Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

कर्मों का हिसाब देना ही पड़ता है प्रकृति को


🌲 *कर्मों का हिसाब देना ही पड़ता है प्रकृति को:* 🌲एक सेठ जी बहुत ही दयालु थे । धर्म-कर्म में यकीन करते थे। उनके पास जो भी व्यक्ति रुपये उधार मांगने आता, वे उसे मना नहीं करते थे।सेठ जी मुनीम को बुलाते और जो उधार मांगने वाला व्यक्ति होता उससे पूछते कि ~ *”भाई, तुम उधार कब लौटाओगे..??**इस जन्म में या फिर अगले जन्म में..??”*जो लोग ईमानदार होते वो कहते ~ “सेठ जी। हम तो इसी जन्म में आपका कर्ज़ चुकता कर देंगे।” और कुछ लोग जो ज्यादा चालक व बेईमान होते वे कहते ~ “सेठ जी। हम आपका कर्ज़ अगले जन्म में उतारेंगे” और अपनी चालाकी पर वे मन ही मन खुश होते कि ~ *”क्या मूर्ख सेठ है।”**अगले जन्म में उधार वापसी की उम्मीद लगाए बैठा है,,!”*ऐसे लोग मुनीम से पहले ही कह देते कि वो अपना कर्ज़ अगले जन्म में लौटाएंगे और मुनीम भी कभी किसी से कुछ पूछता नहीं था।जो जैसा कह देता.. मुनीम वैसा ही बही में लिख लेता।एक दिन एक चोर भी सेठ जी के पास उधार मांगने पहुँचा।उसे भी मालूम था कि सेठ अगले जन्म तक के लिए रकम उधार दे देता है।हालांकि उसका मकसद उधार लेने से अधिक सेठ की तिजोरी को देखना था।चोर ने सेठ से कुछ रुपये उधार मांगे, सेठ ने मुनीम को बुलाकर उधार देने को कहा।मुनीम ने चोर से पूछा – “भाई। इस जन्म में लौटाओगे या अगले जन्म में..??”चोर ने कहा ~ *”मुनीम जी ! मैं यह रकम अगले जन्म में लौटाऊँगा ।”*मुनीम ने तिजोरी खोलकर पैसे उसे दे दिए। चोर ने भी तिजोरी देख ली और तय कर लिया कि इस मूर्ख सेठ की तिजोरी आज रात में ही उड़ा दूँगा।*वो रात में ही सेठ के घर पहुँच गया और वहीं भैंसों के तबेले में छिपकर सेठ के सोने का इन्तजार करने लगा।*अचानक चोर ने सुना कि भैंसे आपस में बातें कर रही हैं और वह चोर भैंसों की भाषा ठीक से समझ पा रहा है।एक भैंस ने दूसरी से पूछा ~ “तुम तो आज ही आई हो न, बहन।”उस भैंस ने जवाब दिया ~ “हाँ, आज ही सेठ के तबेले में आई हूँ, सेठ जी का पिछले जन्म का कर्ज़ उतारना है और तुम कब से यहाँ हो..??”उस भैंस ने पलटकर पूछा तो पहले वाली भैंस ने बताया – “मुझे तो तीन साल हो गए हैं.. बहन ! मैंने सेठ जी से कर्ज़ लिया था यह कहकर कि अगले जन्म में लौटाऊँगी।सेठ से उधार लेने के बाद जब मेरी मृत्यु हो गई तो मैं भैंस बन गई और सेठ के तबेले में चली आयी और अब दूध देकर उसका कर्ज़ उतार रही हूँ।जब तक कर्ज़ की रकम पूरी नहीं हो जाती, तब तक यहीं रहना होगा ।”*चोर ने जब उन भैंसों की बातें सुनी तो होश उड़ गए और वहाँ बंधी भैंसों की ओर देखने लगा।*वो समझ गया कि उधार चुकाना ही पड़ता है, *चाहे इस जन्म में या फिर अगले जन्म में.. उसे चुकाना ही होगा ।*वह उल्टे पाँव सेठ के घर की ओर भागा और जो कर्ज़ उसने लिया था.. उसे फटाफट मुनीम को लौटाकर रजिस्टर से अपना नाम कटवा लिया।हम सब इस दुनिया में इसलिए आते हैं।*क्योंकि, हमें किसी से लेना होता है तो किसी का देना होता है।*इस तरह से प्रत्येक को कुछ न कुछ लेने देने के हिसाब चुकाने होते हैं।इस कर्ज़ का हिसाब चुकता करने के लिए इस दुनिया में कोई बेटा बनकर आता है ~ तो कोई बेटी बनकर आती है, कोई पिता बनकर आता है, तो कोई माँ बनकर आती है, कोई पति बनकर आता है, तो कोई पत्नी बनकर आती है, कोई प्रेमी बनकर आता है, तो कोई प्रेमिका बनकर आती है, कोई मित्र बनकर आता है, तो कोई शत्रु बनकर आता है, कोई पडौसी बनकर आता है.. तो कोई रिश्तेदार बनकर आता है।चाहे दुःख हो या सुख हिसाब तो सबको देना ही पड़ता हैं और *ये ही प्रकृति का नियम है..!!*

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

શ્રધ્ધા_ની_કસોટી


શ્રધ્ધા_ની_કસોટી એક સંત વૃદ્ધાશ્રમ ચલાવી રહ્યા હતા. લગભગ ૬૦ વૃદ્ધોને સાચવે સ્વજનથી વિશેષ ધ્યાન રાખે. પૈસાની સતત ખેંચ છતાંય વૃદ્ધોને આશ્રમની આર્થીક પરિસ્થિતી ખબર પડવા ન દે, કોઈ પણ બાબતની ઉણપ વર્તાવા ન દે. એક બપોરે મુનિમે આવીને કહ્યું ‘ આપણી સ્થિતી ભયંકર ખરાબ છે આજે સાંજે ભોજનની વ્યવસ્થા થાય તેમ નથી. બધાએ ભૂખ્યા રહેવું પડશે.’ સંતને જાણીને દુઃખ થયું. હજાર હાથવાળો કેવી કસોટી કરે છે ? સંસાર છોડી ભેખ ધર્યો. સમાજના સ્વજનોએ ત્યજેલા વૃદ્ધોની સેવાનો સંકલ્પ લીધો. રડતાના આંખના આંસુ લુછ્યા. છતાંય આજે આ પરિસ્થિતિ.. સંતને ઈશ્વર પર અતૂટ શ્રદ્ધા. ઉપરવાળો સવારે ભૂખ્યા ઉઠાડે પણ ભૂખ્યા સુવાડે નહીં. આશ્રમના મેદાનમાં હરતા ફરતા આનંદિત વૃદ્ધોને તો આ વાતનો અણસાર સુધ્ધાં પણ હતો નહીં. “બાજી હરિને હાથ”… તેમણે સાંજ પડ્યે ટેબલ પર થાળીઓ ગોઠવવાનું કહી દીધું. સાથે કહ્યું ‘ આજે એક થાળી વધારે રાખજો.’મુનિમને મનમાં વિચાર થયો એક માણસ જમે તેટલું પણ અનાજ નથી અને એક થાળી વધારે?? !!!સંતને ઈશ્વર પર અપાર શ્રદ્ધા મારો વાલો ભૂખ્યા નહીં રાખે. જમવાનો સમય પસાર થતો હતો. ઈશ્વર પરની શ્રદ્ધાની કસોટી હતી.એવામાં ફોનની ઘંટડી રણકી. ‘ સંત વૃદ્ધાશ્રમ ? હું મનહર શેઠનો સચિવ બોલું છું એક વિનંતી કરવાની આજે શેઠે જન્મ દિવસ ઉજવણીનો કાર્યક્રમ ગોઠવેલ પણ તેઓશ્રીની તબિયત અચાનક બગડતાં કાર્યક્રમ રદ કરવો પડેલ છે. લગભગ ૬૫ માણસની રસોઈ તૈયાર છે. તમે કહો તો આપના આશ્રમે મોકલી દઈએ, સાથે શેઠ જન્મ દિવસની શુભેચ્છા પ્રસંગે આશ્રમને રુપિયા ૨૫૦૦૦નુ અનુદાન પણ આપવા ઇચ્છુક છે.’ સંતે મનોમન શામળિયા સમા શેઠ મનહરલાલનો આભાર વ્યક્ત કરતાં ખુશી ખુશી હા પાડી અને બધાને જમવા બેસી જવા કહ્યું. થોડી વારમાં રસોઈ આવી ગઈ. કદીએ ન ચાખેલ અવનવી વાનગીઓ ખાતાં વૃદ્ધો પણ ખૂબ ખુશ હતાં. મુનિમને રુપિયા ૨૫૦૦૦નો આશ્રમના નામનો ચેક મળી ગયો હતો. બધાના જમી રહ્યે મુનિમ સંત પાસે આવીને બોલ્યા ‘ વંદન છે તમારી ઈશ્વર પ્રતિની શ્રદ્ધાને મને તો હતું આજે ભૂખ્યા જ સૂવું પડશે પણ રસોઈ આવી ગઈ.. પરંતુ આપે આજે એક થાળી વધુ કેમ રખાવી હતી ? ‘ સંતે સુંદર જવાબ આપ્યો ‘ એ વધારાની થાળી મારા વાલા મોરલીવાળા શામળિયાની, મેં આજે એને કહી દીધેલ કે જો આજે અમે ભૂખ્યા રહ્યા તો ભલે તું જગતનો નાથ હોય શામળિયા અમારી સાથે તારે પણ આજે ભૂખ્યા રહેવું પડશે અને મારા વાલે ભાવતા ભોજન મોકલી દીધા.’ઈશ્વરમાં શ્રદ્ધા રાખો એ બધાનું સારું કરશે…!!!!!*🔆સત્ય ઘટના🔆*

