Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

એક દરજીની ચતુર પત્ની : વાંચો આ રસપ્રદ કહાની


By Panchat -July 10, 20190600 Share

એક ગામડું હતું અને એમાં એક દરજી રહેતો હતો અને એ દરજી નાના-મોટા દરેક લોકોના કપડાંની સિલાઈ કરતો અને એ કમાણીમાંથી પોતાનું રોજીંદુ જીવન પસાર કરતો અને તે અને તેની પત્ની બંને ટંકનું ખાઈ શકે એટલું તો કમાઈ જ લેતા હતા.

આ દરજીની ખાસિયત એ હતી કે એ કપડાં એટલા સારી રીતે સિવતો કે તેના કપડા વર્ષો સુધી ચાલતા, એ જ ગામડાનો જે રાજા હતો એ ખૂબ જ દયાળુ હતો. એક વાર રાજાએ ખુબ જ ખુશ થઈને એ દરજીને પોતાના મહેલમાં બોલાવ્યો. રાજકુમારીના થોડા દિવસોમાં લગ્ન થવાના હતા. તો રાજાએ પેલા દરજીને એવો આદેશ આપ્યો કે રાજકુમારી માટે એકદમ સારામાં સારા કપડા તૈયાર કરવામાં આવે. તો રાજકુમારીના લગ્ન તેની મરજી વિરુદ્ધ થઈ રહ્યા હતા. રાજકુમારી બીજાને કોઈને પસંદ કરતી હતી અને એની ઈચ્છા કપડાં સિવડાવવાની જરા પણ હતી નહિ. દરજી તો બીજા જ દિવસે સવારે રાજકુમારીના કપડા સીવવા માટે માપ લેવા માટે આવી પહોંચે છે.

તો એ રાજકુમારી લગ્નથી બચવા માટે એક યોજના બનાવી લે છે.

એ દરજીને પોતાના શયનકક્ષમાં બોલાવે અને બધી જ દાસીઓને રૂમની બહાર જવાનો આદેશ આપે છે અને બધી જ દાસીઓ રૂમની બહાર ચાલી જાય છે. હજુ તો દરજી જેવું માપ લેવાનું શરૂ કરે છે કે થોડી જ ક્ષણોમાં તો રાજકુમારી મોટે મોટેથી રડવા માંડે છે અને આખા મહેલને સંભળાય એટલી મોટે મોટેથી ચીસો પાડવા લાગે છે અને દરજી તો અચાનક જ આવું થવાથી ભય અને ડરથી એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. અને એ કંઈ સમજે એ પહેલા તો રાજકુમારીના રૂમમાં બધા લોકો દોડી આવે છે.

એટલે સુધી કે સિપાહીઓ, દાસીઓ તેમજ ખુદ રાજા પણ ભાગતા ભાગતા ત્યાં પહોંચી ગયા.

અને રાજકુમારીએ તો એ દરજી ઉપર છેડતીનો આરોપ જ મૂકી દીધો. દરજી તો એ સાંભળીને ઉભા ઉભા કાંપી રહ્યો હતો અને એ દરજી પણ રોતાંરોતા રાજાને જણાવે છે કે એણે એવું કંઈ જ નથી કર્યું.

પણ રાજા દરજીની એક પણ વાત નથી સાંભળતો, અને એ દરજીને કેદ કરી લીધો અને પછી એને મોતની સજા સંભળાવવામાં આવી. એ પછી રાજાએ એવું એલાન કર્યું કે હવે જ્યાં સુધી રાજકુમારી પૂર્ણ રીતે સ્વસ્થ ન થઈ જાય ત્યાં સુધી એના લગ્ન નહીં લેવામાં આવે.

જયારે આ વાતની ખબર દરજીની પત્નીને જાણ થઇ તો એ ભાગતી ભાગતી રાજમહેલ પહોંચી ગઈ. તેણે પોતાના પતિના સારા ચરિત્ર માટે ઘણા પુરાવા પણ દીધા પણ રાજાને તો પોતાની દીકરીના અપમાન સામે કોઈપણ વસ્તુ જ નહતી દેખાતી. રાજાને દરજીની પત્ની પર દયા આવી અને રાજાએ તેને દરજી ના ગયા પછી આજીવન ભરણપોષણ પણ આપવાની પણ વાત કીધી.

પરંતુ દરજીની પત્નીએ રાજાના આ પ્રસ્તાવને ઠુકરાવી દીધો અને એક વચન માંગ્યું. રાજાએ પણ દરજીની જિંદગી સિવાય એ જે પણ કાંઈ માંગશે એ આપવાનું વચન આપ્યું, તો એ દરજીની પત્નીએ જણાવ્યું કે એ જે પણ માંગશે, તે રાજાથી એકલામાં માંગશે, એને દરબારના લોકો પર વિશ્વાસ નથી. માટે જ રાજાએ તો એની વાત માની લીધી અને પોતાના કક્ષમાં વાત કરવા માટે એને બોલાવી.

