Posted in કહેવતો - मुहावरे

કહેવતો – मुहावरे 1800

વધુ કહેવતો અને પુસ્તકો માટે લખો ….harshad30@hotmail.com

અંગૂઠો બતાવવો
અંજળ પાણી ખૂટવા
અંતે ધર્મો જય, પાપો ક્ષય
અંધારામાં તીર ચલાવવું
અંધારામાં પણ ગોળ તો ગળ્યો જ લાગે
અંધેરી નગરી ગંડુ રાજા
અંબાડીએ બેસીને છાણાં ન વિણાય
અઈડીયું પાઈને તેલ કાઢે
અક્કરમીનો પડિયો કાણો
અક્કલ ઉધાર ન મળે
અક્કલ બડી કે ભેંસ
અક્કલનો ઓથમીર મંગાવી ભાજી તો લાવ્યો કોથમીર
અગત્સ્યના વાયદા લાંબા અને ખોટા વાયદા
અચ્છોવાના કરવાં
અજાણ્યા પાણીમાં ઊતરવું નહિ
અજાણ્યો અને આંધળો બેઉ સરખા
અજ્ઞાનીના ઓરતા ના હોય
અણીચૂક્યો સો વરસ જીવે
અતિ ચીકણો બહુ ખરડાય
અતિ લોભ તે પાપનું મૂળ છે –
અતિની ગતિ નહીં
અતિશય તાણ્યે તૂટી જાય
અત્તરનાં છાંટણા જ હોય, અત્તરના કુંડાં ન ભરાય
અધુરો ઘડો છલકાય
અધૂરો ઘડો છલકાય ઘણો
અનાજ પારકું છે પણ પેટ થોડું પારકું છે ?
અનીતિનૂ લઈને બે પાંદદે ન થવાય
અન્ન અને દાંતને વેર
અન્ન એવો ઓડકાર
અન્ન તેનું પૂણ્ય અને રાંધનારીને ધૂમાડો
અન્ન તેવો ઓડકાર
અન્ન પારકું છે પણ પેટ પારકું છે?
અપના હાથ જગન્નાથ
અબી બોલા અબી ફોક
અભિમાન રાજા રાવણનુંય રહ્યું નથી
અવસરચૂક્યો મેહુલો શું કામનો ?
અવળા હાથની અડબોથ
અવળે અસ્ત્રે મુંડી નાખવો
અવી મળવા ને બેઠી દળવા
અહીંયા કરેલાં અહીંયાજ ભોગવવા પડે
આ કાને સાંભળી ઓલા કાને કાઢ્યું
આંકડે મધ ભાળી જવું
આંખ આડા કાન કરવા
આંખે જોયાનું ઝેર છે
આંગળા ચાટ્યે પેટ ન ભરાય
આંગળી ચિન્ધ્યાનું પુણ્ય
આંગળી ચીંધવાનું પુણ્ય
આંગળી દેતાં પહોંચો પકડે
આંગળીથી નખ વેગળા જ રહે
આંગળીના વેઢે ગણાય એટલાં
આંતરડી કકળાવવી/દૂભવવી
આંતરડી ઠારવી
આંતરડી દૂભવવી
આંધળામાં કાણો રાજા
આંધળી ઘોડી ને પોચા ચણા મીઠા લાગ્યા ને ખાધા ઘણા
આંધળી દળે ને કૂતરા ખાય
આંધળે બહેરું કૂટાય
આંધળો ઓકે સોને રોકે
આકડે મધ ને પર્વત શામાટે જવું
આકાશ પાતાળ એક કરવા
આખલાં બાધે એમાં જાડનો ખોં જાય
આગ લાગે ત્યારે કૂવો ખોદવા ન જવાય
આગ લાગે ત્યારે કૂવો ખોદવા ન બેસાય
આગળ ઉલાર નહી અને પાછળ ધરાર નહી
આગળ ઉલાળ નહિ ને પાછળ ધરાળ નહિ
આગળ કુવો પાછળ ખીણ
આગળ બુદ્ધિ વાણિયા, પાછળ બુદ્ધિ બ્રહ્મ
આગે આગે ગોરખ જાગે
આજ રોકડા, કાલ ઉધાર
આજની ઘડી અને કાલનો દિ
આજની ઘડી અને કાલનો દી
આડે લાકડે આડો વહેર જેવા ની સાથે તેવા
આણંદા કહે પરમાણંદા માણહે માણહે ફેર,  એક લાખોમાંય ના મળે, એક તાંબીયા ના તેર
આણુ કરવા ગયો ને વહુને ભૂલી આવ્યો
આદર્યા અધુરા ના રહે
આદર્યા અધૂરા રહે, હરિ કરે સો હોઈ
આદુ ખાઈને પાછળ પડી જવું
આપ ડાયું થવાય જગ ડાયું નહીં
આપ ભલા તો જગ ભલા
આપ ભલા તો જગ ભલા
આપ ભલા તો જગ ભલાપોતે સારા તો આખુ જગત સારું
આપ મુવા પીછે ડૂબ ગઈ દૂનિયા
આપ મુવા વિના સ્વર્ગે ન જવાય
આપ મૂઆ પછી ડૂબી ગઈ દુનિયા
આપ સમાન બળ નહિ
આપ સમાન બળ નહિ ને મેઘ સમાન જળ નહિ
આપ સુખી તો જગ સુખી
આપણી તે લાપસી અને બીજાની તે કુસકી
આપત્તિ તો કસોટી છે
આપવાના કાટલાં જુદા ને લેવાના કાટલાં જુદા
આપશો તેવું પામશો
આપીને માગે તેની અક્કલ જાય આઘે
આપે તે સુંવાળો, ને બીજે કાખનો મુંવાળો
આપ્યું વાણીએ ને ખાધું પ્રાણીએ
આફતનું પડીકું
આબરૂના કાંકરા કરવા
આબરૂના કાંકરા કરવા / ધજાગરો કરવો
આભ ફાઈટુ એમાં ક્યાં થિગડાં દેવાં
આભ ફાટ્યું હોય ત્યાં થીગડું ન દેવાય
આભાસથીય સરી જવાય છે, પડછાયો બની ન આવો, ઝાકળ સમ જીવી લઇશુ, સવારની ક્ષણો લઇ આવો
આમદની અટ્ટની ખર્ચા રૂપૈયા
આમલી પીપળી બતાવવી
આરંભે શૂરા
આલાનો ભાઈ માલો
આલિયાની ટોપી માલિયાને માથે
આવ પાણા પગ ઉપર પડ
આવ બલા પકડ ગલા
આવડે નહિ ઘેંસ ને રાંધવા બેસ
આવી ભરાણાં
આવ્યા’તા મળવા ને બેસાડ્યા દળવા
આશા અમર છે
આળસુનો પીર
ઇશ્વર જ સર્વ શ્રેષ્ઠ છે
ઈંટનો જવાબ પથ્થર
ઈટનો જવાબ પથ્થર
ઈદ પછી રોજા
ઈશ્વર જે કરે તે સારા કાજે
ઈશ્વર મોત કાંઇ પોતાને માથે લેતો નથી
ઈશ્વરની ઈચ્છા વગર પાંદડું પણ હલતું નથી
ઉંઘ ના જોવે ટૂંકી ખાંટ, ભૂખ ના જોવે ટાઢો ભાત
ઉંટ મેલે આકડો ને બકરી મેલે કાંકરો
ઉંટનાં અઢ્ઢારેય વાંકા
ઉંઠા ભણાવવા
ઉંદર બિલાડીની રમત
ઉંદરડીથી દારૂડી નાં જીરવાય
ઉંદરની જેમ ફૂંકી ફંકીને કરડવું
ઉકરડાને વધતાં વાર શી?
ઉકલ્યો કોયડો કોડીનો
ઉગતા સૂરજને સવ પૂજે
ઉગે એવો આથમે
ઉછીનું લઈને દાન ના કરાય
ઉજળું એટલું દુધ નહિ
ઉજળે લુગડે ડાઘ બેસે
ઉજ્જડ ગામમાં એરંડો પ્રધાન
ઉજ્જડ ગામમાં એરંડો પ્રધાન
ઉઠ પ્હાણા પગ પર
ઉઠ રે વહુ વિસામો ખા હું કાંતુ ને તું દળવા જા
ઉડતા પંખીને પાડે તેવો હોંશિયાર
ઉતર્યો અમલદાર કોડીનો
ઉતાવળા સો બાવરા,ધીરા સો ગંભીર
ઉતાવળે આંબા ન પાકે
ઉતાવળે આંબા ન પાકે
ઉદ્યમ વિનાનું નસીબ પાંગળું
ઉપર આભ ને નીચે ધરતકોઇ આધાર વિનાનું
ઉપર દેર છે અંધેર નહીં
ઉપર વાળો બધુય જાણે
ઉલાળિયું કરવું
ઊંઘ અને આહાર વધાર્યાં વધે ને ઘટાડ્યાં ઘટે
ઊંઘ વેચીને ઉજાગરો લેવાનો ધંધો ખોટો
ઊંચે આભ ને નીચે ધરતી
ઊંટ મરે ત્યારે મારવાડ સામું જૂએ
ઊંટ મૂકે આંકડો અને બકરી મૂકે કાંકરો
ઊંટ મૂકે આંકડો અને બકરી મૂકે કાંકરો
ઊંટના અઢાર વાંકા
ઊંટના અઢારે અંગ વાંકા જ હોય
ઊંટના અઢારેય વાંકાં
ઊંટના ઊંટ ચાલ્યા જાય
ઊંટની પીઠે તણખલું
ઊંટે કર્યા ઢેકા તો માણસે કર્યા કાંઠા
ઊંટે કાઢ્યા ઢેકા તો માણસે કર્યા કાંઠલા
ઊંડા પાણીમાં ઉતરવું નહિ
ઊંડા પાણીમાં ઊતરવું
ઊંદર ફૂંક મારતો જાય અને કરડતો જાય
ઊંદર બિલાડીની રમત
ઊંદરની જેમ ફૂંકી ફંકીને કરડવું
ઊંધા રવાડે ચડાવી દેવું
ઊંધી ખોપરી
ઊંધી ખોપરીનો માણસ
ઊંબાડિયું કરવાની ટેવ
ઊંબાડિયું મૂકવાની ટેવ ખોટી
ઊગતા સૂરજને સૌ નમે
ઊજળું એટલું દૂધ નહિ
ઊજળું એટલું દૂધ નહિ, પીળું એટલું સોનુ નહિ
ઊઠાં ભણાવવા
ઊડતા પંખીને પાડે તેવો હોંશિયાર
ઊતર્યો અમલદાર કોડીનો
ઊલટો ચોર કોટવાલને દંડે
ઊલમાંથી ચૂલમાં પડવા જેવો ઘાટ
ઊલમાંથી ચૂલમાં પડવું –
એક કરતાં બે ભલા
એક કાંકરે બે પક્ષી મારવા
એક કાનેથી સાંભળી બીજા કાનેથી કાઢી નાખવું
એક ઘા ને બે કટકા
એક ઘાએ કૂવો ન ખોદાય
એક તો કારેલું ને પાછું લીમડે ચઢયું
એક દી મહેમાન, બીજે દી મહી, ત્રીજે દી રહે તેની અક્કલ ગઈ
એક નકટો સૌને નકટાં કરે
એક નન્નો સો દુ:ખ હણે
એક નૂર આદમી હજાર નૂર કપડાં
એક પંથ દો કાજ
એક પંથ દો કાજએક વસ્તુથી બે કે વધારે ફાયદા
એક પગ દૂધમાં ને એક પગ દહીંમાં
એક બાજુ કૂવો અને બીજી બાજુ હવાડો
એક ભવમાં બે ભવ
એક ભવમાં બે ભવ કરવા
એક મરણિયો સોને ભારી પડે
એક મ્યાનમાં બે તલવાર ન રહે
એક સાંધીએ ત્યાં તેર તુટે –
એક સાંધે ત્યાં તેર તૂટે
એક હાથનું ચીભડું ને તેર હાથનું બી
એક હાથે તાલીયું નાં પડે
એક હાથે તાળી ન પડે
એકડાં વગરનાં મીંડાંકિસમતવગરનું
એકનો બે ન થાય
એકનોય ગોવાળ ને સોનોય ગોવાળ
એના પેટમાં પાપ છે
એનો કોઈ વાળ વાંકો ન કરી શકે
એરણની ચોરી ને સોયનું દાન
એરણીની ચોરી અને સોયનું દાનમોટી ચોરી કરી પુણ્યશાળાનો દાવો
એલ-ફેલ બોલવું
એલ-ફેલ બોલવું
ઓકી દાતણ જે કરે, નરણે હરડે ખાય દૂધે વાળુ જે કરે, તે ઘર વૈદ ન જાય
ઓછું પાત્ર ને અદકું ભણ્યો
ઓડનું ચોડ કરવું
ઓળખાણ સૌથી મોટી ખાણછે
ઓળખીતો સિપાઈ બે દંડા વધુ મારે
ઓળખીતો સિપાઈ બે દંડા વધુ મારે
