Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

♦️♦️♦️ रात्रि कहांनी ♦️♦️♦️


👉 *प्रणाम का महत्व* 🏵️
🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅
*महाभारत का युद्ध चल रहा था -*
*एक दिन दुर्योधन के व्यंग्य से आहत होकर “भीष्म पितामह” घोषणा कर देते हैं कि -*

*”मैं कल पांडवों का वध कर दूँगा”*

*उनकी घोषणा का पता चलते ही पांडवों के शिविर में बेचैनी बढ़ गई -*

*भीष्म की क्षमताओं के बारे में सभी को पता था इसलिए सभी किसी अनिष्ट की आशंका से परेशान हो गए|* *तब -*
*श्रीकृष्ण ने द्रौपदी से कहा अभी मेरे साथ चलो -*

*श्रीकृष्ण द्रौपदी को लेकर सीधे भीष्म पितामह के शिविर में पहुँच गए -*

*शिविर के बाहर खड़े होकर उन्होंने द्रोपदी से कहा कि – अन्दर जाकर पितामह को प्रणाम करो -*

*द्रौपदी ने अन्दर जाकर पितामह भीष्म को प्रणाम किया तो उन्होंने* –
*”अखंड सौभाग्यवती भव” का आशीर्वाद दे दिया , फिर उन्होंने द्रोपदी से पूछा कि !!*

*”वत्स, तुम इतनी रात में अकेली यहाँ कैसे आई हो, क्या तुमको श्रीकृष्ण यहाँ लेकर आये है” ?*

*तब द्रोपदी ने कहा कि -*
*”हां और वे कक्ष के बाहर खड़े हैं” तब भीष्म भी कक्ष के बाहर आ गए और दोनों ने एक दूसरे से प्रणाम किया -*

*भीष्म ने कहा -*

*”मेरे एक वचन को मेरे ही दूसरे वचन से काट देने का काम श्रीकृष्ण ही कर सकते है”*

*शिविर से वापस लौटते समय श्रीकृष्ण ने द्रौपदी से कहा कि -*

*”तुम्हारे एक बार जाकर पितामह को प्रणाम करने से तुम्हारे पतियों को जीवनदान मिल गया है “* –

*” अगर तुम प्रतिदिन भीष्म, धृतराष्ट्र, द्रोणाचार्य, आदि को प्रणाम करती होती और दुर्योधन- दुःशासन, आदि की पत्नियां भी पांडवों को प्रणाम करती होंती, तो शायद इस युद्ध की नौबत ही न आती “* –
*……तात्पर्य्……*

*वर्तमान में हमारे घरों में जो इतनी समस्याए हैं उनका भी मूल कारण यही है कि -*

*”जाने अनजाने अक्सर घर के बड़ों की उपेक्षा हो जाती है “*

*” यदि घर के बच्चे और बहुएँ प्रतिदिन घर के सभी बड़ों को प्रणाम कर उनका आशीर्वाद लें तो, शायद किसी भी घर में कभी कोई क्लेश न हो “*

*बड़ों के दिए आशीर्वाद कवच की तरह काम करते हैं उनको कोई “अस्त्र-शस्त्र” नहीं भेद सकता -*

*”निवेदन 🙏🏻 सभी इस संस्कृति को सुनिश्चित कर नियमबद्ध करें तो घर स्वर्ग बन जाय।”*

*क्योंकि*:-

*प्रणाम प्रेम है।*
*प्रणाम अनुशासन है।*
*प्रणाम शीतलता है।*
*प्रणाम आदर सिखाता है।*
*प्रणाम से सुविचार आते है।*
*प्रणाम झुकना सिखाता है।*
*प्रणाम क्रोध मिटाता है।*
*प्रणाम आँसू धो देता है।*
*प्रणाम अहंकार मिटाता है।*
*प्रणाम हमारी संस्कृति है।*


*सबको प्रणाम*..
🙏🏻🌺🙏🏻

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

उस समय कथावाचक व्यास डोगरे जी का।जमाना था बनारस में। वहां का समाज उनका बहुत सम्मान करता था। वो चलते थे तो एक काफिला साथ-साथ चलता था।

एक दिन वे दुर्गा मंदिर से दर्शन करके निकले तो एक कोने में बैठे ब्राह्मण पर दृष्टि पड़ी जो दुर्गा स्तुति पढ रहा था।

वे उस ब्राह्मण के पास पहुंचे जो कि पहनावे से ही निर्धन लग रहा था। डोगरे जी ने उसको इक्कीस रुपये दिये और बताया कि वह अशुद्ध पाठ कर रहा है। ब्राह्मण ने उनका धन्यवाद किया और सावधानी से पाठ करने की कोशिश में लग गया।

रात में डोगरे जी को जबर बुखार ने धर दबोचा। बनारस के टाप के डाक्टर वहां पहुंच गए। भोर में सवा चार बजे उठ कर डोगरे जी बैठ गये और तुरंत दुर्गा माता मंदिर जाने की इच्छा प्रकट की।

एक छोटी मोटी भीड़ साथ लिये डोगरे जी मंदिर पहुंचे, वही ब्राह्मण अपने ठीहे पर बैठा पाठ कर रहा था। डोगरे जी को उसने प्रणाम किया और बताया कि वह अब उनके बताये मुताबिक पाठ कर रहा है।

वृद्ध कथावाचक ने सर इनकार में हिलाया, “पंडित जी, आपको विधि बताना हमारी भूल थी। घर जाते ही तेज बुखार ने धर दबोचा । फिर भगवती दुर्गा ने स्वप्न में दर्शन दिये। वे क्रुद्ध थीं, बोलीं कि तू अपने काम से काम रखा कर। मंदिर पर हमारा वो भक्त कितने प्रेम से पाठ करता था। तू उसके दिमाग में शुद्ध पाठ का झंझट डाल आया। अब उसका भाव लुप्त हो गया। वो रुक रुक कर सावधानीपूर्वक पढ रहा है। जा और कह कि जैसे पढता था, बस वैसे ही पढे।”

इतना कहते-कहते डोगरे जी के आँसू बह निकले। रुंधे हुए गले से वे बोले, “महाराज, उमर बीत गयी, पाठ करते, माँ की झलक न दिखी। कोई पुराना पुण्य जागा था कि जिससे आपके दर्शन हुये और जिसके लिये जगत जननी को आना पड़ा।

आपको कुछ सिखाने की हमारी हैसियत नहीं है। आप जैसे पाठ करते हो, करो। जब सामने पड़ें, आशीर्वाद का हाथ इस मदांध मूढ के सर पर रख देना।”

भक्त का भाव ही प्रभु को प्रिय है!!