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

અરે દોસ્ત, કાલે સાંજે સંગીતાભાભીને


અરે દોસ્ત, કાલે સાંજે સંગીતાભાભીને જવેલરીની દુકાન ની અંદર જતા મેં જોયા….આવી વિકટ પરિસ્થિતિ માં પણ તું સોનુ ખરીદે છે….?અરે દોસ્ત, તારી જોવામાં કંઇક ભૂલ થતી હશે….ના દોસ્ત…99% સંગિતા ભાભી જ હતા…મેં ત્યારે વાત ને ઉડાવી દીધી..પણ વાત ની ગંભીરતા સમજી તેના મૂળ સુધી જવાનો મેં ઘરે પહોંચી પ્રયત્ન કર્યો….સંગિતા… રોજ ના નિયમ મુજબ હું ઓફિસે થી આવ્યો એટલે પાણી આપ્યું.. આજે રોજ કરતા તે પણ થોડી ઓફિસે થી વહેલી હતી…મારો પુત્ર શ્યામ તેની પ્રવૃત્તિ માં હતો….સંગિતા પણ રૂટિન વાતો કરી કિચન માં રાત્રિ ના જમવા ની તૈયારી કરવા લાગીડાઇનિંગ ટેબલ ઉપર જમવા બેઠા ત્યારે પણ હું બહાર થી હસવા નો વ્યર્થ પ્રયતન કરતો હતો…હું રાહ જોઈ રહ્યો હતો સંગિતા મને મારા મિત્ર એ કરેલ વાત ના સંદર્ભમાં કોઈ વાત કરે છે કે નહીં..પણ સંગિતા પણ મારાથી વધારે હોશિયાર હતી..તે પણ બહાર થી ખોટું હાસ્ય બતાવી મને અને શ્યામ ને ખુશ કરવા પ્રયતન કરી રહી હતી….મેં તેને ખબર ન પડે તેમ તેના હાથ ગળા અને કાન અને તેની હાથની આંગળી તરફ નજર કરી. આશ્રય ગળા માં ફક્ત મંગળ સૂત્ર.હાથ ની સોનાની બંગડી અને કાન ની બુટી અને આંગળી ની વીંટી ગાયબ….એ જગ્યાએ મોતીની કડી અને હાથ માં કાચ ની બંગડી પહેરેલ જોઈ…હું વાત ના મૂળ સુધી પહોંચી ગયો. પણ મેં અત્યારે જમવા ના ટેબલ ઉપર શ્યામ દેખતા આ બાબતે ચર્ચા કરવી યોગ્ય ન સમજી…અમુક કુટુંબીક કે વ્યક્તિગત ચર્ચા બાળકો સામે ન કરીયે તેમાં બન્ને નું હીત સચવાયેલ છે…કારણ કે બાળકો વિચારશીલ હોય છે..અને ભોળપણ માં કોઈ વખત જાહેરમાં પણ આવી બધી વાતો તેઓ બોલી .દેતા હોય છે ત્યારે નીચું જોવાનું અથવા કૌંટુંબીક વિખવાદ નું કારણ બને છે , ઘણી વખત તો બાળકો ના વાણી વર્તન વ્યવહાર ઘરે આવનાર વ્યક્તિ સાથે આ કારણ થી બગડી જાય છેએટલે મેં થોડો સંયમ જાળવી બેડરૂમ માં શ્યામ ઊંઘી ગયો ત્યારે મેં સંગીતા ને પૂછ્યું..સંગીતા એક સવાલ કરું છુંતારા ઉપર શંકા કરવી એટલે ભગવાન ઉપર શંકા કરવી બરાબર છે..પણ શંકા નું સમાધાન ન થાય ત્યાં સુધી ઈશ્વર ઉપર પણ આપણી શ્રદ્ધા ડગી જાય છે..તારી હાથ ની બંગડી ,કાન ની બુટ્ટી અને આંગળી ની વીંટી ક્યાં છે ?એતો મેં લોકર માં.મૂકી દીધી..સંગિતા બોલીમેં તેનો હાથ પકડી કીધું…સંગિતા.. આ શ્યામ ના માથે હાથ મૂકી જે હોય તે સત્ય કહે…સંગિતા એ હાથ છોડાવી કીધું….સંદીપ….સત્ય તારે જાણવું જ છે તો સંભાળ…મેં મારા ઘરેણાં એક વર્ષ માટે ગીરવે મુક્યા છે….અમારી કંપની માં 50% પગાર કાપ આવ્યો છે. તું પણ કહેતો હતો. તારી કંપની માં પણ 50 % પગાર કાપ આવ્યો છે..આગળ નું નોકરી નું ભવિષ્ય ખબર નથી…આ બધી ઉપાધિ કેટલી લાંબી ચાલશે એ તું કે હું જાણતા નથીતું પણ જાણે છે બેન્ક ના હપ્તા ઘર માટે ની લૉન પેટે ત્રણ મહિના થી ચઢી ગયા છે..હવે સ્કૂલ ખુલશે એટલે શ્યામ ની ફી…30જૂને મેડિકલેમ નો હપ્તો આવે છે ..આ બધા વિચારો થી મારી રાત અને તબિયત બગડતી હોય તેવું મને લાગ્યું…બેન્ક માંથી પણ હપ્તા માટે વારમવાર મારા ઉપર ફોન આવવા લાગ્યા છે…આવી પરિસ્થતિ માં મને તને ડિસ્ટર્બ કરવો યોગ્ય ન લાગ્યું….આટલું બોલી સંગિતા લોખંડ ના કબાટ તરફ ગઈ કબાટ ખોલી મારા હાથ માં રૂપિયા 95000 મુક્યા…સંદીપ આમાંથી 10000 રૂપિયા પ્રમાણે ત્રણ મહિના ના બેન્ક ના હપ્તા…શ્યામની છ મહિનાની સ્કૂલ ફી તથા મેડિકલેમ નીકળી જશે..બીજા વધે એટલા આકસ્મિક ખર્ચ માટે રાખશું…હું સંગિતા ની સામે જૉઈ રહ્યો ..કંઈ બોલવા જેવું હતું જ નહીં..એક આદર્શ પત્ની તરીકે ની ફરજ તે ભજવી રહી હતી.એ મારી સામે જોઈ બોલી 1 વર્ષ માં બધું રેગ્યુલર થઈ જશે એટલે આપણે ઘરેણાં છોડાવી નાખીશું…સંગિતા આટલો મોટો નિર્ણય લેતા પહેલા તારે મને જાણ કરવી જોઈએ.સંદીપ તારા હાર્ટ નું ઓપરેશન ત્રણ વર્ષ પહેલાં કરાવેલ છે.આ બધું ટેન્શન હું તને આપવા માંગતી ન હતી….જાન હે તો જહાંન હે આટલું બોલી સંગિતા જાણે કંઈ બન્યું ન હોય તેમ મારા હાથ માં તાળી મારી હસવા લાગી.મેં સંગિતાનો હાથ પકડી કીધું સંગિતા સંસાર લગ્ન સબંધ ને સોના થી જોખે છે….વ્યવહાર કરતી વખતે સમાજ હમેશા પૂછે છે દીકરી…કેટલુ સોનુ લઈ આવી ?પણ કોઈ એવું પૂછતું નથી કેટલા સંસ્કાર લઈ ને આવી..ભગવાન એક તુલસી પાન ના વજન થી જોખાઇ ગયા તેમ હું તારા અમૂલ્ય પ્રેમ સામે નતમસ્તક બની ઝૂકી ગયો છું.તારો સંદીપ તને વચન આપે છે…મારા જીવન ના છેલ્લા શ્વાસ સુધી હું તારા આ પ્રયત્ન અને ઉપકાર ને ભૂલીશ નહીં…તેં સાબિત કરી બતાવ્યું..કે FB ઉપર બે ચાર રૂપકડા શબ્દો લખી પ્રેમ બતાવવાનો સમય નથી…લગ્ન એતો ત્યાગ , સમર્પણ, વિશ્વાસ અને એક બીજા ના આત્મસન્માન સાથે જોડાયેલ કડીઓ છે..ફક્ત ચાર ફેરા ફરવાથી લગ્ન નથી થતા…હું સંગિતા ને ભેટી પડ્યો…એક ચિંતા વગર ની સવાર ફરીથી ઊગી…ફરી અમે કામે લાગી ગયા….આવતી કાલે રવિવાર પણ હતો..અને અમારી લગ્ન ની તારીખ પણ હતી…..પણ આર્થિક સંકડામણ અને લોકડાઉન ને કારણે કોઈ ખાસ તૈયારી કરી ન હતીરવિવારે સવારે સંગિતા એ મને પપ્પી કરી કીધું ડીયર હેપી મેરેજ ડે…. મેં પણ તેના હાથ ઉપર કિસ કરતા કીધું. હેપી મેરેજ ડે ડાર્લિંગ…એક વાત કહું..સંગિતા..આ તારા કાન, હાથ અને આંગળી ઘરેણાં વગર સારા નથી લાગતા…ફરી થી એજ વાત… ભૂલી જા સંદીપ મુસીબત ના સમયે ઘરેણાં લોકર કે શરીર ની શોભા બની રહે તે કેટલું યોગ્ય છે ? આપણા ઘરે આવી બેન્ક ના લોકો ઊંચા અવાજે હપ્તા ની ઉઘરાણી કરે એ યોગ્ય તો નથી..અરે ગાંડી.. તારા ઘરેણાં તારા શરીર ની શોભા છે…હું એવા વચન પણ નથી આપતો જે પુરા કરવા માટે હું અસમર્થ હોઉં .હું તને ખોટા વચન આપી તારી નજર માં ઉતરવા પણ નથી માંગતો એક સ્ત્રી ને શોભે તેટલા પાર્વતી અલંકાર ની તો તું હક્કદાર છે એ પણ તું ઘર ખર્ચ માટે ગીરવે મૂકે એ મને માન્ય ન હતું…લે આ તારા ઘરેણાં…જે તેં ગીરવે મુક્યા હતા…મેં માથે હાથ ફેરવી.કીધું હેપી મેરેજ ડે… સંગિતા….લાવ તારી આંગળી હું તને વીંટી પહેરાવુંતમે આ ઘરેણાં…હા સંગિતા .જયારે જયારે મારુ ઇન્ક્રિમેન્ટ થયું હતું..ત્યારે ત્યારે એ રકમ નું મેં રીકરીંગ એકાઉન્ટ કરાવ્યું હતું….મુસીબત સમય ની સાંકળ સમજી મેં તને કીધું ન હતું…આજે આ સાંકળ ખેંચવા નો સમય આવી ગયો એવું સમજી મેં એ રકમ ઉપાડી તારા ઘરેણાં જવેલરી ને ત્યાંથી છોડાવી દીધા…..તમે તો મારા કરતાં છુપા રુસ્તમ નીકળ્યા…ના સંગિતા….આપણે જે કરીયે છીયે એ પરિવાર કે ઘર માટે કરીયે છીયે..અંગત કોઈ તારો કે મારો સ્વાર્થ નથી…મિત્રો મધ્યમવર્ગ ની જીંદગી “એક સાંધતા તેર તૂટે” જેવી છે…ઘર ના હપ્તા અને બાળકો ને ભણવવા અને આકસ્મિક ખર્ચ ના સરવાળા બાદબાકી કરતા કરતા ઘડપણ ક્યારે ઉંબરે આવી ઉભુ રહી જાય છે એ ખબર જ નથી પડતી…છતાં પણ જીવન સાથી જો સમજુ હોય તો…ઉજ્જડ ઉપવન માં પણ તે બગીચો બનાવી દે છે..🙏🏻जय स्वामि नारायण 🙏झिलमिल सितारों का आँगन होगारिमझिम बरसता सावन होगाऐसा सुंदर सपना अपना जीवन होगाझिलमिल सितारों का आँगन होगा … प्रेम की गली में एक छोटा सा घर बनाएंगे कलियाँ ना मिले ना सही काँटों से सजाएंगे बगियाँ से सुंदर वो बन होगा…..