કજિયાનું મૂળ હાંસી ને રોગનું મૂળ ખાંસી
કજિયાનું મોં કાળું
કજીયા નુ મોં કાળુ
કડવુ ઓસડ માતા જ પાય( કડવી શિખામણ હિતેચ્છુ જ આપે )
કડવું ઓસડ મા જ પાય
કડવો ઘૂંટડો ગળે ઊતારવો
કપાસિયે કોઠી ફાટી ન જાય
કપાળ જોઈને ચાંદલો કરાય
કપાળે કપાળે જુદી મતિ
કબીરાં હાય ગરીબકી કભી ન ખાલી જાયમુએ ઢોરકે ચર્મસે લોહા ભસ્મ હો જાય
કમળો હોય તેને પીળું જ દેખાય
કમળો હોય તેને પીળું દેખાય
કમાઉ દીકરો સૌને વહાલો લાગે
કમાન છટકવી
કરમ કોડીના અને લખણ લખેશરીના
કરમના ફળ મળેજ
કરમમાં ન હોય કોઠાં તો શાનાં મળે ઓઠાં
કરમીની જીભ અને અક્કરમીના ટાંટીયા
કરવો હતો કંસાર અને થઇ ગઇ થુલી- બગડી ગયો સંસાર જ્યાં કરી કુથલી
કરો એવું ભરો
કરો કંકુના
કરો તેવું પામો, વાવો તેવું લણો
કર્મીની જીભ, અકર્મીના ટાંટીયા
કર્યું કારવ્યું ધૂળમાં મળી જવું
કલાલની દુકાને દૂધ પણ દારૂ
કાંકરે કાંકરે પાળ બંધાય
કાંકરો કાઢી નાખવો
કાંખમાં છોકરું ને ગામમાં ગોતે
કાંચિડાની જેમ રંગ બદલવા
કાંટો કાંટાને કાઢે
કાંડાં કાપી આપવાં
કાંદો કાઢવો
કાંધે ધોંસરૂ નાખવું
કાકા મટીને ભત્રીજા ન થવાય
કાકો પરણ્યો ને ફોઈ રાંડી
કાખમાં છોકરું ને ગામમાં ઢંઢેરો
કાખલી કૂટવી
કાગડા ઊડવા
કાગડા બધે ય કાળા હોય
કાગડાનું શ્રાદ્ધ સોળે દહાડા ~ સ્વમાન વગર જીવનારને બધા દિલસો સરખા હોય છે
કાગડો ઊડે તે જગ દેખે – ખરાબ કાર્યની પ્રસિદ્ધિ જલદી પ્રસરી જાય છે
કાગડો દહીંથરું લઇ ગયો
કાગડો દહીંથરું લઈ ગયો
કાગના ડોળે રાહ જોવી
કાગનુ બેહવુ ને ડાળનુ પળવું
કાગનું બેસવુ અને ડાળનું પડવું
કાગનું બેસવું ડાળનું ભાગવુંઆકસ્મિક સંજાગો ઉભા થવાં
કાગનું બેસવું ને ડાળનું પડવું
કાગને બેસવું ને ડાળને ભાંગવું – કાર્ય નિયતિ મુજબ થવાનું હોય છતા બહાનારૂપ થવું
કાગનો વાઘ કરવો
કાગળની હોડીથી દરિયો ન તરાય
કાગળાનું બેસવુંને ડાળનું ભાંગવું અચાનક કોઇ બનાવ કે કામ બનવું
કાગળો ઉજળો થાય એટલે હંસ ન બને દુર્જન કયારેપણ સજ્જન બની શકતો નથી
કાગા વહાલુ કુંભજળ, સ્ત્રીને વહાલી વાત,બ્રામ્હણને ભોજન ભલુ,ગદ્દા વહાલી લાત, મુંડ મુંડાવે તીન ગુણ, મિટે સીરકી ખાજ, ખાનેકું લડ્ડુ મિલે, લોક કહે મહારાજ
કાચનાં ઘરમાં રહેવું ને કાંકરી મારવી
કાચળિયું સગપણ સાચું જમણમાં લાડૂ ને સગપણમાં સાટું
કાચા કાનનો માણસ
કાચું કાપવું
કાજી દૂબલે ક્યું તો બોલે સારે ગાંવકી ફીકર
કાજી દૂબલે ક્યોં તો કહે સારે ગામ કી ફીકર
કાજી મરી જાય ત્યારે કાળો કાગડો ય ખરખરો કરવા ન આવે
કાજીની કૂતરી મરી જાય ત્યારે આખું ગામ બેસવા આવે પણ
કાજીની કૂતરી મરી જાય ત્યારે આખું ગામ બેસવા આવે પણ કાજી મરી જાય ત્યારે કાળો કાગડો ય ખરખરો કરવા ન આવે
કાટલું કાઢવું
કાણાને કાણો નાં કેવાય
કાતરિયું ગેપ
કાન છે કે કોડિયું?
કાન પકડવા
કાન ભંભેરવા/કાનમાં ઝેર રેડવું
કાનખજુરાનો એકાદ પગ તૂટે તો શું ફરક પડે?
કાનનાં કીડા ખરી પડે તેવી ગાળ
કાનાફૂંસી કરવી
કાપો તો લોહી ન નીકળે તેવી સ્થિતિ
કામ કરે તે કાલા, વાત કરે તે વ્હાલાં
કામ કામને શિખવે
કામ પતે એટલે ગંગા નાહ્યા/જાન છૂટે
કામના કુડા વાતોના રૂડાહરામ હાડકાના
કામના કૂડા ને વાતોના રૂડા
કામનો ચોર
કારતક મહિને કણબી ડાયો
કારતક મહિને કણબી ડાહ્યો
કાલાં કાઢવાં
કાશીએ જાય તો મુંડાવુ પડે
કાશીમાં પણ કાગડા તો કાળા જ
કાળજાની કોર/કાળજાનો કટકો
કાળજાનું કાચું/પાકું
કાળા અક્ષર ભેંશ બરાબર
કાળા અક્ષર ભેંસ બરાબર –
કાળા માથાનો માનવી ધારે તે કરી શકે
કાળી ટીલી ચોંટવી
કાળી લાય લાગવી
કાળો અક્ષર ભેંસ બરાબર
કિધા કુંભાર ગધેડે નાં ચડે
કીડી પર કટક
કીડી પર કટક ન ઊતારાય
કીડીને કણ અને હાથીને મણ
કીડીને કણ ને હાથી ને મણ
કીડીને પાંખ ફૂટે એ એના મરવાની એંધાણી
કીધે કુંભાર ગધેડે ન ચડે
કીધે કુંભાર ગધેડે ન ચડે
કીળીને કણ ને હાથીને મણ
કુંડુ કથરોટને ન નડે
કુંન્ડુ કથરોટને હસે
કુંભાર કરતાં ગધેડા ડાહ્યાં
કુંભાર કરતાં ગધેડાં ડાહ્યાં
કુકડો બોલે તો જ સવાર પડે એવું ન હોય
કુતરાની પૂંછડી વાંકી ને વાંકી
કુતરુ કાઢતા બિલાડુ પેંઠુ
કુતરુ કાઢતા બિલાડુ પેઠુ; બકરુ કાઢતા ઊંટ પેઠુ
કુતરૂ તાણે ગામ ભણી ને શિયાળીયું સીમ ભણી
કુલડીમાં ગોળ ભાંગવો
કુવાંમાં હોયતો અવેડાંમાં આવે
કૂકડીનું મોં ઢેફલેથી રાજી ~ નાના માણસોને થોડેથી સંતોષી શકાય
કૂતરાંનો સંઘ કાશીએ ન પહોંચે ~ લડાઇ કરનારા કદી સફળતા ન મેળવી શકે:~> ગંજીનો કૂતરો ખાય નહિ કે ખાવા દે નહિ ~ અદેખો સ્વભાવ
કૂતરાની પૂંછડી જમીનમાં દટો તો પણ વાંકી ને વાંકી જ
કૂતરાની પૂંછડી વાંકી તે વાંકી જ રહે
કૂતરાનો સંઘ કાશીએ ન પહોંચે
કૂતરું કાઢતા બિલાડું પેઠું
કૂવામાં હોય તો અવેડામાં આવે
કૂવામાં હોય તો હવાડામાં આવે
કૂવામાં હોય તો હવાડામાં આવેઘરમાં હોય તો બહાર આવે
કેટલી વીસે સો થાય તેની ખબર પડવી
કેડ માં છોકરુ ને ગામ માં ઢિંઢોરો
કેસરિયા કરવા
કોઇનો બળદ, કોઇની વેલ્ય, બંદાનો ડચકારો
કોઈ ના પુગે એને પેટ પુગે
કોઈની સાડીબાર ન રાખે
કોઈનો બળદ કોઈની વેલ ને બંદાનો ડચકારો
કોઠી ધોઈને કાદવ કાઢવો
કોઠી ધોયે કાદવ જ નીકળે
કોઠે જઈ આવ્યો ને કથા કરવા બેઠો
કોડિયા જેવડું કપાળ અને વચ્ચે ભમરો
કોણીએ ગોળ ચોપડવો
કોણે કહ્યું’તું કે બેટા બાવળિયા પર ચડજો ?
કોથળામાં પાનશેરી રાખીને મારવો
કોથળામાંથી બિલાડું કાઢવું
કોના બાપની દિવાળી
કોની માંએ સવા શેર સૂંઠ ખાધી છે
કોની માએ સવા શેર સૂંઠ ખાધી છે
કોપરાં જોખવાં
કોલસાની દલાલીમાં કાળા હાથ
કોલસાની દલાલીમાં હાથ કાળા થયા
કોલસાની દલાલીમાં હાથ કાળાદુર્જન સાથે કામ પડવાથી કલંક લાગે
ક્યાં રાજા ભોજ , ક્યાં ગંગુ તલી
ક્યાં રાજા ભોજ અને ક્યાં ગાંગો તેલી?
ક્યાં રાજા ભોજ અને ક્યાં ગાંગો તેલી?
ક્યાં રાજા ભોજ ને ક્યાં ગાંગો તૈલી
ક્ષમા વીરનું ભૂષણ છે
ક્ષમા વીરનું ભૂષણ છે
ખંગ વાળી દેવો
ખણખોદ કરવી
ખરા બપોરે તારા દેખાડવા
ખાંટલેથી પાટલે ને પાટલેથી ખાંટલે?
ખાંડ ખાય છે
ખાંધે કોથળો ને પગ મોકળો
ખાઈને સૂઈ જવું મારીને ભાગી જવું
ખાખરાંની ખિસકોલી સાકરનાં સ્વાદમાં શું જાણે?
ખાખરાની ખિસકોલી સાકરનો સ્વાદ શું જાણે
ખાટલે મોટી ખોટ કે પાયો જ ન મળે
ખાડો ખોદે ઈ પડે
ખાડો ખોદે તે પડે
ખાડો ખોદે તે પડેબીજાનું અહિત કરનારને અંતે એમાં ફસાવાનું  થાય છે
ખાતર ઉપર દીવો
ખાતર માથે દિવો
ખાય ઇ ખમે
ખાય એનુ નાં ખોદય
ખારત ઉપર દીવેલખર્ચ ઉપર વધુ ખર્ચ
ખાલી ચણો વાગે ઘણો
ખાલી ચણો વાગે ઘણો
ખાલી ચણો વાગે ઘણોઅધૂરો ઘડો છલકાય
ખાળે ડુચાને દરવાજા ઉઘાડા
ખાળે ડૂચા અને દરવાજા મોકળા
ખાળે ડૂચા ને દરવાજા મોકળા
ખિચડીમાં ઘી
ખિસ્સા ખાલી ને ભભકો ભારી
ખીચડી પકવવી
ખીચડી હલાવી બગડે ને દીકરી મલાવી બગડે
ખીજ્યું કરડે પીંડીએ રીઝ્યું ચાટે મુખ્
ખીલાના જોરે વાછરડું કૂદે
ખુદા મહેરબાન તો ગદ્ધા પહેલવાન
ખેંચ તાણ મુઝે જોર આતા હૈ
ખેંચ-પકડ મુઝે જોર આતા હૈ
ખેડ ખાતર ને પાણી, ધનને લાવે તાણી
ખેલ ખતમ, પૈસા હજમ
ખોટો રૂપિયો કદી ન ખોવાય
ખોદે ઉંદર અને ભોગવે ભોરિંગ
ખોદ્યો ડુંગર ને કાઢ્યો ઉંદર
ખોદ્યો ડુંગર ને કાઢ્યો ઉંદર
ખોદ્યો ડુંગર, નીકળ્યો ઉંદર
ગંજીનો કૂતરો, ન ખાય ન ખાવા દે
ગંધારો ને ગોબરો, ના આવે તો શું જોબરો?(વરસાદ ના આવે તો શું ખાવ?)
