Posted in छोटी कहानिया - १०,००० से ज्यादा रोचक और प्रेरणात्मक

મામા નું ઘર


નાના હતા અને ઉનાળાનું વૅકેશન પડે એટલે સવાર સવારમાં ગિલ્લીદંડા , ભરબપોરે પત્તા , સાંજે ક્રિકેટ , સતોડીયું અને ઘંટડી વાગે એટલે બરફનો ગોળો , રાત પડે એટલે ફરી રમતો ચાલુ ને ચાલુ  … પંદર વીસ જણાના ટોળેટોળા   … ખડકીઓમાં ચારેબાજુ અવાજ અવાજ  .. વચ્ચે 20 – 25 દિવસ માસી ને ત્યાં રહેવા જવાનું અને ત્યાં પણ એવી ટોળકીઓ  .. બપોરે એકબાજુ ઘરે ઘઉં સાફ થતા હોય અને સાંજ પડે ખડકીમાં મરચું ખંડાતું હોય   .. ત્યારે તો A C શું એ પણ ખબર નહોતી  .. અને રાત્રે થાક્યાપાક્યા ઉપર અગાસી માં ઠંડી પવનની લહેરો વચ્ચે બ્રહ્માંડના તારાઓ ને જોઈને એકદમ આશ્ચર્ય પામતા પામતા સુઈ જવાનું કે આ સામે આકાશમાં દેખાય છે એ ખરેખર છે શું   .. આ તારાઓ આપણી ઉપર પડતા કેમ નથી  .. આ ચંદ્ર આટલું બધું અજવાળું કેવી રીતે આપતો હશે   .. આ બધાના વૈજ્ઞાનિક કારણો ગમે તે હશે પણ એ વખત કલ્પનાઓ કરવાની બહુ મજા આવતી   … 
નાનપણની ખરી મજા ઉનાળા એ જ આપી છે  .. એ પછી કેરીઓ ખાવાની હોય કે રમવાની હોય  .. અત્યારે ધંધા પર બેઠા પછી ગરમી કાળઝાળ લાગે છે પણ એ વખતે તો આ ઉનાળો જ સૌથી પ્રિય લાગતો કારણકે ઝીંદગીની સૌથી અમૂલ્ય ક્ષણો જ એમાં કોતરાયેલી હતી  .. મોટા થયા ત્યારે નોટો ગણ ગણ કરીએ છે અને નાના હતા ત્યારે હવે સ્કૂલ ખૂલવામાં કેટલા દિવસ બાકી બસ એની જ ગણતરીઓ થતી હતી  ..
કાશ આ પૈસાની થોકડીઓ એ નાનપણ પાછું લાવી આપતું હોત  …  શરીર પર ગમે એટલા ઘા લાગતા તો રુજ આવી જતી હતી પણ એ ઉંમરે દિલ પર ઘા લાગતા જ ના હતા  .. લુચ્ચાઈ શેને કહેવાય એ ખબર જ ના હતી  . માણસોનું બીજું સ્વરૂપ જોયેલું જ ના હતું   .. દુનિયા એકદમ નાની પણ એકદમ સુંદર અને ભવ્ય હતી   ..👌👍🙏

Author:

Buy, sell, exchange old books

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s