ત્યાંતો થોડા જ સમયમાં રાજાના કક્ષમાંથી મોટે મોટેથી રડવાનો અવાજ આવવા માંડ્યો અને બધા લોકો ભેગા થઇ ગયા અને રાજા તો ગુસ્સામાં ને ગુસ્સામાં ખૂબ જ ક્રોધિત થઈ ગયા. તો દરજી ની પત્નીએ ત્યાં આવી પહોંચેલા બધા લોકોને જણાવ્યું કે રાજાએ તેની સાથે દુર્વ્યવહાર કર્યો છે. મારે ત્યાં હાજર બધા લોકો રાજાને ગુનાની નજરોથી જોવા માંડ્યા.તો હવે રાજાને આખી વાત સમજમાં આવી ગઈ અને રાજાએ તરત જ દરજી ને છોડી મુકવાનો આદેશ આપ્યો. અને દરજી તેમજ તેની પત્ની સાથે અજાણતા જ જે ભૂલ થઇ હતી એની પણ માફી માંગી.

એ પછી એ બંને પતિપત્ની સન્માન સાથે ઘરે પહોંચ્યા અને પોતાની જીંદગી ફરીથી હસીખુશીથી જીવવા લાગ્યા.

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

એક ગામડામાં એક દરજી રહેતો હતો


એક ગામડામાં એક દરજી રહેતો હતો જે નાના-મોટા દરેક લોકોના કપડાં સિવતો હતો અને તે કમાણીમાંથી પોતાનું રોજીંદુ જીવન ચલાવતો હતો અને તે અને તેની પત્ની બંને ટંકનું ખાવાનું કમાઈ લેતા હતા.

આ દર્દી ની ખાસિયત હતી કે તે કપડાં એવા સરસ સિવતો કે તેના કપડા વર્ષો સુધી ચાલતા, એ જ ગામડાનો રાજા ખૂબ જ દયાળુ હતો. એક વખત રાજાએ ખુશ થઈને તેને મહેલમાં બોલાવ્યો. રાજકુમારીના થોડા દિવસોમાં લગ્ન હતા. એટલે રાજાએ પેલા દરજીને આદેશ આપ્યો કે રાજકુમારી માટે સારામાં સારા કપડા બનાવવામાં આવે. રાજકુમારી ના લગ્ન તેની મરજી વિરુદ્ધ થઈ રહ્યા હતા. રાજકુમારી કોઈ બીજાને ચાહતી હતી. અને તેનું કપડાં સિવડાવવાનું જરા પણ મન ન હતું. દરજી બીજા જ દિવસે સવારે રાજકુમારીના કપડાની સીલાઈ માટે માપ લેવા માટે આવી ગયો.

રાજકુમારી લગ્ન થી બચવા માટે એક યોજના બનાવી લીધી.

તેને દરજીને પોતાના શયનકક્ષમાં બોલાવ્યો અને બધી દાસીઓને રૂમની બહાર જવા માટે આદેશ આપ્યો. આથી બધી દાસીઓ રૂમની બહાર જતી રહી. હજુ જેવો દરજી માપ લેવાનું શરૂ કરે કે થોડી જ ક્ષણોમાં રાજકુમારી મોટે મોટેથી રડવા લાગી. આખા મહેલ ને સંભળાય એટલી મોટે મોટેથી ચીસો પાડવાનું શરૂ કરી દીધું. દરજી તો અચાનક આવું થવાથી ભય અને ડરને લીધે સ્તબ્ધ થઈ ગયો. અને તેને કંઈ સમજમાં આવે તે પહેલા રાજકુમારીના રૂમમાં બધા લોકો દોડી આવ્યા.

ત્યાં સુધી કે સિપાહીઓ, દાસીઓ તેમજ ખુદ રાજા પણ ભાગતા ભાગતા ત્યાં જમા થઈ ગયા.

અને રાજકુમારીએ દરજી ઉપર છેડતીનો આરોપ લગાવી દીધો. દરજી ઉભા ઉભા કાપી રહ્યો હતો. અને તેને પણ રડતા રડતા રાજાને જણાવ્યું કે તેને એવું કંઈ કર્યું નથી.

પરંતુ રાજાએ દરજી ની એક વાત ન સાંભળી, દરજી ને કેદ કરી લીધો અને તેને મોતની સજા સંભળાવવામાં આવી. ત્યાર પછી રાજાએ એલાન કર્યું કે હવે જ્યાં સુધી રાજકુમારી પૂર્ણ રીતે સ્વસ્થ ન થઈ જાય ત્યાં સુધી તેના લગ્ન નહીં કરવામાં આવે.