ગઇ ગુજરીને પાર પડીકામ શરૂ કરી પુરું કરવું
ગઈ ગુજરી ભૂલી જ જવાની હોય
ગઈ તિથિ જોશી પણ ન વાંચે
ગગા મોટો થા પછી પરણાવશું
ગગો કુંવારો રહી જવો
ગજ વાગતો નથી
ગજવેલના પારખાં ન હોય
ગતકડાં કાઢવા
ગધેડા ઉપર અંબાડી
ગધેડા ઉપર અંબાડી ન શોભે
ગધેડા સાથે ઘોડું બાંધ્યું, ભૂંક્યૂ નહીં પણ આળોટતા શીખ્યું
ગધેડાને ગુંધરી ના હોય
ગધેડાને તાવ આવે તેવી વાત
ગરજ સરી એટલે વૈદ વેરી
ગરજવાનને અક્કલ ન હોય
ગરજવાનને અક્કલ ન હોય
ગરજવાનને અક્કલ નાં હોય
ગરજે ગધેડાને પણ બાપ કહેવો પડે
ગરજે ગધેડાને બાપ કહેવો પડે ~ ગરજ હોય ત્યારે અયોગ્ય વ્યક્તિને પણ માન આપવું પડે
ગરજે ગધેડાને બાપ કેવો પળે
ગરીબની વહુ સહુની ભાભીગરીબપર સહુ હુકમ ચલાવે
ગલઢા ગાડા વાળે
ગલઢી ઘોળી ને લાલ લગામ
ગળ્યું એટલે ગળ્યું, બીજું બધું બળ્યું
ગા વાળે તે ગોવાળ
ગાંજ્યો જાય તેવો નથી
ગાંઠના ગોપીચંદન
ગાંડા સાથે ગામ જવું ને ભૂતની કરવી ભાઈબંધી
ગાંડાના ગામ ન વસે
ગાંડાના ગામ ન હોય
ગાંડાને ગામના હોય
ગાંડી પોતે સાસરે ન જાય અને ડાહીને શિખામણ આપે
ગાંડી માથે બેડું
ગાંડી સાસરે ન જાય અને ડાહીને શિખામણ આપે
ગાંડી સાસરે ન જાય અને ડાહ્યી ને શીખામણ આપે
ગાંધી-વૈદનું સહીયારું
ગાજરની પીપૂડી વાગે ત્યાં સુધી વગાડવાની ને પછી ખાઈ જવાની
ગાજ્યા મેઘ વરસે નહિ ને ભસ્યા કૂતરા કરડે નહિ
ગાજ્યા મેઘ વરસે નહીં
ગાજ્યાઁ વરસાદ વરસે નહિઁ ને ભસ્યાઁ કુતરાઁ કરડે નહિઁ
ગાજ્યાં મેઘ વરસે નહી ને ભસ્યાં કુતરાં કરડે નહી
ગાડા નીચે કૂઈતરુ
ગાડા નીચે કૂતરું
ગાડી પાટે ચડાવી દેવી
ગાડું ગબડાવવું
ગાડું જોઈને ગુડા ભાંગે
ગાભા કાઢી નાખવા
ગામ ગાંડું કરવું
ગામ માથે લેવું
ગામ હોઈ ત્યાં ઢેઢવાળો હોય
ગામ હોય ત્યાં ઉકરડો પણ હોય
ગામ હોય ત્યાં ઉકરડો હોયજ
ગામના મહેલ જોઈ આપણાં ઝૂંપડાં તોડી ન નખાય
ગામના મહેલ જોઈને આપણાઁ ઝુપડાઁ તોડી ન નખા
ગામના મોંએ ગરણું ન બંધાય
ગામના મોઢે ગઈણાં નો બંધાય
ગામનું કૂતરુ પણ વ્હાલું ~ પોતાના ગામની વસ્તુ પ્રત્યે સ્નેહભાવ
ગામનો ઉતાર
ગામમાં ખોરડું નહીં ને સિમમાં વિઘો નહીં
ગામમાં ઘર નહિ સીમમાં ખેતર નહિ
ગામમાં પેસવાના ફાંફા અને પટેલને ઘેર ઊના પાણી
ગાય દોહી કૂતરાને પાવું
ગાય પાછળ વાછરડું
ગાયના મોઢેથી કાઢી કૂતરાને નાં ધરાય
ગાયને દોહીને કૂતરાને પાવું ~ મહેનતથી મેળવેલું વેડફી નાખવું:~> ઘો મારવાની થાય ત્યારે અવળા વાડે જાય ~ વિનાશ થવાનો હોય ત્યારે અવળી બુદ્ધિ સુઝે
ગેંગે-ફેંફે થઈ જવું
ગૉળ અંધારે ખાધો તોય ગળ્યો અને અજવાળે ખાધો તોય ગળ્યો
ગોટલાં છોતરાં નીકળી જવા
ગોર પરણાવી દે, ઘર ન માંડી દે
ગોર પરણાવી દે, ઘર માંડી ન દે
ગોલોગોલી વડેને ઘધેડીનો કાન આંમલે
ગોળ ખાધા વેંત જુલાબ ન લાગે
ગોળ નાખો એટલું ગળ્યું થાય
ગોળ નાખો એટલું ગળ્યું લાગે
ગોળ વિના મોળો કંસાર, મા વિના સૂનો સંસાર
ગોળથી મરતો હોય તો ઝેર શું કામ પાવું?
ગ્રહણ ટાણે સાપ નીકળવો
ગ્રહણ ટાણે સાપ નીકળવો
ઘ-ઙ
ઘડો એવી ઠીંકરી ને માં એવી દીકરી
ઘડો-લાડવો કરી નાખવો
ઘર જાયને ઓસરી રહે
ઘર ફૂટે ઘર જાય
ઘર બાળીને તીરથ ન કરાય
ઘરકી મુર્ગી દાલ કે બરાબર ~
ઘરકી મૂર્ઘી દાલ બરાબર
ઘરડા ગાડા વાળે
ઘરડી ઘોડી ને લાલ લગામ
ઘરડી ઘોડી ને લાલ લગામ ~ ઘરડે ઘડપણ શોખ હોવા
ઘરડી ઘોડી લાલ લગામ
ઘરડી ઘોડીને લાલ લગામ અયોગ્યને યોગ્ય બનાવવા વ્યર્થ પ઼યાસ
ઘરણ(ગ્રહણ) ટાણે ઘોહો
ઘરના ઘંટી ચાટે ને ઉપાધ્યાયને આટો
ઘરના છોકરા ઘંટી ચાટે ને પાડોશીને આટો
ઘરના છોકરાઁ ઘઁટી ચાટે
ઘરના ભુવા ને ઘરના ડાકલાં
ઘરના ભૂવાને ઘરના ડાક્લા
ઘરનાં ઘંટી ચાટેને પારકાને પકવાન
ઘરનાં છોકરાં ઘંટી ચાટે ને પાડોશીને આંટો
ઘરની દાઝી વનમાં ગઈ તો વનમાં લાગી આગ
ઘરની ધોરાજી ચલાવવી
ઘરનો સુકો રોટલોય મીઠો
ઘરબાળી તીરથ નાં કરાય
ઘરમાં વાઘ બહાર બકરી
ઘરમાં સિંહ બહાર મિંદડી
ઘરમાં હાંડલા કુસ્તી કરે તેવી હાલત
ઘરે ધોળો હાથી બાંઘવો
ઘા પર મીઠું ભભરાવવું
ઘાણીનો બળદ ગમે તેટલું ચાલે પણ રહે જ્યાં હતો ત્યાં જ
ઘાણીનો બળદ ઠેર ના ઠેર ~ વૈતરુ કરનાર ઊંચે ન આવે
ઘાયલકી ગત ઘાયલ જાને
ઘી ઢળ્યું તો ખીચડીમાં –પોતને જ લાભ થવો
ઘી ઢોળાયુઁ તો ખીચડી માઁ
ઘી ઢોળાયું તો ખીચડીમાં
ઘી ઢોળાયું તો ખીચડીમાં જ ને!
ઘી-કેળાં થઈ જવા
ઘીના ઠામમાં ઘી પડી રહ્યું
ઘીનાં ઠામમાં ઘી
ઘેર ઘેર માટીના ચુલા
ઘેર ઘેર માટીના ચૂલા
ઘેર ઘેર માટીનાં ચૂલા
ઘેરઘેર માટીના ચૂલાકોઇ કુટુંબ કજિયા વિનાનું ન હોય
ઘો મરવા વાઘરીવાળે જાય
ઘો મરવાની થાય ત્યારે વાઘરીવાડે જાય
ઘોંસ પરોણો કરવો
ઘોંસ પરોણો કરવો
ઘોડા વેગે આવે ને કીળી વેગે જાય(બિમારી)
ઘોડે ચડીને આવવું
ઘોડે સ્વારી કરતો બાપ મરજો, પણ દળણા દળતી મા ન મરજો
ઘોરખોદિયો
ચકલાં ચૂંથવાંનો ધંધો
ચકલી નાની ને ફઈળકો મોટો
ચકલી નાની ને ફેડકો મોટો ~ ગજા ઉપરાંતની વાત કરવી
ચકલી નાની ને ફૈડકો મોટો
ચકીબાઈ નાહી રહ્યાં
ચડાઉ ધનેડું
ચતુર કાગડો ઉકરડે બેસે
ચતુરની ચાર ઘડી, મૂરખનો જન્મારો
ચપટી ધૂળની ય જરૂર પડે
ચપટી મીઠાની તાણ
ચમડી તૂટે પણ દમડી ન છૂટે
ચમત્કાર વિના નમસ્કાર નહિ
ચલક ચલાણું ઓલે ઘેર ભાણું
ચા કરતા કિટલી ગરમ
ચા કરતાં કીટલી વધારે ગરમ હોય
ચાદર જોઈને પગ પહોળા કરાય
ચાયણીમાં પાણી રહે તો બાયડીના પેટમાં વાત રહે
ચાર મળે ચોટલા તો ભાંગે કૈંકના ઓટલા
ચાલતી ગાડીએ ચડી બેસવું
ચીંથરે વીંટાળેલું રતન
ચીભડાના ચોરને ફાંસીની સજા
ચેતતા નર સદા સુખી
ચેતતો નર સદા સુખી
ચોર કોટવાલને દંડે
ચોર કોટવાલને દંડે
ચોર કોટવાળને દંડેગુનો કરનાર ફરીયાદી બની જાય
ચોર ને કહે ચોરી કર અને ઘરધણીને કહે જાગતો રહેજે
ચોર પણ ચાર ઘર છોડે
ચોરની દાઢીમાં તણખલું
ચોરની મા કોઠીમાં મોં ઘાલીને રૂએ
ચોરની માં કોઠીમાં મોં ઘાલીને રૂએ
ચોરની માંને ભાંડ પરણે
ચોરની માને ભાંડ પરણે
ચોરની વાદે ચણા ઉપાડવા જવું
ચોરને કહે ચોરી કર, ને ઘરધણીને કહે જાગતો રહેજે
ચોરને કહે ચોરી કરજે અને સિપાઈને કહે જાગતો રહેજે
ચોરને ઘેર ચોર પરોણો
ચોરનો ભાઈ ઘંટીચોર
ચોરી પર શીનાજોરી
ચોરીનું ધન સીંકે ન ચડે
ચોળીને ચીકણું કરવું
ચૌદમું રતન ચખાડવું
ચૌદમું રતન ચખાડવું
છક થઈ જવું
છકી જવું
છક્કડ ખાઈ જવું
છક્કા છૂટી જવા
છછુંદરનાં છયે સરખાં ~ એકેયમાં સારો ગુણ ન હોવો
છછુંદરનાં માથાંમાંચમેલું ફૂલયોગ્યતા વિનાનું અર્પણ
છછૂંદરવેડા કરવા
છઠ્ઠીનું ધાવણ યાદ આવી જવું
છાગનપતિયાં કરવા
છાજિયા લેવા
છાણના દેવને કપાસિયાની જ આંખ હોય
છાણે વાવ્યા પાણે ઉગે
છાતી પર મગ દળવા
છાપરે ચડાવી દેવો
છાશ લેવા જવી અને દોણી સંતાડવી
છાશ લેવા જવુ અને દોહણી સંતાડવી
છાશ લેવા જવું ને દોણી સંતાડવીકામ કરવું અને શરમ શાની
છાશમાં માખણ જાય અને વહુ ફુવડ કહેવાય
છાસ માગવી ને દોણી સંતાળવી
છાસમાં માખણ જાય ને વહુ ફૂવડ કેવાય
છાસિયું કરવું
છિનાળું કરવું
છીંડે ચડે ઈ ચોર
છીંડે ચડ્યો તે ચોર
છેલ્લા પાટલે બેસી જવું
છેલ્લું ઓસડ છાશ
છોકરાંને છાશ ભેગા કરવા
છોકરાંનો ખેલ નથી
છોકરીને અને ઉકરડાને વધતાં વાર ન લાગે
છોરું કછોરું થાય પણ માવતર કમાવતર ન થાય
છોરું કછોરું થાય પણ માવતર કમાવતર ન થાય
જંગ જીત્યો રે મારો કાણિયો, વહુ ચલે તબ જાણિયો
જંગ જીત્યો રે મારો કાણીયો, જબ બહુ ચલે તબ જાણીયો
જંપનો પૈસો ન હોવો
જણનારીમા જોર નથી તો સૂયાણિ શું કરે?
જણનારીમાં જોર ન હોય તો સુયાણી શું કરે ?
જણનારીમાં જોર ન હોય તો સૂયાણી શું કરે ?