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

ચરૈવેતિ… ચરૈવેતિ… ∆ રમણીક અગ્રાવત

ઊંઘની મુસાફરી પૂરી કરીને જાગી જઈએ કે પહેલી ઈચ્છા તો ચાલવાની જ થાય. પથારી છોડીએ કે તરત પ્રાત:વિધિઓ પતાવવા ય થોડાં ડગલાં ભરવા જ પડે. આમ ડગલાં પછી ડગલું મૂકતાં ક્યારે ચાલવાના લયમાં મૂકાઈ જઈએ છીએ તેનો ખ્યાલ રહેતો નથી. ઘરની હૂંફાળી હથેળીમાં તો રોજ રહેવાનું જ છે પણ એ બંધાયેલા ખૂંટા સહિત તેનાથી દૂર દૂર ચાલી જવાનો લોભ ખાળ્યો ખળાતો નથી. ફરી ભલે પાછાં એનાં એ જ ઘર પાસે અનાયાસ આવી ઊભા રહી જઈએ, પરંતુ ચાલતાં રહેવાની રઢ ઊંડે ઊંડે ધરબાયેલી રહે જ છે જાણે એના દોરાયા જ ચાલી નીકળીએ છીએ સવાર-સાંજ.

સવારનાં ઝરમરતાં ધુમ્મસમાંથી કોઈ લાંબો હાથ કરીને આપણને બોલાવી લે છે. પુલકિત મૌનમાં એક પછી એક ઊઘડતાં હોય છે પુષ્પો. પોતાની સુવાસિત ઝાંઝરી ખનકાવતાં તેઓ રસ્તા પર આપણી પણ પહેલાં ચાલતાં થઈ જાય છે. તેની પાછળ પાછળ રોજ નવું નવું ચાલવાનું શીખતાં હોઈએ એમ મંત્રમુગ્ધ થઈને બસ ચાલતાં થઈ જઈએ છીએ…

સ્થિર અને સ્થગિત લાગતાં પણ સતત ચાલતાં જ રહેતા રસ્તાઓ આપણને ક્યાંય ને ક્યાંય લઈ જવા હંમેશા તત્પર જ હોય છે. ચાલતાં રહેનાર સાથે સતત સંવાદરત રહે છે રસ્તાઓ. ધીમે ધીમે રક્તમાં વધી રહેલી ઉષ્ણતા એ રસ્તાઓએ આપણને બક્ષેલી સોગાત છે. ધીરે ધીરે શરીરની રક્તવાહિનીઓમાં હૂંફાળો સંચાર રણઝણવા લાગે છે. મૌન રહીને પગલાં પછી પગલું મૂકતો ગતિમાન થઈ ગયેલો આત્મા સાચે જ કશું બોલી પડવા વિવશ થઈ જાય છે. રસ્તાની બન્ને તરફ કતારબદ્ધ ખડાં વૃક્ષો અને આસપાસનો સઘળો વનસ્પતિવિન્યાસ જાણે આપણી સાથે કદમતાલ મિલાવતો ચાલી પડે છે. ચાલતાં રહેનારને નિહાળીને વૃક્ષો પણ આંતરિક પ્રસન્નતાથી ફરફરવાં માંડે છે…

સંબંધો જાગી જાય તે પહેલાં જવાય તેટલે છેટે રસ્તા પર જવું જ રહ્યું. ચારે તરફથી જાણે નાદ ઊઠે છે : ચરૈવેતિ… ચરૈવેતિ… કશું જ સ્થિર નથી. જે ચાલે છે તે જ ટકે છે. જે જે અટક્યું, જે જે સ્થિર થયું, તે તે હોમાઈ જાય છે જડતામાં! ઝાડ પરથી ઊતરીને માણસ ચાલવા માંડ્યો ત્યારથી જ આરંભાયો છે આ ચલયજ્ઞ. ચાલવું, સતત ચાલવું એ જીવમાત્રનો સ્વભાવ છે.

ચહલકદમી*

ચૂપચાપ ખીલતી સવારનાં ધુમ્મસમાં
ઝાંખાં ફૂલો વચ્ચે ઊઘડતા ઉજાસમાં
આત્માને શીખવવાની પાપાપગલી

બોલું બોલું થતાં અટકી રહે રસ્તાઓ
સાવ અચાનક ખભે હાથ મૂકી ચમકાવી દે
અજાણી સુગંધો
નિભાવે સાત ડગલાંનું સખ્ય વૃક્ષો
પાછળ પાછળ પગલાં સૂંઘતી ફરે સ્મૃતિઓ

સંબંધો જાગી જાય
તે પહેલાં
મૌનની કેડી પર
વેરી મુકેલાં મોતી વીણતાં વીણતાં
નીકળી પડવાનું ચૂપચાપ…


‘અંતરીક્ષમાં લટકતી સીડીઓ’ (૨૦૨૧)માંથી.

ચિત્ર: ક્યારેક વનની એકલતામાં જાનકી અને લક્ષ્મણ સંગ ચાલ્યા શ્રી રામ : સૌજન્ય: નૈનેશ જોશી

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

अकबर ने एक ब्राह्मण को दयनीय हालत में जब भिक्षाटन करते देखा तो बीरबल की ओर व्यंग्य कसकर बोले – ‘बीरबल ! ये हैं तुम्हारे ब्राह्मण ! जिन्हें ब्रह्म देवता के रुप में जाना जाता है । ये तो भिखारी हैं ।

बीरबल ने उस समय तो कुछ नहीं कहा । लेकिन जब अकबर महल में चला गया तो बीरबल वापिस आया और ब्राह्मण से पूछा कि वह भिक्षाटन क्यों करता है ?

ब्राह्मण ने कहा – ‘मेरे पास धन, आभूषण, भूमि कुछ नहीं है और मैं ज्यादा शिक्षित भी नहीं हूँ । इसलिए परिवार के पोषण हेतू भिक्षाटन मेरी मजबूरी है ।

बीरबल ने पूछा – ‘भिक्षाटन से दिन में कितना प्राप्त हो जाता है ?

ब्राह्मण ने जवाब दिया – ‘छह से आठ अशर्फियाँ ।

बीरबल ने कहा – ‘आपको यदि कुछ काम मिले तो क्या आप भिक्षा मांगना छोड़ देंगे ?’

ब्राह्मण ने पूछा – ‘मुझे क्या करना होगा ?’