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

વાંચવા જેવું અને સમજવા જેવી વાત…….મેં કીધું દોસ્ત…કેમ આજે ઢીલો છે


વાંચવા જેવું અને સમજવા જેવી વાત…….મેં કીધું દોસ્ત…કેમ આજે ઢીલો છે….કંઈ નહીં દોસ્ત…. *આવક કરતા જાવક* વધી રહી છે!આર્થિક મંદી ના બહાના હેઠળ *ત્રણ વર્ષ થી પગાર-વધારો* નથી થયો, બજારમાં *નવી નોકરી* જલ્દી મળતી ન હોવાથી તેનો *લાભ કંપનીઓ* ઉઠાવી રહી છે. *નોકરી/ધંધા ની અનિશ્ચિતતા* વચ્ચે સ્વભાવ *ચીડિયો* થઈ ગયો છે. *બનાવટી હાસ્ય* લઈને એક હરતી ફરતી લાશ સમાજ વચ્ચે ફરે છે. દૂર દૂર સુધીતો કોઈ *આશા ના કિરણ* દેખાતા નથી.ઘણી વખત આ *તકલીફો ને* કારણે વગર મફત નો *આપણો પરિવાર* ભોગ બને છે.!દોસ્ત આવા સમયે *સંયમથી વર્તવું. ઓછું બોલવું…*સાંભળ દોસ્તએક મહિના પહેલા ની વાત કરું તો..હું ડ્રોઈંગ રૂમમાં બેઠો હતો…અંદર ના રૂમ માં સ્વીટુ ભણતા ભણતા ઉભો થઇ તેની મમ્મી સાથે મસ્તી તોફાન કરતો હતો…મારા હાથ માં *ઇલેક્ટ્રિક બિલ* હતું…બિલ ની *રકમ* જોઈ હું મુંઝાયો હતો….તેની વ્યવસ્થા ,ઉઘડતી *સ્કૂલે ફી* ની ચિંતા, *ઘર ના હપ્તા*, *મેડિકલેમ….*, ધંધામાં હરીફાઈ ને કારણે *આવકની અનિશ્ચિતતા!*, નોકરીઓ ઉપર *લટકતી તલવાર..* જાણે મગજ ઉપર અચાનક *આતંકી હુમલો* થયો હોય તેમ *ખર્ચ નું લિસ્ટ* આતંક માચવવા લાગ્યું….હું મારી જાત ઉપર *સંયમ ગુમાવતો જતો હતો.*તેવા માં સ્વીટુ તેના રૂમ નો *પંખો અને લાઈટ* ચાલુ રાખી તે ક્યારનો મજાક મસ્તી તેની મમ્મી સાથે કરતો હતો…હું ઉભો થયો અને મેં *બુમ મારી* કે, જે જગ્યા એ બેઠા નથી ત્યાં પંખા લાઈટ કેમ ચાલુ રાખો છો…?સ્વીટુ ની સામે જોઈ હું બોલ્યો તારી આદત કેમ તું સુધારતો નથી ..આટલું બોલી તેના કાન ઉપર મારા થી એક થપ્પડ વાગી ગઈ…આ થપ્પડ એટલી જોર થી વાગી કે સ્વીટુ ના કાન માંથી લોહી નીકળવા લાગ્યું….સ્વીટુ એટલે સાત વર્ષ નું બાળક તે મારી સામે જોઈ આંખ માંથી આંસુ પાડવા લાગ્યો…..વાત નાની હતી છતાં પણ સ્વરૂપ તેનું ગંભીર બની ગયુંમારી પત્નિ પણ મને વઢવા લગી..તમે નાના બાળક ઉપર હાથ ઉપાડો છો એ આદત સારી નથી. *મારી ભૂલ મને સમજતા મિનિટ ની પણ રાહ જોયા વગર* સ્વીટુ નેતેડીને હું ઝડપ થી નીચે ઉતર્યો…પાછળ મારી પત્ની પણ બધા કામ બાજુ ઉપર મૂકી નીચે. ઉતરી…અમે એક્ટિવા ઉપર બેસી.ડોક્ટર પાસે ગયા. ફેમિલી ડોક્ટરે કાન માંથી લોહી બંધ ન થતું હોવાથી તાત્કાલિક સર્જનને મળવાનું કીધું. અમે સર્જન ના ત્યાં પહોચ્યા…..સર્જને કીધું….. સ્વીટુ સામે જોઈ કીધું..બેટા સ્કૂલ માં મારા મારી કરી ?સ્વીટુ તો *મારી સામે* જોઈ રહ્યો..*મેં ભીની આખે* મેં કરેલ ભૂલ વર્ણવી….ડોક્ટરે કીધું તમે ભણેલ થઈ આ હદ સુધી જાવ છો?તમને ખબર છે..કોઈ વખત આખી જિંદગી ખોડ રહી જાય?મેં કીધું સાહેબ *મારી ભૂલ* છે, સ્વીટુ ને સારું તો થઈ જશે ને ? ડોક્ટરે ચેક કરી કીધું. …હું મનોચિકિત્સક નથી પણ બાળક ની માનસિક હાલત ઉપરથી એટલું જરૂર કહીશ.. તેને *કાન કરતા દિલ ઉપર* વધારે *ઘા* વાગ્યો છે… બાળક તમારું છે…છતાં પણ કહું છું..આવા સ્વીટ બાળક ઉપર તમે હાથ કેવી રીતે ઉપાડી શક્યા.? મારી પત્ની તો રડી પડી.. *રડવા નું મારે બાકી હતું..* હું ડોક્ટર દેખતા સ્વીટુ ને *ભેટી રડ્યો…. બેટા 🙏માફ🙏 કરી દે…..* થોડો સ્વસ્થ થઈ મેં કીધું સાહેબ *કેટલી ફી* આપવા ની ?ડોક્ટર સ્માઈલ આપી બોલ્યા રહેવા દો .. *મારી ફી તમે નહીં ચૂકવી શકો?*મેં કીધું સાહેબ…હું *પ્રયત્ન કરીશ…* આપ બોલો…ડોક્ટર સાહેબ બોલ્યા, એક *વચન* આપો.. આજ પછી સંજોગો ગમેતેટલા *પ્રતિકૂળ* હોય પણ બાળક ઉપર હાથ નહીં ઉપાડો. *ગુસ્સો પણ ચાલાક છે એ નિર્બળ વ્યક્તી ઉપર જ વાર કરે છે….*કોણ કહે છે ડોક્ટર *લૂંટે* છે ?100 માંથી એક દાક્તર પણ *આવા ભગવાન* જેવા હોય છે..જે ફક્ત રૂપિયા માટે પ્રેક્ટિસ નથી કરતા…. *એક ધર્મગુરુ જ્ઞાન ન આપે એવું જ્ઞાન તેમણે એક વાક્યમાં કીધું.*.”ગુસ્સો પણ ચાલાક છે એ નિર્બળ વ્યક્તી ઉપર જ વાર કરે છે….”….વાત તો સાહેબ ની *સાચી* હતી*નિર્બળ, લાચાર, વૃદ્ધ, અશક્ત* ઉપર વાર કરી આપણે શું સાબિત કરવા માંગીએ છીએ?અત્યારે ચારે બાજુ દરેક *વ્યવસાય માં લોકો એ લૂંટફાટ અદારી છે* ત્યારે..આવો *પ્રેમાળ ઠપકો આપી અમને ભવિષ્ય માં આવી ભૂલ ન કરવાનું સમજાવનાર ડોક્ટર સામે હાથ જોડી* અમે ઉભા રહ્યા અને તેમનો આભાર માન્યોડોક્ટર સાહેબ બોલ્યા ..*તમારા સંપર્ક માં કોઈ સારી વ્યક્તિ આવે તો આભાર ભગવાન નો માનવો..* કારણ કે, *તેની પ્રેરણા વગર આ શક્ય નથી…* બાકી પંદર દિવસ પછી ફરી બતાવી જજો…સ્વીટુ સામે જોઈ ડોક્ટર સાહેબ બોલ્યા બેટા પપ્પા નું કહ્યુ હમેશા કરવાનું….બાકી હવે તારા પપ્પા તને મારે તો મને કહી દેજે…અમે બધા હસી પડ્યા…..*નફા ના ધ્યેય* સાથે વ્યવસાય કરવાનો દરેક નો અધિકાર છે… પણ *સમય અને સંજોગો* જોઈને જો, તમારા દિલ માં *કરુણા ઉભી થાય તો તમારો મનુષ્ય જીવન નો ફેરો સફળ થયો છે..તેવું સમજી લેજો…*દોસ્ત…ઘરે આવી સ્વીટુ ને ભેટી *ફરી રડ્યો.* તેના માથે હાથ ફેરવી *હું આખી રાત રડતો રહ્યો…*વિચારતો હતો… *આવક કરતા ખર્ચ વધે તેમાં પરિવાર નો શુ વાંક ?* *હીલ સ્ટેશન ઉપર ફરવા ન લઈ જઈ શક્યો* તો વાંધો નહિ ..પણ ઉનાળા માં *પંખો તો વાપરે કે નહીં ?*દોસ્ત *દુઃખ તો ત્યારે થયું* જયારે હું તેના ભણવા ના રૂમ માં ગયો *એ ભણતો હતો પણ પંખો ચાલુ ક્યોં ન હતો ?*હું સમજી ગયો..સ્વીટુ એ મને *હજુ માફ નથી કર્યો…..* અથવા તો *અંદર થી હજુ મારા થી ડરે છે ..*મેં માથે હાથ ફેરવી કીધું…બેટા સ્વીટુ *પપ્પા ને માફ નહિ કરે ?* હવે પપ્પા કદિ તને નહીં મારે. પ્રોમિસ.એ ભોળા ભાવે બોલ્યો…જેન્ટલમેન પ્રોમિસ?હું તેને ભેટી પડ્યો..કહ્યું બેટા જેન્ટલમેન પ્રોમિસ.મેં મારી *પત્ની સામે જોઈ કીધું…* એક સમય હતો *હું પણ અંધારા થી ગભરાતો હતો..* પણ આજે…સંજોગો બદલાઈ ગયા .. *આજે અજવાળું જોઈ હું ગભરાઈ જાવ છું !**ડાર્લિંગ..તું પણ.મને શક્ય હોય તો માફ કરી દે…*કોઈ વખત *આવક.જાવક ના બે છેડા મેળવતી વખતે* માનસિક સંતુલન ગુમાવી દેવાય છે..*આ મારી તકલીફ નથી ઘરે ઘરે મધ્યમવર્ગના પરિવારોમાં આવી તકલીફો છે..*પણ હવે થી આવી ભૂલ કદી ન થાય *તેનું હું ધ્યાન રાખીશ.*મારી આંખો પણ ભીની થઈ ગઈ હતી.બોલવા જેવા કોઈ શબ્દો જ ન હતા….કારણ કે *મધ્યમવર્ગ ની વેદના આપણે એક બીજા નહિ સમજીયે તો બીજું કોણ સમજશે ?**🙏🙏🙏*