જનોઈવઢ ઘા
જમણમાં લાડુ અને સગપણમાં સાઢુ
જમવામાં જગલો અને કૂટવામાં ભગલો
જમાઈ એટલે દશમો ગ્રહ
જર જમીનને જોરૂ કજિયાં ના છોરું
જર, જમીન ને જોરું, એ ત્રણ કજિયાના છોરું
જર, જમીન ને જોરું; ત્રણે કજિયાના છોરું
જશ ને બદલે જોડા
જશને બદલે જોડા
જા બિલાડી મોભામોભ
જા બિલ્લી કૂત્તે કો માર
જા, વાજા અને વાંદરાં ત્રણેય સરખાં
જાગ્યા ત્યાંથી સવાર
જાગ્યા ત્યારથી સવાર
જાજી સુયાણી એ વેતર વંઠે
જાજો ડાહ્યો જાજો ખરડાય
જાડો નર જોઈને સુળીએ ચડાવવો
જાડો નર જોઈને સૂળીએ ચડાવવો
જાણીતો જમાદાર બે ભાઠાં વધારે મારે
જાણે એને તાણે
જાતે પગ પર કુહાડો મારવો
જાન બચી લાખો પાયે
જાનમાં કોઇ જાણે નઈ ને હું વરની ફૂઈ
જાનમાં કોઇ જાણે નહીં ને વરની ફોઇ હું
જીભ આપવી
જીભ કચરવી
જીભને હોઠથી છેટુ
જીભમાં હાડકું ન હોય, તે આમ પણ વળે અને તેમ પણ વળે
જીભે લાપસી પીરસવી તો મોળી શું કામ પીરસવી?
જીવ ઝાલ્યો રહેતો નથી
જીવતા જગતિયું કરવું
જીવતા જગતીયું કરવું
જીવતાં પાય નહીં, પછી પીપળે રેળેં
જીવતો નર ભદ્રા પામે
જીવતો નર ભ઼દ્રા પામેજીવીએ તો જીવનું કલ્યાણ થાય
જીવવું થોડું ને જંજાળ ઝાઝી
જીવો અને જીવવા દો
જીવ્યા કરતા જોયું ભલુ
જીવ્યા કરતાં જોયું ભલું
જૂનું એટલું સોનું
જે ગામ જવું નહીં તેનો મારગ શેં પૂછવો?
જે ગામ જવું હોય નહિ તેનો મારગ શા માટે પૂછવો?
જે ચડે તે પડે
જે જન્મ્યું તે જાય
જે જાય દરબાર તેના વેચાય ઘરબાર
જે નમે તે સૌને ગમે
જે ફરે તે ચરે
જે બોલે તે બે ખાય
જે વાર્યા ન વરે તે હાર્યા વરે
જે સૌનું થશે તે વહુનું થશે
જેટલા મોં તેટલી વાતો
જેટલા સાંધા એટલા વાંધા
જેટલો ગોળ નાખો તેટલું ગળ્યું લાગે
જેટલો બહાર છે તેથી વધુ ભોંયમાં છે
જેણે મૂકી લાજ એનું નાનું સરખું રાજ
જેના લગન હોય તેના જ ગીત ગવાય
જેના હાથમાં તેના મોંમા
જેની રૂપાળી વહુ તેના ભાઈબંધ બહુ
જેની લાઠી એની ભેંસ
જેની લાઠી તેની ભેંસ
જેનું ખાય તેનું ખોદે
જેનું નામ તેનો નાશ
જેને કોઇ ન પહોંચે તેને તેનુ પેટ પહોંચે
જેને કોઈ ન પહોંચે તેને પેટ પહોંચે
જેને કોઈ ના પુગે એને એનુ પેટ પુગે
જેને રામ રાખે તેને કોણ ચાખે
જેનો આગેવાન આંધળો તેનું કટક કૂવામાં
જેનો રાજા વેપારી તેની પ્રજા ભિખારી
જેવા સાથે તેવા
જેવા હારે તેવાં
જેવી દૃષ્ટી તેવી શૃષ્ટી
જેવી દ્દષ્ટિ તેવી સૃષ્ટિ
જેવી દ્રષ્ટિ તેવી સૃષ્ટિ
જેવી સોબત તેવી અસર
જેવું કામ તેવા દામ
જેવું વાવો તેવુ લણો
જેવો ગોળ વિનાનો કંસાર એવો મા વિનાનો સંસાર
જેવો દેશ એવો વેશ
જેવો દેશ તેવો વેશ
જેવો સંગ તેવો રંગ
જેસલ હટે જવભર ને તોરલ હટે તલભર
જો કંઠનો ખપ હોય તો પાંચેય વસ્તુ રાખ
જોશીના પાટલે અને વૈદના ખાટલે
જ્યાં ગોળ હોય ત્યાં માખી બમણતી આવે જ
જ્યાં ચાહ ત્યાં રાહ
જ્યાં ન પહોચે રવિ, ત્યાં પહોંચે કવિ અને જ્યાં ન પહોંચે કવિ ત્યાં પહોંચે અનુભવી
જ્યાં સંપ ત્યાં જંપ
જ્યાં સુધી શ્વાસ ત્યાં સુધી આશ
જ્યાં સુધી શ્વાસ ત્યાં સુધી આશ
ઝ-ઞ
ઝાઝા ગુમડે ઝાઝી વ્યથા
ઝાઝા રસોઇયા રસોઇ બગાડે
ઝાઝા રસોઈયા રસોઈ બગાડે
ઝાઝા હાંડલા ભેગા થાય તો ખખડે પણ ખરા
ઝાઝા હાથ રળિયામણા
ઝાઝા હાથ રળિયામણાં
ઝાઝા હાથ રળિયામણાંધણા માણસોનાં સહકારયી કાર્ય સિદ્ધ થાય
ઝાઝા હાથ રળીયામણા
ઝાઝા હાથ રળીયામણા અને ઝાઝા મોઢા અદીઠ
ઝાઝા હાથ રળીયામણાં
ઝાઝી કીડી સાપને ખાઈ જાય
ઝાઝી કીડીઓ સાપને તાણે
ઝાઝી સૂયાણી વિયાંતર બગાડે
ઝાઝી સૂયાણીએ વેતર વંઠે
ઝીણો પણ રાઇનો દાણો
ઝેરના પારખા ન હોય
ઝેરના પારખા ન હોય
ટકાની ડોશી અને ઢબુનું મૂંડામણ
ટકાની ડોશી ને રૂપિયો મુંડામણ
ટકે શેર ભાજી ટકે શેર ખાજા
ટકે શેર ભાજી ટકે શેર ખાજાસારું નસરું સૌ સરખું
ટકે શેર ભાજી ને ટકે શેર ખાજા
ટલ્લે ચડાવવું
ટહેલ નાખવી
ટાંટિયો ટળવો
ટાંટીયાની કઢી થઈ જવી
ટાંડી મૂકવી
ટાઢા પહોરની તોપ ફોડવી
ટાઢા પાણીએ ખસ ગઈ
ટાઢું પાણી રેડી દેવું
ટાઢે પાણીએ ખસ ગઈ
ટાઢો ડામ દેવો
ટાયલાવેડાં કરવાં
ટાલિયા નર કો’ક નિર્ધન
ટીંપે ટીંપે સરોવર ભરાય
ટીપે ટીપે સરવર ભરાય
ટીપે ટીપે સરોવર ભરાય, કાંકરે કાંકરે પાળ બંધાય
ટૂંકું ને ટચ
ટેભા ટૂટી જવા
ટોટો પીસવો
ટોણો મારવો
ટોપી પહેરાવી દેવી
ટોપી ફેરવી નાખવી
ટોપી ફેરવી નાખવી
ઠણઠણગોપાલ
ઠરડ કાઢી નાખવી
ઠરીને ઠામ થવું
ઠરીને ઠીંકરું થઈ જવું
ઠાગાઠૈયા કરવા
ઠાલી રાંડને ઠાઠે દિવો
ઠેકાણે પડવું
ઠેરના ઠેર
ઠોકર વાગે ત્યારે જ અક્કલ આવે
ઠોકર વાગે ત્યારે જ અક્કલ આવે
ઠોઠ નિશાળા ને વત્તરણાઁ ઝાઝાઁ
ઠોઠ નિશાળિયાને વતરણાં ઝાઝાં
ઠોઠ નિશાળિયાને વૈતરણા ઝાઝા
ઠોઠ નીશાળીયાંના વેતરણાં જાજા
ડ-ઢ-ણ
ડબ્બો ગુલ કરી નાખવો
ડહાપણની દાઢ ઉગવી
ડહાપણની દાઢ ઊગવી
ડાંગે માર્યા પાણી જુદા ન પડે
ડાંફાં મારવા
ડાકણેય એક ઘર તો છોડે
ડાગળી ખસવી
ડાચામાં બાળવું
ડાચું વકાસીને બેસવું
ડાફરિયાં દેવા
ડાબા હાથની વાત જમણાને ખબર ન પડે
ડાબા હાથનો ખેલ
ડાબા હાથે ચીજ મુકી દેવી
ડારો દેવો
ડાહી સાસરે જાય નહિઁ ને ગાઁડી ને શિખામણ આપે
ડાહી સાસરે જાય નહીં ને ગાંડીને શિખામણ દયે
ડાહી સાસરે ન જાય ને ગાંડીને શિખામણ દે
ડાહીબાઈને બોલાવો ને ખીરમાં મીઠું નખાવો
ડીંગ હાંકવી
ડીંડવાણું ચલાવવું
ડુંગર દૂરથી રળિયામણા
ડુંગરા દૂરથી રળિયામણાં –પરો પરિચય ન હોય ત્યાં સુધી સારું
ડૂંગર દૂરથી રળીયામણાં
ડૂબતો તરણૂ જાલે
ડૂબતો માણસ તયણુ જાલે
ડૂબતો માણસ તરણું પકડે
ડોશી મરે એનો વાંધો નહીં, જમ ઘર ભાળી જાય
ડોશી મરે તેનો ભો નથી, જમ ઘર ભાળી જાય તેનો વાંધો છે
ઢાંકણીમાં પાણી લઈ ડૂબી મર
ઢાંકો-ઢૂંબો કરવો
ઢાંકો-ઢૂંબો કરવો
ઢોરનો ને ચોરનો વિશ્વાસ નાં કરાય
તમાચો મારી ગાલ લાલ રાખવો
તમારે કૂકડે સવાર ~ તમે જેમ કહો તેમ
તમાશાને તેડું ન હોય
તરત દાન ને મહાપુણ્ય
તલપાપડ થવું
તલમાં તેલ નથી
તલવારની ધાર ઉપર ચાલવું
તાંબિયાની તોલડી તેર વાના માંગે
તારા જેવા તાંબિયાના તેર મળે છે
તારા બાપનું કપાળ
તારી અક્કલ ક્યાં ઘાસ ચરવા ગઈ હતી?
તારુઁ મારુઁ સહિયારુઁ ને મારુઁ મારાઁ બાપનુઁ
તારું મારું સહિયારું ને મારું મારા બાપનું
તારું મારું સહીયારું ને મારું મારા બાપનું
તારૂ મારૂ સહીયારૂ, પણ મારૂ મારા બાપનું
તાલમેલ ને તાશેરો
તાવડી તેર વાનાં માગે
તીરથે જઈએ તો મૂંડાવું તો પડે જ
તીસમારખાં
તુંબડીમાં કાંકરા
તેજીને ટકોરાને ગધેડાને ડફણાં – બુદ્ધિશાળી સંકેતથી સમજે ને મૂર્ખ માટે માથાકૂટ કરવી પડે છે
તેજીને ટકોરો, ગધેડાને ડફણાં
તેજીનો ટકોરો ને ગધેડાને ડફણાં
તેર મહિના વિતાવવા કપરા પડે
તેરી બી ચૂપ ઓર મેરી બી ચૂપ
તેરે માંગન બહોત તો મેરે ભૂપ અનેક
તેલ જુઓ તેલની ધાર જુઓ
તેલ જોવાય તેલની ધાર જોવાય
તેલ પાઈને એરંડિયું કાઢવું
તેવળ એટલે ત્રિજો ભાઈ
તોબા પોકારવી
તોળી તોળીને બોલવું
તોળી તોળીને બોલવું
ત્રણ સાથે જાય તો થાય ત્રેખડ ને માથે પડે ભેખડ
ત્રાગું કરવું
ત્રાજવું કોઇની શરમ ન રાખે
ત્રેવડ એટલે ત્રીજો ભાઈ
ત્રેવડ ત્રીજો ભાઈ છે
થાઈ એવાં થઈએ, તો ગામ વચ્ચે રહીએ
થાકશે, ત્યારે પાકશે
થાક્યાના ગાઉ છેટા હોય
થાબડભાણા કરવા
થાય તેવા થઈએ ને ગામ વચ્ચે રહીએ
થાય તો કરવું, નહીં તો બેસી રહેવું
થૂંકના સાંધા કેટલા ટકે?
થૂંકના સાંધા કેટલા દી ટકે?
