Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

એક યુવકે પત્નીની ચડામણીથી પોતાની મમ્મીને વૃદ્ધાશ્રમમાં દાખલ કરી. ત્રણ ચાર મહિના પછી એક રાત્રે અચાનક મમ્મીની આંખ ખુલી ગઈ.. પોતાના એકના એક દિકરાના સુખ માટે એણે જે કંઈ વેઠ્યું હતું તે બધું એને યાદ આવી ગયું. એની આંખમાંથી આંસુ ચાલ્યાં. હીબકે હીબકે તે રડવા લાગી. એને છાનું રાખનાર કોઈ હાજર હતું નહીં એટલે પોતાની મેળે જ અડધા કલાકમાં શાંત થઈ ગઈ. કમરામાં લાઈટ કરી, પોતાનું મોઢું ધોયું, પલંગ પર બેઠી અને અચાનક એની નજર સામેની ભીંત પર લટકી રહેલા કૅલેન્ડર પર પડી. એની આંખમાં ચમક આવી ગઈ. આજથી બરાબર 30 વર્ષ પહેલા આ જ તારીખે અને રાત્રીના આ જ સમયે મેં મારા લાલા ને જન્મ આપ્યો હતો. એ પોતાની લાગણી રોકી ન શકી કારણ કે આખરે એ મા હતી, લાગણીનો મહાસાગર હતી. પલંગ પર થી ઉભી થઈને એ કમરામાં એક બાજુ ગોઠવાયેલા ટેલિફોન પાસે ગઈ. ડાયલ ઘુમાવ્યું. સામે છેડે દીકરો આવ્યો.

‘કોણ ?’

‘બેટા ! હું તારી મમ્મી !’

‘પણ આટલી મોડી રાત્રે ફોન કરવાની તારે શી જરૂર હતી ?’

‘બેટા ! જરૂર તો કાંઈ ન હતી. પણ ૩૦ વર્ષ પહેલાં આ જ તારીખે આ જ સમયે તને મેં જન્મ આપ્યો હતો એ મને યાદ આવી ગઈ એટલે સુભાશિષ પાઠવવા તને ફોન કર્યો.’

‘ એ સુભાશિષ તો સવારનાય આપી શકતી હતી. અત્યારે રાત્રે ત્રણ વાગ્યે આવું નાટક કરવાની શી જરૂર હતી ?’

‘ બેટા ! મા ની લાગણી ને નાટક કરવાનું પાપ તું કરીશ નહીં. તારા પ્રત્યેના પ્રેમના હિસાબે જ અત્યારે ફોન કર્યો છે.’

‘પણ તને ખબર છે ? અત્યારે ફોન કરીને તેં મારી ઊંઘ બગાડી નાખી છે!’

‘ બેટા ! મારા અત્યારે ફોન કરવાથી તારી ઊંઘ બગડી છે એ વાત સાચી પણ ૩૦ વર્ષ પહેલા મેં તને જન્મ આપેલો ત્યારે મારી તો આખી રાત બગડેલી એ તને યાદ છે ખરું ? આટલું કહીને મમ્મી એ રડતાં રડતાં ફોન મૂકી દીધો.

[લખી રાખો આરસની તકતી પર માંથી]

નકુમ ચંદુ

Author:

Buy, sell, exchange books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s