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

મમ્મી, પપ્પા ઘણા વખત થી ઓફિસે એક્ટિવા કેમ નથી લઈ જતા….?


મમ્મી, પપ્પા ઘણા વખત થી ઓફિસે એક્ટિવા કેમ નથી લઈ જતા….? રાજુ બોલ્યોખબર નહીં….બેટા તુજ સાંજે પૂછી લેજે…રાજુ સાંજે રખડી ને આવ્યો…પપ્પા સોફા માં બેઠા બેઠા વિચરતા હતા….મમ્મી રસોઈ કરતી હતી…રાજુ પોતાની મસ્તી માં આવી એક્ટિવા ની ચાવી ટેબલ ઉપર ફેંકી કહે હાય….ડેડ કેમ છો…?મજા માં બેટા….તારી કોલેજ ટ્યૂશન બંધ છે છતાં સવાર થી કયાં રખડતો ફરે છે..?પપ્પા ..મિત્રો, કાર્યાલય, …સમય ક્યાં પસાર થાય છે ખબર જ નથી પડતી.હા બેટા તે કીધું સાચું..સમય ક્યાં પસાર થાય છે..એ ખબર જ નથી પડતી.હમણાં તું ગ્રેજ્યુએટ થઈ જઈશ. પછી નોકરી માટે બજાર માં લાઈન માં ઉભા રહેવાનું…હેં બેટા, આ કાર્યાલય વાળા તું ભણવા નું પૂરું કરીશ એટલે. નોકરી અપાવી દેશે ?રાજુ મારી સામે જોઈ રહ્યો…પછી વાત ને બદલતા…થોડું વિચારી ને કહે પપ્પા તમે હમણાં ઓફિસે એક્ટિવા કેમ નથી લઇ જતા….બસ એમજ પાર્કિંગ ના પ્રોબ્લેમ..ત્યાં અંદર સ્મિતા નો અવાજ આવ્યો….જે હોય તે સાચું કહો યુવાન છોકરો છે…સત્ય તમે નહીં સમજાવો તો કોણ સમજાવશે…રાજુ મારી સામે ગંભીર થઈ બોલ્યો…પપ્પા હકીકત શુ છે ?બેટા. મેં તને કોલેજ માં આવ્યો ત્યારે એક્ટિવા લઇ આપ્યું હતું..એક શરત ઉપર એક્ટિવા નો ઉપયોગ ફક્ત કોલેજે થી ઘરે અને ઘરે થી.કોલેજે…પણ તું ઘણા વખત થી એક્ટિવા નો ઉપયોગ બેફામ કરે છે…વધતા જતા પેટ્રોલ ના ભાવ તરફ તારું ધ્યાન નથી…દર બે ત્રણ દિવસે.. પેટ્રોલ અને હાથ ખર્ચી ની રકમ તારી વધવા લાગી છે….કોરોનાનો અને ચીન સાથે લડવાનો ખર્ચ સરકાર ક્યાંથી કાઢે જેવી દલીલ કરનારા તારા જેવા યુવાનો કોઈ દિવસ તેમના બાપા ને પૂછતાં નથી..તમે આ મોંઘવારી સામે એકલા હાથે કેવી રીતે લડો છો ?પેટ્રોલ ના ભાવ વધે એટલે તારા મોઢા ઉપર ચિંતા ન હોય બેટા.. જેને પાકીટ માંથી કાઢી ને આપવા ના હોય તેને ચિંતા હોય…તે કદી પૂછ્યું…પપ્પા તમારો પગાર સમય પ્રમાણે થાય છે ?કેટલા વર્ષ થી ઇન્ક્રિમેન્ટ નથી થયું ?કોરોના ને કારણે તમારી કંપની ની સ્થિતિ કેવી છે ?કોઈ પગાર કાપ કે સ્ટાફ ને છુટા કર્યા.. આવા સળગતા સવાલો ની ઘરમાં ચર્ચા કરવા ને બદલે.. રાષ્ટ્રભક્તિ ની વાતો કરે છે, સરકાર ની ચિતા કરે છે…તમે રાષ્ટ્ર પ્રેમ એટલે નોકરી ધંધા છોડી સવાર ના રાષ્ટ્રગીત ગાવા નું એને કહો છો…ભ્રષ્ટચાર માં ખદબદતા દેશ ના નેતાઓ ના મોઢે રાષ્ટ્ર પ્રેમ ની વાતો સાંભળી તમારા જેવા યુવાનો ઘેલા અને વેવલા વેડા કરે છે…..સવાલ દોરી લોટો લઈ ને આવેલા નેતાઓ ને કરો…આ સંપત્તિ તમને વારસામાં મળી છે ?સરકાર પાસે આવક નહીં હોય તો જનતા ને ઊંધા લટકાડી..ટેક્ષ વસૂલ કરશે..તું અને હું ક્યાં જશું ?આ કાર્યાલયોની તું વાતો કરે છે..મહિને કેટલા લીટર પેટ્રોલ તમને ભરાઈ આપે છે ? સ્મિતા અંદર થી બોલતી બોલતી આવીએકે લીટર પણ નહીં. રાજુ નીચું જોઇ બોલ્યો..તો તને શરમ આવવી જોઈએ…આવી મફત માં ચમચાગીરી કરવા મા..અહીં આ તારા પપ્પા વધતા જતા પેટ્રોલ ખર્ચ માટે તને ઘણા વખત થી કહી શકતા નથી…એટલે તેમણે પોતાનો રસ્તો કર્યો…બસ અને શેરિંગ રીક્ષા કરી રોજ ઓફિસેે જાય છે અને આવે છે. તમને નોકરી કરો એવું તો માઁ બાપ ન કહે પણ સમજદારી રાખો એટલી તો અપેક્ષા રાખે કે નહીં….સ્મિતા આગળ બોલી..બેટા વર્તમાન સ્થતિ હજુ છ મહિના ચાલી તો તેના ગંભીર પરિણામોનો આપણે બધા એ સામનો કરવો પડશે.આ રાજકીય પક્ષો ની ચમચાગીરી માંથી બહાર આવ…ફાલતુ માં થુંક ઉડાવી…સમય અને શક્તિ ને બરબાદ કરવા કરતાં આર્થિક પ્રવૃત્તિ તરફ તમારી સમય શક્તિનો ઉપયોગ કરો ..નહિતર ભવિષ્ય અંધકારમય બની જશે..રાજુ ની હવા..પપ્પા કરતા.તેની.મમ્મી એ વધારે કાઢી નાખી…રાજુ આંખ માં પાણી સાથે પપ્પા ના હાથ માં પોતાના એક્ટિવા ની ચાવી મૂકી બોલ્યો.. પપ્પા..મને માફ કરો…તમારી અને મમ્મી ની વાત સંપૂર્ણ સાચી છે…હું રાજકીય પક્ષો ની ચિંતા કરવા માં …મારા માઁ બાપ ની ચિતા કરવાનું ભૂલી ગયો…પપ્પા મારુ તમને વચન…છેઆજ થી આર્થિક પ્રવૃત્તિ વગર ની બધી પ્રવૃત્તિ બંધ….મારે પણ આત્મનિર્ભર બનવું છે આ એક્ટિવા ને ત્યારે જ હું હાથ લગાવીશ જયારે હું તેની અંદર પેટ્રોલ પુરાવા માટે સમર્થ બનીશ…ના બેટા… ફક્ત વિવેકપૂર્ણ ઉપયોગ કર.. મફત માં અપાતી સેવાની લોકો ને કદર નથી હોતી…એવી જગ્યા એ સમય શક્તિ બરબાદ ન કર જયાં તમારૂ સ્થાન દસ વર્ષ પછી પણ ત્યાંજ હોય…તારા વ્યક્તિગત વિકાસ માટે મારી બચત ને હું વાપરી નાખતા એક મિનિટ નો પણ વિચાર નહીં કરું…પણ આવી ફાલતુ વ્યક્તિઓ પાછળ સમય અને નાણાં નો વ્યય આપના જેવી મધ્યમવર્ગીય પરિવાર ને ના પોસાય…રાજુ ઉભો થયો…હસતા હસતા બોલ્યો પપ્પા ચિંતા ન કરો હવે.. “રાજુ બન ગયા જેન્ટલ મૅન….”હવે રખડવા નું બંધ..ભણવા તરફ ધ્યાન…. કોમ્પિટિશન એક્ઝામની તૈયારીઓ…અને સાથે નોકરી તો ખરી હો પપ્પા…રાજુ મને ભેટી પડ્યો….અને બોલ્યોસોરી પપ્પા…હું મોડો નહિ.પણ સમયસર જાગ્યો છું…..એ માટે તમારા બન્ને નો આભારી છું..