થૂંકેલું પાછું ગળવું
થૂંકેલું પાછું ગળવું
થોડું ખાવું ને મોટાની સાથે રહેવું
થોડું બોલે તે થાંભલો કોરે
થોડું બોલે તો જીતી જાય, ને બહુ બોલે તે ગોદા ખાય
થોડું રાંધ, મને પીરસ, ને ભૂખી રહે તો મારા સમ
થોડું સો મીઠું
થોડે થોડે ઠીક જ થાય
થોડે નફે બમણો વકરો
થોડે બોલે થોડું ખાય
દયા ડાકણને ખાય
દરજીનો દીકરો જીવે ત્યાં સુધી સીવે
દરદ મઈટુ એટલે વૈદ વેરી
દવાથી ના મટે ઈ દૂવાંથી મટે
દશેરાના દિવસે જ ઘોડુ ન દોડે
દળ ફરે વાદળ ફરે ,
ફરે નદી ના પુર પણ શુરા બોલ્યા નવ ફરે ,
ભલે પશ્ચિમ ઉગે સૂર
દળી, દળીને ઢાંકણીમાં
દાંત કાઢવા
દાંત ખાટા કરી નાખવા
દાંતે તરણું પકડવું
દાઝ્યા ઉપર ડામ
દાઝ્યા પર ડામ
દાઢીની દાઢી ને સાવરણીની સાવરણી
દાણો દબાવી જોવો
દાણો દબાવી/ચાંપી જોવો
દાધારિંગો
દાનત ખોરા ટોપરા જેવી
દામ કરે કામ અને બીબી કરે સલામ
દાળમાં કાળું
દિ નો ક્યાં દૂકાળ છે?
દિ ભરાઈ ગયા છે
દિવાલને પણ કાન હોય
દિવાલનેય કાન હોય
દી ફરવો
દી ભરાઈ ગયા છે
દી વળવો
દી વારે ઈ દિકરા
દીકરી એટલે સાપનો ભારો
દીકરી ને ગાય, દોરે ત્યાં જાય
દીકરી પારકી થાપણ
દીધા કરતા દયા ભલી
દીધે પે દયા ભલી
દીવા તળે અંધારું
દીવા તળે અંધારુંપ઼માણિકતા જ્યાં ત્યાં અન્યાય
દીવાલને પણ કાન હોય
દુ:ખતી રગ દબાવવી
દુ:ખનું ઓસડ દહાડા
દુ:ખે છે પેટ અને કૂટે છે માથું
દુ:ખે પેટ ને કૂટે માથું
દુકાળમાં અધિક માસ
દુકાળમાં અધિક માસ
દુકાળમાં અધિક માસ
દુકાળમાં અધીક માહ
દુખનાં રોદણાં નાં રોવાય
દુખનુ ઓસળ દહાળા
દુખે છે પેટમાં ને કૂટે છે માથું
દુઝણી ગાયની લાત પણ સારી ~ ફાયદો કરાવનારના દોષ પણ સહી લેવા
દુનિયાનો છેડો ઘર
દુબળાં ઢોરને બગાં ઝાઝી
દુબળો સિપાઈ ઢેઢવાડે બળીયો
દુર થી ડુંગરા રળિયામણા
દૂઝણી ગાયની લાત ભલી
દૂઝતી ગાયની લાત ભલી
દૂધ પાઈને સાપ ઉછેરવો
દૂધ, સાકર, એલચી, વરીઆળી ને દ્રાક્ષ
દૂધના દૂધમાં પાણીના પાણીમાંપરિશ્રમનો પૈસો ફળે
દૂધનું દૂધ અને પાણીનું પાણી કરી નાખવું
દૂધનો દાઝેલો છાશ પણ ફૂંકી ફૂંકીને પીએ
દૂધનો દાઝેલો છાસ પણ ફૂંકી ફૂંકીને પીએ
દૂધમાં અને દહીંમાં પગ રાખવો
દૂધમાંથી પોરા કાઢવા
દૂધે વાળુ જે કરે, તે ઘર વૈદ ન જાય
દૂરથી ડુંગર રળિયામણાં
દે દામોદર દાળમાં પાણી
દેખવું નહિ અને દાઝવું નહિ
દેડકાનો જીવ જાયને કાગડાને રમત થાય
દેવ દેવલા સમાતા ન હોય ત્યાં પૂજારાને ક્યાં બેસાડવા
દેવું ત્યારે વાયદો શો ?
દેશ તેવો વેશ
દોડવું હતું ને ઢાળ મળ્યો
દોમ દોમ સાયબી
દોરડી બળે પણ વળ ન છૂટે
દ્રાક્ષ ખાટી છે
દ્રાક્ષ ખાટી છે
ધકેલ પંચા દોઢસો
ધણીની નજર એક, ચોરની નજર ચાર
ધણીને ગમ્યું તે ઢાંકણીમાં –ખુદને ગમ્યું તે સારું
ધનોત-પનોત કાઢી નાખવું
ધરતીનો છેડો ઘર
ધરમ કરતા ધાળ પળે
ધરમ કરતાં ધાડ પડી
ધરમ ધક્કો
ધરમ ની ગાય નાં દાંત ના ગણાય
ધરમના કામમાં ઢીલ ન હોય
ધરમની ગાયના દાંત ન જોવાય
ધરમની ગાયના દાંત ના જોવાય ~
ધરમની ગાયનાં દાંત ન જોવાય
ધરમીને ત્યા ધાળ
ધારીયુ ધણીનું થાય
ધાર્યું ધણીનું થાય
ધિરજ નાં ફળ મિઠાં
ધીરજના ફળ મીઠા હોય
ધીરજનાં ફળ મીઠાં
ધુમાડાને બાચકા ભર્યે દહાડો ન વળે
ધૂળ ઉપર લીંપણ ન કરાય
ધૂળ કાઢી નાખવી
ધોકે નાર પાંસરી
ધોબિનો કુતરો ના ઘરનો કે ના ઘાટ નો
ધોયેલ મુળા જેવો
ધોલધપાટ કરવી
ધોળા તો ગધેળાય હોય
ધોળા દિવસે તારા દેખાવા
ધોળાંમાં ધૂળ પળી
ધોળિયા સાથે કાળિયો રહે, વાન ન આવે, સાન તો આવે
ધોળિયા સાથે કાળિયો રહે, વાન ન આવે, સાન તો આવે
ધોળે ધરમે
ન આવડે ભીખ તો વૈદું શીખ
ન ત્રણમાં, ન તેરમાં, ન છપ્પનના મેળમાં
ન બોલવામાં નવ ગુણ
ન બોલવામાં નવગુણ મૌન રહેવું એ
ન બોલ્યામાં નવ ગુણ
ન મળી નારી એટલે સહેજે બાવા બ્રહ્મચારી
ન મામા કરતા કહેણો મામો સારો
નકલમાં અક્કલ ન હોય
નકલમાં અક્કલ નહીં
નગારખાનામાં પીપૂડીનો અવાજ ક્યાંથી સંભળાય?
નજર ઉતારવી
નજર બગાડવી
નજર લાગવી
નજરે ચડી જવું
નજરે જોયાનું ઝેર છે
નથ ઘાલવી
નદીના મૂળ અને ઋષિના કુળ ન શોધાય
નબળી ગાયને બગાઈ જાજી
નબળો ધણી બાયડી પર સુરોપુરો
નબળો ધણી બૈરી પર શૂરો
નમાજ પડતા મસીદ કોટે વળગી
નમાજ પઢતાં મસીદ કોટે વળગીસારું કામ કરવા જતા આફત આવી
નમે ઈ પ્રભુને ગમે
નમે તે સૌને ગમે
નરમ ઘેંશ જેવો
નવ ગજના નમસ્કાર
નવરો ધૂપ
નવરો નખ્ખોદ વાળે
નવરો બેઠો નખ્ખોદ કાઢે
નવરો બેઠો નખ્ખોદ વારેકામ વગરનો મુશ્ક્લી ઉભી કરે
નવરો બેઠો નખ્ખોદ વાળે
નવરો વાલંણ પાટલા મુડે
નવાણિયો કૂટાઈ ગયો
નવાણુંનો ધક્કો લાગવો
નવી ગિલ્લી નવો દાવ
નવી વહુ નવ દહાડા
નવું નવ દી તાણી તાણીને તેર દી
નવે નાકે દિવાળી
નવો ભૂવો જાજૂ ધૂણે
નવો મુલ્લો બાંગ વધુ જોરથી પોકારે
નવો મુલ્લો બાંગ વધુ પોકારે
નવો મુસલમાન નવ વાર નમાજ પઢે
નસીબ અવળા હોય તો ભોંયમાંથી ભાલા ઊભા થાય
નસીબ અવળા હોય તો ભોંયમાંથી ભાલા વાગે
નસીબ બેઠેલાનું બેઠું રહે, દોડતાનું દોડતું રહે
નસીબનો બળિયો
ના બોલ્યાં મા નવ ગણ
ના મામા કરતા કાણો મામો સારો
નાક ઊંચું રાખવું
નાક કપાઈ જવું
નાક કપાવી અપશુકન ન કરાવાય
નાક કાપે તોય ઉગે
નાક લીટી તાણવી
નાકે છી ગંધાતી નથી
નાગાઓએ કપડાની દુકાન ખોલી
નાગાની પાંચશેરી ભારે
નાગાની પાનશેરી ભારે હોય
નાગાની પુંઠે બાવળ ઉગે તોય છાંયો થાય
નાગાને નાવાનુય શું ને નીચોવાનું શું?
નાગાને નાવું શું અને નીચોવવું શું ?
નાગાને લૂંટાયાનો ભો શો?
નાચ ન જાને આંગન ટેઢા
નાચ ના જાણે ને આંગણું વાંકુ
નાચવા જવું અને ઘુંમટો તાંણવોએવું કામ ન કરવું જેથી મોં સંતાળવું
નાચવું ન હોય તો આંગણું વાંકુ
નાચવું નહી એને આગણું વાકું
નાણા વગરનો નાથીયો, નાણે નાથાલાલ
નાણાં વગરનો નાથિયો ને નાણે નાથાલાલ
નાણાં વગરનો નાથીયો ,નાણે નાથા લાલ
નાણું મળશે પણ ટાણું નહિ મળે
નાતનો માલ નાત જમે, મુસાભાઈના વા ને પાણી
નાના મોઢે મોટી વાત
નાનું પણ નાગનું બચ્ચું ~ ઉંમર કે કદ નાનું પણ શક્તિ વધું:~>
નાનો પણ રાઈનો દાણો
નામ છે એનો નાશ છે
નામ મોટા દર્શન ખોટા
નામું માંડવું
નીર-ક્ષીર વિવેક
નેવાંનાં પાણી મોભારે નાં ચડે
નેવાના પાણી મોભે ના ચડે
નોકર ખાય તો નફો જાય, શેઠ ખાય તો મૂડી જાય
નોકર ખાય તો નફો જાય, શેઠ ખાય તો મૂડી જાય
પંચ કહે તે પરમેશ્વર
પંચકી લકડી એક કા બોજ
પઈની પેદાશ નહિ ને ઘડીની ફુરસદ નહિ
પઈની પેદાશ નહીં ને ઘડીની નવરશ નહીં
પગ કુંડાળામાં પડી જવો
પગ ન ઊપડવો
પગ લપસી જવો
પગચંપી કરવી
પગપેસારો કરવો
પગભર થવું
પગલાં પાડવા/પગલાં ઓળખવા
પગે માછલાં મારે ને મોડે રાંમ પુકારે
પછેડી એટલી સોડ તણાય
પટેલની ઘોડી પાદર સુધી
પટેલની ઘોડી પાદર સુધી ~ મર્યાદિત વિસ્તારમાં જ શક્તિમાન હોવું
પટોળે પડી ભાત, ફાટે નહીં પણ ફીટે નહીં
પડતો બોલ ઝીલવો
પડી પટોડે ભાત, ફાટે પણ ફીટે નહિ
પડ્યા પર પાટું
પડ્યાં ઉપર પાટું
પડ્યો પોદળો ધૂળ ઉપાડે
પઢાવેલો પોપટ
પત્તર ખાંડવી
પથારો પાથરવો
પથ્થર ઉપર પાણી
પરચો આપવો/દેખાડવો
પરણ્યા નથી પણ પાટલે તો બેઠા છો ને?
