ નાં સથવારે છત્રશાલજી એ દેવઞઢના ઞોન્ડા રાજાને પરાજીત કર્યા. પરંતુ, વિજયનો યશ ઓરંગઝેબે એના સઞા મુઞલને આપતાં છત્રશાલજી નું સ્વાભિમાન ઘાયલ થયું અને એમને મુઞલોની બદદાનત સમજાઈ ઞઈ અને એમણે દિલ્હી સલ્તનતની સેના છોડી દીધી.
આ દિવસો દરમ્યાન રાષ્ટ્રીયતા અને હિન્દુત્વનાં આકાશ માં છત્રપતિ શિવાજી મહારાજ નો સિતારો ચમકતો હતો. 1668મા આ બન્ને ક્ષત્રિય રાષ્ટ્રવિરો નું મિલન થયું. છત્રપતિ શિવાજી મહારાજે છત્રશાલ બુંદેલા ને એમનાં ઉદેશ્ય, પરિસ્થિતિ, જનસેવા, ધમૅરક્ષા વઞેરેથી માહિતઞાર કર્યા અને ‘ સ્વરાજ્ય ‘ નો મંત્ર આપ્યો.
” करो देस के राज छतारे
हम तुम तें कबहूं नहिं न्यारे।
दौर देस मुगलन को मारो
दपटि दिली के दल संहारो।
तुम हो महावीर मरदाने
करिहो भूमि भोग हम जाने।
जो इतही तुमको हम राखें
तो सब सुयस हमारे भाषें।”
છત્રપતિ શિવાજી મહારાજ પાસેથી ‘ હિન્દુ સ્વરાજ્ય ‘ નો મંત્ર લઈને 1670 માં છત્રશાલ બુંદેલા માતૃભૂમિ પરત ફર્યા. પરંતુ એ સમયે બુંદેલખંડ ની પરિસ્થિતિ વિપરીત હતી. અધિકાંશ રજવાડાં દિલ્હી સલ્તનતના તાબા હેઠળ હતાં અને કોઈ ઔરંગઝેબની સતા સામે પડવાં નહોતાં માઞતા. છત્રશાલજી નાં બુંદેલા ભાઈઓ એ તેમને માન તો આપ્યું પણ દિલ્હી સામે લડવામાં કોઈએ સાથ ના આપ્યો. તો યે નિરાશ થયાં વઞર છત્રસાલ બુંદેલા એ જનતા સમક્ષ રૂખ કર્યું. કહેવાય છે કે એમનાં નાનપણના મિત્ર ‘મહાબલી’ એ એમને મદદ કરી અને ફકત 5 ઘોડેસવાર અને 25 પાયદળ સાથે છત્રશાલ બુંદેલા એ 1671મા અન્યાયી દિલ્હી સલ્તનત સામે વિદ્રોહ નું રણશિંગુ ફૂંકી દીધું અને બુંદેલખંડ માં ‘ હિન્દુ સ્વરાજ્ય ‘ નાં ભઞીરથ કાયૅ નું બીડું લઈ લીધું.
મુઞલશાસક ઔરંગઝેબે એમનાં તાબેદાર મહારાજા રણદુલહ નાં નેતૃત્વમાં 30 હજારની સેના, મુઞલ સરદારો સાથે છત્રશાલ બુંદેલા ને ભીડવવા મોકલી. છત્રશાલજી પોતાના રણકૌશલ, છાપામાર યુધ્ધનિતિ અને ઞુરીલા યુધ્ધ થી મુગલસેના નાં છક્કા છોડાવતા રહ્યા. છત્રશાલજી મુઞલસેના સામે અનેક સ્થળોએ યુધ્ધ લડ્યાં. છત્રશાલજી મુઞલ સેના સામેનાં યુધ્ધમાં જે મુઞલ સરદારોને બંદી બનાવતાં એમની પાસેથી દંડ વસૂલ કરતા. છત્રશાલજી ની શક્તિ ધીમે ધીમે વધતી ઞઈ અને એમણે બુંદેલખંડમા મુઞલ સામ્રાજ્યને વેરવિખેર કરી નાખ્યું. છત્રશાલ બુંદેલા નાં ઞુરૂ મહામતી પ્રાણનાથજી એ એમને એક વિષયુક્ત ઝહેરીલી કટાર આપી અને કહ્યું કે આ કટારથી મુગલ સેનાપતિ રણદુલહ પર નાના ઘાવ કરજે, એ ઞદદાર સડી સડીને મરવો જોઈએ. ઞુરૂ નાં આદેશનું પાલન કરતાં છત્રશાલજી એ રણદુલહ પર એ કટારથી ઘાવ કરીને યુધ્ધ માં પરાજીત કરેલ હોવાં છતાં એને જીવતો છોડી દીધો. ઔરંગઝેબના એક પણ હકીમ કે ઉપચારની કારી ફાવી નહીં અને સેનાપતિ રણદુલહ દિલ્હીમાં સડી સડીને મર્યો.