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

હસતાં .. હસતાં…મારો મિત્ર બોલ્યો


હસતાં .. હસતાં…મારો મિત્ર બોલ્યો…..😆*ઘરમાં ભાભી નું વધારે ચાલતું હોય તેવું લાગે છે..*મેં કહ્યું દોસ્ત..*દામ્પત્ય જીવન એ…* *કુસ્તી નું મેદાન નથી..*કોણ જીતે છે..કોણ હારે છે..કોનું વધારે ચાલે છે..કોનું ઓછું..*તે ફક્ત અનુમાન લગાવાનુ કામ છે..*વિવાહિત જીવન ફક્ત શારીરિક સંબંધો બાંધવા પૂરતા હોતા નથી.. દોસ્ત… *લાગણી…,* *એક બીજાને સમજવાની કોશિશ..,**આર્થિક મુશ્કેલી વખતે માનસિક સપોર્ટ કરવાની…**વગેરે ભાવનાઓ હોય… તો તેને આદર્શ વિવાહીત જીવન કહેવાય… સમજ્યો…?**જીવનમાં મુશ્કેલી આવે**એટલે….**પિયર ભાગતી પત્નીઓ**મેં જોઈ છે….**પોતાના પતિને પોતાના પિયરમાં અપમાનિત કરાવી…*પોતે અને પીયર પક્ષ ને…*પીશાચી આનંદ લેતાં પણ મેં જોયા છે…*સાંભળ…*આ તારી ભાભી ઉપર મને માન છે….**તેના બહુ બધા કારણ છે…**તેના બે શબ્દો ખોટા સાચા સાંભળી લેવામાં મને જરા પણ નાનપ નથી લાગતી…*તેનું *કારણ માત્ર એટલું જ છે* દોસ્ત…*મારી આર્થિક પરિસ્થિતિ નબળી હતી ત્યારે… તેણે મને સમાજ કે તેના પિયર વચ્ચે.. એક સિંહ ની જેમ ઉભો રાખ્યો હતો….**કોઈ ની હિંમત છે કે ..**મારા વિશે એક શબ્દ**પણ ઘસાતો બોલે..**સિંહણ ની જેમ ફાડી ખાય તેવી…આ તારી ભાભી મારી સાથે હોય… ત્યારે પિયર હોય કે તેનુ સાસરું…*તેને જવાબ દેવામાં પાછી ના પડે.**તેને મન મારું સ્વમાન પહેલાં હતું…**તે હંમેશા કહે છે….**આ કપાળે ચાંદલો શોખ નો નથી કરતી…**તમે છો તોજ મારું માન સ્વમાન છે….**બાકી આ ચપટી ભર સિંદૂર ની કિંમત શું છે…?*દોસ્ત..મારી શરૂઆત ની કારકીર્દી સ્ટ્રગલથી ચાલુ થઈ હતી..નોકરી છોડી… બિઝનેસ કરવાનું ગાંડપણ હતું….*ધંધા ને કારણે….. ઘરમાં અનિયમિત આવક…**જીવન જરૂરી વસ્તુ ની અછત પણ ઘર માં ઉભી થતી….**કોઈ વખત તેલ ના હોય તો પાણીમાં પણ શાક વઘારી લેતી તારી ભાભી.* *મારી નજર માં તો બહુ ઊંચું સ્થાન ધરાવે છે…*કંપનીમાં કારીગર ને બોનસ કરીએ.. *પણ અમારી દિવાળી કોરી ઘણી વખત ગઈ છે.* ત્યારે…*તારી ભાભી એ કદી કકળાટ નથી કર્યો…*આજે તને ખબર છે… અમારોબિઝનેસ જામી ગયો છે..ભગવાન ની કૃપાથીકોઈ તકલીફ હવે રહી નથી…*એક વખત* તો દોસ્ત *તકલીફ એવી આવી કે.. તારી ભાભી એ તેનું તમામ સોનું વેચી નાખ્યું….**ગર્વ ની વાત એ છે કે.. આટલા વર્ષો પછી પણ..* *આ બાબતે તેણે કદી પિયરમાં ચર્ચા નથી કરી..*કે તેઓને ખબર પણ નહતી..*તેણે આપેલ સહકાર અને સપોર્ટ ની કોઈ કિંમત જ આંકી શકાય તેમ નથી..*તેણે વેચેલ સોના કરતાં ત્રણ ગણું સોનુ તેને ભેટ તરીકે આપી હું ભાર રહિત થયો. *પરંતુ … તેણે મારી મૂશ્કેલીમાં આપેલ માનસિક સપોર્ટ નો બદલો તો…. હું આખી જીંદગી નહીં આપી શકું…**આ જે બંગલામાં બેઠાં છીયે…એ પણ જયારે..**બેંક પાસે ગીરવે મુક્યો હતો….*ત્યારે તારી ભાભી એ કીધું હતું..*ચિંતા ના કરતા….**’સાહસ ને લક્ષ્મી વરેલ છે”**જે સાહસ કરે છે…તેજ સંપત્તિ ને લાયક છે….*આ વારસાગત સંપત્તિ નથી…મહેનતની છે… વાર લાગશે…અને કદાચ..*નિષ્ફળ ગયા તો ચિંતા ના કરતા….આપણે ગામડાંના મકાનમાં રહેવા જતા રહેશું….* દોસ્ત,*મહાન વ્યક્તી…કોઈ મોટા બિઝનેસમેન્ જયારે તેમની પત્ની નું સાંભળતા હોય ત્યારે તેનું તે નિર્માલ્યપણું ના જ સમજતો…**જે વ્યક્તી હજારો સ્ટાફ અને મેનેજર ને કંટ્રોલ કરી શકતો હોય… તે પત્નીને કંટ્રોલ ના કરી શકે તેવું તો ના બની શકે ને.**પરંતુ અહીં વાત માન સન્માનની છે…**ફક્ત પત્ની પૂરતી વાત નથી… માઁ બાપ, મિત્ર કે પત્ની હોય ….**જેમણે પણ તમને સમાજમાં ઉચ્ચ સ્થાને બેસાડવા અથાગ પ્રયત્ન કર્યા હોય…**પોતાના માન સ્વમાન ની પણ પરવાહ ના કરી હોય…**તે આપણી નજરમાં વંદનીય જ છે.**આવી વ્યક્તિ ઓ કદાચ બે શબ્દો બોલી દે તો મન મોટું રાખવું….* *વાહ દોસ્ત….**પત્ની એક ઉમદા પાત્ર બની શકે છે….**અગર બનવું હોય તો…**બાકી રોજ મોબાઇલ ઉપર સાસરાની અને પતિ ની પંચાત કરતી પત્નીઓ પણ મેં જોઈ છે…**પોતાને લાચાર નિઃસહાય બતાવી સહાનુભૂતિ લેતી દીકરી ને ખબર નથી…**તે પોતાની નજરમાં તો નીચે પડે જ છે…. પણ… સાથે સાથે સામી વ્યક્તિની નજરમાં પણ…..**મારી પત્ની હસતાં .. હસતાં બોલી..**ભાઈ સાહેબ…લગ્ન પછી.. પિયર પક્ષ માં પણ આપણી મુશ્કેલીમાં કોઈ ને રસ હોતો નથી..**આપણી લડાઈ સ્વમાન થી આપણે જ લડવી પડે છે..**”સાસરે સિંગાળા અને પીયરે ઓશિયાળા…”* આ ચાર ફેરા ફર્યા પછી..*મારી મમ્મી એ કાનમાં અમૂલ્ય શિખામણ આપી હતી…**..વેકેશનમાં ઘરે આવેલ દીકરી ..* અને *સાસરે વર સાથે ઝગડી ને પિયર ગયેલ દીકરી સાથેનાં..**માઁ બાપનાં વર્તન અલગ.. અલગ.. હોય છે….* માટે….*વરના ઘરને મંદિર સમજો, મહેલ સમજો કે ઝૂંપડું… એજ આપણું માન સ્વમાન છે…* – 🅱🤝✅(હર કોઈ વિવાહિતો ના પારિવારિકજીવન માં આવા કે અન્ય પ્રસંગો તોજરુર આવ્યા જ હોય છે, પણ તે જેસમય ની વેળાએ ઐક્ય બની રહેલા જ*દીર્ધસુખી* જીવના હક્કદાર બને છે,) બાકી તો जेसी जीसकी सोच 👏🏻💐☺ *જયજલારામ*

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

પ્રભુમાં શ્રદ્ધા દ્રઢ કરાવતું એક ઉત્તમ ઉદાહરણ.