बीरबल ने कहा – ‘आपको ब्रह्ममुहूर्त में स्नान कर स्वच्छ वस्त्र धारण करके प्रतिदिन 101 माला गायत्री मन्त्र का जाप करना होगा और इसके लिए आपको प्रतिदिन भेंट स्वरूप 10 अशर्फियाँ प्राप्त होंगी ।’

बीरबल का प्रस्ताव ब्राह्मण ने स्वीकार कर लिया । अगले दिन से ब्राह्मण ने भिक्षाटन करना बन्द कर दिया और बड़ी श्रद्धा भाव से गायत्री मन्त्र जाप करना प्रारम्भ कर दिया और शाम को 10 अशर्फियाँ भेंट स्वरूप लेकर अपने घर लौट आता । ब्राह्मण की सच्ची श्रद्धा व लगन देखकर कुछ दिनों बाद बीरबल ने गायत्री मन्त्र जाप की संख्या और अशर्फियों की संख्या दोनों ही बढ़ा दीं ।

अब तो गायत्री मन्त्र की शक्ति के प्रभाव से ब्राह्मण को भूख, प्यास व शारीरिक व्याधि की तनिक भी चिन्ता नहीं रही । गायत्री मन्त्र जाप के कारण उसके चेहरे पर तेज झलकने लगा । लोगों का ध्यान ब्राह्मण की ओर आकर्षित होने लगा । दर्शनाभिलाषी उनके दर्शन कर मिठाई, फल, पैसे, कपड़े चढ़ाने लगे । अब तो उसे बीरबल से प्राप्त होने वाली अशर्फियों की भी आवश्यकता नहीं रही । यहाँ तक कि अब तो ब्राह्मण को श्रद्धा पूर्वक चढ़ाई गई वस्तुओं का भी कोई आकर्षण नहीं रहा । बस वह सदैव मन से गायत्री जाप में लीन रहने लगा ।

ब्राह्मण सन्त के नित्य गायत्री जप की खबर चारों ओर फैलने लगी । दूरदराज से श्रद्धालु दर्शन करने आने लगे । भक्तों ने ब्राह्मण की तपस्थली में मन्दिर व आश्रम का निर्माण करा दिया । ब्राह्मण के तप की प्रसिद्धि की खबर अकबर को भी मिली । बादशाह ने भी दर्शन हेतु जाने का फैंसला लिया और वह शाही तोहफे लेकर राजसी ठाठबाट में बीरबल के साथ सन्त से मिलने चल पड़े । वहाँ पहुँचकर शाही भेंटे अर्पण कर ब्राह्मण को प्रणाम किया । ऐसे तेजोमय सन्त के दर्शनों से हर्षित हृदय सहित बादशाह बीरबल के साथ बाहर आ गए ।

तब बीरबल ने पूछा – ‘क्या आप इस सन्त को जानतें हैं ?’

अकबर ने कहा – ‘नहीं, बीरबल मैं तो इससे आज पहली बार मिला हूँ ।’

फिर बीरबल ने कहा – ‘महाराज ! आप इसे अच्छी तरह से जानते हो । यह वही भिखारी ब्राह्मण है, जिस पर आपने व्यंग्य कसकर कहा था कि ”ये हैं तुम्हारे ब्राह्मण ! जिन्हें ब्रह्म देवता कहा जाता है ?”

आज आप स्वयं उसी ब्राह्मण के पैरों में शीश नवा कर आए हैं । अकबर के आश्चर्य की सीमा नहीं रही । बीरबल से पूछा – ‘लेकिन यह इतना बड़ा बदलाव कैसे हुआ ?

बीरबल ने कहा – ‘महाराज ! वह मूल रूप में ब्राह्मण ही है । परिस्थितिवश वह अपने धर्म की सच्चाई व शक्तियोंं से दूर था । धर्म के एक गायत्री मन्त्र ने ब्राह्मण को साक्षात् ‘ब्रह्म’ बना दिया और कैसे बादशाह को चरणों में गिरने के लिए विवश कर दिया । ‘यही ब्राह्मण आधीन मन्त्रों का प्रभाव है । यह नियम सभी ब्राह्मणों पर सामान रूप से लागू होता है क्योंकि ब्राह्मण आसन और तप से दूर रहकर जी रहे हैं, इसीलिए पीड़ित हैं। वर्तमान में आवश्यकता है कि सभी ब्राह्मण पुनः अपने कर्म से जुड़ें, अपने संस्कारों को जानें और मानें । मूल ब्रह्मरूप में जो विलीन होने की क्षमता रखता है वही ब्राह्मण है । यदि ब्राह्मण अपने कर्मपथ पर दृढ़ता से चले तो देव शक्तियाँ उसके साथ चल पड़ती हैं ।🙏

राजीव गुलाटी

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

♦️♦️♦️रात्रि कहांनी ♦️♦️♦️


*👉 मनुष्य की कीमत* 🏵️
🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅
लोहे की दुकान में अपने पिता के साथ काम कर रहे एक बालक ने अचानक ही अपने पिता से पुछा – “पिताजी इस दुनिया में मनुष्य की क्या कीमत होती है ?”

पिताजी एक छोटे से बच्चे से ऐसा गंभीर सवाल सुन कर हैरान रह गये।

फिर वे बोले “बेटे एक मनुष्य की कीमत आंकना बहुत मुश्किल है, वो तो अनमोल है.”

बालक – क्या सभी उतना ही कीमती और महत्त्वपूर्ण हैं ?

पिताजी – हाँ बेटे.

बालक कुछ समझा नही उसने फिर सवाल किया – तो फिर इस दुनिया मे कोई गरीब तो कोई अमीर क्यो है? किसी की कम इज्जत तो किसी की ज्यादा क्यो होती है?

सवाल सुनकर पिताजी कुछ देर तक शांत रहे और फिर बालक से स्टोर रूम में पड़ा एक लोहे का रॉड लाने को कहा।

रॉड लाते ही पिताजी ने पुछा – इसकी क्या कीमत होगी?

बालक – 200 रूपये.

पिताजी – अगर मै इसके बहुत से छोटे-छटे कील बना दू तो इसकी क्या कीमत हो जायेगी ?

बालक कुछ देर सोच कर बोला – तब तो ये और महंगा बिकेगा लगभग 1000 रूपये का .

पिताजी – अगर मै इस लोहे से घड़ी के बहुत सारे स्प्रिंग बना दूँ तो?

बालक कुछ देर गणना करता रहा और फिर एकदम से उत्साहित होकर बोला ” तब तो इसकी कीमत बहुत ज्यादा हो जायेगी.”

फिर पिताजी उसे समझाते हुए बोले – “ठीक इसी तरह मनुष्य की कीमत इसमे नही है की अभी वो क्या है, बल्की इसमे है कि वो अपने आप को क्या बना सकता है.”

बालक अपने पिता की बात समझ चुका था ।


*💐💐शिक्षा💐💐*


पाठकों, अक्सर हम अपनी सही कीमत आंकने मे गलती कर देते है. हम अपनी वर्तमान स्थिति को देख कर अपने आप को निरुपयोगी समझने लगते है, लेकिन हममें हमेशा अथाह शक्ति होती है। हमारा जीवन हमेशा सम्भावनाओ से भरा होता है।हमारी जीवन मे कई बार स्थितियाँ अच्छी नही होती है पर इससे हमारी कीमत कम नही होती है।मनुष्य के रूप में हमारा जन्म इस दुनिया मे हुआ है इसका मतलब है हम बहुत विशेष औरमहत्वपूर्ण हैं । हमें हमेशा अपने आप में सुधार करते रहना चाहिये और अपनी सही कीमत प्राप्त करने की दिशा में बढ़ते रहना चाहिये।



*सदैव प्रसन्न रहिये।*
*जो प्राप्त है, पर्याप्त है।।*

🙏🙏🙏🙏🌳🌳🙏🙏🙏🙏

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

સત્ય ઘટના…નામ બદલ્યા છે.