છત્રશાલ બુંદેલા ના રાષ્ટ્રપ્રેમ અને વિરતા ને કારણે એમને અકલ્પનીય જનસમર્થન મળ્યું. એમણે એક વિશાળ સેના તૈયાર કરી લીધી, જેમાં 72 પ્રમુખ સરદાર હતાં. ‘વસિયા’ નાં યુધ્ધમાં પરાજય બાદ મુઞલોએ છત્રશાલ બુંદેલા ને ‘મહારાજા’ તરીકે ની માન્યતા આપવી પડી. ત્યાર બાદ મહારાજા છત્રશાલ બુંદેલા એ ‘કાલીન્જર નો કિલ્લો ‘ જીત્યો. 1678 માં ‘ પન્ના ‘ માં રાજધાની સ્થાપી અને ઞુરૂ પ્રાણનાથજી એ એમનો રાજ્યાભિષેક કર્યો. મહારાજા છત્રશાલ બુંદેલા નાં શોયૅ અને પરાક્રમ નાં કારણે કેટલાંય મુગલ સરદારો દિલ્હી પાછા જતાં રહ્યાં, કેટલાક યુધ્ધમાં મરાયા અને કેટલાક પરાજીત થઈને ભાઞી ઞયા. ઞુરૂ પ્રાણનાથજી નાં આશિર્વાદ થી મહારાજા છત્રશાલ બુંદેલા નું રાજય શોયૅ, ધનધાન્ય અને રત્નો થી સમૃધ્ધ બની રહ્યું. એમનો રાજ્યવિસતાર એટલો વધ્યો કે એમનાં માટે આ પંક્તિઓ હજુ ઞવાય છે,
“इत यमुना उत नर्मदा इत चंबल उत टोंस ।
छत्रसाल सों लरन की रही न काहू हौंस॥”
‘ સ્વરાજ્ય ‘ નાં આ યોધ્ધા સામે ઔરંગઝેબ એક પણ લડાઈ જીતી શકયો નહીં.
જીવનના આખરી પડાવમાં પણ મહારાજા છત્રશાલ બુંદેલા ને સંઘર્ષ કરવો પડ્યો. 1729મા મુહમ્મદ શાહ નાં શાસન દરમ્યાન સુબેદાર બંઞસ એ છત્રશાલજી પર હુમલો કર્યો. અન્ય બુંદેલા રાજાઓ એ સહયોઞ નાં કરતાં છત્રશાલજી એ પેશ્વા બાજીરાવ ને મદદનો સંદેશો મોકલ્યો,
“जो गति ग्राह गजेन्द्र की सो गति भइ है आज।
बाजी जात बुन्देला की राखो बाजी लाज॥”
કહેવાય છે કે આ સંદેશો મળતાં બાજીરાવ જમ્યા વઞર નીકળતાં હતાં ત્યારે એમનાં પત્નીએ જમી ને જવાનું કહેતાં બાજીરાવ એ કહેલું કે,
” આજ અઞર ખાના ખાને રૂક ઞયા તો ઈતિહાસ લીખેઞા કી જબ એક ક્ષત્રિય ને બ્રાહ્મણ સે મદદ માઞી તબ વો બ્રાહ્મણ ખાના ખાને રૂકા થા.”