પ્રભુમાં શ્રદ્ધા દ્રઢ કરાવતું એક ઉત્તમ ઉદાહરણ…_*’કર ભલા, તો હો ભલા.’ – ‘જેવી કરણી, તેવી ભરણી.’*_એક બનેલી સત્ય ઘટના, આપણી આસ્થાના કોડીયે તેલ પૂરી જશે.💫 *જૈનપૂરી તરીકે એક જમાનાનું જાણીતું નગર એટલે અમદાવાદ. ત્યાં એક Doctor પરિવાર રહે.* Husband-Wife બંન્ને Doctor. Dr. સુધા ગાયનેકોલોજીસ્ટ. *આખા શહેરમાં બંન્નેની ખ્યાતિ સેવાભાવી ને સફળ Surgeon તરીકેની હતી.* એમના Nursing homeમાં હંમેશા ભરતી જ રહેતી. એક રાતની વાત છે. Dr. સુધા ઘેર આવ્યા. ને.. કામકાજ આટોપી સુતા.. દિવસભરની મહેનતે એમને ઘસઘસાટ ઊંઘ આપી.💫 *ને.. રાત્રે 12:00 વાગે વારંવાર Mobile Ring વાગી. એ જાગ્યા.* આંખ ઊઘડતી નો’તી. તો’ય નંબર જોયો, તો પોતાના Nursing Homeથી જ Sisterનો ફોન હતો. એમણે ફોન Receive કર્યો. Nursing Homeથી Sisterએ કહ્યું, *”Doctor! આપ જલ્દી આવો. એક Patientને પેટમાં ભયાનક દુઃખાવો ઉપડ્યો છે. Please, મોડું ના કરતા.”* Dr. સુધા ઉઠ્યા. ઘરમાં આજે Doctor સાહેબ પણ ન હતા.💫 *નાની ઘોડીયામાં સૂતેલી દિકરીને જોઈ એકવાર થયું. હું જઈશ ને આ જાગશે, તો એને દૂધ કોણ પીવડાવશે?* પણ.. પાછો તુરંત પીડાતી સ્ત્રીનો વિચાર આવ્યો. ને ડૉક્ટરે તુરંત હાથ ધોયા, ને એક બોટલ દૂઘ ભરીને ઘોડીયામાં મૂકી દીધી. *પણ.. પગને માતૃત્વ ઉપડવા નો’તા દેતા. ત્યાં જ ફરી ફોન આવ્યો, જલ્દી આવો.* Dr. સુધાએ એકવાર દિકરીને હાથ ફેરવીને ફટાફટ નીચે ઉતરી ગાડી દોડાવી Nursing Home તરફ.💫 *Nursing Homeમાં આવીને જોયું તો બાઈ જીવન-મરણ વચ્ચે ઝોલા ખાઈ રહી છે.* બીજી જ મિનિટે Dr. સુધાનો જાદુઈ હાથ કામે લાગી ગયો. *ને.. 3 કલાકના સફળ ઓપરેશને બાઈને મૃત્યુના મુખમાંથી બચાવી લીધી. પીડાતી બાઈનો પીડામાંથી છૂટકારો થયો.* ને સ્વજનોએ આંસુ ભરીને ગળગળા સાદે Dr. સુધાનો ખૂબ-ખૂબ આભાર માન્યો. ને કહ્યું, *”અમારી પુત્રવધૂ ને પૌત્રીના જીવનદાતા Doctor!!! ભગવાન તમારું ભલું કરશે.”*💫 ડૉક્ટરે સ્મિત આપી, Thank You કહીને જરુરી સૂચના આપી, ગાડી Full Speedમાં દોડાવી. *જો કે ગાડી કરતા પહેલા એમનું દિલ દિકરી પાસે ક્યારનું’ય પહોંચી ગયું હશે.* ——————————————————-_એક મિનિટ, કથા પછી વાંચજો.__*આજ દિકરા-દિકરી જ્યારે મોટા થઈ મા-બાપનું દિલ તોડી ક્યાંક બીજે દોડી કે ચાલ્યા જતા હશે, ત્યારે એ દિલનું દર્દ… કદાચ, એના સિવાય કોઈ કલ્પી નહિ શકે, એટલુ ભારી ને વસમુ હશે. મોઢા જોઈને કોઈની પાછળ દોડી જતા પહેલા તું એટલું વિચારજે. રૂપ અને મુખ જોઈને તને પ્રેમ કરનારા પાછળ પાગલ થઇ તું માત્ર તને જ તને પ્રેમ કરનારા દિલને દુઃખી કરી રહ્યો છે. ને સાચુ તો એ કે, તું ગદ્દારી કરી રહ્યો છે.*_——————————————————-💫 કથા – *Dr. સુધા પોતાના બંગલે આવી સીધી જ દોડી ગઈ ઘોડીયા પાસે. ઘોડીયામાં બાળકી નિરાંતે પોઢી હતી.* Dr. સુધાનો જીવ હેઠો બેઠો. પણ.. ત્યાં જ જોયું તો, *બાજુમાં ખુલ્લી બેગ પડી હતી, કપડા વેરાયેલા હતા, તિજોરી તૂટેલી હતી. એક પોટલું બાંધેલુ પડ્યું હતું. ડૉક્ટરે તુરંત પોટલું ખોલ્યું, તો એ દાગીનાની પોટલી હતી.* Dr. સુધા હેબતાઈ ગયા. ગભરાતા પગે એ સૂતેલી દિકરી પાસે દોડ્યા. એને હેમખેમ જોઈ જીવમાં જીવ આવ્યો.💫 ત્યાં જ Doctorની નજર દૂધની બોટલ પર પડી. દૂધ ઘણું બધું ખાલી થઈ ગયેલું હતું. Doctorને થયું, *”આ બધુ શું? ચોર ચોરી કરવા આવ્યો. કશું જ લીધા વગર ચાલ્યો ગયો.”* ત્યાં જ દિકરીની બાજુમાં એક ચિઠ્ઠી જોઈ. ડૉક્ટરે ચિઠ્ઠી ખોલી. એમાં બે-પાંચ વાક્યો લખેલા,💫 *”હું આવ્યો’તો ચોરી કરવા. પણ.. ઘોડીયામાં સૂતેલી દિકરી રડતી હતી. એટલે મેં એને બોટલમાંથી દૂધ પીવડાવ્યું. દાગીના ને સામાન બાંધ્યા પછી મને અચાનક મારી મરી ગયેલી દિકરીની યાદ આવી, ને મારા મને કહ્યું, આ જીવતી દિકરીને દૂધ પીવડાવ્યું. હવે દિકરીને ઘેર ચોરી કરાય? ને મારા consciousnessએ મને bite કર્યું. ને હું ચોરી ના કરી શક્યો. બસ! દિકરીને સંભાળજો.”*💫 ને.. આટલું વાંચતા તો Doctorની આંખમાંથી આંસુ hu ટપકવા માંડ્યા. *થોડીકવાર સુધી શહેરની પ્રખ્યાત Gynecologist Dr. સુધા જગ્યાએથી હલી જ ન શક્યા.* એમણે ભીની આંખે, બે હાથે, ઘોડીયા પાસે જઈ દિકરીને ઊંચકી લીધી. ને બોલ્યા,💫 *”પ્રભુ! કો’કની દિકરીને મેં અડધી રાતે બચાવી, તો તમે ચડતી સવારે મારી દિકરીને બચાવી લીધી! પ્રભુ! મને માફ કરજે. એકવાર તો મારા મનમાં થયું, ભલું કરવા અડધી રાતે ઊંઘ છોડી દોડીને Operation કર્યું. ને મા-દિકરીને બચાવ્યા. ને એ જ સમયે મારા ઘરમાં ચોરી-ડકૈતી-લૂંટ, પણ.. God is Great! પ્રભુ! તમે મહાન છો. મને માફ કરો. મેં તો કોઈ દિકરીને બચાવી. પ્રભુ! તમે તો મારું ધન ને દિકરીનું જીવન, રે.. મારું આખું ઘર બચાવ્યું. પ્રભુ! તમે વ્યાજ સાથે બદલો આપો છો!”*💫 ને.. Dr. સુધા ભાવાવેશમાં પ્રભુના ફોટા સામે, કર જોડી ઘૂંટણીયે પડી ગયા. ને બોલ્યા, *”તારી દયાનો નહિ પાર, તે તો વિસાર્યા મારા દોષને.”*_*કથા તો અહીં પૂરી કરીએ. પણ.. એટલું નક્કી કરજો કે, કોઈ ભલાઈનું કામ આવે ત્યારે પાછા ના પડીએ. જો Dr. સુધા અડધી રાતે ગયા ન હોત ને ચોર આવ્યો હોત.. તો Dr. સુધાનું શું થાત. Dr. સુધા Safe રહ્યા, એક ભલાઈના પ્રતાપે. યાદ રહે, ભલું કરનારનું ભલું થાય જ!*_

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

આજે… સાંજે… શાંતિ થી હું TV જોતો હતો.


