Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

हिन्दू समाज का चित्रण

एक राजा ने एक चलती सड़क कटवा कर बीच में एक पुल बनवा दिया। पुल के नीचे से न कोई नाला, न काेई नहर, न काेई नदी, लेकिन राजा का आदेश था, सो पुल बन गया। राजा ने पुल के पास एक शिकायत – पेटिका भी लगवा दी कि यदि किसी को कोई शिकायत हो तो लिख कर डाल दे।

लोगों में असंतोष था। किन्तु किसी ने कोई विरोध नहीं किया। राजा को प्रजा की मानसिकता जाननी थी, सो उसने जान लिया।

अब उसने उस पुल पर से हो कर जाने वालों पर कर लगा दिया। पैदल, घुड़सवार, बैलगाड़ी वाले, रथ वाले, सबको निर्धारित कर देना होता था। लोग देते थे। असंतुष्ट थे, किन्तु देते थे। कोई विरोध नहीं हुआ। लोगों ने सोचा – चलने दो जैसा चल रहा है।

राजा एक कदम और आगे बढ़ा और उसने पुल पर दो अतिरिक्त कर्मचारी इसलिए नियुक्त कर दिये कि कर देने वाले प्रत्येक व्यक्ति को वह जितने रुपये कर देता है उतने जूते भी मारे।

लोग कर देते रहे, जूते खाते रहे, किन्तु विरोध फिर भी नहीं हुआ। चल रहा था, जैसे चल रहा था।

चार – पांच वर्ष व्यतीत हो गये। एक दिन शिकायत-पेटिका में एक बन्द लिफाफा मिला। कर्मचारियों ने लिफाफा राजा के पास पहुँचा दिया। राजा को बहुत आश्चर्य हुआ। पाँच वर्ष बाद इस विरोध का कारण और यह साहस किसने किया❓

उसने लिफाफा खोला। लिफाफे में एक प्रार्थना -पत्र था – महाराज के चरण-कमलों में सादर प्रणाम सहित यह निवेदन करना है कि कृपया पुल पर जूते मारने वाले कर्मचारियों की संख्या में यथोचित वृद्धि करने की कृपा करे। क्योंकि मात्र दो कर्मचारियों द्वारा जूते मारने की प्रक्रिया में इतना विलम्ब होता है कि हमारे आवश्यक कार्यों में अनावश्यक व्यवधान उत्पन्न हो जाता है।

2004 से 2014 तक यही स्थिति थी पर मजाल किसी कट्टर हिन्दू, विराट हिन्दू या सूरमा भोपाली ने चूँ भी किया हो

यही स्थिति हम हिन्दुओं की सत्तर साल से अन्याय काे चुपचाप सहने वालाें की है। आज परस्थिति बदल रही है। हिन्दू जाग रहा है तो इस राजा को हटा दो कियुकी हमको जूते खाने की आदत है

कृपया चिन्तन अवश्य करे।😢😢😢😢🙏🚩

सोर्स फेसबुक

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

આત્મા નો સાક્ષાતકાર કરાવનાર દરિદ્રનારાયણ ની ઈમાનદારી ને વંદન
*આજે… સાંજે… શાંતિ થી હું TV જોતો હતો…. ત્યાં… અમારા ઈસ્ત્રી વાળા ભાઈ આવ્યા…*
*દરેક વખતની જેમ ગણી ને કપડાં લીધા… અને ગણી ને કપડાં આપ્યા….. તેની નોટમા લખી દીધું….*
*મે તેની સામે જોઇ ને કીધું ભાઈ મહિનો પૂરો થઈ ગયો… હિસાબ નથી લેવાનો…?*

*ભાઈ એ પેન કાઢી ટોટલ મારી બોલ્યા… સાહેબ… પાંચશો પચાશ રૂપિયા થયા છે….*
*મેં પાકીટમાંથી રૂપિયા પાંચશો પચાશ કાઢીને આપ્યા…..*

*ભાઈ બોલ્યા…. સાહેબ નોટ પહેલા વાંચી લો….*
*મેં કીધું… ભાઈ મેં કદી તારો હિસાબ જોયો નથી… અને જોવાનો નથી…. આપ કેટલા વર્ષો થી અહીં આવો છો….*

*ભાઈ બોલ્યા પંદર વર્ષ તો ખરા….*
*તો પણ સાહેબ..*
*આપ બુક જોઈ લો… પાંચશો પચાશ રૂપિયા કાપતા પણ તમારા રૂપિયા ચારશો પચાશ જમા બોલે છે….*
*મેં તેની નોટ હાથમાં લીધી…*
*એણે રૂપિયા1000 જમા લીધા હતા….*
*મેં કીધું.. ભાઈ મેં તો તમને કોઈ રૂપિયા1000 નથી આપ્યા…*

*ભાઈ બોલ્યા… સાહેબ…*
*હું કપડાંને જયારે ઇસ્ત્રી કરું છું.. ત્યારે.. ખીસ્સા ચેક અચૂક કરું છું… તમારા પેન્ટના ખીસ્સામાંથી હજાર રૂપિયાની નોટ નીકળી હતી.. આમ તો.. હું બીજા દિવસે તમને આપી દેવા નો હતો… પણ એજ દિવસે આકસ્મિક ખર્ચ અને ઇલેક્ટ્રિક બિલ સાથે આવતા… મારુ મન લાલચુ બની ગયું સાહેબ…. મેં તમને કહેવાનું માંડી વાળ્યું હતું…..*