આ વાતની ખબર દરજીની પત્નીને ખબર પડી. આથી તે ભાગતી ભાગતી રાજમહેલ પહોંચી ગઈ. તેને પોતાના પતિના સારા ચરિત્ર માટે ઘણા પુરાવા આપ્યા પરંતુ રાજાને પોતાની દીકરીના અપમાન સામે કોઈપણ વસ્તુ દેખાય રહી ન હતી. દરજી ની પત્ની પર દયા ખાઈને રાજાએ તેને દરજી ના ગયા પછી આજીવન ભરણપોષણ પણ આપવાની વાત કરી.

દરજીની પત્નીએ રાજાના આ પ્રસ્તાવને છોકરા વી દીધો અને એક વચન માંગી લીધૂ. રાજાએ દરજીની જિંદગીને છોડીને જે પણ કાંઈ માંગે તે આપવાનું વચન કર્યું. ત્યારે દરજી એની પત્નીએ જણાવ્યું કે એ જે પણ માંગશે.તે રાજાથી એકલામાં માંગશે, તેને દરબાર ના લોકો પર ભરોસો નથી. આથી રાજાએ તેની વાત માની લીધી અને પોતાના કક્ષમાં વાત કરવા માટે બોલાવી.

એટલામાં થોડા જ સમયમાં રાજાના કક્ષ માંથી મોટે મોટેથી રડવા નો અવાજ આવવા લાગ્યો, બધા લોકો ભેગા થઇ ગયા. અને રાજા ગુસ્સામાં ને ગુસ્સામાં ખૂબ જ ક્રોધિત થઈ ગયા. ત્યારે દરજી ની પત્ની એ બધા લોકોને જણાવ્યું કે રાજાએ તેની સાથે દુર્વ્યવહાર કર્યો છે. આથી ત્યાં હાજર રહેલા બધા લોકો રાજાને ગુનાની નજરોથી જોવા લાગ્યા. હવે રાજાને આખી વાત સમજમાં આવી. તેને તરત જ દરજી ને છોડી દેવાનો આદેશ આપ્યો. અને દરજી તેમજ તેની પત્ની સાથે અજાણતા માં થયેલી ભૂલની માફી માંગી.

ત્યાર પછી બંને લોકો સન્માન સાથે ઘરે પહોંચ્યા અને પોતાની જીંદગી પાછી હસીખુશી થી વીતાવવા લાગ્યા.

આ સ્ટોરી માંથી આપણને બોધ મળે છે કે બે વ્યક્તિઓ વચ્ચે એકલા માં બનેલી ઘટનાઓ માં થોડી વાતો વણકહી રહી જાય છે. બંને માંથી જેના શુભચિંતક વધારે હોય તેની વાત નો ભરોસો કરવામાં આવે છે. અને બીજા વ્યક્તિ ને બોલવાનો મોકો પણ નથી આપવામાં આવતો. હવામાન ઘણી વખત નિર્દોષ વ્યક્તિ માનસિક તેમજ શારીરિક સજાઓ નો ભોગી બને છે.

દરજીની ચતુર પત્નીઃ વાંચવા જેવી સ્ટોરી છે…

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

જગને ઠગે તે ઘંટ, ખુદને ઠગે તે સંત.


જગને ઠગે તે ઘંટ, ખુદને ઠગે તે સંત.

એક ગામમાં એક દરજી રહેતા હતાં, સ્વભાવે પુરા સંત, મનના એકદમ વૈરાગી, નહીં રાગ નહીં દ્વેષ, સાદાઇ અને સરળતાને પણ ધર્મ સમજનારા, સત્યના આગ્રહી, કુટુંબનુ ભરણ પોષણ કરવા માટે દરજી કામ કરતા,તે પણ એવી જ શ્રધ્ધાથી.

તેમણે એક છોકરાને પોતાની દુકાને કામ પર રાખેલો, ગામમાં એક મારવાડી વેપારી ઘણો ઠગ, જ્યારે પણ આ દરજી પાસે કપડા સીવડાવે ત્યારે જાણી જોઇને ખોટા આવીગયેલા સિક્કાઓ દરજીને પધરાવી દે, દરજી કાંઇ બોલે નહીં એટલે મારવાડી વેપારી સમજતો કે આ દરજીને ખોટા સિક્કાની કાંઇ સમજ પડતી લાગતી નથી. આ વાતનો તે અવારનવાર ગેરલાભ ઉઠાવે.

એક વાર દરજી ઘરે જમવા ગયા ત્યારે દુકાન પર પેલો છોકરો એકલો જ હતો. મારવાડી વેપારી દરજીની દુકાને સીવવા નાખેલા કપડા લેવા આવ્યો. રાબેતા મુજબ ભુલથી આવીગયેલા ખોટા સિક્કાઓ લઇને જ આવ્યો હતો. છોકરો ચાલાક હતો, તેને ગોતી ગોતીને ખોટા સિક્કા મારવાડીને પાછા આપ્યા અને કહ્યું – આ ખોટા સિક્કાઓ છે નહીં ચાલે, બદલીને બીજા આપો. મારવાડીએ કહ્યું -તું તો નોકર છે તને શું ખબર પડે, તારા શેઠ તો ક્યારેય ખોટા સિક્કા પાછા આપતા નથી, લઇલે છાનોમાનો.છોકરાએ કહ્યું -મારા શેઠ હોય ત્યારે આવજો જાવ.

