Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

સોબત

કાગડો મારો પડોશી મિત્ર હતો .તે મને ઘણીવાર પૂછતો ,
‘ દોસ્ત , શું તને ખરેખર દૂર સુધી દેખાય છે ! ‘
હું હા કહેતો . તે મારી પરીક્ષા કરવાં કહેતો , ‘ પેલાં દૂરનાં ઝાડ પાછળ શું દેખાય છે ? ‘
હું દૂર ક્ષિતિજમાં નજર નોંધી કહેતો , ત્યાં ઝાડની ડાળીએ બેઠેલો પોપટ ફળ ખાય છે .’
તેનું મોં કટાણું થઈ જતું ,તે વળી પૂછતો , ‘ ત્યાંથી દૂર !’
‘ ત્યાંથી દૂર ફૂલો પર ભમરાઓ ગુંજારવ કરી રહ્યાં છે ! ‘
‘ ત્યાંથી દૂર ?’
‘ ત્યાંથી દૂર એક ચિતો હરણાંઓનું મારણ કરવાં દોડી રહ્યો છે ! ‘
તેની આંખોમાં ચમક આવી જતી !
‘ ચાલ દોસ્ત , એ બાજું જરાં ફરી આવીએ ! ‘ તે મને બળજબરીથી ત્યાં ધસડી જતો ને જંગલી પ્રાણીઓએ મારણ કરેલાં પશુઓનાં હાડમાંસ ચૂંથતો ! મને તેની આદત ગમતી નહિ પરંતુ તે મારો એકમાત્ર સાથીદાર હતો એટલે હું તેની ગુસ્તાખી ચલાવી લેતો ! તે પોતાનાં ખોરાકનાં સ્વાદનાં વખાણ કરી મને લલચાવતો ! પરંતુ હું અચળ રહેતો ! તે માંસની જાફત ઉડાવતો જયારે હું ફળ – ફૂલ ખાઈને જીવતો !
એક વાર જંગલમાં દુઃકાળ પડ્યો ! વૃક્ષો – પાંદડા સૂકાવા લાગ્યાં ! કાગડાને હવે ખોરાક શોધવાં મારી જરૂર ન હતી .પરંતુ અમારી દોસ્તી કાયમ હતી .
હું કાયમ તેની સાથે રહેતો . ભૂખને કારણે મારે ઉપવાસ થતાં હતાં, જયારે તેને રોજ ઉજાણી હતી . તે મને તેની સાથે જોડાવા આમંત્રણ આપતો …. ધીમેધીમે હું પણ તેના જેવો જ માંસભક્ષી થઈ ગયો !
પછી તો વરસાદ વરસ્યો , વસંત આવી પરંતુ હવે મારી આદત છૂટતી નથી . હવે મને પણ મારી તિક્ષ્ણ નજરમાં મરેલાં પશુઓ જ દેખાય છે .
આકર્ષક ફૂલો , મધુરાં ફળો કે ક્ષિતિજનાં બદલાતાં જતાં રંગોનું મેઘધનુષી દ્રશ્ય ! મેં બધુ જ ગુમાવ્યું છે કાગડાની સંગતને કારણે !
~ અંકુર બાપુ
Copy paste

Author:

Buy, sell, exchange old books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s