“હાય ! મેડમ તમે ખુબજ પ્રભાવશાળી અને સુંદર દેખાઓ છો ! “તમારા જેવી વ્યક્તિ મારા ફેસબુક ફ્રેન્ડ લિસ્ટમા હોય તો તાજ પર કોહિનૂર હોય એવી સમ્માનની લાગણી થાય”

ભલે એના પ્રેમ લગ્ન હતા પણ યાંત્રિક લગ્નજીવનના 20 વર્ષમાં આટલા વખાણ કોઈએ નહોતા કર્યા. લંડન બ્રિટિશ એરલાઈન્સમાં પાયલોટ તરીકે જોબ કરતા અને હેન્ડસમ દેખાતા વ્યક્તિએ મેસેન્જરમાં આવીને તેના હૃદયના તાર ઝણઝણાવી કાઢ્યા હતા. એના કહેવા મુજબ તેને ગુજરાતી, હિન્દી આવડતું જ નહતું. ફક્ત બ્રિટિશ ઈંગ્લીશ જ ફાવતું હતું. કોમલનું ઈંગ્લીશ કમજોર હતું તે વાંચી સમજી તો લેતી પણ જવાબ ટૂંકાણમાં આપતી.

ચાર દિવસમાં તો મિત્રતા વ્હોટ્સએપ સુધી પહોંચી ગઈ. કઈ પણ પૂછ્યા વગર તેને પોતાના વિશે બધુ કહી દીધું જેમકે તેની પત્ની બ્રેસ્ટ કેન્સરમાં મૃત્યુ પામી છે. એક દીકરી છે જે મારા માતાપિતા સાથે રહે છે વગેરે વગેરે… કોમલે પણ પોતે મેરીડ છે અને તેને એક દીકરો છે જે કોલેજમાં અભ્યાસ કરે છે. તે માહિતી આપી હતી.

લંડનમાં સવાર પડે એ સમયે તે ગુડ મોર્નિંગ કરતો. તો ક્યારેક કોકપીટ માંથી, દુબઇ એરપોર્ટ પરથી તો ક્યારેક ઓસ્ટ્રેલિયાથી સેલ્ફી મોકલતો અને સમય કાઢી ચેટ કરતો. કોમલને આટલું સ્પેશ્યિલ આજ દિન સુધી ફિલ કોઈએ નહતું કરાવ્યું. તેને રાત દિવસ એની જ ઇન્તેજારી રહેતી….આય હાય કેટલો પ્રેમ ! તે અરીસા સામે જોઈ રહૈતી… કોઈના માટે હું કેટલી મહત્વની છું. એ લાગણી તેને ખૂબ ગમવા લાગી હતી. આખા જીવનમાં સ્ત્રી તરીકે આટલું મહત્વ કોઈએ નહોતું આપ્યું, લગ્નજીવન સાવ નીરસ થઈ ગયું હતું.

અદ્દલ રામ મોરીના “એકવીસમુ ટિફિન” વાર્તાની નાયિકાની જેમ જ.

તેને ખુદને પણ સભાનપણે ખબર જ નહતી કે તેની સાથે શું થઈ રહ્યું છે. ત્રણ દિવસ બાદ તેને બીજા શહેરમાં રહેતી તેની ખાસ સખી નિશા જે સમાજ સેવામાં ખૂબ આગળ પડતી હતી તેને આ વાત કરી. નિશા વાત સાંભળતા ચિંતિત થઈ ગઈ. તેને કહ્યું “તું આનામાં ના પડતી. તેને મને પણ અપ્રોચ કર્યો હતો. આવા ઘણા અનુભવો મેં સાંભળેલા છે. કેમકે વર્ચ્યુઅલ દુનિયામાં ફેસ કોઇનો હોય અને પાછળ બીજું કોઈ હોય એવું ખૂબ બનતું હોય છે.” પણ કોમલ ત્યાં સુધીમાં ઓલા ના મોહપાશમાં આવી ચૂકી હતી જેનાથી નિશા અજાણ હતી.

ચોથે જ દિવસે કોમલને વોટ્સેપ કોલ આવે છે. કેપ્ટનભાઈ કહે છે ” હું મારી દીકરીના birthday માટે શોપિંગમાં આવ્યો છું. તારા માટે એક એકદમ expensive brand ના શૂઝ ગમ્યા છે. તે લઉં છું.” શરૂઆતમાં કોમલ આનાકાની કરે છે. પણ છેવટે માની જાય છે. કોમલ પોતે એક well off ફેમીલીથી બિલોંગ કરતી હતી. તેના માટે શૂઝની નવાઈ નહતી પણ નવા નવા પ્રિય બનેલો વ્યક્તિ એના માટે આટલી મોંઘી ગીફ્ટ લઈ રહ્યો છે તેના હસીન ખયાલમાં રાચવા લાગી. અને વિચાર્યા વગર પોતાનું એડ્રેસ પણ આસાનીથી આપી દીધું.

આ બાજુ પોતાના સખત બીઝી શેડ્યુલ્માં પણ નિશાએ એજ દિવસે રાત્રે એ પાયલોટ વિશે સર્ચ કરીને તેની બે ત્રણ આઇડી શોધીને કોમલને મોકલી આપી અને સાથે ચેતવી કે જે માણસ પાયલોટ હોય તેની આસપાસ કેટલી યુવતીઓ ફરતી હોય. આપણા જેવી સ્ત્રીઓમાં તેને ક્યાંથી રસ પડે ! કંઇક લોચા છે. છતાંય તેનાથી શક્ય હોય એટલું સાવધાન રહેજે. સાથે તેણે તેના ખાસ મિત્ર અજયને પણ આ વાત જણાવી. અજય પણ તરત કામે લાગી ગયો. તેને તો તેના ઢગલાબંધ આઇડી શોધી કાઢ્યા અને નિશાને જણાવ્યું કે “તું તાત્કાલિક ધોરણે આને બ્લોક કરાવ. તે એના પતિથી આટલી ડરે છે તો નાની અમથી વાતમાં પણ તે બ્લેકમેઇલ થઈ શકે છે. અને કોઈ સીરીયસ કન્ડીશન માં ફસાઈ શકે છે.” નિશાએ બીજે જ દિવસે સવારે કોમલને આ બધી માહિતીથી અવગત કરાવીને સખીને ચેતવી અને તેને ફસાતી બચાવ્યા બદલ નિરાંત અનુભવી. પણ તેને ક્યાં ખબર હતી કે આ નિરાંત હંગામી હતી. કેમકે જે ઘટવાનું હતું એ ઘટિત થઈ ચૂક્યું હતું.