દરજી દુકાન પર આવ્યા ત્યારે છોકરાએ મારવાડી વાળી આખી વાત કરી, અને કહ્યું -તે મને ઠગવા આવ્યો હતો, મે તેને ઘર ભેગો કરી દીધો. દરજીએ છોકરાને કહ્યું -બેટા લઇ લેવા જોઇતા હતાં. તે કેમ ન લીધા ? છોકરાએ કહ્યું -શેઠ શા માટે તમે ખોટા સિક્કા લઇ લો છો. પછી તમે તેનું શું કરો છો ?

દરજીએ કહ્યું -બેટા હું તે બધા સિક્કા જમીનમાં દાટી દઉં છું કારણ કે જો તે સિક્કાઓ ફરતા રહે તો કોણ જાણે કેટલાય લોકોને ઠગે, તેને ચુપ ચાપ ચલાવી દેવા માટે કેટલાય લોકોની નિયત ખરાબ થાય. સારા માણસો પણ આ દુશ્ચક્રમાં આવતા રહે, તેના કરતા આવા દુશ્ચક્રને જમીનમાં દાટીને જો ખતમ કરી શકતાં હોઇએ તો આપણું બગડી બગડીને કેટલું બગડે ? બેટા ઘણી ખરી વ્યવસ્થા આપણે જ સંભાળી લેવી પડે, બધું ઇશ્વર પર ન છોડાય .

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

[29/02, 6:32 pm] +91 93402 75910: 🎭– 〰 –👌🏼
| “ज़िन्दगी” एक प्रॉजेक्ट है
| और
| “रिश्ते” एक टारगेट,
| “वाइफ” डेली रिपोर्टिंग है
| और
| “औलाद” इनसेंटिव,
| “जवानी” एक कमिटमेंट है
| और
| “बुढ़ापा” एचीवमेंट,
| लेकिन
| “मित्रता” सैलरी है
| और
| “सैलरी” को कोई कभी नहीं भूलता,
| जो वक्त के साथ बढ़ती ही जाती है,
| और
| “पुरानी मित्रता” पेंशन की तरह है जो
| मरने के बाद भी चलती रहती है..!!
|————————————-
| सभी मित्रो को समर्पित….👏
[29/02, 6:32 pm] +91 93402 75910: परम मित्र कौन है ?


एक व्यक्ति था उसके तीन मित्र थे।
एक मित्र ऐसा था जो सदैव साथ देता था। एक पल, एक क्षण भी बिछुड़ता नहीं था।

दूसरा मित्र ऐसा था जो सुबह शाम मिलता।

और तीसरा मित्र ऐसा था जो बहुत दिनों में जब तब मिलता।

एक दिन कुछ ऐसा हुआ की उस व्यक्ति को अदालत में जाना था और किसी कार्यवश साथ में किसी को गवाह बनाकर साथ ले जाना था।

अब वह व्यक्ति अपने सब से पहले अपने उस मित्र के पास गया जो सदैव उसका साथ देता था और बोला :- “मित्र क्या तुम मेरे साथ अदालत में गवाह बनकर चल सकते हो ?

वह मित्र बोला :- माफ़ करो दोस्त, मुझे तो आज फुर्सत ही नहीं।

उस व्यक्ति ने सोचा कि यह मित्र मेरा हमेशा साथ देता था। आज मुसीबत के समय पर इसने मुझे इंकार कर दिया।

अब दूसरे मित्र की मुझे क्या आशा है।

फिर भी हिम्मत रखकर दूसरे मित्र के पास गया जो सुबह शाम मिलता था, और अपनी समस्या सुनाई।

दूसरे मित्र ने कहा कि :- मेरी एक शर्त है कि मैं सिर्फ अदालत के दरवाजे तक जाऊँगा, अन्दर तक नहीं।

वह बोला कि :- बाहर के लिये तो मै ही बहुत हूँ मुझे तो अन्दर के लिये गवाह चाहिए।

फिर वह थक हारकर अपने तीसरे मित्र के पास गया जो बहुत दिनों में मिलता था, और अपनी समस्या सुनाई।

तीसरा मित्र उसकी समस्या सुनकर तुरन्त उसके साथ चल दिया।

अब आप सोच रहे होंगे कि…
वो तीन मित्र कौन है…?