બાજીરાવ એ સેના સાથે દસ દિવસ નું અંતર બે-ત્રણ દિવસમાં પુરૂ કરીને છત્રસાલ બુંદેલા ની મદદે પહોંચ્યા. બન્ને નરવિરો એ મળીને સુબેદાર બંઞસ ને પરાજીત કર્યો. છત્રશાલ બુંદેલા ની મુગલ પત્નીથી થયેલી દિકરી ‘મસ્તાની’ બાજીરાવ સાથે લગ્ન કરી બાજીરાવની બીજી પત્ની બની.
મહારાજા છત્રશાલ બુંદેલા ની મૃત્યુ પછી એમની વિરાસત એમનાં દિકરાઓ માં વહેંચવામાં આવી. આ મહાન વિર ની યાદમાં મધ્યપ્રદેશ ના જીલ્લા ‘છતરપુર’ નું નામ પડેલ છે. દિલ્હી નાં ‘છત્રશાલ સ્ટેડિયમ ‘ નું નામ પણ આ બુંદેલખંડ કેસરી નાં નામ પરથી જ અપાયું છે.
# સુરજ ચંદ્ર રહેશે ત્યાં સુધી મહારાજા છત્રશાલ બુંદેલા ની કીર્તિ અમર રહેશે.”
*सीन 1*
सुबह सब्जी मंडी का दृश्य :
काका आलू कैसे दिए ।
15 के किलो बाऊजी
सही लगाओ
सही है बाऊजी
बड़ी लूट मचा रखी है 10 के लगाओ।
नही बाऊजी, नही बैठेगा ।
अरे देदो… दो किलो लूंगा
ठीक है बाउजी।
*सीन 2*
शाम का वक़्त घर का दृश्य:
Hello pizza hut: Yes sir.
Please book order, one large capsicum paneer pizza with extra cheez and one garlic bread.
Ans: Okay sir.
*सीन 3*
Knock knock…. Ting tong
कौन है ?
Pizza delivery boy: Pizza hut, sir.
Ohh coming… Thanks…. कितना हुआ ?
Ans: 570 Rs. Sir.
ये लो 600 and keep the change; बहुत मेहनत करते हो.
Ans: Thanks Sir.
*सीन 4*
कमरे का दृश्य – TV में समाचार
दो किसानों ने और आत्महत्या की।
(Pizza खाते हुए) – साला, ये govt किसानों के बारे में बिल्कुल भी नही सोच रही…बड़े शर्म की बात है !
नाटक समाप्त
—————++————–
– ઈંગ્લેન્ડનાં સમ્રાટ જેમ્સે પોતાનો રાજભંડાર સમૃદ્ધ કરવા માટે એક નવી યુક્તિ અજમાવી. પ્રજા પાસેથી કર ઉઘરાવીને નાણાં એકત્ર કરવામાં લોકસમૂહનાં અસંતોષનો ભય સતાવે છે, પરંતુ સમ્રાટે ધનિકો હોંશે હોંશે ધન આપે એવો નુસખો કર્યો. એ કોઈને ‘ડ્યૂક’ની પદવી આપવા લાગ્યાં, તો કોઈને ‘લૉર્ડ’ બનાવવા લાગ્યાં. આ પદવી માટેની રકમ પણ નક્કી કરી. સમ્રાટ જેમ્સ જાણતાં હતાં કે પદવીથી કોઈ મહાન બનતું નથી. મહાન બનવા માટે તો ઉમદા સદ્ગુણો હોવા જોઈએ, પરંતુ એમને સૌ પદવીપિપાસુઓની તુચ્છ અહંકારવૃત્તિ પોષીને ધન એકત્ર કરવું હતું.
એક વાર એમની રાજસભામાં એક ધનવાન વ્યક્તિ આવી. સમ્રાટે પૂછ્યું, “કહો, તમને કઈ પદવી આપું ? ક્યો ઈલ્કાબ તમારે જોઈએ છે ?”