*આજે… સાંજે… શાંતિ થી હું TV જોતો હતો…. ત્યાં… અમારા ઈસ્ત્રી વાળા ભાઈ આવ્યા…**દરેક વખતની જેમ ગણી ને કપડાં લીધા… અને ગણી ને કપડાં આપ્યા….. તેની નોટમા લખી દીધું….**મે તેની સામે જોઇ ને કીધું ભાઈ મહિનો પૂરો થઈ ગયો… હિસાબ નથી લેવાનો…?**ભાઈ એ પેન કાઢી ટોટલ મારી બોલ્યા… સાહેબ… પાંચશો પચાશ રૂપિયા થયા છે….**મેં પાકીટમાંથી રૂપિયા પાંચશો પચાશ કાઢીને આપ્યા…..**ભાઈ બોલ્યા…. સાહેબ નોટ પહેલા વાંચી લો….**મેં કીધું… ભાઈ મેં કદી તારો હિસાબ જોયો નથી… અને જોવાનો નથી…. આપ કેટલા વર્ષો થી અહીં આવો છો….**ભાઈ બોલ્યા પંદર વર્ષ તો ખરા….**તો પણ સાહેબ..**આપ બુક જોઈ લો… પાંચશો પચાશ રૂપિયા કાપતા પણ તમારા રૂપિયા ચારશો પચાશ જમા બોલે છે….**મેં તેની નોટ હાથમાં લીધી…**એણે રૂપિયા1000 જમા લીધા હતા….**મેં કીધું.. ભાઈ મેં તો તમને કોઈ રૂપિયા1000 નથી આપ્યા…**ભાઈ બોલ્યા… સાહેબ…**હું કપડાંને જયારે ઇસ્ત્રી કરું છું.. ત્યારે.. ખીસ્સા ચેક અચૂક કરું છું… તમારા પેન્ટના ખીસ્સામાંથી હજાર રૂપિયાની નોટ નીકળી હતી.. આમ તો.. હું બીજા દિવસે તમને આપી દેવા નો હતો… પણ એજ દિવસે આકસ્મિક ખર્ચ અને ઇલેક્ટ્રિક બિલ સાથે આવતા… મારુ મન લાલચુ બની ગયું સાહેબ…. મેં તમને કહેવાનું માંડી વાળ્યું હતું…..**થોડા દિવસ થી… આ હજાર રૂપિયા નોટ મને સુવા દેતી નથી… રોજ વિચાર આવે… મેં કંઈક ખોટુ કર્યું છે…. સવારે અગરબત્તી કરી ભગવાન ને પગે લાગુ તો હજાર રૂપિયા દેખાય….**સાહેબ… ખબર નહીં… પણ હું મારી જાત ને કોઈ મોટો ગુનેગાર સમજવા લાગ્યો…. આજ સવારે ગુરુવાણી સાંભળતો હતો…**”મન લોભી… મન લાલચુ….. મન ચંચળ ચિતચોર* *મનનું કહ્યું ના કર્યે મન છે .. હડાયું ઢોર…”**અને.. આજે સવારે જ મેં નક્કી કરી નાખ્યું હતું.. કે આ હજાર રૂપિયાની નોટ જેની છે.. તેને પાછી આપી દેવી….. આ માનસિક તણાવ હવે લાંબો નહીં ખેંચાય….**સાહેબ… રોજ બે ત્રણ કલાક વધારે કામ કરી લઈશ… તો હજાર રૂપિયા તો રમતા ઉતારી લઈશ…**પણ રોજ અગરબત્તી કરતી વખતે ભગવાન સામે નીચે માથે ઉભા રહેવું નથી ગમતું….**સાહેબ…. માફ કરજો… આપને મોડુ જણાવ્યુ … તકલીફમાં હોવાથી.. બાકી ના રૂપિયા આવતા મહિને વાળી દઈશ…**મારી પાસે બોલવા કોઈ શબ્દ બચ્યા ન હતા….. સત્ય નિષ્ઠ , દેશ પ્રેમ, સતસંગ, વફાદારી, પ્રાર્થના, કર્મો…. ની વાતો કરતા ધતીગ, અને ઢોંગી.. માણસો… બાવા સાધુ સંતો… આ ભાઈ પાસે વામણા સાબિત થયા…**મોકો મળે ને લૂંટી લેવાની ભાવનાવાળાઓના ટોળા વચ્ચે આ “મુઠીરી ઉંચેરો માનવ” જોઈ.. મારા.. આંખમા પાણી આવી ગયા…. સાથે ગર્વ થયો… કે મારા દેશમાં હજુ…. આવી સત્ય નિષ્ઠ વ્યક્તિઓ પડી હશે…**બેસ ભાઈ…. આજે ચા.. નાસ્તા વગર ના જવાય….**મેં… કીધું ભાઈ…. તમે અગરબત્તી કરતા જે અનુભવ કરતા હતા…. તેને… શું કહેવાય..?**તે ભાઇ બોલ્યા… પ્રભુનો સાક્ષાત્કાર…**મેં કીધું….. નહીં ભાઈ… એ પ્રભુનો સાક્ષાત્કાર… નહીં આત્માનો સાક્ષાત્કાર.. કહેવાય.. જેને આત્માનો સાક્ષાત્કાર… થાય છે….. તે જ પ્રભુના સાક્ષાત્કાર… ને લાયક બને છે… જે આત્માનો આવાજ સાંભળે છે… તે જ પરમાત્માનો આવજ સાંભળી શકે છે..**આ રૂપિયામાં… ના તો તમે રૂપિયા વાળા બની જાત.. કે ના તો હું ગરીબ બની જાત…**આ રૂપિયા 1000 તમે ભૂલી જાવ કે મારા ખીસ્સામાંથી નીકળ્યા હતા…**મેં તેની નોટમાં લિટી મારી.. રૂપિયા 550 તેના હાથ મા મુક્યા… લે ભાઈ..**ખોવાયેલ વ્યક્તી કે.. ખોવાએલ વસ્તુ મળે તો તેની કિંમત આંકવી નહીં…. તે અમૂલ્ય હોય છે..**તેને રૂપિયા પાછા દેવા ઘણી કોશિશ કરી…. કહ્યું ભાઈ તમારી અગરબત્તીની તાકાત સામે આ રૂપિયાની કોઈ કિંમત નથી…**તેને… જતા જતા મેં ખભે હાથ મૂકી કીધું…* *ભાઇ ખુશનસીબ વો નહીં… જિનકા નસીબ અચ્છા હૈ…. બલ્કી ખુશ નસીબ વૉ હે જો અપને નસીબ સે ખુશ હૈ…**એ મુઠેરી ઉચ્ચેરા માનવને જતા જોઈ… મેં મારી પત્નીને કીધું…**લોકોના પેટ ભરાઈ ગયેલ હોય છે તો પણ ગરીબની થાળીમાંથી ઝૂંટવી લેતા શરમાતા નથી…**ત્યારે આ સાયકલ ઉપર ફરતા એક સામાન્ય માણસની સત્યતા ને વંદન કરવાની ઈચ્છા થાય…

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

સ્મિતા…લોકર ની ચાવી ક્યાં છે.