तो चलिये हम आपको बताते है इस कथा का सार

जैसे हमने तीन मित्रों की बात सुनी वैसे हर व्यक्ति के तीन मित्र होते हैं।

सब से पहला मित्र है हमारा अपना ‘शरीर’ हम जहा भी जायेंगे, शरीर रुपी पहला मित्र हमारे साथ चलता है। एक पल, एक क्षण भी हमसे दूर नहीं होता।

दूसरा मित्र है शरीर के ‘सम्बन्धी’ जैसे :- माता – पिता, भाई – बहन, मामा -चाचा इत्यादि जिनके साथ रहते हैं, जो सुबह – दोपहर शाम मिलते है।

और तीसरा मित्र है :- हमारे ‘कर्म’ जो सदा ही साथ जाते है।

अब आप सोचिये कि आत्मा जब शरीर छोड़कर धर्मराज की अदालत में जाती है, उस समय शरीर रूपी पहला मित्र एक कदम भी आगे चलकर साथ नहीं देता। जैसे कि उस पहले मित्र ने साथ नहीं दिया।

दूसरा मित्र – सम्बन्धी श्मशान घाट तक यानी अदालत के दरवाजे तक “राम नाम सत्य है” कहते हुए जाते हैं तथा वहाँ से फिर वापिस लौट जाते है।

और तीसरा मित्र आपके कर्म हैं।
कर्म जो सदा ही साथ जाते है चाहे अच्छे हो या बुरे।

अब अगर हमारे कर्म सदा हमारे साथ चलते है तो हमको अपने कर्म पर ध्यान देना होगा अगर हम अच्छे कर्म करेंगे तो किसी भी अदालत में जाने की जरुरत नहीं होगी।

और धर्मराज भी हमारे लिए स्वर्ग का दरवाजा खोल देगा।

रामचरित मानस की पंक्तियां हैं कि…
“काहु नहीं सुख-दुःख कर दाता।
निजकृत कर्म भोगि सब भ्राता।।”

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

शीतल दुबे

कटु सत्य..!!
एक साधू किसी नदी के पनघट पर गया और पानी पीकर पत्थर पर सिर रखकर सो गया….!!!पनघट पर पनिहारिन आती-जाती रहती हैं !!! आईं तो एक ने कहा-
“आहा! साधु हो गया, फिर भी तकिए का मोह नहीं गया…पत्थर का ही सही, लेकिन रखा तो है।”
पनिहारिन की बात साधु ने सुन ली…उसने तुरंत पत्थर फेंक दिया…
दूसरी बोली–“साधु हुआ, लेकिन खीज नहीं गई.. अभी रोष नहीं गया, तकिया फेंक दिया।”
तब साधु सोचने लगा, अब वह क्या करें ? तब तीसरी बोली-
“बाबा! यह तो पनघट है,यहां तो हमारी जैसी पनिहारिनें आती ही रहेंगी, बोलती ही रहेंगी, उनके कहने पर तुम बार-बार परिवर्तन करोगे तो साधना कब करोगे?”

लेकिन चौथी ने बहुत ही सुन्दर और एक बड़ी अद्भुत बात कह दी- “क्षमा करना,लेकिन हमको लगता है, तूमने सब कुछ छोड़ा लेकिन अपना चित्त नहीं छोड़ा है, अभी तक वहीं का वहीं बने हुए है।दुनिया पाखण्डी कहे तो कहे, तूम जैसे भी हो, हरिनाम लेते रहो।” सच तो यही है, दुनिया का तो काम ही है कहना…
आप ऊपर देखकर चलोगे तो कहेंगे… “अभिमानी हो गए।”. नीचे दखोगे तो कहेंगे… “बस किसी के सामने देखते ही नहीं।”

आंखे बंद करोगे तो कहेंगे कि…
“ध्यान का नाटक कर रहा है।”
चारो ओर देखोगे तो कहेंगे कि…
“निगाह का ठिकाना नहीं। निगाह घूमती ही रहती है।”और परेशान होकर आंख फोड़ लोगे तो यही दुनिया कहेगी कि…”किया हुआ भोगना ही पड़ता है।”
ईश्वर को राजी करना आसान है…, लेकिन संसार को राजी करना असंभव है…. !!दुनिया क्या कहेगी..????उस पर ध्यान दोगे तो….आप अपना ध्यान नहीं लगा पाओगे।
“अतः कर्म करो, आलोचनाओं की चिंता न करो…!!
🙏जय रामजी की🙏

Posted in भारत का गुप्त इतिहास- Bharat Ka rahasyamay Itihaas

,#मलमल के कुर्ते पे छीट लाल*

ये गाना सुने तो ध्यान आया कि, मलमल जैसे शानदार कपड़े पर छीट वो भी लाल रंग की कैसे पड़ी ।

खोज शुरू त्रिभुवन सिंह सर की संगति का असर और इशारा हम धुस गये नंग्रेजों की गांव मे। अब पता लगा ये छीट खून के है। जो ईस्ट इंडिया कंपनी के नंग्रेजों ने मलमल के बुनकरों के अंगूठे काटे उसकी छीटें है।