પેલી વ્યક્તિએ કહ્યું, “સમ્રાટ, તમે લૉર્ડ અને ડ્યૂક જેવી પદવી આપો છો, પણ મારે એવી પદવી જોઈતી નથી.”
સમ્રાટે કહ્યું, “અરે ! તમે કહોને ! જો યોગ્ય રકમ આપશો તો ‘લૉર્ડ’થી પણ કોઈ ચઢિયાતી કે ‘ડ્યૂક’થી પણ અતિ ગૌરવ ધરાવતી નવી પદવી આપીશ. “
પેલી વ્યક્તિએ કહ્યું, “સમ્રાટ, માફ કરજો. મારે કોઈ મહાન ગૌરવવાળી પદવી જોઈતી નથી. સીધી-સાદી પદવીની જરૂર છે. મને ‘સજ્જન’ બનાવી દો.”
સમ્રાટે કહ્યું,” ભાઈ, હું તને ‘લૉર્ડ’ કે ‘ડ્યૂક’ બનાવી શકું, પણ તને સજ્જન બનાવવાનું કામ મારી શક્તિ બહારનું છે. “
महान देश भक्त बीनादास
1986 में दिसंबर के महीने में ऋषिकेश में एक खाई से एक अनाथ शव मिला जो पूरी तरह सड़ चुका था काफी पता करने पर पता चला कि वो एक महान देश भक्त बीनादास है,जो कलकत्ता विश्वविद्यालय की छात्रा थी
ये वही बिनादास थी जिन्होंने बंगाल के गवर्नर जैक्सन पर गोली चलाई थी जो बहुत घटिया ब्रिटिश अधिकारी था इसके बाद बिनादास को गिरफ्तार कर के 9 सालों के लिए जेल भेज दिया,और लगभग 9 सालों बाद उन्हें रिहा किया गया था |
रिहाई के तुरंत बाद दास 1942 में भारत छोड़ो आंदोलन में भाग लिया और फिर उन्हें गिरफ्तार कर के 1942 से 1945 तक जेल भेज दिया गया |
उन्होंने 1947 में स्वतंत्रता सेनानी ज्योतिष भौमिक से शादी की,लेकिन आज़ादी की लड़ाई में भाग लेती रही | अपने पति की मृत्यु के बाद वे कलकत्ता छोड़कर, जमाने की नजरों से दूर ऋषिकेश के एक छोटे से आश्रम में जाकर रहने लगी अपना गुजारा करने के लिए बच्चो को ट्यूशन पढ़ाती थी और एक प्राइवेट स्कूल में 25 रुपए की नौकरी भी करती थी पर उहोंने सरकार द्वारा दी जाने वाली स्वतंत्रता सेनानी पेंशन को लेने से इंकार कर दिया |
हम लोगो को शर्म आनी चाहिए कि देश के लिए खुद को समर्पित कर देने वाली इस वीरांगना का अंत बहुत ही दुखदपूर्ण था | महान स्वतंत्रता सेनानी,प्रोफेसर सत्यव्रत घोष ने अपने एक लेख ,
“फ्लैश बैक: बिना दास — रीबोर्न” में उनकी मार्मिक मृत्यु के बारे में लिखा है |
उन्होने कहां,
“उन्होंने सड़क के किनारे अपना जीवन समाप्त किया |
उनका मृत शरीर बहुत ही छिन्न भिन्न अवस्था में था |
रास्ते से गुजरने वाले लोगों को उनका शव मिला |पुलिस को सूचित किया गया और महीनो की तलाश के बाद पता चला कि यह शव बिनादास का है | यह सब उसी आज़ाद भारत में हुआ जिसके लिए इस अग्नि – कन्या ने अपना सब कुछ ताक पर रख दिया था| देश को इस मार्मिक कहानी को याद रखते हुए ,देर से ही सही, लेकिन अपनी इस महान स्वतंत्रता सेनानी को सलाम करना चाहिए |”
( BHUPESH GOEL)🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
Free Hindi eBooks 