પરાણે પ્રીત થાય નહીં
પલાળ્યું છે એટલે મૂંડાવવું તો પડશે જ ને
પવન પ્રમાણે સઢ ફેરવવો
પહેતા પાણીમાં હાથ ધોઈ લેવા
પહેલુ સુખ તે જાતે નર્યા
પહેલું સુંખ તે જાતે નર્યાશરીર સારું તો બધું જ સારું
પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા
પહેલો ઘા પરમેશ્વરનો
પહેલો સગો પાડોશી
પહોંચેલ માયા/બુટ્ટી
પાંચમની છઠ્ઠ ક્યારે ન થાય
પાંચમાં પૂછાય તેવો
પાંચે ય આંગળી ઘીમાં
પાંચે ય આંગળી સરખી ન હોય
પાંચે ય આંગળીએ દેવ પૂજવા
પાંસરુંદોર કરી નાખવું/થઈ જવું
પાકા ઘડે કાંઠા ન ચડે
પાકે ઘડે કાંઠા ન ચઢેઅમુક વસ્તુ વીતી ગયા પછી પરિસ્થિતિ ન બદલાય
પાકે ઘડે કાઠાં ન ચડે
પાઘડી ફેરવી નાખવી
પાઘડીનો વળ છેડે
પાઘડીનો વળ છેડે આવે
પાછો આવ્યો
પાટિયાં બેસી જવાં
પાટો બાઝવો
પાઠ ભણાવવો
પાડા ઉપર પાણી
પાડા મૂંડવાં
પાડાનાં વાંકે પખાલીને ડામ
પાડાને વાંકે પખાલીને ડામ
પાડાને વાંકે પખાલીને ડામ ~ વાંક કોઇનો ને સજા બીજાને
પાડો ચાલે પાંચ ગાઉૂ ને પખાલી ચાલે પંદર ગાઉૂ
પાણાં ઉપર પાણી
પાણી ઉતારવું
પાણી ચડાવવું
પાણી દેખાડવું
પાણી પહેલા પાળ બાંધવી
પાણી પહેલા પાળ બાંધી લેવી સારી
પાણી પહેલાં પાળ બાંધવી
પાણી પહેલાં પાળ બાંધવીઅગમચેતી વાપરવી
પાણી પાણી કરી નાખવું
પાણી પીને ઘર પૂછવું
પાણી ફેરવવું
પાણી માપવું
પાણીચું આપવું
પાણીમાં બેસી જવું
પાણીમાં રહીને મગર સાથે વેર ન બંધાય
પાણીમાં રહેવું ને મગર હારે વેર બાંધવું
પાણીમાંથી પોરા કાઢવા
પાણીમાંથી પોરા કાઢે
પાનો ચડાવવો
પાપ છાપરે ચડીને પોકારે
પાપડતોડ પહેલવાન
પાપડી ભેગી ઈયળ બફાય
પાપનો ઘડો કોક દિ ફૂટે
પાપનો ઘડો ભરાઈ જવો
પાપળી ભેગી ઈયળ બફાયસારાં ભેગું ખરાબ પણ ખેંચાય
પાપી પેટનો સવાલ છે
પારકા કજિયા ઉછીના ન લેવાય
પારકા છોકરાને જતિ કરવા સૌ તૈયાર હોય
પારકાં છોકરાંને જતિ કરવા
પારકાંના મહેલ જોય આપણાં જૂંપડાં ના બળાય
પારકિ માં કાન વિંધે
પારકી આશ સદા નિરાશ
પારકી આશ સદા નીરાશ
પારકી છઠ્ઠીનો જાગતલ
પારકી પંચાતમાં શું કામ પડવું
પારકી મા જ કાન વિંધે
પારકી મા જ કાન વીંધે
પારકી માં કાન વીંધે
પારકી રોટલીની કોર મિઠી
પારકી લેખણ, પારકી શાહી, મત્તું મારે માવજીભાઈ
પારકે પાદર પહોળા થવું
પારકે પૈસે દિવાળી
પારકે પૈસે પરમાનંદ
પારકે ભાણે મોટો લાડુંબીજાની વસ્તુ સારી લાગે
પારકે ભાણે લાડુ મોટો દેખાય
પાવિયાંને શું પાનો ચડે?
પાશેરામાં પહેલી પુણી છે
પાશેરામાં પહેલી પૂણી છે
પિયરની પાલખી કરતાં સાસરિયાની સૂળી સારી
પિળુ એટલુ સોનુ ના હોય
પીઠ પાછળ ઘા
પીળું તેટલું સોનું નહિ, ઊજળું તેટલું દૂધ નહિ
પુણ્ય પરવારી જવું
પુત્રના લક્ષણ પારણામાંથી ને વહુના લક્ષણ બારણામાંથી
પુત્રનાં લક્ષણ પારણાં માં અને વહુનાં લક્ષણ બારણાં માં
પુરાણ માંડવું
પૂઈછે પંડિત થવાય
પેટ કરાવે વેઁઠ
પેટ કરાવે વેઠ
પેટ ચોળીને શૂળ ઊભું ન કરાય
પેટ છે કે પાતાળ ?
પેટ ઠારવું/પેટ બાળવું
પેટ પકડીને હસવું
પેટ પર પાટું મારવું
પેટ માંથે પોટલાં નાં બંધાય
પેટ મોટું રાખવું
પેટછૂટી વાત કરવી
પેટનું પાણી ન હલવું
પેટનો ખાડો પૂરવો
પેટનો બળ્યો ગામ બાળે
પેટપૂજા કરવી
પેટમાં ઘુસી જવું
પેટમાં પેસીને પગ પહોળા કરવા
પેટમાં ફાળ પડવી
પેટિયું રળી લેવું
પેટે પાટા બાંધવા
પૈ ની પેદાશ નહી અને ઘડીની નવરાશ નહી
પૈસા તો ડાબા હાથનો મેલ છે
પૈસાનું પાણી કરવું
પૈસો મારો પરમેશ્વર ને હું પૈસાનો દાસ
પોચું ભાળી જવું
પોત પ્રકાશવું
પોતાના પગ નીચે રેલો આવે ત્યારે જ ખબર પડે
પોતાની ગલીમાં કુતરો પણ સિંહ
પોતાનો કક્કો જ ખરો કરવો
પોતિયા ઢીલા થઈ જવા
પોતિયું કાઢીને ઊભા રહેવું
પોથાં તે થોથાં, અને ડાચાં તે સાચાં
પોથી માંહેના રીંગણા
પોથીમાંના રીંગણાંમાત્ર કહૈવા પૂરતી વાત
પોદળામાં સાંઠો
પોદળો પડ્યો તો ધૂળ લઇને ઉખડે
પોપટીયું જ્ઞાન
પોપાબાઈનું રાજ
પોબારા ગણી જવા
પોમલી જણે ને પોમલો શુઆવડ ખાએ
પોલ ખૂલી ગઈ
પોલ ખૂલી ગઈ
પ્રસાદી ચખાડવી
પ્રીત પરાણે ન થાય
ફઈને મૂછ ઉગે તો તેને કાકો કહેવાય
ફટકો પડવો
ફણગો ફૂટવો
ફના- ફાતિયા થઈ જવા
ફનાફાતિયા થઈ જવું/કરી નાખવું
ફરે ઈ ચરે, બાંઈધો ભુઈખે મરે
ફરે તે ચરે
ફરે તે ચરે ને બાંધ્યું ભૂખે મરે
ફરે તે ચરે, બાંધ્યા ભૂખ્યા મરે
ફસકી જવું
ફાંકો રાખવો
ફાચર મારવી
ફાટીને ધુમાડે જવું
ફાવ્યો વખણાય
ફાળિયું ખંખેરી નાખવું
ફિશિયારી મારવી
ફીંફાં ખાંડવાં
ફુલ નહિ તો ફુલની પાંખડી
ફૂંકી ફૂંકીને પગ મૂકવો
ફૂંકી ફૂંકીને પગ મૂકવો
ફૂટી બદામના ભાવે
ફૂલ નહિ તો ફૂલની પાંખડીયથા શકિત આપવું
ફૂલાઈને ફાળકો થઈ જવું
ફોદેફોદા ઊડી જવા
બંધ બેસતી પાઘડી પહેરી લેવી
બકરાંના વાડા હોય, સિંહના નહીં
બકરી ય કાળી ને ભેંસેય કાળી
બકરીએ કાળીને ભેંસેય કાળી
બકરું કઢતા ઉંટ પેઠું
બકરું કાઢતા ઊંટ પેઠું
બકરું કાઢતા ઊંટ પેસે ~ નાનું વિધ્ન દૂર કરવા જતાં મોટું વિધ્ન આવી પડે
બકરૂ કાઢતા ઉંટ પેઠૂં
બક્ષિસ લાખની પણ હિસાબ કોડીનો
બગભગત
બગભગત-ઠગભગત
બગલમાં છરી અને ગામમાં ઢંઢેરો
બગલો એક પગે તપ કરે, માછલુ દેખીને મેલે મોઢામાં
બગલો પાવશ બેઠો
બગાસું ખાતા પતાસું મળ્યું
બત્રીસ કોઠે દીવા પ્રગટ્યા
બધો ભાર અંતે કન્યાની કેડ પર આવે
બધો ભાર કન્યની કેડ પર
બધો ભાર કન્યાની કેડ પર
બલિદાનનો બકરો
બહેરો બે વાર હસે
બળ કોનાં બાપનું
બળતાંમાં ઘી હોમવું
બળતું ઘર કૃષ્ણાર્પણ કરવું
બળિયાના બે ભાગ
બળિયાનાં બે ભાગ વધુ લાભ મેળવે
બળીયાં ના બે ભાગ
બાંધી મુઠી લાખની
બાંધી મુઠ્ઠી લાખની, ઉઘાડી વા ખાય
બાંધી મુઠ્ઠી લાખની, ખોલો તો રાખની
બાંધી મૂઠી લાખની
બાંધે એની તલવાર
બાઈ બાઈ ચારણી
બાઈને કોઈ લે નહિ ને ભાઈને કોઈ આપે નહિ
બાડા ગામમાં બે બારશ
બાપ એવા બેટા વડ એવા ટેટામાબાપનાં સંસ્કાર સંતાનમાં ઉતરે
બાપ તેવા બેટા ને વડ તેવા ટેટા
બાપ નુ ના માને ઈ બાવાનુ ક્યાંથી માને
બાપ શેર તો દીકરો સવા શેર
બાપના કૂવામાં ડુબી ન મરાય
બાપના પૈસે તાગડધીન્ના
બાપનું વહાણ ને બેસવાની તાણ
બાપે માર્યા વેર
બાફી મારવું
બાર ગાઉએ બોલી બદલાય
બાર ગાવે બોલી બદલે, તરવર બદલે શાખા બુઢાપામાં કેશ બદલે, પણ લખણ ના બદલે લાખા
બાર બાવા ને તેર ચોકા
બાર વરસે બાવો બોલ્યો, જા બેટા દુકાળ પડશે
બાર વર્ષે બાવો બાલ્યો
બાર વર્ષે બાવો બોલ્યો તારુ સત્યાનાશ જાય
બાર હાથનું ચીભડું ને તેર હાથનું બી
બારે બુધ્ધી ને સોળે સાન
બારે મેઘ ખાંગા થવા
બારે વહાણ ડૂબી જવા
બાવળ વાવો તો કાંટા ઉગે અને આંબો વાવો તો કેરી મળે
બાવળીયા વાવો તો કાંટા લાગે ને આંબા વાવો તો કેરી ખાવ
બાવા બાર ને લાડવા ચાર
બાવાના બેઉ બગડ્યા
બાવાના બેય બગડે
બાવાનાં બે બગડ્યા બે બાજુથી પસ્તાવું
બાવાનાં બેવુ બગડે
બાવો ઉઠ્યો બગલમાં હાથ
બાવો બેઠો જપે જે આવે તે ખપે
બિલાડીના કીધે શીંકુ ન ટૂટે
બિલાડીના પેટમાં ખીર ન ટકે, બૈરાંના પેટમાં વાત ન ટકે
બિલાડીની ડોકે ઘંટ બાંધે કોણ?
બિલાડીનું બચ્ચું સાત ઘેર ફરે
બિલાડીને દૂધ ભળાવો તો પછી શું થાય ?
