Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

પતિ જે ટ્રેનમાં ઓફિસે જતો તે ટ્રેનના એક્સિડન્ટના આવ્યા સમાચાર, પત્ની તરત જ કાનુડા પાસે દોડી, પછી જે થયું તે

“ઈશ્વરમાં શ્રદ્ધા”

સવારથી જ ભારે બેચેની હતી. ખબર નહિ શું વાત હતી. સૌમ્યાને તૈયાર કરીને સ્કૂલે મોકલી અને હું નહાવા ગઈ. તૈયાર થઇને પૂજાની તૈયારી કરીને પૂજા કરવા જતી હતી કે પતિ દેવે આવીને કહ્યું, યાર, જલ્દી નાસ્તો બનાવી દે. આજે બોસે વહેલો બોલાવ્યો છે. હું લંચ ત્યાં જ કરીશ.
મેં પૂછ્યું, આટલી જલ્દી? હા યાર, અગત્યની મીટીંગ છે એમ કહીને તે નહાવા ગયા. ખબર નહિ કેમ બેચેની વધી રહી હતી. ખૂબ કાળજી સાથે નાસ્તો બનાવ્યો. નાસ્તો કરીને તે ઓફિસ જવા નીકળી ગયા. ઝડપથી બધું મૂકી, હાથ-પગ ધોઈને પૂજા સ્થળ તરફ દોડી.
મારો કાનો, મારો શ્રેષ્ઠ મિત્ર છે. હું મારા મનની દરેક વાત તેમને કહું છું. પછી ડર નથી લાગતો. જાણે કે તેણે બધું સંભાળી લીધું હોય.
મેં મૂર્તિ સામે બેસી કહ્યું, પ્રભુ મને ડર લાગે છે. તમે જ કહો શું વાત છે? આવો ડર ક્યારેય અનુભવો નથી. જોકે તમે છો તો ચિંતા શાની? પ્રભુ સૌનું ભલું કરજો. અમારા બધા પર દયા કરજો.
પૂજા કર્યા પછી હું ઘરના કામકાજ પતાવવામાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ, જાણે કે બધું સારું થઇ ગયું હોય. હું ખૂબ જ હળવાશ અનુભવી રહી હતી. થોડી જ વારમાં ડોરબેલ વાગી. મેં જોયું તો પડોશના આંટી અંકલ ખૂબ જ પરેશાન થઈને સાથે ઉભા હતા.
મેં તેમને કહ્યું, આવો, અંદર આવો. તેમણે કહ્યું, આજે રવિ (એટલે કે મારો પતિ) મળ્યો હતો. કહી રહ્યો હતો કે જરૂરી કામ છે. સવારે સાડા આઠ વાગ્યે ટ્રેન પકડવાની હતી.
હા કાકા, પણ શું વાત છે? મેં ગભરાઈને પૂછ્યું. કાકી અચાનક રડવા લાગ્યા અને કહ્યું કે તે લોકલ ટ્રેનનું એક્સિડન્ટ થયું છે. મારી આંખ સામે અંધારું છવાઈ ગયું. મારી શું હાલત હતી, હું શબ્દોમાં વર્ણવી શકતી નથી.
સીધી કાન્હા પાસે દોડી ગઈ. જ્યારે મેં તેમને જોયા, ત્યારે મને લાગ્યું કે આવું થઈ શકે નહીં. બસ ત્યાં બેસીને કાન્હા કાન્હા કરવા લાગી. એટલામાં જ મારો મોબાઈલ વાગ્યો જે કાકીએ ઉપાડ્યો. તેમણે આનંદથી બૂમ પાડી, દીકરા રવિનો ફોન છે. તે ઠીક છે.
મેં આંખો ખોલી અને કાન્હાને જોયા. તેમને જોઈને એવું લાગ્યું કે જાણે કે તે હસી રહ્યા હોય. હું પણ હસી. જ્યારે મારા પતિનો અવાજ મારા કાનમાં પડ્યો ત્યારે એવું લાગતું હતું કે જાણે તે હમણાં જ પ્રેમ થઇ ગયો છે. તમે વહેલા આવો – હું એટલું જ કહી શકી.
જ્યારે તે ઘરે આવ્યા ત્યારે હું તેમને ભેટી પડી. થોડી વાર પછી કાકાએ તેમને પૂછ્યું, શું થયું દીકરા, તું ટ્રેનમાં ગયો ન હતો?
ના કાકા, ગલીના નાકા પર એક ખૂબ જ સુંદર છોકરો મળ્યો. મારી સાથે ચાલી રહ્યો હતો. મેં પૂછ્યું તું ક્યાં રહે છે? તને પહેલાં ક્યારેય જોયો નથી?
તે કહેવા લાગ્યો, હું અહીં જ રહું છું. તમે ક્યાં રહો છો? મેં કહ્યું કે હું શિવમ બિલ્ડિંગમાં રહું છું. ઓફિસ વિષે પણ જણાવ્યું. પછી તેણે કહ્યું કે હું પણ તમારી ઓફિસ પાસે જ જઈ રહ્યો છે. પરંતુ ટેક્સીમાં. અને કહેવા લાગ્યો, તમે પણ મારી સાથે આવો.
મેં કહ્યું, ના, આભાર. હું ટ્રેનમાં જાઉં છું. પછી તે જીદ કરવા લાગ્યો. કહેવા લાગ્યો કે તમે આવશો તો મને ગમશે. અને આમ પણ ટેક્સી એ તરફ જ જઈ રહી છે ને. મેં વિચાર્યું કે, ઠીક છે, ચાલો આજે ટેક્સીમાં જઈએ. ઓછામાં ઓછું હું ટ્રેનની ધક્કા-મુક્કીથી તો બચીશ. અને અમે ટેક્સીમાં બેઠા.
પછી મને જોઈને મારા પતિએ કહ્યું, યામિની, ખબર નહિ તે છોકરામાં એવો શું જાદુ હતો કે હું તેની તરફ ખેંચાવા લાગ્યો. તે ખૂબ જ સુંદર હતો. મને આજના જેવો અનુભવ પહેલા ક્યારેય નથી થયો.
હું કાન્હા તરફ દોડી. મારા શ્રેષ્ઠ મિત્રએ આજે મારા પતિની સાથે સાથે મારો જીવ પણ બચાવ્યો. તે હજી પણ હસી રહ્યા હતા.
ભક્તિમાં શક્તિ છે.
*અજ્ઞાત*

Author:

Buy, sell, exchange old books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s