मछलीपट्टनम (तेलुगु : మచిలీపట్నం / मचिलीपट्नं) आन्ध्र प्रदेश के कृष्णा जिले का एक नगर है। यह कृष्णा जिले का मुख्यालय एवं नगरपालिका है। यह मचहलीपट्टनम मण्डल का मण्डल मुख्यालय भी है। यह नगर १४वीं शताब्दी में स्थापित हुआ था तथा १७वीं शताब्दी में ब्रिटिश, डच एवं फ्रांसीसी ब्यापारियों के लिये प्रमुख ब्यापारिक पत्तन था।
मसलिन या मलमल सरल बुनाई वाला सूती वस्त्र है। ‘मसलिन’ शब्द इसी ‘मसलीपट्नम’ नामक तत्कालीन उड़ीसा के भारतीय पत्तन से आया है।

कहते हैं कि ढाका का मलमल इतनी महीन होती थी मसलिन की साड़ी अंगूठी से निकल जाय किन्तु नंग्रेजों की दमनकारी व्यापारिक नीति के कारण यह अंगूठी से निकलने वाली साड़ी बनाने वाले अपना अंगूठा कटा बैठे और यह उद्योग नष्ट हो गया।
भारतीय मसलिन हाथ से निर्मित अत्यन्त कोमल सूत से हाथ से बुनी जाती थी। भारत का वह भाग जो आजकल बंगलादेश है, इसका मुख्य केन्द्र था। १७वीं और १८वीं शताब्दी में भारत से ही मसलिन पूरे यूरोप में निर्यात की जाती थी।इसी मछली पट्टनम మచిలీపట్నం मसुलीपत्तनम्
मसूल के नाम पर यूरोपियन मसलिन कहने लगे। रोमन साम्राज्य काल मे यह वस्त्र शासक वर्ग की पसंद था।

During the Roman period, muslin was the foremost export of Masulipatam, in present Andhra Pradesh, India. Bengali khadi muslin was so prized by well-dressed ladies of Rome that according to Roman legend, “an ounce of muslin used to sell in Rome for an ounce of gold”.

पर जैसे रोमन साम्राज्य को समुद्री डकैतों की नजर लगी वैसे ही हमारे मलमल पर भी इन डकैतों का कहर बरपा।

Under British rule, the British East India company could not compete with local muslin with their own export of cloth to the Indian subcontinent. The colonial government favored imports of British textiles. Colonial authorities attempted to suppress the local weaving culture. Muslin production greatly declined and the knowledge of weaving was nearly eradicated.

It is alleged that in some instances the weavers were rounded up and their thumbs chopped off,

जी हां बुनकरों के अंगूठे काट दिये गये। ये कटे अंगूठे
बीपी मण्डल को नहीं दिखे।एकलव्य का फर्जी अंगूठा उन्हे दिखा और पंडी जी का अत्याचार बां बां कर बताये लेकिन अपने बाप की करतूत को देखा तक नहीं।

a report from 1772. The Bengali muslin industry was suppressed by various colonial policies. As a result, the quality of muslin suffered and the finesse of the cloth was lost.

अब ये खबर कहां से लाये हम। ये पंडित जी की बटलोई मे नहीं पकाएं है। लीजिए मौलिक रिफ्ररेंसः

(1)william bolts(1772)
considerations on Indian affair,j almon page.194

(2)Michael Edwards (1976)
Growth of british cotton trade(1780-1815)
Augustus M kelley pubs p.37
isbn 0-678-06775-9

(3)J.P.Marshall(1988) India abd Indonesia during the ancient Regime
E.J.Brull p.90
isbn 978-90-04-0865-3

(4)T. John Samuel
many avtars:challangea, achievements and future (S1)
friesn press
isbn1-4602-2893-6

इन अध्ययेताओ का निष्कर्ष निकलता है कि

From 1782 to 1787 the industrial revolution began in Britain, and fine cotton was produced locally. During British colonial rule, the muslin industry declined due to various colonial policies, which supported imports of industrially manufactured textiles from Britain. A heavy duty of 75 percent was imposed on export of cotton from Bengal. These measures ultimately lead to the decline of muslin trade in Bengal.

In 1811, Bengal was still a major exporter of cotton cloth to the Americas and the Indian Ocean. However, Bengali exports declined over the course of the early 19th century, as British imports to Bengal increased, from 25% in 1811 to 93% in 1840.