બીજાની ચિતા પર પોતાની ભાખરી શેકી લેવી
બીડું ઝડપવું
બે ઘરનો પરોણો ભૂખે મરે
બે પાંદડે થવું
બે પાડા લડે તેમાં ઝાડનો ખો નીકળે
બે બદામનો માણસ
બે બાજુની ઢોલકી વગાડવી
બેઉ હાથમાં લાડવા
બેગાની શાદીમેં અબ્દુલ્લા દિવાના
બેઠાં બેઠાં ખાધે તો કુબેરના ભંડાર પણ ખૂટી જાય
બેડાં ઉપર બેડુ ચડે તે પંણીઆરીને ભાર
બૈરાંની બુદ્ધિ પગની પાનીએ
બૈરાંની બુધ્ધિ પગની પાનીએ
બોકડો વધેરવો
બોડી-બામણીનું ખેતર
બોલીને નાં બગાડાય
બોલીને ફરી જવું
બોલે ઈ બે ખાય
બોલે એના બોર વેચાય
બોલે એનાં બોર વેચાયકહ્યા વિના કોઇ ન જાણે
બોલે તેના બોર વહેચાય
બોલે તેના બોર વેંચાય
બોલે તેના બોર વેચાય
બોળી બામણીનું ખેતર
બ્રાહ્મણી વંઠે તો તરકડે જાય
બ્રાહ્મણી વંઠે તો તરકડે જાય
ભડનો દીકરો
ભણેલા ભીંત ભૂલે
ભણ્યો ભૂલે ને તારો ડૂબેગમે તેની પણ ભૂલ થઇ શકે
ભરડી મારવું
ભરાઈ પડવું
ભરોસાની ભેંસ પાડો જણે
ભલભલાને ભૂ પાઈ દેવું
ભલું થયું ભાંગી જંજાળ, સુખે ભજશું શ્રીગોપાળ
ભલું થયું ભાગી જંજાળનિરાંત અનુભવવી
ભસતાં કૂઈતરા કઈડે નય ને ગાઈજા મે વરહે નઈ
ભસતાં કૂતરાં ભાગ્યે જ કરડે – લાંબી લાંબી વાતો કરનારથી કંઇ થઇ શકતું નથી
ભાંગરો વાટવો
ભાંગ્યાનો ભેરુ
ભાંગ્યું તો ય ભરુચ
ભાંડો ફૂટી ગયો
ભાગતા ભૂતની ચોટલી ભલી
ભાગશાળીને ભૂત રળે
ભાગ્યશાળીને ભૂત રળે
ભાભોજી ભારમાં તો વહુ લાજમાંબન્ને પક્ષે મુજવણમાં રહેવું
ભાવતુ હતુ ને વૈદે કીધુ
ભાવતું હતું ને વૈદે કીધું
ભાવતું હતુને વૈદ્યે કહ્યું
ભાવતુતુ ને વૈદ્યે કીધુ
ભીંતને પણ કાન હોય છે
ભીખના હાંલ્લા શીંકે ન ચડે
ભીડ ભાંગે ઈ ભાઈ
ભુખ્યો ભજન નાં કરે
ભુવો ધૂણે પણ નાળિયેર તો ઘર ભણી જ ફેંકે
ભૂંડાથી ભૂત ભાગે
ભૂંડાને પણ સારો કહેવડાવે તેવો છે
ભૂખે ભજન ન હોઈ ગોપાલા
ભૂત ગયું ને પલિત આવ્યું
ભૂતનું સ્થાનક પીપળો
ભૂતોભાઈ પણ ઓળખતો નથી
ભૂલ્યા ત્યાંથી ફરી ગણો
ભેંશ આગળ ભાગવત
ભેંશ ભાગોળે, છાશ છાગોળે અને ઘેર ધમાધમ
ભેંશના શીંગડા ભેંશને ભારી
ભેંશના શીંગડા ભેંશને ભારી
ભેંસ આગળ ભાગવત
ભેંસ આગળ ભાગવત – અણસમજુને ઉપદેશ આપવો નકામો
ભેંસ આગળ ભાગવત ના સમજ લોકોને શીખામણ આપવી
ભેંસ ભાગોળે અને છાશ છાગોળે
ભેંસ ભામણને ભાજી, પાણી દેખી રાજી
ભેખડે ભરાવી દેવો
ભેજાગેપ
ભેજાનું દહીં કરવું
ભોઈની પટલાઈ
ભોઈની પટલાઈ
ભોળાનો ભગવાન
મંકોડી પહેલવાન
મકાન ક્યે મને ઉખેરી જો, વરો ક્યે મને આદરી જો
મગ જે પાણીએ ચડતા હોય તે પાણીએ જ ચડાવાય
મગજમાં રાઈ ભરાઈ જવી
મગનું નામ મરી ન પાડે
મગરનાં આંસુ સારવા
મણ મણની ચોપડાવવી
મણનું માથું જાય પણ નવટાંકનું નાક ન જાય
મણનું માથું ભલે જાય પણ નવટાંકનું નાક ન જાય
મન ઊતરી જવું
મન ચંગા તો કથરોટમાં ગંગામન શુદ્ધ હોય તો યાત્રાકરવી જરૂરનથી
મન ચંગા તો કથરોટમેં ગંગા
મન ઢચુપચુ થઈ જવું
મન દઈને કામ કરવું
મન મનાવવું/મારીને રહેવું
મન મોટું કરવું
મન હોય તો માંડવે જવાય
મન હોય તો માળવે જવાય
મન, મોતી ને કાચ, ભાંગ્યા સંધાય નહિ
મનનો ઊભરો ઠાલવવો
મનમાં પરણવું ને મનમાં રાંડવું
મનમાં પરણ્યાં ને મનમાં રાંડ્યા
મનુષ્ય યત્ન, ઈશ્વર કૃપા
મફતકા ચંદન ઘસબે લાલિયા
મરચા લાગવા
મરચાં લેવા
મરચાં વાટવા
મરચું-મીઠું ભભરાવવું
મરતાને સૌ મારે
મરતો ગયો ને મારતો ગયો
મસાણમાંથી મડા બેઠા કરવા
મસાણેથી મડદાં પાછાં ન આવે
મસીદમાં ગયું’તું જ કોણ?
મહાણેથી મળદા પાછા ના આવે
મહેતો મારે નહિ મહેતો ભણાવે નહિસારો દેખાનય પણ આવડત ન હોય
મહેતો મારે ય નહિ અને ભણાવે ય નહિ
મળદાં માંથે વીજળી પળી
મળદાને જમની શું બીક?
મળે તો ઈદ, ન મળે તો રોજા
મા ઈ મા બીજા વગડાનાં  વા
મા કરતાં માસી વહાલી લાગે
મા તે મા, બીજા બધા વગડાના વા
મા તે મા, બીજા વગડાનાં વા
મા તેવી દીકરી, ઘડો તેવી ઠીકરી
મા મૂળો અને બાપ ગાજર વર્ણસંકરની બાબત બનવી
મા મૂળો ને બાપ ગાજર
માંકડને મોં આવવું
માંગો તો હજાર હાથ વાળા પાસેજ માંગો
માંગ્યા વિના મા પણ ન પીરસે
માંગ્યું મોત ના આવે
માંડીવાળેલ
માંદી કામ કરે ને સાજી કઈડ જાલે
માઈગા મેં વરહે નહીં
માખણ લગાવવું
માગુ દીકરીનું હોય – માગુ વહુનું ન હોય
માગ્યા મોત ના આવે
માણસ માત્ર ભૂલને પાત્ર
માણસ વહાલો નથી માણસનું કામ વહાલું છે
માણ્યુ તેનું સ્મરણ પણ લહાણું
માથા માથે માથું ન રહેવું
માથાનો ફરેલ
માથાનો મળી ગયો
માથે દુખનાં ઝાડ ઉગવા
માથે પડેલા મફતલાલ
માથે હાથ રાખવો
માન ન માન મૈં તેરા મહેમાન
માના પેટમાંય સખણો નહિ રહ્યો હોય
માનો તો દેવ નહિ તો પથ્થર
માપમાં રહેવું
મામા બનાવવા
મામાનું ઘર કેટલે, દિવો બળે એટલે
મામો રોજ લાડવો ન આપે
મારવો તો મીર
મારવો તો મીર ને હણવો તો હાથી ~ લાભ મેળવવો હોય તો પછી મોટો જ મેળવાય
મારા છગન-મગન બે સોનાના, ગામનાં છોકરાં ગારાના
મારીને મુસલમાન કરવો
મારુ મારુ આગવુ ને તારુ મારુ સહીયારુ
મારે મીર ને ફૂલાય પીંજારો
માલ પચી જવો
માશીબાનું રાજ નથી
મિયાં ચોરે મૂઠે ને અલ્લા ચોરે ઊંટે
મિયાં પડ્યા પણ ટંગડી ઊંચી
મિયાં મહાદેવનો મેળ કેમ મળે
મિયાંની મીંદડી
મિયાં-બીબી રાજી તો ક્યા કરેગા કાજી
મીંયાંની ટંગડી ઉંચી
મીઠા ઝાડના મૂળ ન ખવાય
મીઠાં જાળનાં મૂળ નાં ખવાય
મુખમેં રામ, બગલમેં છૂરી
મુલ્લાની દોડ મસીદ સુધી
મુવા નહિ ને પાછા થયા
મુસાભાઈના વા ને પાણી
મૂઈ ભેંશના ડોળા મોટા
મૂઈ ભેંસનાં મોટા ડોળાવસ્તુની હયાતી બાદ તેની કદર થાય
મૂછે વળ આપવો
મૂડી કરતાં વ્યાજ વધુ વહાલું હોય
મૂરખ મિત્ર કરતાં દાનો દુશ્મન સારો
મૂરખના ગાડાં ન ભરાય
મૂરખની માથે શિંગડા ન ઉગે
મૂરખને માથે સિંગળા ના હોય
મેં ભેગો ગારો
મેતો મારેય નહીં ને ભણાવેય નહીં
મેથીપાક આપવો
મેથીપાક ચખાડવો
મેદાન મારવું
મેરી બિલ્લી મુજ કો મ્યાઉં ~ જેને આશરો આપ્યો હોય તે જ બેવફાઇ કરે
મેરી બિલ્લી મુજસે મ્યાંઉંપોતાના જ દગો કરે
મેરી બિલ્લી મૂઝસે મ્યાઉં
મેલ કરવત મોચીના મોચી
મેહુલાં વરહ્યાં ભલાં
મોં કાળું કરવું
મોં ચડાવવું
મોં તોડી લેવું
મોં પરથી માંખી ઉડતી નથી
મોં બંધ કરવું
મોં માથાના મેળ વિનાની વાત
મોં માથાના મેળ વિનાની વાત
મોંકાણના સમાચાર
મોંકાણના સમાચાર
મોંછડી ભેંસ ને નછરવી છોડીચંચળતા ન છોડવી
મોટું પેટ રાખવું
મોઢાંમાં રામ બગલ માં છરી
મોઢાનો મોળો
મોઢામાં મગ ભર્યા છે?
મોઢું કટાણું કરવું/બગાડવું
મોઢું જોઈને ચાંદલો કરાય
મોતિયા મરી જવા
મોર ના ઇંડા ચીતરવા ના પડે
મોર વગડામાં નાચ્યો કોણે જાણ્યો ! – સાચી સાબિતીનો અભાવ
મોરના ઈંડાને ચીતરવા ન પડે
મોરનાં ઈંડા ચીતરવા ન પડે
મોરનાં ઈંડાં ચીતરવાં ન પડેસાચી વસ્તુને જાહેરાતની જરૂર નથી
મોરનાં ઈંડાંને ચીતરવાં ન પડે – સાચી વસ્તુને જાહેરાતની જરૂર નથી હોતી
મોરનાં ઈંડાને ચીતરવા ન પડે
મોસાળમાં જમણ અને મા પીરસનાર
મોસાળે જમણ ને માં પિરસે
યથા રાજા તથા પ્રજા
રંગ ગયા પણ ઢંગ ન ગયા
રમત રમવી
રમતવાતમાં
રાંકના કહ્યા ભિખારા નાં માને
રાંકને ઘેર રતનખૂજ હર્ષજનક બાબત બનવી
રાંડ્યા પછી ડહાપણ નકામુ
રાંડ્યા પછીનું ડહાપણ
રાંધવા ગયા કંસાર અને થઈ ગયું થૂલું
રાંધેલ ધાન રઝળી પડ્યા
રાઈના પડ રાતે ગયા
રાજા ને ગમે તે રાણી
રાજા, વાજા ને વાંદરા, ત્રણેય સરખા
રાજાને ગમી તે રાણી, છાણા વીણતી આણી
રાજાને ગમે તે રાણી, ભલે છાણા વીણતી આણી
રાત ગઈ અને વાત ગઈ
રાત થોડી ને વેશ ઝાઝા
રાત થોડી વેશ ઝાઝાઓછા સમય અને વધારે કામ
રાતે પાણીએ રોવાનો વખત
રામ બોલો ભાઈ રામ થઈ જવું/રામશરણ પહોંચવું
રામ રમાડી દેવા
રામ રાખે તેને કોણ ચાખે
રામના નામે પથ્થર તરે
રામનામ જપના પરાયા માલ અપના
રામનું રાજ
રામબાણ ઈલાજ
રામબાણ વાગ્યા હોય તે જાણે
રામાયણ માંડવી
રીંગણાં જોખવા
રૂપ રૂપનો અંબાર
રેતીમાં વહાણ ચલાવવું
રેવડી દાણાદાણ કરી નાખવી
રોકડું પરખાવવું
રોગ ને શત્રુ ઉગતાં જ ડામવા પડે
રોજ મરે એને કોણ રોવે
રોજની રામાયણ
રોટલાથી કામ કે ટપટપથી
રોટલો મળે પણ ઓટલો ન મળે
રોતો રોતો જાય તે મુવાની ખબર લઈ આવે
રોદણા રોવા
રોદણા રોવા
લંકાએ સોનું શું કામનું?
લંકાની લાડી ને ઘોઘાનો વર
લંગોટીયો યાર
લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવે ત્યારે કપાળ ધોવા ન જવાય
લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવે ત્યારે મોં ધોવા ન જવાય
લખણ ન બદલે લાખા
લખણ ન મૂકે લાખા
લખમી ચાંદલો કરવા આવે તો મુરત ના જોવાય
લગને લગને કુંવારા લાલ
લપસ્યા તોયે ગંગામાં
લમણાંઝીક કરવી
લાંબા જોડે ટૂંકો જાય, મરે નહિ તો માંદો થાય
લાકડાના લાડુ ખાય તે પસ્તાય અને ન ખાય તે પણ પસ્તાય
લાકડાની તલવાર ચલાવવી
લાકડી ભાંગે નહિ ને સાપ મરી જાય
લાકડે માંકડું વળગાવી દેવું
લાખ મળ્યાં નહિ અને લખેશ્રી થયા નહિ
લાખો મરજો પણ લાખોનો પાલનહાર ન મરજો
લાગ્યું તો તીર, નહિ તો તુક્કો
લાજવાને બદલે ગાજવું
લાતો ના ભૂત વાતોથી ન માને
લાતોંકે ભૂત બાતોંસે નહીં માનતે
લાપસી પીરસવી જીભે, તો મોળી શી પીરસવી?
