Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

આસ્થા


રાત્રીના બે વાગ્યા હતા..એક શ્રીમંત માણસને નીંદર નહોતી આવતી.. પડખા ફરી.. ફરીને થાક્યો.. ચા પીધી … અગાશીમા ચક્કર મારી.. પણ ક્યાંય ચેન ન પડે…
આખરે થાકીને એ માણસ નીચે આવ્યો, પાર્કીંગમાંથી કાર બહાર કાઢી અને શહેરની સડકો પર ફરવા નીકળી ગયો..
ફરતા ફરતા એને એક મંદિર દેખાયું મનમા થયું, ચાલ થોડીવાર આ મંદિર મા જાવ..ભગવાન પાસે બેસું.. પ્રાર્થના કરુ.. મને થોડી શાંતિ મળે.. એ માણસ મંદિરમાં ગયો..
જોયું તો ત્યાં એક બીજો માણસ પણ ત્યાં સામે બેઠો હતો, ઊદાસ ચહેરો.. આંખો મા કરુણતા.. એને જોઈ ને આ માણસ ને દયા આવી.. પૂછ્યું “કેમ ભાઈ આટલી મોડી રાત્રે..?”
પેલા એ વાત કરી..
“મારી પત્ની હોસ્પિટલમાં છે. સવારે જો ઑપરેશન નહીં થાય તો એ મરી જશે.. અને મારી પાસે ઓપરેશન ના પૈસા નથી”
આ શ્રીમંત માણસે ખીસ્સામાથી રુપીયા કાઢયા એ ગરીબ માણસને આપ્યા.. અને પેલાના ચહેરા પર ચમક આવી..
પછી આ શ્રીમંત માણસે એને પોતાનું કાર્ડ આપ્યું અને કહ્યું… “હજું પણ ગમે ત્યારે જરૂર હોય તો આમા મારો નંબર છે, મને ફોન કરજો.. એડ્રેસ પણ છે.. રુબરુ આવી ને મળજો.. સંકોચ ન રાખશો.”
પેલા ગરીબ માણસે કાર્ડ પાછુ આપ્યું.. અને કહ્યું “મારી પાસે એડ્રેસ છે.. આ એડ્રેસની જરૂર નથી ભાઈ”
અચંબો પામીને શ્રીમંત માણસે કહ્યું..
“કોનું એડ્રેસ છે..?”
પેલો ગરીબ માણસ મરક મરક હસતા બોલ્યો…
“જેણે રાતના સાડાત્રણે તમને અહીં મોકલ્યા એમનું”..

સાહેબ,, આને કહેવાય વિશ્વાસ , આને કહેવાય આસ્થા..

Author:

Buy, sell, exchange old books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s