अब इन डकैतों ने अंगूठे काट लिए। इम्पोर्ट बढ़ा दिया, एक्सपोर्ट पर 75%ड्यूटी लगा दी परिणाम मलमल उद्योग की बर्बाद और भारी जनशक्ति की बेकारी,। उद्योग के अभाव मे गरीबी की नंगा नाच शुरू। फिर दुनिया के सबसे कमीनी संस्कृति के अत्याचार ने बंगाल को1770 में अकाल के मुंह मे झोंक दिया। लाखों श्रम शक्ति बेरोजगारी, गरीबी के चलते अकाल और बीमारियों की मौत मर गई।यूरोप का पेट भरने के लूट मार कर एकत्र अनाज बन्दरगाहों पर सड़ता रहा। हमारे लोग मरते रहे।
इसका सीधा फायद मानचेस्टर के काटन मिलों का हुआ। मरने से बचे मलमल के बंगाली बुनकर मजदूर बन कर रह गये। इन्हीं नंग्रेजों ने बहुतों को गिरमिटिया मजदूर बना कर वेस्टइंडीज अफ्रीकाऔर दक्षिण अमेरिकी द्वीपीय देशों में भेज दिया। मानव तस्करी और व्यापार के अभ्यास्त इन हरामियों ने हमारे पूर्वजों को हमारी भूमि से दूर फेंक दिया। जो बचे वो लार्ड कार्नवालिस की जमीदारी व्यवस्थामे पिस गये. कुछ ईसाई बन गये कुछ गरीबी के चलते अंग्रेजों की गन्दगी साफ करते करते अछूत वन गये।
बेशर्म लाइसेंसी जमीदारों, नवाबों ने भी नंग्रेजों की दलाली की
:-
When Edward VII, the Prince of Wales in 1875, came to Bengal, Sir Abdul Gani – the first Nawab of Dhaka – ordered 30 yards of the most superior muslin as a gift for the Prince. It is said that one yard of that fabric weighted only 10 grams!

फिर आये पेरियार, फूले और बाबा साहब ।जिन्होंने इस शोषण को धर्म मे खोजा और दुकान सजा कर बैठ गये। यह धंधा तो खूब फला फूला लेकिन मलमल के वे शानदार बुनकर कभी नहीं फल फूल पाये। बस नंग्रेजों के राजनैतिक जमीदारों के शो रुम मे बिकने को बैठे हैं।
कॉपी की हुई पोस्ट

Posted in खान्ग्रेस

1963 के बाद कांग्रेस शासन में कुल 1200 मिग-21 लड़ाकू विमान खरीदे गए थे, 2013 तक उनमें से 840 विमान अर्थात 70% विमान दुर्घटनाग्रस्त (क्रैश) हुए
इन दुर्घटनाओं में भारतीय वायुसेना के 140 अमूल्य पायलेट शहीद हुए और 40 नागरिक मारे गए
ज्यादातर दुर्घटनाएँ विमानो में तकनीकी खराबी के कारण हुई

क्या भारत के किसी एक पत्रकार की भी हिम्मत हुई कि वह गांधी परिवार से उन 140 पायलेट के नुकसान और 840 विमानों के दुर्घटनाग्रस्त होने पर कोई सवाल पूछ सके ?

क्या कांग्रेस से किसी ने पूछा कि उन सस्ते व घटिया मिग-21 की खरीद व उसके बाद उनके घटिया स्पेयर पार्ट्स की खरीद का जिम्मेदार कौन है?

आज जब नरेंद्र मोदी के नेतृत्व वाली भाजपा सरकार विश्व के सबसे उन्नत #राफेल लड़ाकू विमान खरीद रहा है जिनके स्पेयर पार्ट्स यहां भारत मे ही बनेगें तो यही कांग्रेस व गांधी परिवार उसमे रोड़े अटका रहा है।🤔🤔🤔

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

अतिविवादित NPR और NRC में जटिलता तो यही है :-

💃 फातिमा 12 साल की भरी जवानी
में अब्बूजान के यहां प्रेग्नेंट हो गई , अब्बूजान ने तभी जल्दी से पंक्चर
वाले अब्दुल से उसका निकाह करा
दिया , 4 बच्चे पैदा करके फिर कुछ
साल बाद अब्दुल ने गुस्से में आकर फातिमा को ट्रिपल तलाक दे दिया।

मस्जिद के चतुर मौलाना ने शरिया
का हवाला देकर फातिमा से हलाला
कर हवस का शिकार बनाया, प्रेंग्नेंट
कर के कुछ दिन बाद मौलाना ने
फातिमा को ट्रिपल तलाक़ दिया,
हलाला कर लौटी बेचारी फातिमा
को अब्दुल ने फिर शादी कर अपनी
बीवी बना दिया फिर 4 साल में 4
बच्चे पैदा किये।

उसके बाद दोबारा अब्दुल ने ट्रिपल
तलाक दे दिया, फिर परेशान फातिमा
ने पड़ोस के मुर्गीवाले रहमान से दूसरी शादी कर ली , और फिर उसने भी 3
बच्चे पैदा हो गए लेकिन अब मुर्गी
वाला रहमान मर गया , फातिमा
अब भंगार वाले फखरुद्दीन की
तीसरी बीवी बन कर रहती है ,
अब तक फातिमा के कुल मिला
कर 14 बच्चे है 😢😢

😱 तो आखिर फातिमा के बच्चे
किसे अपना अब्बू साबित करें,
किस बाप का आधार कार्ड दिखाये ?

🙆 फातिमा के 14 बच्चो के सामने
एक बड़ा सवाल आ गया कि NPR में किस बाप का नाम दर्ज करवाये,
अब्दुल का,
मौलाना का,
रेहमान का
या फिर फखरुद्दीन का ?????
इनके लिए यही सब से बड़ी
परेशानी है।

🤔 आप ही बताओ देशवासियों
कोई आसान कानून है क्या फातिमा
के बच्चों के लिए ….????