લાલો લાભ વગર નાં લોટે
લાલો લાભ વિના ન લૂટે
લાલો લાભ વિના ન લોટે
લીલા લહેર કરવા
લૂલી વાસીદુ વાળે અને સાત જણને કામે લગાડે
લે લાકડી ને કર મેરાયું
લેતાં લાજે ને આપતાં ગાજે
લેને ગઈ પૂત ઔર ખો આઈ ખસમ
લોઢાના ચણા ચાવવા
લોઢું લોઢાંને કાપે
લોઢું લોઢાને કાપે
લોઢે લોઢુ ના થવાય
લોભને થોભ ન હોય
લોભિયા હોય ત્યાં ધુતારા ભૂખે ન મરે
લોભી હોય ત્યાં ધૂતારા ભૂખે ન મરે
લોભી હોય ત્યાં ધૂતારાં ભૂખેના મરે
લોભીયા નુ ધન ધૂતારા ખાય
લોભે લક્ષણ જાય
લોભે લક્ષણ જાય
લોભે લખણ જાય
લ્યે મગો ને ભરે જગો
લ્યે લાલો ને ભરે હરદાસ
વખાણી ખીચડી દાંતે ચોટે
વખાણેલી ખીચડી દાઢે વળગી
વખાણેલી ખીચડી દાઢે વળગે
વઘારેલી ખીચડી દાઢે વાળગી
વટનો કટકો
વડ એવા ટેટાં ને બાપ એવા બેટાં
વડ જેવા ટેટા ને બાપ જેવા બેટાં
વઢકણી વહુ ને દીકરો જણ્યો
વઢકણી વહુંએ દીકરો જણ્યો
વર મરો કે કન્યા મરો, ગોરનું તરભાણું ભરો
વર મરો, કન્યા મરો પણ ગોરનું તરભાણું ભરો
વર રહ્યો વાસી ને કન્યા ગઈ નાસી
વરની ફૂઇ દોડી દોડી મૂઇ
વરને કોણ વખાણે? વરની મા!
વરને વખાણે વરની માં
વરસના વચલા દહાડે
વહેતા પાણી નિર્મળા
વહેતી ગંગામાં ડુબકી લગાવવી
વહેમનું કોઈ ઓસડ નથી
વહોરાવાળું નાડું પકડી ન રખાય
વા વાત લઇ જાયમાઠા ખબર વીજળીવેગે જાય
વા વાતને લઈ જાય
વાં ફરે એમ વાંતુ ફરે
વાંઢાને કન્યા જોવા ન મોકલાય
વાંદરા ને સીડી ના અપાય
વાંદરાને સીડી ન અપાય
વાંદરો કૂદે ખીલાના જોરે ~ માણસ મોટે ભાગે બીજાની મદદથી જ જોર કરતો હોય છે
વાંદરો ઘરડો થાય પણ ગુલાંટ ન ભૂલે
વાંદરો ઘરડો થાય પણ ઠેકડા મારવાનું ન ભૂલે –
વાંસો ને પેટ એક થઈ જાય
વાઈરા ના વરે ઈ હાઈરા વરે
વાઘ પર સવારી કરવી સહેલી છે પણ નીચે ઉતરવું અઘરું છે
વાઘને કોણ કહે કે તારુ મોં ગંધાય છે
વાડ ચિભડાં ગળે
વાડ ચીભડા ગળે
વાડ થઇને ચીભડાં ગળે રક્ષક જ ભક્ષક બને
વાડ થઈને ચીભડાં ગળે
વાડ વિના વેલો ન ચડે
વાડે વેલો ચડે
વાણિયા વાણિયા ફેરવી તોળ
વાણિયા વિદ્યા કરવી
વાણિયાની મૂછ નીચી તો કહે સાત વાર નીચી
વાણિયો પેટમાં પેસીને પગ પહોળા કરે
વાણિયો રીઝે તો તાળી આપે
વાત ગળે ઉતરવી
વાતનું વતેસર કરવું
વાતમાં કોઈ દમ નથી
વાધરી સાંટું ડોબુ ના મરાય
વાન ના આવે, સાન આવે
વારા ફરતો વારો, મારા પછી તારો, મે પછી ગારો
વારા ફરથી વારો અને મારા પછી તારો
વાર્યા ન વળે તે હાર્યા વળે
વાર્યાં ના વરે, હાર્યાં વરે
વાવડી ચસ્કી
વાવો તેવું લણો
વાવો તેવું લણો, કરો તેવું પામો
વાળ વાંહે એયડા પ્યેં
વાળંદના વાંકા હોય તો કોથળીમાંથી કરડે
વિદ્યા વિનય થી શોભે છે
વિદ્યા વિનયથી શોભે
વિના ચમત્કાર નહિ નમસ્કાર
વિનાશકાળે વિપરીત બુદ્ધિ
વિશ્વાસે વહાણ તરે
વિશ્વાસે વહાણ હાલેં
વીંછીના દાબડામાં હાથ નાખીએ તો પરિણામ શું આવે?
વીસનખી વાઘણ
વેંત એકની જીભ
વેંત એકની જીભ
વેળાવેળાની છાંયડીસમય સમય નો પ઼ભાવ
વૈદ્યના ખાટલે
વો દિન કહાં કિ મિયાં કે પાઉં મેં જૂતિયા
વ્યાજ ને ઘોડાય ના આંબે
શંકા ભૂત અને મંછા ડાકણ
શાંત પાણી ઊંડા હોય
શાંતિ પમાડે તે સંત
શિયા-વિયા થઈ જવું
શિયાળ તાણે સીમ ભણી અને કૂતરું તાણે ગામ ભણી
શિયાળો ભોગીનો ઉનાળો જોગીનો
શીંગડા, પૂંછડા વિનાનો આખલો
શીરા માટે શ્રાવક થવું
શેક્યો પાપડ ભાંગવાની તાકાત નથી
શેઠ કરતાં વાણોતર ડાહ્યાં
શેઠની શિખામણ ઝાંપા સુધી
શેઠને ગુમડું થાય તો ગામ આખુ ખબર કાઢ્વા જાય
શેતાનું નામ લીધુ શેતાન હાજર
શેર માટીની ખોટ
શેરના માથે સવા શેર
શેહ ખાઈ જવી
શોભાનો ગાંઠિયો
શોભાનો ગાંઠીયો
શ્રી ગણેશાય નમઃ કરવું
સંગ એવો રંગ
સંગ તેવો રંગ
સંગર્યો સાપ પણ કામનો
સંઘરેલો સાપ કામ લાગે
સંતોષી નર સદા સુખી
સંપ ત્યાં જંપ
સંસાર છે ચાલ્યા કરે
સઈ, સોની ને સાળવી ન મૂકે સગી બેનને જાળવી
સઈની સાંજ ને મોચીની સવાર ક્યારે ય ન પડે
સક્કરવાર વળવો
સગપણમાં સાઢુ ને જમણમાં લાડુ
સતી શાપ આપે નહિ અને શંખણીના શાપ લાગે નહિ
સત્તર પંચા પંચાણું ને બે મૂક્યા છૂટના, લાવો પટેલ સોમાં બે ઓછા
સત્તા આગળ શાણપણ નકામું
સદાનો રમતારામ છે
સબળકા વગર ધબળકો
સર સલામત તો પઘડિયાં બહોત
સસ્તુ ભાડું ને સિદ્ધપુરની જાત્રા
સળગતામાં હાથ ઘાલો તો હાથ તો દાઝે જ ને
સળગતું લાકડું ઘરમાં ન ઘલાય
સાંઠે બુદ્ધિ નાઠી
સાચને આંચ ન આવે
સાચાને સાચવનાર ઇશ્વર
સાજા ખાય અન્ન ને માંદા ખાય ધન
સાન ઠેકાણે આવવી
સાનમાં સમજે તો સારું
સાપ ગયા અને લીસોટા રહી ગયા
સાપ ગયા અને લીસોટા રહ્યા
સાપ મરેને પરોણો ય ના ભાંગે
સાપના દરમાં હાથ નાખવો
સાપને ઘર પરોણા સાપ એક ભૂખ્યો હોય તે બીજા ભૂખ્યાને  શું ખવડાવે
સાપને ઘેર સાપ પરોણો
સાપે છછુંદર ગળી
સાપે છછુંદર ગળ્યા જેવી હાલત
સારા કામમાં સો વિઘન
સાસ ત્યાં સુધી શોષજીવે ત્યાં સુધી જંજાળદમ ત્યાં લગી દવા
સાહસ વિના સિદ્ધિ નથી
સાહુકારની છોકરી ને સરકારની નોકરી
સિંદરી બળે પણ વળ નાં જાય
સિંહ ભૂખો મરે પણ ખડ ન ખાય
સિંહનાં ટોળાં ન હોય ~
સિંહને કોણ ક્યે તારૂ ડાચું ગંધાય?
સિદિને સિદકા વાલાં
સિધ્ધિ તેને જઈ વરે જે પરસેવે ન્હાય
સીંદરી બળી ગઇ પણ વળ ન ગયા
સીંદરી બળે પણ વળ ન મૂકે
સીદીભાઈને સીદકાં વહાલાં
સીદીભાઈનો ડાબો કાન
સીધી આંગળીએ ઘી ન નીકળે
સીધી આંગળીએ ઘીઈ નહીં નીકલે
સીધુ જાય અને યજમાન રીસાય
સુકા ભેગુ લીલુ બળે
સુખમાં સાંભરે સોની ને દુ:ખમાં સાંભરે રામ
સુતારનું મન બાવળિયે
સુથાર નુ મન બાવળીએ
સુથારનુ મન બાવળીએ
સુરતનું જમણ ને કાશીનું મરણ
સૂકા ભેગુ લીલું બળે
સૂકા ભેગું લીલું બળે
સૂપડાં સાફ થઈ ગયાં
સૂળીનો ઘા સોયથી સર્યો
સેવા કરે તેને મેવા મળે
સો દવા એક હવા
સો દહાડા સાસુના તો એક દહાડો વહુનો
સો દાહ્ડાં સાસુના એક દા‘હ્ડો વહુનો
સો મણ તલે અંધારું –અન્યાય થવો
સો વાત ની એક વાત
સો વાતની એક વાત
સો સોનાર કી એક લૂહાર કી
સોટી વાગે ચમચમ ને વિદ્યા આવે રૂમઝૂમ
સોના કરતાં ઘડામણ મોંઘું
સોનાં કરતા ઘડામણ મોંઘુ
સોનાંની થાળીને લોઢાની મેખ
સોનાની જાળ પાણીમાં ન નખાય
સોનાની જાળને પાણીમાં ન ફેંકાય
સોનાની થાળીમાં લોઢાનો મેખ
સોનાનો સૂરજ ઉગવો
સોનામાં સુગંધ મળે
સોનીના સો ઘા તો લુહારનો એક ઘા
સોનીના સો ને લુહાર નો એક
સોનું સડે નહિ ને વાણિયો વટલાય નહિ
સોબત કરતા શ્વાનની બે બાજુ નુ દુઃખ,
સોય માંથી સોંસરવો નિકળે
સોળે સાન, વીસે વાન
સૌ ચૂહે મારકે બિલ્લી ચલી હજકો
સૌને મન સૌના સોનાના
સ્ત્રી ચરિત્રને કોણ પામી શકે ?
સ્ત્રી રહે તો આપથી અને જાય તો સગા બાપથી
હઁગીને આહડવા બેસવુઁ
હરામના હાડકાં
હરામનુ ના પચે
હલકાથી ભારે હોય
હલકું લોહી હવાલદારનું
હવનમાં હાડકાં હોમવા
હવેલી લેતા ગુજરાત ખોઈ
હસવામાંથી ખસવું થવું
હસવું અને લોટ ફાકવો બન્ને સાથે ન થાય
હસે તેનું ઘર વસે
હળદરના ગાંઠીયે ગાંધી ન થવાય
હળાહળ કળજુગ
હા જી હા કરવું
હાકલા-પડકારા કરવા
હાજાં ગગડી જવા
હાડકાં ખોખરાં કરવા/રંગી નાખવાં
હાડહાડ થવું
હાથ અજમાવવો/સાફ કરવો
હાથ ઊંચા કરી દેવા
હાથ દેખાડવો
હાથ ધોઈ નાખવા
હાથ ભીડમાં હોવો
હાથતાળી આપવી
હાથના કર્યા હૈયે વાગ્યા
હાથનો ચોખ્ખો
હાથમાં આવ્યું તે હથિયાર
હાથી જીવતો લાખનો , મરે તો સવા લાખનો
હાથીઘોડાનો ફરક
હાથીના દાંત દેખાડવાના જુદા અને ચાવવાના જુદા
હાથીના પેટમાં હરડેકોઇ મહત્વ ન હોવું
હાથીની અંબાડીએ ચડી છાણાં ન વિણાય
હાથીની પાછળ કૂતરા ભસે
હાર્યો જુગારી બમણું રમે
હાલ હાલ હલ્લુની માશી હાલતો થા
હિંમતે મર્દા તો મદદે ખુદા
હિરો ગોગે જઈને આવ્યો અને ડેલીએ હાથ દઈને આવ્યો
હું પહોળી ને શેરી સાંકડી
હું મરું પણ તને રાંડ કરું
હું રાણી, તું રાણી તો કોણ ભરે પાણી ?
હુતો ને હુતી બે જણ
હૈયા ઉકલત
હૈયું બાળવું તેના કરતા હાથ બાળવા સારા
હૈયે છે પણ હોઠે નથી
હૈયે રામ વસવા
હોઠ સાજા તો ઉત્તર ઝાઝા
હોય ત્યારે ઇદ, ન હોય ત્યારે રોજા
હોળીનું નાળિયેર