નિશાના ફોન બાદ કલાકમાં જ કોમલનો ફોન રણક્યો , ટ્રુ કોલરમાં ‘custom india’ પોપઅપ થાયુ. સામે છેડેથી એક સ્ત્રીનો મૃદુભાષી પણ કડક અવાજ સંભળાયો : “મેડમ, તમારૂ કોઈ ગિફ્ટ પાર્સલ આવ્યું છે, ખૂબ બધી કિંમતી વસ્તુઓ છે, આઇફોન, પાઉન્ડ, જ્વેલરી… આવી કિંમતી વસ્તુઓ પાર્સલ માં મંગાવવા માટે તમારી ઉપર પોલીસ કેસ થઈ શકે છે. તેના માટે તમારે સાડા ત્રણ લાખ ભરીને છોડાવવું પડશે.”
તેને તો આ સાંભળીને ગભરામણ વછૂટી ગઈ. શું કરવું સમજણ નહતી પડતી.

તેને તરત જ પ્રિય કેપટનને કોલ કર્યો કેપ્ટન ભાઈએ જણાવ્યું કે” હું ઓસ્ટ્રેલિયા એવિએશન મીટીંગમાં છું છતાં 1 મિનિટ તારા માટે સમય કાઢ્યો. બોલ શું હતું ? ” કોમલે આખો ઘટનાક્રમ જણાવ્યો. કેપ્ટન : ” really sorry પણ પ્લીઝ મારું પ્રેમથી મોકલેલું પાર્સલ લુઝ ના કરીશ. મારી પ્યારી જાનું માટે આ નાચીઝે ઘણી કિંમતી ગિફ્ટ મોકલી છે. પ્લીઝ તું એ ગિફ્ટ હેન્ડલ કરી લે ડીયર, થોડી ઘણી કસ્ટમ ફી હશે. હું અહીંયાથી કશું કરી શકું એમ નથી. નહીંતો અહીંયાથી જ પાછું મંગાવી લેત અથવા ડ્યુટી ભરી દેત.” એમ કહીને ઓફ લાઈન થઈ જાય છે. આ બધું એ પાછો પ્યોર બ્રિટિશ ઈંગ્લીશ એકસેન્ટ સાથે બોલી જાય છે.

તેને આંખે અંધારા આવવા લાગે છે. પોતે શું કરે એ વિચારવા મગજને સજજ કરી દોડાવવા લાગે છે પણ તેમ છતાંય તેને તેની મિત્ર નિશા જે આ બધું સારી રીતે સમજી શકે છે તેને કહેવાનો કે તેની મદદ માંગવાનો વિચાર જ નથી આવતો. એટલી હદે આ આખી ટોળકી તેને વ્યસ્ત રાખે છે. તરત જ ફરીથી કસ્ટમ માંથી કોલ આવે છે.

“કસ્ટમ ડ્યુટી કેવી રીતે ભરશો?
“પણ મેં કોઈ વસ્તુ મંગાવી જ નથી. તેને સામેથી મોકલી છે.” તે એવી વ્યર્થ બાલિશ દલીલ કરે છે.
“તમે ભલે ના મંગાવી હોય. પણ એડ્રેસ તમારું છે. એટલે પોલીસ તપાસ તમારી જ થશે. તમારા નંબર ઉપર બેંક ડિતૈલ ટેક્ષ્ટ મેસેજ કર્યો છે. તેમાં પૈસા જમાં કરાવો.” કહીને કસ્ટમ અધિકારી ફોન કટ કરી નાંખે છે.

તે કશું બોલી ના શકી. તેની જીભ સાથે મગજ પણ સિવાઈ ગયું. તેને તેના એક જ્યોતિષને કોલ કર્યો. જ્યોતિષને આમાં ધંધો દેખાયો. તેને એવું કહીને ઓર બિવડાઈ કે તારી ગ્રહ દશા ખૂબ એટલે ખૂબ ખરાબ ચાલી રહી છે. જેલ જવાના પણ યોગ છે. હું આમાંથી છૂટવા માટે તને વીધી કરી આપીશ.

બીકમાં ને બીકમાં ટેક્સ્ટ મેસેજ દ્વારા આપેલ એકાઉન્ટ કે જે કોઈ લીલાધર બરેલી નામનું હતું તેમાં તેને ફટાફટ એક લાખ વીસ હજાર ટ્રાન્સફર કર્યા. તેને એક સેકંડ માટે પણ એવો ખ્યાલ ના આવ્યો કે આવા પ્રાઈવેટ એકાઉન્ટથી કસ્ટમ ઓફિસમાં પેમેન્ટ કેવી રીતે થાય. આવી રીતે આખા દિવસમાં ત્રણ તબક્કે તેને સાડા ત્રણ લાખ ચૂકવ્યા. છેલ્લો instalment કેશ ભરે છે. અને તે પણ સોનું નામના કોઈ વ્યક્તિના એકાઉન્ટમાં ત્યારે પણ તેની આંખો નથી ખુલતી. એટલે સામેથી ટેક્સ્ટ મેસેજ આવે છે “પેમેન્ટ મળી ગયું છે”.
આટલી મોટી રકમ ભેગી કરવા તેને ઉધારી સહિત પોતાનું સોનું પણ વેચવું પડ્યું હોય છે.
છેલ્લે પોલીસની તો બલા ટલી એમ જાતને આશ્વાસન આપી થોડીક નિરાંતનો શ્વાસ લે છે.
પણ એ બોક્સમાં કેવુ કેવુ શુ હશે એ વિચાર તેને કોરી ખાય છે. ત્યાં જ રિંગ વાગે છે અને ટ્રુ કોલરમાં INCOMETAX એવું પોપઅપ થાય છે.

સામે છેડેથી – “મેડમ તમારું પાર્સલ એરપોર્ટ કસ્ટમમાંથી ઇન્કમટેક્સ ડિપાર્ટમેન્ટમાં આવ્યું છે, જેની અંદરની વસ્તુની કિંમત આશરે 50 લાખ આસપાસ છે. સત્વરે ઇન્કમટેક્સ 6 લાખ ભરો અને છોડાવો.”

હવે તો એના પગ તળેથી જમીન ખસી ગઈ હોય અને પોતે કોઈ ઊંડી ખીણમાં ગરકાવ થઈ રહી હોય એવી લાગણી તેને થાય છે. તે પરસેવે રેબઝેબ થઈ ગઈ તેના ધબકારા રોકાવાનું નામ નહોતા લેતા. આગળ હવે શું કરવું તેની તેને ખબર નહોતી પડતી.

ફરીથી તેને કેપ્ટનને ફોન કરવા પ્રયત્ન કર્યા પણ રીંગ જ વાગતી હતી. કદાચ મિટિંગ પૂરી નહીં થઈ હોય એમ વિચારે છે.
થોડીવાર પછી સામેથી કેપ્ટનની રિંગ આવે છે ” ડીયર ! સોરી, મિટિંગ હમણાં પતી , શુ થયું ? ગિફ્ટનું થઈ ગયું?”