સ્મિતા…લોકર ની ચાવી ક્યાં છે..કડક શબ્દ માં ભાવેશ બોલ્યો…સ્મિતા બોલી ..કેમ આજે લોકર ની ચાવી ની તમને જરૂર પડી…એ તારો વિષય નથી…ચાવી ક્યાં છે…?કેમ આજે સવારે અચાનક આવું ખરાબ વર્તન વ્યવહાર કરવા નું કારણ ?એ તું સારી રીતે જાણે છે..સ્મિતા… હું ઘર ની નાની બાબત માં માથું મારતો નથી..પણ જે સૂચના મેં આપી હોય તેનું ઉલ્લંઘન હું ચલાવી લેતો નથી…તે તું જાણે છે…છતાં પણ તે…પણ તેમાં શુ મોટું આભ તૂટી પડ્યું કે તમે તમારી પત્ની સાથે આવું વર્તન કરો છો…સ્મિતા બોલીસ્મિતા કોઈ વ્યક્તી વિશે નો ઇતિહાસ ખબર ન હોય તો અયોગ્ય પગલાં ન લેવા જોઈએ તું શું જાણે છે…મારી માઁ વિશે ?તને મારી માઁ ના સ્વર્ગસ્થ થયા પછી હું તેની પીતળ ની થાળી વાટકો, અને ચમચી ભોજન દરમ્યાન વાપરતો હતો એ ગમતું ન હતું..તું ક્યાર ની મને આ થાળી વાટકો ચમચી બ્રાહ્મણ અથવા ભંગાર માં આપવાની જીદ પકડતી હતી…તારા સ્વભાવ અને નજર પ્રમાણે…મારી માઁ ની થાળી એઠી ગોબા વળી થાળી વાટકી કે ચમચી જ માત્ર હતા ..આ બાબતે મેં તને ચેતવણી આપી હતી..તારે જે કરવું હોય તે કરજે પણ આ થાળી વાટકો કે ચમચી માટે કોઈ નિર્ણય લેતી નહિ..છતાં પણ તે એ થાળી વાટકો અને ચમચી…ભંગાર વાળા ને વેચી નાખ્યા?તને મારી માઁ ની જૂની ગોબા વાળી થાળી પસંદ ન હોય તો તેના પહેરેલા જુના ઘરેણાં ઉપર પણ તારો અધિકાર નથી …ચાવી આપ..એ ઘરેણાં હું કોઈ ગરીબ વ્યક્તિ ને આપી ..દઉસ્મિતા સામું જોઈ રહી…અંદર થી મારો પુત્ર શ્યામ આવ્યો પપ્પા આટલા બધા કદી ગુસ્સે નથી થતા..કેમ આજે…?મેં આંખ મા પણી સાથે કીધું..તારી દાદી..અને મારી માઁ ની એક યાદ, તારી માઁ એ ભંગાર માં વેચી નાખી…એ પણ મારી સ્પષ્ટ ના હોવા છતાંપણ પપ્પા એ થાળી….બેટા એ થાળી વાટકા ચમચી નો ઇતિહાસ તારે જાણવો છે….આજે તું અને મમ્મી મારી સાથે આવો….આજે મારે ઓફિસે નથી જવું….હું શ્યામ અને સ્મિતા ને લઈ અમારા ગામડા તરફ કાર માં આગળ વધ્યો….મેં ગામડા ના મંદિર પાસે…કાર ઉભી રાખી…..અંદર થી અમે નીચે ઉતર્યા…ત્યાં પૂજારી પંડ્યાદાદા દોડતા આવ્યા અરે ભીખા તું…..મારી પત્ની અને મારો પુત્ર શ્યામ મારી સામે જોઈ રહ્યા..એક કોર્પોરેટ કંપની નો જનરલ મેનેજર જેનો પગાર મહિને 2 લાખ રૂપિયા… તેને પૂજારી આ રીતે બોલાવે એતો સ્મિતા કે શ્યામ ને ખબર જ ન હતી…હું.પૂજારી ને પગે લાગ્યો….પૂજારી બોલ્યો ..બહુ મોટો વ્યક્તિ થઈ ગયો બેટા…મેં કીધું આ બધું..આ પ્રભુ અને મારી માઁ ની.કૃપા છે…અમે દર્શન કરવા મંદિર માં ગયા…દર્શન.કર્યા પછી…પૂજારી એ કીધું જમ્યા વગર જવાનું નથી…પૂજારી પંડ્યા દાદા..એ પૂછ્યું….બા કેમ સાથે ન આવ્યા ?મારી ભીની આંખ જોઈ પંડ્યા દાદા સમજી ગયા…..એ બોલ્યા.. બેટા…તારી માઁ ની અંદર ગજબ નો આત્મવિશ્વાસ હતો ભણી ભલે ઓછું હતી..પણ તારો ઉછેર વગર બાપે કર્યો..એ છતાં બાપે કોઈ માઁ ન કરી શકે…એવો હતોપંડ્યાદાદા મારા પરિવાર સામે જોઈ બોલ્યા..આ ભીખલા નું સાચું નામ ભાવેશ છે..પણ ગામ.આખું તેને ભીખો કહી પ્રેમ થી બોલવતું..કારણ ખબર છે..?શાંતાબાના ઘરે ત્રણ વખત ઘોડિયા બંઘાયા..પણ કોઈ પણ કારણ થી આ બાળકો નું મૃત્યુ થતું…ચોથી વાર..આ ભાવેશ આવ્યો..ત્યારે…તેની.માઁ શાંતાબા એ તેના લાબું આયુષ્ય માટે ચંપલ આખી જીંદગી ન પહેરવાની….અને એક વર્ષ પાંચ ઘરે ભીખ માંગી ને ખાવા ની બાધા લીધી હતી….સવારે માંગી ને ખાય ઘણી વખત પેટ પૂરતું ન પણ મળે…રાત્રે તો એક સમય ખાધા વગર ખેંચી લેતા…..એક વર્ષ રોજ કોઈ ના ઘરે ભીખ માંગવા ઉભવું સહેલું નથી..એ પણ ભીખાલા ના લાબું આયુષ્ય માટે…ઉનાળો શિયાળો, ચોમાસુ..ખુલ્લા પગે….ભીખલા ના લાબું આયુષ્ય માટે ફરતી એ માઁ નું સ્વપ્ન મારી નજર સામે પૂરું થયું.થયું એવું….ભીખલો તો બચી ગયો પણ એક વર્ષ નો તેને મૂકી ને તેનો બાપ ટૂંકી બીમારી માં સ્વર્ગસ્થ થયો…શાંતાબા ઉપર આભ તૂટી પડ્યું..છતાં પણ તે હિંમત હાર્યા..નહિ….ગામ ના કામ કરે ત્યારે ભાવેશ ને અહીં મંદિર મા વાંચવા માટે મૂકી જાય… ગામ આખા ના કામ કરી અહીં આવે ત્યારે …શાંતાબા થાકેલા હોય પણ મન માં દ્રઢ વિશ્વાસ.. મારા ભાવેશ ને મોટો સાહેબ બનાવવો છે…શાંતાબા ને હું મારી બેન જ માનતો….મારી આંખો માંથી અવિરત આંસુ વહી રહ્યા હતા…મારો પુત્ર પણ દાદી ની વાતો સાંભળી…રડી પડ્યો…મારી પત્ની સ્મિતા હાથ જોડી બોલી….ભાવેશ મને માફ કર…. માઁ ને સમજવા માટે દસ અવતાર ઓછા પડે….એ પણ રડી પડી….અને બોલી…ફક્ત સાંભળી ને આટલું દુઃખ થાય એ જનેતા એ વેઠયું હશે ત્યારે કેવું દુઃખ થયું હશેભાવેશે ચેક બુક કાઢી…પંડ્યાદાદા એક કામ કરવાનું છે…બોલ બેટા…. તું પાછો કયારે દેખાવાનો..દાદા વર્ષો થી મારી એક ઈચ્છા હતી…એ અચાનક આજે પુરી કરવાનો અવસર મળ્યો છેઆ મંદિર ની છત્ર છાયા માં તમારી દેખરેખ નીચે હું ભણ્યો..હતો….આ બે ચેક એક એક લાખ ના છે..એક મંદિર નો બીજો તમારોઅરે બેટા….અરે દાદા હવે અગત્ય નું કામ…મારી માઁ જે પાંચ ઘરે માંગી ને મારા માટે ખાતી..એ પાંચ ઘર મને તમે બતાવો…મારી સાથે કાર માં બેસી જાવ…પંડ્યાદાદા એ પાંચ ઘર બતાવ્યા..એ દરેક વડીલો ને પગે લાગી..એક એક લાખ ના ચેક દરેક વ્યક્તિ ને આપી તેમનો દિલ થી મેં આભાર માન્યો…રસ્તા માં પંડ્યા દાદા કહે બેટા…વાસ્તવ માં લોકો બારમું તેરમું અસ્થિ વિસર્જન માઁ બાપ ના મોક્ષ માટે કરતા હોય છે…પણ તે તારી માઁ ને આજે ઋણ મુક્ત કરી છે..તેનો મોક્ષ નક્કીધન્ય છે બેટા તારા જેવા સંતાન દરેક ના ઘરે થજો…મંદિરે પંડ્યા દાદા ને ઉતારી અમે પાછા ઘર તરફ રવાના થયા….અમારા ઘર પાસે વાસણ ની દુકાન પાસે સ્મિતા એ કાર ઉભી રખાવી…તે અંદર ગઈ થોડા સમય પછી એ બહાર આવી ત્યારે..તેના હાથ માં મારી માઁ ના જુના થાળી વાટકી અને ચમચી હતા…સ્મિતા એ મારા હાથ માં.મુક્તા બોલી…આ દુકાને મેં કાલે વેચ્યા હતા આજે ફરી ખરીદી લીધા…જો આ થાળી નો સેટ વેચાઈ ગયો હોત તો હું મારી જાત ને આખી જીંદગી માફ ન કરત…ભાવેશ મને માફ કર…આ થાળી ની તાકાત સમજવા માટે હું નબળી અને નાની પડીસ્મિતા હું માફ કરનાર કોણ…મેં તો ફક્ત લાગણી ના સંબધો કેટલા ઊંડા હોય છે..તે સમજાવવા તને પ્રયત્ન કર્યો.ચલ કાર માં બેસ…બેસું પણ એક શરતે.. મારા પાપો નું પ્રયશ્ચિત રૂપે હવે થી હું આ થાળી માં રોજ જમીશ…મંજુર…સ્મિતા બોલીભાવેશ…બોલ્યો સ્મિતા તને તારી ભૂલ સમજાઈ એ મારા માટે ઘણું છે.. તું જમે કે હું જમુ એ અગત્ય નું નથી…આવી આદર્શ કોઈ પણ વ્યક્તિ હોય તેને જીવતા અને તેમના ગયા પછી પણ આદર આપવો એ આપણી ફરજ બને છે.બાકી સ્મિતા પ્રેમનું બંધન એટલું પાક્કું હોવું જોઈએ, કે કોઈ તોડવા આવે તો એ પોતે જ તૂટી જાય ….*આ સત્ય ઘટના નો લેખ આપને ગમ્યો હોઈ અને તમારી આંખ અશ્રુભીની થઇ હોય તો આગળ શેર કરવા નું ભૂલશો નહીં*

Hasubhai Thakkar

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

પતિ પત્ની બન્ને એકલા રહેતાહતાં


પતિ પત્ની બન્ને એકલા રહેતાહતાં. બંને વચ્ચે ખૂબ જ પ્રેમહતો. બંને એકમેકનું ધ્યાન રાખે.એકવાર કોઈક નજીવા કારણસરએ બંને વચ્ચે થોડી બોલાચાલીથઈ ગઈ…………. પત્નીએ તોપતિની કિટ્ટા પાડી દીધી………સાંજે બંને જણાએ ચૂપચાપજમી લીધું. રાતે પણ કશું બોલ્યાવગર બંને સૂઈ ગયાં……. પતિને હતું કે સવારે ઉઠ્યા પછીબધું બરાબર થઈ જશે. પત્ની રીસ છોડીને બોલવા લાગશે……પણ……. પત્ની ખામોશ જ રહીથોડી વાર પછી પતિ એમનીકોઈક વસ્તુ શોધવા લાગ્યો…પલંગ પર જોયું. બાથરૂમમાજોયું. રૂમમાં જોયું. કપડાંનીગડીમાં જોયું……. પણ ક્યાંય મળી નહીં……. ફરી ફરીને ચક્કર મારતાં એમણે એમની શોધ ચાલુ રાખી…..ક્યારનો પતિની આ શોધનો ખેલ જોતાં પત્ની થી રહેવાયું નહીં…….અને…… …. એમણે પૂછ્યું :”ક્યારનાં શું શોધો છો?” ને….પતિએ હસતાં હસતાં કહ્યું “મળી ગયું………. હું તારોમીઠોઅવાજ શોધતો હતોપત્ની………હસતાં હસતાં રડી પડી..!!આજ સાચી મિલકત છે,બાકીતો બધું વહેમ જ છે.

Hasubhai Thakkar