इसीलिए मौलाना, अब्दुल, फातिमा
अपने 12 बच्चों के साथ CAA, व
NPR के विरोध में धरना देने निकल
पड़ा है।

किसी भी तरीके से अपने शरिया कानून को मेंटेन करने के लिए, जिस में उन्हें 3 बीवियां रखने की छूट मिलती है

इनकी बढ़ती जनसंख्या और घुसपैठ
के कारण ये धीरे धीरे अपने पार्षद, विधायक, सांसद बना लेंगे और समय आने पर प्रधानमंत्री, गृहमंत्री, राष्ट्रपति
और फिर गजवा हिन्द का नारा देते हुए भारत को इस्लामिक स्टेट घोषित करवा लेंगे।

इनकी रोकथाम करने के लिए NPR-NRC के साथ साथ कॉमन
सिविल कोड और जनसंख्या नियंत्रण कानून लाने की भी आवश्यकत्ता है
जो केवल मोदी सरकार ही ला सकती
है, ये अब आपका बहुमूल्य वोट ही
तय कर सकता है –
कि किसकी सरकार बने।

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

एक दिन स्कूल में छुट्टी की घोषणा होने के कारण, एक दर्जी का बेटा, अपने पापा की दुकान पर चला गया। वहाँ जाकर वह बड़े ध्यान से अपने पापा को काम करते हुए देखने लगा। उसने देखा कि उसके पापा कैंची से कपड़े को काटते हैं और कैंची को पैर के पास टांग से दबा कर रख देते हैं । फिर सुई से उसको सीते हैं और सीने के बाद सुई को अपनी टोपी पर लगा लेते हैं ।

जब उसने इसी क्रिया को चार-पाँच बार देखा तो उससे रहा नहीं गया, तो उसने अपने पापा से कहा कि वह एक बात उनसे पूछना चाहता है ? पापा ने कहा- बेटा बोलो क्या पूछना चाहते हो ? बेटा बोला- पापा मैं बड़ी देर से आपको देख रहा हूं , आप जब भी कपड़ा काटते हैं, उसके बाद कैंची को पैर के नीचे दबा देते हैं, और सुई से कपड़ा सीने के बाद, उसे टोपी पर लगा लेते हैं, ऐसा क्यों ? इसका जो उत्तर पापा ने दिया- उन दो पंक्तियाँ में मानों उसने ज़िन्दगी का सार समझा दिया ।

उत्तर था- ” बेटा, कैंची काटने का काम करती है, और सुई जोड़ने का काम करती है, और काटने वाले की जगह हमेशा नीची होती है परन्तु जोड़ने वाले की जगह हमेशा ऊपर होती है । यही कारण है कि मैं सुई को टोपी पर लगाता हूं और कैंची को पैर के नीचे रखता हूं ।”

Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

अपनों से अपनी बाते
🌷🌷🌷🌷🌷🌷
हंस जैन 98272 14427

दोस्तों,समय के साथ साथ अब अच्छे व्यक्तित्व , विचारों, कार्यो की अहमियत समाप्त होती जा रही हैं। अब इंसान की अहमियत और सम्मान

सिर्फ और सिर्फ पैसो से होता हैं ।अब ये धन की महत्ता को ज्यादा नही बताकर इस कथा से ही प्रेरणा लीजिये।

बहुत पुरानी बात है। किसी गांव में एक सेठ रहता था। उसका नाम था मुन्नालाल । वो जब भी गांव के बाजार से निकलता था तब लोग उसे दुआ-सलाम करते थे। वो उसके जवाब में मुस्कुरा कर अपना सिर हिला देता था और बहुत धीरे से बोलता था कि ‘घर जाकर बोल दूंगा’।

एक बार किसी परिचित व्यक्ति ने सेठ को यह बोलते हुए सुन लिया। तो उसने सेठ से पूछा सेठजी, आप ऐसा क्यों बोलते हो कि कि ‘घर जाकर बोल दूंगा’।

तब सेठ ने उस व्यक्ति को कहा, ‘में पहले धनवान नहीं था उस समय लोग मुझे ‘मुन्ना’ कहकर बुलाते थे और आज के समय में धनवान हूं तो लोग मुझे मुन्नालाल सेठ बुलाते है। ये इज्जत मुझे नहीं धन को दे रहे है।

इसलिए मैं रोज घर जाकर तिजोरी खोल कर लक्ष्मीजी (धन) को ये बता देता हूं कि आज तुम्‍हें कितने लोगों ने नमस्ते व सलाम किया। इससे मेरे मन अभिमान या गलतफहमी नहीं आती कि लोग मुझे मान या इज्जत दे रहे है। इज्जत सिर्फ पैसों की हैं। इंसान की नहीं।

हंस जैन 98272 14427 💥💥💥💢💥💥💥