“અરે..ક્યાં મળી છે હજી, એ ઇન્કમટેક્સમા ગઈ છે 6 લાખ કહે છે ભરવા. શુ કરું?”
જાનું! બસ 6 લાખ! હું તને દુબઇ પહોંચી મોકલું છું, અત્યારે ફ્લાઇટ ટેક ઓફ કરું છું, તું હાલ ભરી દે, એ ગિફ્ટ અમૂલ્ય છે..પ્લીઝ ! ” કહીને ફોન કટ કરી દીધો.

પણ ક્યાંથી ભરું ? હવે તો મારું અંગત એવું કશું જ નથી જેને વેચીને હું પેમેન્ટ કરું. બધી દિશાઓ એને ભીંસમાં લઈ રહી હતી ત્યારે એને નિશા યાદ આવી.
તેને તાત્કાલિક નિશાને ફોન કર્યો, અને આખો ઘટના ક્રમ જણાવ્યો …

“ઓહ શીટ! તને કહ્યું તો હતું કે તું એને બ્લોક કરી દે. તે કેપ્ટન નથી એ ફ્રોડ છે ! તને આટલી ચેતવી છતાં તે કેમ ભૂલ કરી!? ખેર હવે તેના બધા નમ્બર બ્લોક કરી દે, 3.5 લાખ તો ગયા, બીજા પણ જશે, તું આ લુપમાંથી ક્યારેય બહાર નહિ નીકળી શકે. બ્લેકમેઇલ થતી જ રહીશ અને પતિને તો તું નહીં જ કહી શકે..”

તેનું લાગણી શીલ હદય ભાંગીને ભુક્કો થઈ ગયું હતું. નિશાના કહ્યા પછી તેને ભાન થયું કે પોતે કેવી લાગણીઓમાં તણાઈને મૂર્ખ બની ગઈ હતી.

આટલો મોટો ફ્રોડથી તે ક્યારે ઉભરી રહેશે ! લાગણીઓનો અને રૂપિયાનો આટલો મોટો ખાડો ક્યારે પુરાશે !?? વિચારીને ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવા લાગી.
બધા જ નંબર બ્લોક કર્યા બાદ પણ એ સતત બીક રહેતી કે કોઈ ઘેર તો નહીં આવે ને?

ભારત અને ભારત બહાર, આ ટાઈપના ફ્રોડ સતત ચાલુને ચાલુ જ હોય છે, અને આધેડ વયના અને નીરસ લગ્નજીવન હોય એવી સ્ત્રીઓ કે પુરુષોને ટાર્ગેટ કરાય છે.

આવા ફ્રોડમાં બરેલી ગેંગ ખૂબ સક્રિય છે. તાજા તાજા બનેલા આ કિસ્સાને અહીં એટલે શેર કરું છું કે ફરીથી આવા લોકોનો કોઈ ભોગ બનતું અટકે. અને સાથે કેટલાક મુદ્દા જેના માટે ચર્ચાનો અવકાશ છે.

🔴 લાંબા લગ્નજીવનમાં પોતાના પાર્ટનર પ્રત્યે કેટલી હદે દુર્લક્ષતા સેવાય છે તેનો આ દાખલો છે.

🔴 આવા ફ્રેાડ માટે સૌથી વધારે વલનરેબલ મીડ એજ ક્રાઈસીસ ફેસ કરી રહેલા સ્ત્રી પુરુષો છે.

🔴 ભોગ બન્યા બાદ સમાજ કે કુટુંબીઓ તેને સાથ આપવાનો બદલે દોશી કરાર દઈ દે છે જેના કારણે કેટલાક આત્મહત્યાના શરણે જાય છે.
તો શું કરવું.

🟢 યુ ટ્યુબ ઉપર ઢગલા બંધ વિડિયો છે જેમાં આ લોકોના અલગ અલગ રીતે પૈસા પડાવવના કીમિયા ક્રમ બધ્ધ રીતે જણાવેલા છે. જેથી તમે આવી પરિસ્થિતિ ફેસ કરો તો ફસાઈ ના જાઓ.

🟢 ગમે તેટલો ભય હોય તમારા નજીકના વિશ્વાસુ અને હિંમત વાન મિત્રને આ બાબતે અવશ્ય જાણ કરવી. કેમકે તમે પ્રેમ અને ભયમાં આંખો મીંચી દીધી હોવાથી જે નથીં જોઈ શકતા તે શક્ય છે કે તમારા મિત્ર જોઈ શકે. ભીરુ મિત્ર હોય તે તમને બીવડાવીઓર ફસાવી શકે છે.

🟢 સોશિયલ મીડિયામાં જાણતા હોય તેને જ અંગત મિત્રો બનાવો. જેને જાણતા ના હોય તેની તસવીર માત્ર ઇમ્પ્રેસ ના થઈ જાઓ. તેઓને જો મિત્ર બનાઓ તો ભરોસો ન કેળવાય ત્યાં સુધી તેમની સાથે કોઈ પણ એવી અંગત માહિતી શેર ના કરો જે આગળ જતાં તમાને નુકશાનકારક સાબિત થાય. સતત સાવધાન રહો. સોશિયલ મીડિયા એક જવાબદારી સાથે વાપરવું જોઈએ. જેટલું સારું છે તેટલા જ તેના ગેર ફાયદાઓ પણ છે.
ફોટોસમાં આઇડી આપી છે એ વ્યક્તિ ઘણી બધી સ્ત્રીઓને શિકાર બનાવી ચુક્યો છે. Beware of him…