*થોડા દિવસ થી… આ હજાર રૂપિયા નોટ મને સુવા દેતી નથી… રોજ વિચાર આવે… મેં કંઈક ખોટુ કર્યું છે…. સવારે અગરબત્તી કરી ભગવાન ને પગે લાગુ તો હજાર રૂપિયા દેખાય….*
*સાહેબ… ખબર નહીં… પણ હું મારી જાત ને કોઈ મોટો ગુનેગાર સમજવા લાગ્યો…. આજ સવારે ગુરુવાણી સાંભળતો હતો…*

*”મન લોભી… મન લાલચુ….. મન ચંચળ ચિતચોર*
*મનનું કહ્યું ના કર્યે મન છે .. હડાયું ઢોર…”*

*અને.. આજે સવારે જ મેં નક્કી કરી નાખ્યું હતું.. કે આ હજાર રૂપિયાની નોટ જેની છે.. તેને પાછી આપી દેવી….. આ માનસિક તણાવ હવે લાંબો નહીં ખેંચાય….*

*સાહેબ… રોજ બે ત્રણ કલાક વધારે કામ કરી લઈશ… તો હજાર રૂપિયા તો રમતા ઉતારી લઈશ…*
*પણ રોજ અગરબત્તી કરતી વખતે ભગવાન સામે નીચે માથે ઉભા રહેવું નથી ગમતું….*

*સાહેબ…. માફ કરજો… આપને મોડુ જણાવ્યુ … તકલીફમાં હોવાથી.. બાકી ના રૂપિયા આવતા મહિને વાળી દઈશ…*

*મારી પાસે બોલવા કોઈ શબ્દ બચ્યા ન હતા….. ઈમાનદારી, દેશ પ્રેમ, સતસંગ, વફાદારી, પ્રાર્થના, કર્મો…. ની વાતો કરતા ધતીગ, અને ઢોંગી.. માણસો… બાવા સાધુ સંતો… આ ભાઈ પાસે વામણા સાબિત થયા…*

*મોકો મળે ને લૂંટી લેવાની ભાવનાવાળાઓના ટોળા વચ્ચે આ “મુઠીરી ઉંચેરો માનવ” જોઈ.. મારા.. આંખમા પાણી આવી ગયા…. સાથે ગર્વ થયો… કે મારા દેશમાં હજુ…. આવી ઈમાનદાર વ્યક્તિઓ પડી હશે…*

*બેસ ભાઈ…. આજે ચા.. નાસ્તા વગર ના જવાય….*
*મેં… કીધું ભાઈ…. તમે અગરબત્તી કરતા જે અનુભવ કરતા હતા…. તેને… શું કહેવાય..?*

*તે ભાઇ બોલ્યા… પ્રભુનો સાક્ષાત્કાર…*

*મેં કીધું….. નહીં ભાઈ… એ પ્રભુનો સાક્ષાત્કાર… નહીં આત્માનો સાક્ષાત્કાર.. કહેવાય.. જેને આત્માનો સાક્ષાત્કાર… થાય છે….. તે જ પ્રભુના સાક્ષાત્કાર… ને લાયક બને છે… જે આત્માનો આવાજ સાંભળે છે… તે જ પરમાત્માનો આવજ સાંભળી શકે છે..*

*આ રૂપિયામાં… ના તો તમે રૂપિયા વાળા બની જાત.. કે ના તો હું ગરીબ બની જાત…*

*આ રૂપિયા 1000 તમે ભૂલી જાવ કે મારા ખીસ્સામાંથી નીકળ્યા હતા…*
*મેં તેની નોટમાં લિટી મારી.. રૂપિયા 550 તેના હાથ મા મુક્યા… લે ભાઈ..*
*ખોવાયેલ વ્યક્તી કે.. ખોવાએલ વસ્તુ મળે તો તેની કિંમત આંકવી નહીં…. તે અમૂલ્ય હોય છે..*

*તેને રૂપિયા પાછા દેવા ઘણી કોશિશ કરી…. કહ્યું ભાઈ તમારી અગરબત્તીની તાકાત સામે આ રૂપિયાની કોઈ કિંમત નથી…*

*તેને… જતા જતા મેં ખભે હાથ મૂકી કીધું…*
*ભાઇ ખુશનસીબ વો નહીં… જિનકા નસીબ અચ્છા હૈ…. બલ્કી ખુશ નસીબ વૉ હે જો અપને નસીબ સે ખુશ હૈ…*

*એ મુઠેરી ઉચ્ચેરા માનવને જતા જોઈ… મેં મારી પત્નીને કીધું…*

*લોકોના પેટ ભરાઈ ગયેલ હોય છે તો પણ ગરીબની થાળીમાંથી ઝૂંટવી લેતા શરમાતા નથી…*
*ત્યારે આ સાયકલ ઉપર ફરતા એક સામાન્ય માણસની ઈમાનદારીને સલામ કરવાની ઈચ્છા થાય…*

🙏🙏🙏અશોકભાઈ હિંડોચા