✍🏻 Jagu Patel

##################

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

♦️♦️♦️ रात्रि कहांनी ♦️♦️


👉 सब से बड़ा मूर्ख 🏵️
🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅🔅
एक राजा ने अपने मंत्री को सोने का एक डंडा देकर कहा, ‘जो व्यक्ति तुम्हें सब से ज्यादा मूर्ख दिखाई दे उसे यह ड़़डा थमा देना। मंत्री डंडा लेकर चल पड़ा, बहुत तलाश करने के बाद उसे एक भोला-भाला व्यक्ति दिखाई पड़ा। जिसे मूर्ख समझ कर मंत्री ने वह डंडा उसे पकड़ा दिया, फिर मंत्री ने उस से कहा। ‘यदि तुम्हें कोई अपने से ज्यादा मूर्ख मिले, तो उसे यह डंडा दे देना।’ वह व्यक्ति भी अपने से ज्यादा किसी मूर्ख की तलाश में जगह-जगह पर घूमता रहा, पर उसे ऐसा कोई व्यक्ति नही मिला। इस प्रकार भटकते हुए वह राज दरबार में पहुंच गया, उसने सोचा कि राजा के दर्शन कर लेते है। राज दरबारीयों से उसे इस की अनुमति मिल गई, जब वह राजा के पास पहुंचा तो उसने देखा कि राजा बीमार पड़ा हैं। राजा ने उस से कहा, ‘मेरा अंत समय आ गया है ओर अब मैं इस संसार को छोड़ कर जा रहा हूं।’ उस व्यक्ति ने पूछा, ‘फिर आप की सेना, हाथी-घोड़े, महल आदि का क्या होगा? ‘राजा ने कहा, ‘ये सब यहीं रहेंगे और क्या?’ इस पर उस व्यक्ति ने कहा, ‘उस धन-दौलत का क्या होगा, जिसे आपने बड़ी मेहनत से अनेकों युद्धों को लड़ कर हासिल किया है? ‘राजा ने कहा, ‘वे सब भी यहीं रहेंगे।’ *यह सुन कर उस व्यक्ति ने सोने का वह डंडा राजा की ओर बढ़ाते हुए कहा, ‘संभाले इसे महाराज। मुझ से कहा गया था कि इसे मैं उस व्यक्ति को सौंपूं, जो मुझे स्वयं से ज्यादा मूर्ख दिखाई दे। इस लिए आप इस के योग्य पात्र हैं, जब आप को पता था कि आपके साथ कोई भी चीज नहीं जाएगी। तो आप ने उन्हें हासिल करने के लिए, अपना पूरा जीवन क्यों लगा दिया? जिस कारण आप ने कई लोगों की जानें तक ले लीं, क्या मिला आप को यह सब हासिल कर के? मेरे विचार से इस से बड़ी मूर्खता दुनिया में कोई और नहीं हो सकती, इस लिए ये डंडा आप ही रखो।’* राजा अपने उस सोने के डंडे को देख कर हैरत में पड़ गया, उसने मन ही मन सोचा कि वह वास्तव में सब से बड़ा मूर्ख है। *इस लिए कुछ कमाना ही है तो ऐसा कमाओ, जो हमारे अंत समय साथ जाए। वह कौन सी चीज है, जिसे हमें कमाना चाहिए और जो अंत समय हमारे साथ जाएगी। वह सब से बड़ी दौलत है, मालिक का सिमरन, नाम की कमाई ओर उस शब्द की कमाई है। मालिक की याद मै बिताया वे समय है, जो हमारे अंत: समय हमारे साथ जायेगा। अगर हम ने उस परम पिता की भक्ति करके रुहानी दोलत नही कमाई, तो हमारा पुरा जीवन बे-अर्थ चला जायेगा। हम भी उस राजा की तरह मूर्खता कर बेठेगे और बाद मे पछतांएगे। इस लिए सावधान हो जाइए, इस संसार में जीवन व्यतीत करते हुए हमे उस सच्ची कमाई पर भी ध्यान देंना है। जिसने अंत समय हमारा साथ देना है, बाकी कमाई तो हमारे इस मनुष्य जीवन में सुधार लायेगी। यह जो रूहानी दौलत है, जिस की कमाई हम नाम भजन सिमरन द्वारा कमायेगे। यह रुहानी दोलत हमारा साथ अंत समय देगी, जिस समय हमें इस की सख्त जरूरत होगी। जहां धर्म राय की अदालत में हमारे पाप ओर पुण्य का लेखा-जोखा हो रहा होगा, वहां यह हमारी कमाई हुई रूहानी दौलत ही हमारे काम आएगी। इस लिए हमें अपनी इस मूर्खता को त्याग कर, उस सच्चे नाम की कमाई में लग जाना है। अगर हम इस जन्म में आकर भी रुहानी दोलत नही कमा सके, तो इस मनुष्य जन्म को भी हम अपनी मूर्खता वश यू ही गंवा बैठेंगे ओर मूर्ख के मूर्ख ही रह जाएंगे।*

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

*गुर करता गुर करणहार*
*गुरमुख सच सोइ,*
*गुर ते बाहर किछ नही*
*गुर कीता लोडे सो होइ ।।*
🌹🍀🎋🙏🌷🙏🌷🙏🎋🍀🌹

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

દિકરીના પિતા : કેમ છો વેવાઇજી ??
અમારા કુળનો દિપક હવે તમારે ત્યાં પ્રગટે છે.. અમારે ત્યાં અંધારું.
દીકરાના પિતા : બસ તમારી મોકલેલી લક્ષ્મીની કૃપાથી હેમખેમ છું, દિપક તો તમારો છે, અને હંમેશા રહેશે.
હું તમે પૂરેલા દિપકમાં સંસ્કારરૂપી ઘી ને કઈ રીતે છીનવી શકું, એ તમારે ત્યાં તમે ચાહો ત્યારે અજવાળું કરવા આવતી રહેશે, એ મારું વચન છે, બસ હું તો એ ઝાંઝરનો ઝણકાર લઈ ગયો છું, જે મારા ઘરને રણકારતું રહેશે.
દિકરીના પિતા: સો દીકરા હોવા છતાં એક લાડકીની ગરજ બહુ સાલે, હોં વેવાઇજી !
દીકરાના પિતા: અરે પૂછશો જ નહીં વેવાઇજી, જયારે પુત્રવધુ થોડા દિવસ માટે પણ ઘરે ના હોય ત્યારે ઘર બહુ ખાવા દોડે, ના કોઈ હરખ કરવા વાળું હોય, કે ના રસોડામાં કંઈક નવીન હોય, ના કોઈ શોરબકોર હોય, ના કોઈ નવીન વાત હોય, ઘર તો જાણે ઘર નહી મકાન લાગે.
બધા સવારથી પોત પોતાના કામે લાગીને રાતે આવીને સુઈ જાય, બસ જીવવા ખાતર દિવસ પસાર થાય, મનમાં ઘણો ખાલીપો લાગે હોં !!
દિકરીના પિતા : તમારી થોડા સમય માટે આ પરિસ્થિતિ થતી હોય તો હું તો આખી જિંદગી દિકરીના વિયોગના આ દુઃખને લઈને ફરું છું. બહુ એકલું એકલું લાગે છે.
દીકરાના પિતા: તેમના ખભે હાથ મૂકી, વેવાઈજી મેં ફક્ત દિકરી જ નથી લીધી, તમને મારો દીકરો પણ આપ્યો છે, અને એ પણ તમારો જ છે, જેટલો હક્ક મારો તમારી દિકરી પર છે, તેટલો જ તમારો હક્ક મારા દીકરા પર છે.
દિકરીના પિતા : સુખ દુઃખ, સારા ખોટા પ્રસંગે, માંદગીમાં કે અંતરની વાત કરવી હોય તો દિકરી યાદ આવે હોં, અને હા, ઘરની લક્ષ્મીની ગેરહાજરીમાં કંઈ પણ કરેલું વ્યર્થ જ ગણાય…….
દિકરાના પિતા : શું કહું વેવાઇજી, વાત જ ના પૂછો, દીકરા તો સવારે ટિફિનના ડબલા લઈને જતા રહે છે, શું આશા રાખો તમે તેમની પાસે ? થોડીક પણ તબિયત લથડે તો વહુ દોડે, દવા કરે, માથે હાથ ફેરવે, બિચારીએ જિંદગીમાં ના કરેલું એ કરે, મળ-મૂત્ર સાફ કરવામાં એ ના ખચકાય,
તમે સારા ખોટા પ્રસંગોની વાત ક્યાં કરો છો વેવાઇજી, ઘરની લક્ષ્મી વગર તો, ના કોઈ રોનક હોય ના કોઈ દેવનું આગમન થાય. એટલે તો કહું છું, તમે તો એ મજબૂત પિતા છો, જેમણે પોતાનો કાળજાનો કટકો મને સોંપી દીધો.
દિકરીના પિતા : વેવાઈની સામે લાચારીથી જોઈ, ખુશનસીબ છું હું, અને મારી દિકરી કે સ્વર્ગ કરતાં પણ સોહામણું સાસરું મળ્યું અને દેવ જેવા સસરા મળ્યા.
દીકરાના પિતા : વેવાઇજી તમારી આગળ મારી શું કિંમત ??? તમે તો દાતા છો, જીગર કરી તમારું પોતાનું ધન મને વગર સ્વાર્થે સોંપો છો, અને હું યાચક છું, જે તમારે ત્યાં લેવા આવ્યો છું.
તો લાચાર તો હું થયો ને??
ના ભૂલશો કે તમારો હાથ હંમેશા ઉપર જ રહેશે.. હું તમારો ઋણી રહીશ..અને બન્નેની આંખમાં હરખના આંસુ હતા..
👉 મિત્રો તમારે ત્યાં દિકરી હોય, તો ગર્વ કરજો અને કોઈની દિકરી તમારે ત્યાં હોય તો સૌભાગ્ય સમજજો.. સંસ્કારી દીકરીઓ બધાના નસીબમાં નથી હોતી.. પુણ્યના ભાથાથી જ મળે છે..
✍️ *હવે તો બોલવા માટે સમય અને મળવા માટે લોકો તારીખો આપે છે.. ખબર જ નથી પડતી… સબંધ છે કે કેસ છે…*✍

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

अधिकार का अहंकार



_*अधिकार का अहंकार*_ _ड्रग्स दस्ते का एक अधिकारी ब्रैडफोर्ड के पास एक खेत में रुका और एक बूढ़े किसान से बात की। _उसने किसान से कहा, “मुझे अवैध रूप से उगाई गई दवाओं के लिए आपके खेत का निरीक्षण करने की आवश्यकता है।”_ _किसान ने कहा, “ठीक है, लेकिन उस खेत में वहाँ मत जाना…”, जैसा कि उसने स्थान बताया।_ _ड्रग्स दस्ते के अधिकारी ने मौखिक रूप से यह कहते हुए विस्फोट कर दिया, “श्रीमान, मेरे पास सरकार का अधिकार है।”_ _अपनी पिछली पतलून की जेब में पहुँचकर, उसने अपना बिल्ला हटा दिया और गर्व से किसान को दिखाया।_ _”यह बैज देखें?! इस बैज का मतलब है कि मैं जहां चाहूं वहां जा सकता हूं। किसी भी जमीन पर !! कोई सवाल नहीं पूछा या जवाब नहीं दिया !! क्या मैंने खुद को स्पष्ट कर दिया है। क्या आप समझते हैं?”_ _बूढ़े किसान ने विनम्रता से सिर हिलाया, माफी मांगी और अपने काम में लग गया। _थोड़ी देर बाद, बूढ़े किसान ने जोर से चीखें सुनीं, ऊपर देखा, और देखा कि ड्रग स्क्वॉड ऑफिसर अपनी जान बचाकर भाग रहा है, किसान के बड़े क्रूर दिखने वाले बैल द्वारा पीछा किया जा रहा है…_ _हर कदम के साथ बैल अधिकारी पर हावी हो रहा था, और ऐसा लग रहा था कि सुरक्षा के पहुंचने से पहले वह निश्चित रूप से पर्याप्त रूप से घायल हो जाएगा। अधिकारी स्पष्ट रूप से भयभीत था।_ _बूढ़े किसान ने अपने औजार नीचे फेंके, बाड़ की ओर दौड़ा और अपने फेफड़ों के ऊपर से चिल्लाया…_ _(मुझे बस यह हिस्सा पसंद है।)_ * * * * * _*”आपका बैज !! उसे अपना बैज दिखाओ !!”*_

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

આસ્થા


રાત્રીના બે વાગ્યા હતા..એક શ્રીમંત માણસને નીંદર નહોતી આવતી.. પડખા ફરી.. ફરીને થાક્યો.. ચા પીધી … અગાશીમા ચક્કર મારી.. પણ ક્યાંય ચેન ન પડે…
આખરે થાકીને એ માણસ નીચે આવ્યો, પાર્કીંગમાંથી કાર બહાર કાઢી અને શહેરની સડકો પર ફરવા નીકળી ગયો..
ફરતા ફરતા એને એક મંદિર દેખાયું મનમા થયું, ચાલ થોડીવાર આ મંદિર મા જાવ..ભગવાન પાસે બેસું.. પ્રાર્થના કરુ.. મને થોડી શાંતિ મળે.. એ માણસ મંદિરમાં ગયો..
જોયું તો ત્યાં એક બીજો માણસ પણ ત્યાં સામે બેઠો હતો, ઊદાસ ચહેરો.. આંખો મા કરુણતા.. એને જોઈ ને આ માણસ ને દયા આવી.. પૂછ્યું “કેમ ભાઈ આટલી મોડી રાત્રે..?”
પેલા એ વાત કરી..
“મારી પત્ની હોસ્પિટલમાં છે. સવારે જો ઑપરેશન નહીં થાય તો એ મરી જશે.. અને મારી પાસે ઓપરેશન ના પૈસા નથી”
આ શ્રીમંત માણસે ખીસ્સામાથી રુપીયા કાઢયા એ ગરીબ માણસને આપ્યા.. અને પેલાના ચહેરા પર ચમક આવી..
પછી આ શ્રીમંત માણસે એને પોતાનું કાર્ડ આપ્યું અને કહ્યું… “હજું પણ ગમે ત્યારે જરૂર હોય તો આમા મારો નંબર છે, મને ફોન કરજો.. એડ્રેસ પણ છે.. રુબરુ આવી ને મળજો.. સંકોચ ન રાખશો.”
પેલા ગરીબ માણસે કાર્ડ પાછુ આપ્યું.. અને કહ્યું “મારી પાસે એડ્રેસ છે.. આ એડ્રેસની જરૂર નથી ભાઈ”
અચંબો પામીને શ્રીમંત માણસે કહ્યું..
“કોનું એડ્રેસ છે..?”
પેલો ગરીબ માણસ મરક મરક હસતા બોલ્યો…
“જેણે રાતના સાડાત્રણે તમને અહીં મોકલ્યા એમનું”..

સાહેબ,, આને કહેવાય વિશ્વાસ , આને કહેવાય આસ્થા..